Laatste

Juni 2020

Het jaar is al weer half voorbij. En het rare is dat ik pas deze maand voor het eerst met mijn macrolens op pad ben geweest. En dan ook nog maar één keer. Normaal gesproken begint het macroseizoen zo’n beetje in april en eindigt in november als de herfst met zijn paddenstoelen is afgelopen. Maar dit jaar is alles anders en dit dus ook. Hoog tijd dus om een macrofoto te kiezen als foto van de maand.

Het diertje op de foto is een tangpantserjuffer. Eén van de zeldzamere soorten pantserjuffers. De foto is gemaakt in het Hulkensteinse bos in het zuidelijkste puntje van Flevoland. Een mooi gebied voor macrofotografie en met een roepende wielewaal op de achtergrond is het goed toeven daar.

Hopelijk kan ik in juli vaker op pad met de macrolens. Maar we zullen zien. Ongetwijfeld komen er weer nieuwe natuurbelevenissen. Jullie kunnen die ook volgen via social media zoals Facebook facebook.com/rene.vos.71 en twitter twitter.com/Nitro_66. Ik heb ook nog een instagramaccount www.instagram.com/renevos4, maar ben daar wat minder actief op.

Bedank voor je bezoek en tot volgende maand.

Mei 2020

En zo is mei ook al weer voorbij. Niet zoveel gefotografeerd, maar wel een hele leuke dag gehad in een fotohut. Redelijk wat soorten gezien, waarvan de middelste bonte specht erg leuk was en voor het eerst een tuinfluiter kunnen fotograferen. Maar dé verrassing van de dag was het reebokje dat even langskwam. Hij liep rustig om de vijver heen. Ging even wat drinken en knabbelde daarna wat aan de bloemen die achter de vijver stonden. Een prachtig moment om dat van zo dichtbij te kunnen bekijken.

De foto is gemaakt toen hij net aan kwam en achter de vijver langs liep. Ik vind die onverwachte momenten altijd het leukst. En als het dan ook nog een mooie foto oplevert is mijn dag weer goed.

April 2020

Een rare maand. Voor iedereen. En dat is een understatement. Ik ben zelf in een soort van fotoproject gerold. Ik werk in het ziekenhuis. En hoewel ik op het laboratorium niet direct met patiënten in contact kom, is er toch een heel andere sfeer. Daarom zocht ik een rustig plekje om in mijn eentje te kunnen gaan fotograferen en me even op te laden. Ik koos ervoor om naar een afgelegen ijsvogelplek te gaan. Een aantal jaren geleden heb ik daar al eens gefotografeerd, maar de laatste jaren ben ik er niet meer geweest.

Door de gunstige winter zijn er veel ijsvogels, dus grote kans dat ze er weer zijn. De eerste bezoekjes bestonden voornamelijk uit het observeren en het geschikt maken van de plek, zodat ik zonder verstoring de vogels kon bekijken en fotograferen. Tijdens die periode waren de ijsvogels al aanwezig. Ik zag twee mannetjes en één vrouwtje. De afgelopen weken ben ik 1 keer per week er naar toe geweest. Al veel mooie foto’s kunnen maken.

Tot nu toe vind ik dit de mooiste.

Tijdens het maken van deze foto was er nog een mannetje aanwezig. Dit exemplaar had een visje en nam een dreighouding aan tegenover de ander. Een prachtig moment en gelukkig heb ik er een foto van.

Op het moment dat ik dit schrijf zit het paartje te broeden. Ik ga ze zeker verder volgen de komende weken. Wie weet wat dat nog oplevert.

Het is in elk geval een ideaal corona-project: lekker helemaal alleen even ontsnappen aan al het gedoe en weer nieuwe energie opdoen tijdens het genieten van wat de natuur je voorschotelt. Misschien dat ik er nog een uitgebreid blog over ga schrijven als ik het afgesloten heb.

Blijf gezond iedereen!

Maart 2020

Zit er nu iemand te wachten op een foto van mij? Alles lijkt onbelangrijk nu de hele wereld stil staat door het coronavirus. Toch zal ik een foto plaatsen. Ook al is er maar één iemand die zich een beetje beter voelt bij het zien van een mooie natuurfoto, dan heeft het al zin gehad.

Ik heb het relatief makkelijk. Mijn werk gaat gewoon door, dus ik leef grotendeels het leven wat ik normaal ook doe. Voor verreweg de meeste mensen is het een stuk zwaarder. Met de camera er-op-uit gaan naar gebieden waar verder haast nooit iemand komt, is nog steeds mogelijk. HET voordeel van natuurfotografie: je weet de rustige, stille plekjes die de gemiddelde Nederlander niet weet.

Ik hoop dat we deze periode snel achter ons kunnen laten en dat we weer kunnen gaan en staan waar we willen. De foto van de maand maart is van voor de crisis. Een ochtendje op het Hulshorsterzand tijdens zonsopkomst leverde deze foto op.

Ik wens iedereen een goede gezondheid toe en doe voorzichtig!

Februari 2020

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: februari was heel erg mager wat fotografie betreft. De weekenden werden gedomineerd door storm en regen. En verder ook weinig tijd om er op uit te trekken.

Toch kan ik nog een foto van de maand laten zien. Op donderdag, als ik tijd heb, wandel ik altijd een rondje vanaf mijn huis naar de Oostvaardersplassen. De nadruk ligt dan echt op het wandelen en niet op het fotograferen. De wandeling is meestal zo’n 8 km, afhankelijk van de route die ik neem. Maar mijn camera gaat wel altijd mee, want je weet nooit wat je tegenkomt.

En zo zag ik in de struiken langs het pad een groepje staartmezen. Daartussen zaten ook een stelletje goudhaantjes! Nu zijn dat echte ADHD vogeltjes, die geen moment stilzitten. Daarom ben ik blij dat ik er toch een goede foto van heb kunnen maken. Fotografisch misschien niet heel bijzonder, maar toch een hele leuke foto. En daarom foto van de maand februari 2020.

Hopelijk levert maart meer mogelijkheden op om te fotograferen. Tot de volgende keer!

Januari 2020

Januari stond in het teken van mijn eerste fotoreis. Het doel waren de wilde wolven in Polen. Van te voren werd al gezegd dat er geen garanties bestonden dat we ze ook echt voor de lens zouden krijgen. En dat bleek dan ook. Vijf dagen hebben we in een hut gezeten en in het allerlaatste uur kwam er op afstand één wolf voorbij. Net toen die richting de hut liep schrok hij ergens van en ging er vandoor.

De reden waarom hij schrok: een bruine beer! Door de te warme winter was die niet in winterslaap en had zijn domicilie gekozen in het bos tegenover de hut. Zodoende alle wolven op een afstand houdend. Wolven waren er genoeg in de omgeving. We hebben ze een aantal keren horen huilen. Zelfs een keer op een afstand van een paar honderd meter. Dat was een prachtige natuurbeleving.

Geen foto van een wolf dus als foto van de maand, maar ééntje van de stoorzender. Niet dat ik daar heel rouwig om ben hoor.

Een prachtig moment toen deze jongen het bos uit kwam. Het hoogtepunt van deze reis en een prachtig moment.

De tien van 2019

Het begin van 2020 is natuurlijk het moment om weer even terug te kijken op 2019. Het jaar waarin ik gestopt ben met bloggen en ook weer voorzichtig ben begonnen. Fotografisch was het een goed jaar met mooie momenten. Hutbezoeken met collega-fotografen of in je eentje de rust van een zonsopkomst beleven. Ik heb er van genoten.

Vanaf mei heb ik natuurlijk al elke maand een foto laten zien, dus een maandoverzicht heeft niet zo veel zin. Daarom heb ik er voor gekozen om tien foto’s uit 2019 te laten zien, die mij dierbaar zijn en nog geen foto van de maand zijn geweest.

Het paard van Marken

Een koude winterochtend met een snijdende wind. Dit resultaat was het waard om de elementen voor te trotseren. Niet een erg originele foto, maar voor mij dierbaar.

Zaanse Schans

Een vergelijkbare foto als de eerste. Weer ’s ochtends vroeg op pad om de zonsopkomst vast te leggen. Dit keer bij de Zaanse Schans. Het was heerlijk om daar rond te struinen, voordat de toeristen de boel overspoelden.

Oranjetipjes

Een veld vol pinksterbloemen in de buurt van Lelystad. Dus het duurde even voordat twee paar ogen het eerste oranjetipje vonden. Maar de voldoening als je ze dan toch vindt is groot. Helemaal als je met zo’n foto thuiskomt.

Kikkertje

Als je naar de Oostvaarderplassen gaat, verwacht je terug te komen met foto’s van konikpaarden, heckrunderen, edelherten, vogels of vossen. Deze keer was het echter een klein kikkertje dat de show stal. Mooi dat onverwachte!

Havik

Mijn eerste keer dat ik een havik tijdens een hutbezoek voor de lens kreeg. Wat een beest van een vogel! Dit jaar zowel sperwer als havik vanuit een hut kunnen vastleggen. Kicken!!!

Zilveren maan

De vlinder met de mooiste naam van Nederland. Ik had hem al eens eerder kunnen fotograferen, maar niet zo mooi als dit jaar.

Het Atol

Een zonsopkomst, filters en lange sluitertijden. Dat is wat ik mooi vind om mee te spelen bij landschapsfotografie. Deze foto is gemaakt bij zwemsteiger ‘Het Atol’ in Zeewolde.

Parelstuifzwam

Al een aantal jaren had ik deze foto in mijn hoofd. Helemaal zelf uitgedokterd hoe je dit natuurverschijnsel fotografisch vast zou kunnen leggen. Als het dan gelijk de eerste keer lukt voelt dat geweldig. Komend jaar ga ik hier zeker verder mee.

Gouden zwaan

Deze knobbelzwaan kwam ik tegen in het Horsterwold. Het vroege ochtendlicht zorgde voor een gouden gloed.

Gebiedenboek

Als laatste niet een foto van mijzelf, maar de cover van het boek waar ik aan meegewerkt heb. Een aantal gebieden in Flevoland heb ik mogen beschrijven en de foto’s mogen leveren. Een mooie ervaring en leuk om de positieve reacties te horen.

Zoals ik al zei: een mooi fotojaar met weer nieuwe ervaringen. Zo blijft het elk jaar weer boeiend. Komend jaar staat mijn eerste buitenlandse fotoreis op het programma: wolven fotograferen in Polen. Ik heb er zin in! Ik dank jullie voor jullie ‘likes’ en commentaren.

November 2019

In november heb ik gewoon teveel kandidaten om foto van de maand te worden. Paddenstoelen, herfstbossen en mistige ochtend landschappen. Wat was het een prachtige herfstmaand! Daarnaast ben ik ook nog bezig geweest met dubbele belichting, wat ook een mooi resultaat heeft opgeleverd. Keuzestress dus!

Uiteindelijk gekozen voor onderstaande foto. Voornamelijk omdat hij anders is dan de foto’s die ik normaal maak.

Het zijn twee foto’s van het blad van een koningsvaren, die ik in de camera over elkaar heen heb gelegd. Beeld op beeld heet dat bij Nikon. Het eindresultaat kan mij wel bekoren. Misschien wordt ik toch nog eens creatief!

Oktober 2019

Voor oktober ligt het voor de hand om een paddenstoelenfoto te kiezen als foto van de maand. En ik moet zeggen dat het een prachtig paddo-jaar is. En ik heb zeker een aantal kandidaten die foto van de maand zouden kunnen worden.

Toch kies ik voor een foto uit natuurpark Lelystad. Deze wisent in half tegenlicht spreekt mijzelf namelijk erg aan, ook door de omzetting naar zwart-wit. Voor die omzetting maakte ik gebruik van NIK-filters in Photoshop.

Alvast bedankt voor jullie commentaren en opmerkingen. Ik zal zelf ook weer proberen te reageren op andermans/vrouws blogs.

September 2019

In september heb ik maar weinig gefotografeerd. Maar wel op een andere manier bezig geweest met fotografie. Ik mag meewerken aan een mooi project, waar ik nu nog niet te veel over kan zeggen. Daardoor wat minder tijd om er op uit te trekken. En ook het weer speelde niet erg mee.

Maar natuurlijk heb ik wel een foto van de maand uitgekozen. Je kunt je afvragen of het wel valt onder de term natuurfotografie, maar het ik vind het gewoon een mooie foto.

Het is de zwemsteiger “Het Atol” bij Zeewolde. Uiteraard gefotografeerd voor zonsopkomst. Ik heb hier een grijsfilter gecombineerd met een grijsverloopfilter.

Hopelijk kom ik in oktober wat meer aan het fotograferen toe. De paddenstoelen schieten in elk geval de grond uit.

%d bloggers liken dit: