Archief voor november, 2011

Oostvaardersplassen

13 november 2011

Het was hoognodig weer eens tijd om naar de Oostvaardersplassen te gaan. Zo dichtbij huis, maar toch zoek je het regelmatig verder van huis. Daarbij vergeet je wel eens de prachtige natuur om de hoek. Met als startpunt natuurbelevingscentrum ‘De Oostvaarders’ ben ik het fietspad langs de plassen afgelopen. Hier en daar heb ik ook nog een stukje van het Oostvaardersbos meegepikt.

Rond de parkeerplaats zijn er veel bomen gekapt. De restanten zijn opgestapeld en vormen zo stapels takken en stammen die veel gebruikt worden door roodborstjes, winterkoninkjes en heggenmussen om insecten te zoeken en hun territorium af te bakenen. Ook nu kwam ik een roodborstje tegen die op een uitstekende tak liet horen dat ie er was.

Hier ben ik

Een goed begin dus van deze ochtend: nog geen 10 meter van de auto en dan al zo’n leuke foto kunnen maken.

Een eind verder ligt de uitkijkheuvel bij het Jan v.d. Boschpad. Daar zijn altijd veel ganzen en eenden te zien. In de zomer ook lepelaars, maar die zijn nu vertrokken naar warmere oorden. Naast de heuvel ligt een klein plasje, wat afgescheiden van het grote water. Regelmatig staat daar een grote zilverreiger te vissen. Net op het moment dat ik verder liep, kwam hij aangevlogen en landde achter een klein eilandje. Vanaf het fietspad kon ik hem mooi observeren en natuurlijk foto’s maken. Het licht viel er mooi op. Door het wit moet je wel wat onderbelichten en daardoor lijkt de omgeving wat donker. Dit vind ik niet zo erg, want nu komt de vogel mooi naar voren.

Grote Zilverreiger

Ook op de rest van de route veel vogels: aalscholvers, roodborstjes, veel merels, een groepje wintertalingen, verschillende meesjes, futen natuurlijk en een primeur voor mij: een bruine kiekendief. Die vloog boven het rietveld een stuk verder het gebied in. Te ver weg om een goede foto te maken, maar toch goed herkenbaar. Verderop zag ik ook nog een grote zaagbek. Deze eendensoort is hier in de winter te gast.

Op de terugweg ben ik een eindje door het bos gelopen. Hier kon ik een paar leuke tegenlicht opnames maken. Dit geeft altijd een mooi sfeertje aan de foto’s. Onderstaande vond ik wel leuk en tijdens het bewerken kwam de vierkante uitsnede verrassend als mooiste naar voren.

Tegenlicht

Hierna was de koek op en was het tijd om weer naar huis te gaan. Alleen wil ik nog één foto laten zien. Die heb ik ’s middags genomen, tijdens een wandeling met het hele gezin in de Oostvaardersplassen bij Lelystad. Er stond een groepje konikpaarden, die trouwens helemaal niet schuw waren. Het leuke was dat een groepje spreeuwen op de ruggen van de paarden zaten. In Afrika heb je een vogeltje dat de Ossenpikker heet. Die haalt teken en insecten uit de huid van de daar levende grote grazers. In de Oostvaardersplassen hebben de spreeuwen die taak dus op zich genomen. Het was een leuk gezicht en de paarden leken het ook niet erg te vinden.

Ritje op het paard

Bedankt weer voor je belangstelling en tot een volgend bericht.

Advertenties

Drentse bossen

06 november 2011

Dit weekend op familiebezoek in Drenthe. Back to my roots als het ware. Natuurlijk heb ik mijn fotospullen meegenomen. Er is veel natuurschoon in deze provincie en het is altijd leuk om weer eens op een andere plek te kijken. De dag begon nevelig en grijs en eigenlijk bleef dat zo de hele dag. Maar daardoor laat ik mij natuurlijk niet uit het veld slaan en dus heb ik weer een aantal leuke (vind ik zelf) foto’s kunnen maken.

Op mijn ochtendwandeling in het Fochteloërveen kwam ik al snel deze jongens en meisjes tegen. Het leek of ze wilden zeggen: Als je verder wil zul je toch langs ons moeten. Kom maar op als je durft.

Schotse hooglanders

Ik ben niet zo bang uitgevallen, maar ik had toch wel wat kriebels in mijn buik toen ik heel voorzichtig vlak langs dit groepje liep. Hoewel ze te boek staan als vriendelijk weet je het maar nooit natuurlijk en die horens zien er gevaarlijk uit. Gelukkig gingen ze een eindje opzij en lieten ze me door. Doordat ze even van het pad afgingen kwamen ze in het hoge gras te staan. Dat vond ik wel een mooi beeld opleveren en hieronder staat de resulterende foto.

In het hoge gras

Na deze ontmoeting ben ik verder gelopen en kwam ik bij het Esmeer. Een interressant meer, omdat het om een zogenaamde pingoruïne gaat. Een overblijfsel uit de ijstijd. Het gaat te ver om dat hier allemaal uit te leggen, maar op wikipedia staat het mooi beschreven: http://nl.wikipedia.org/wiki/Pingo. Door het weer wel een somber plaatje, maar omdat het zo’n bijzonder meer is wilde ik het toch even laten zien.

Esmeer

Verderop was het gelukkig een stuk kleurrijker. De beuken aan een lange laan hadden de bodem van het bos bedekt met hun goud-oranje bladeren en de laatste restjes hingen nog in de bomen. Eigenlijk zijn de herfstkleuren maar heel kort te zien. In een paar weken verkleuren de bladeren en vallen dan al snel af. Ondanks het ontbreken van de zon, toch een kleurrijk geheel dacht ik zo.

Beukenlaan

In de middag ben ik, samen met een aantal anderen van de familie, nog even naar een ander bos geweest. Keus genoeg in Drenthe wat dat betreft. Nu speciaal gelet op leuke paddenstoelen. Die waren er in overvloed, maar ik wilde perse een exemplaar wat mooi vrij kwam van de achtergrond. Maar al te vaak heb ik meegemaakt dat ik een mooie paddenstoel gefotografeerd had, maar dat het beeld verpest werd door de vaak te drukke achtergrond. Dat was dus speuren naar exemplaren die boven op stronken, takken of omgewaaide stammen groeiden. En gelukkig hebben we een paar leuke kunnen vinden.

Samen met een dennenappel

Het viel me trouwens op dat de kleine zwammetjes vaak de mooiste plekjes hebben uitgekozen. De grotere stonden vaak tussen het gras of ergens onder, waardoor je geen mooie compositie kunt maken. Een ander voorbeeld van een klein zwammetje op een mooie plek is onderstaande. Net op het randje en het bekertjesmos rondom geeft het nog even iets extra’s.

Op het randje

Tijdens de wandeling met mijn familie heb ik weer gemerkt dat je als fotograaf toch heel anders in zo’n bos loopt en veel meer dingen ziet. Toch leuk om mensen dan op bepaalde zaken te wijzen, waar ze anders zo voorbij zouden zijn gelopen.

Eindconclusie over deze dag: lekker veel buiten geweest en een paar leuke opnames kunnen maken!