Twee ochtenden in de AWD

24 juli 2014

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Normaal gesproken zijn de Amsterdamse Waterleiding Duinen (AWD) net even te ver om op mijn foto-ochtendjes te bezoeken. Maar nu het hoogzomer is begint de dag al om half 6. Dus dan loont het toch de moeite om er heen te gaan. Dus plan ik twee ochtendjes AWD in juli. Heb ik nog wensen? Natuurlijk! Ik zou graag eens zandhagedissen vastleggen en het is de tijd van de jonge damherten. En het is al weer een hele tijd geleden dat ik de vosjes van de AWD heb gezien. Vol goede moed begin ik mijn eerste wandeling vanaf ingang Panneland.

Al snel kom ik groepjes damherten tegen, met daarbij een aantal jonkies. Ik merk dat ze een stuk alerter en schuwer zijn nu ze jongen hebben. Ze zijn niet zo makkelijk te benaderen als anders. Toch kan ik vanaf een duintop dit spelende stel fotograferen.

Spelen

Spelen

Verder kan ik geen foto’s maken die de moeite van het tonen waard zijn.

Ik trek verder het gebied in het loop langs een aantal poeltjes op het Eiland van Rolvers. Bij één daarvan zie ik allemaal verse libellen. Net uitgeslopen en nog opdrogend om te kunnen vliegen. Dat vraagt natuurlijk om een aantal foto’s.

Vers

Vers

Het is lastig om de soort te bepalen als ze nog niet zijn uitgekleurd, maar ik hou het op een bruinrode heidelibel. Dat dit niet de enige is die is uitgeslopen zie je op de volgende foto. Zo hingen er een aantal in de begroeiing langs de rand van het poeltje.

Duo

Duo

Het is heerlijk om zo bezig te zijn met deze prachtige diertjes. Een eindje verder hangt er nog één die zijn vleugels nog niet heeft opgepompt. Vers van de pers dus.

Nog niet helemaal klaar

Nog niet helemaal klaar

Die heeft nog even tijd nodig om weg te kunnen vliegen. Ik heb wat minder tijd en laat de libellen achter. Op zoek naar het volgende foto-onderwerp. Dat komt als ik opeens een vogel op een paaltje van de afrastering zie zitten. Hij heeft een beetje krassende, kwebbelende roep. Als ik wat dichterbij kom zie ik dat het een grauwe klauwier is! Voor mij een nieuwe soort. Maar net als ik dichterbij wil komen vliegt ie naar de andere kant van het kanaal waar ik inmiddels langs loop. Daar gaat hij rustig verder met het gekwebbel en hij krijgt nog antwoord ook. Er zitten daar dus twee. Ik ben bijna bij de vossenplek en dus aan het eind van het kanaaltje. Ik loop door naar het eind en keer dan terug aan de andere kant van het water. Doordat hij zich voortdurend laat horen is het niet moeilijk hem te vinden. Fotograferen is wat lastiger omdat de lichtcondities niet optimaal zijn. De foto is dan ook lang niet perfect, maar omdat het hier om een bijzondere soort gaat laat ik hem toch hier zien.

Grauwe klauwier (man)

Grauwe klauwier (man)

De andere vogel die hem steeds antwoord zit in een boom, verborgen voor het oog. Geen foto’s van dit exemplaar dus.

Ik loop door naar de vossenplek, maar die zijn vandaag waarschijnlijk niet thuis. Als ik lang genoeg gewacht en gezocht heb, loop ik weer naar de uitgang. Het is een mooie ochtend geweest met de libellen en de klauwier als hoogtepunten. Maar er staan natuurlijk nog wel een aantal wensen open!

En dus ben ik twee weken later weer present. Ik kies deze keer ingang Oase en de damherten staan me al op te wachten. Ik steek nu wat meer tijd en energie in deze dieren. Eén van de uitdagingen is om er een interessante foto van te maken. Omdat ze vrij tam zijn staan ze gewoonlijk rustig te grazen. Niet echt spannend dus. Daarom focus ik me op die exemplaren die in beweging zijn. Deze kwam net een duin aflopen.

Damhert

Damhert

Ook probeer ik de begroeiing mee te nemen in de foto. En soms moet je ook gewoon wat mazzel hebben. Zo stond dit hert precies in de opening van de begroeiing. Een mooie natuurlijke omlijsting.

Tussen de begroeiing

Tussen de begroeiing

Tevreden met deze resultaten wandel ik verder. Ik speur de bloemen en het gras af naar vlinders en libellen. Het aantal valt een beetje tegen en ik zie voornamelijk grasmotjes. Of bonte zandoogjes. Een vlindersoort die bijna altijd op de grond en tussen het gras zit. Niet echt mooi voor een foto. Dan zie ik opeens een vlinder op het duinkruiskruid zitten. Ik weet de naam niet, maar dat maakt voor nu niet uit. Die zoek ik later wel op. Ik maak een aantal foto’s vanuit verschillende hoeken en uiteindelijk vind ik deze de mooiste.

Porseleinvlinder

Porseleinvlinder

Thuis kom ik er achter dat het de porseleinvlinder betreft. Toch weer een primeurtje.

Ik kom nu in een gebied waar weer wat meer damherten lopen. Ook zie ik hier een aantal kleintjes. Net als de vorige keer zijn ze lastig te benaderen. Maar deze tweeling was wat minder schuw.

Tweeling

Tweeling

Mams blijft ze goed in de gaten houden. En af en toe roept ze als ze te ver achterblijven of afdwalen. Een ander klein hertje luistert kennelijk wat minder goed. Helemaal alleen staat hij in het grote veld.

Alleen op de wereld

Alleen op de wereld

Maar gelukkig stond mama 10 seconden later weer naast hem.

Al wandelend ben ik weer in de buurt gekomen van de plek waar ik de vorige keer de grauwe klauwier zag. Ik loop er graag even een stukje voor om, om nog een keer te kijken. Misschien zie ik nu alle twee. En ja hoor….. ze zitten nog op dezelfde plek. Ik hoor ze vanaf grote afstand al kwebbelen met elkaar. En waar ik al op hoopte gebeurd: ik zie nu ook het vrouwtje!

Grauwe klauwier (vrouw)

Grauwe klauwier (vrouw)

Minstens net zo mooi als het mannetje vind ik.

En zo loopt ook deze tweede ochtend in de AWD op zijn eind. Geen vossen of zandhagedissen gezien, maar me zeker vermaakt met de dieren die ik wel tegenkwam. En volgend jaar kom ik in de zomer weer een paar keer terug. Dan heb ik weer nieuwe kansen.

Ik sluit af met deze close-up van een koevinkje.

Portret koevinkje

Portret koevinkje

Iedereen bedankt voor het lezen en het kijken!

Advertenties

13 Reacties

  1. yemrev

    Door afleidende vakantieperikelen even geen tijd gehad om blogjes te bekijken (en te componeren), vandaar deze late reactie. Leuk dat er steeds weer nieuwe dingen te ontdekken zij in de AWD (porseleinvlinder, grauwe klauwier). Dat stimuleert om er gauw weer heen te gaan. De damhertentweeling heb ik vermoedelijk ook gekiekt, ongeveer op de plek waar jij de klauwieren hebt gezien. Ze komen in mijn volgende blog voorbij…
    Je laatste macro springt er voor mij uit.
    Groet, Dick

    En volgens mij is duinkruiskruid een variant van St,jacobskruiskruid!

    9 augustus 2014 om 22:48

  2. Zo zeg, dat zijn toch wel weer even wat bijzondere onderwerpen, wat goed dat je die vond!
    Porseleinvlinder, nooit van gehoord of gezien, erg mooi, en dan die grauwe klauwieren, ook een fantastische vondst en prachtig in beeld gebracht.
    De verse libellen vind ik trouwens ook engelachtig mooi.

    Groetjes Loes

    7 augustus 2014 om 16:04

  3. Wat zalig René je weer op de voet te kunnen volgen en mee te kunnen genieten van je ontdekkingen.Prachtige natuurfoto’s zijn het geworden

    29 juli 2014 om 01:19

  4. Weer heerlijk gevarieerd. Erg mooi.

    25 juli 2014 om 11:43

  5. Het St-Janskruid is volgens mij boerenwormkruid, maar een kniesoor wie daar op let 🙂
    Weer een hele mooie fotoreportage, René, en toch ook weer een paar bijzondere waarnemingen! Mijn dag zou helemaal goed zijn!

    24 juli 2014 om 21:35

    • Ik denk dat je gelijk hebt Ed, met het boerenwormkruid. Ik zal het veranderen. Dank je voor de verbetering!

      Gr. René

      24 juli 2014 om 22:48

    • Hoi Ed,

      Na een opmerking van een andere lezer ben ik uiteindelijk tot de conclusie gekomen dat het duinkruiskruid is.

      25 juli 2014 om 12:28

      • Weer wat geleerd, René. Tot nu toe kende ik alleen het Jacobskruiskruid.

        25 juli 2014 om 14:11

  6. Mooie serie van de AWD. ik ga hier wel voor de macroshots René. De afsluiter is echt prachtig

    24 juli 2014 om 20:57

  7. Hoi René, Jammer van de vossen en de hagedissen maar je hebt genoeg gezien, die grauwe klauwier ben ik wel een beetje jaloers op, ik kom er zo vaak en heb hem nog nooit gezien. De libel serie vind ik erg geslaagd en de bambies blijven superleuk om te zien.
    groetjes Ghita

    24 juli 2014 om 18:01

  8. Dit is een heel avontuur in een notendop. Ik heb met veel plezier je verhaal gelezen en je foto’s bewonderd. Wat zijn ze mooi!

    24 juli 2014 om 12:56

  9. dit is weer een hele mooie serie

    24 juli 2014 om 12:26

  10. Hillechien Prins

    Oh dat hert in het bos zoooo mooi. Zitten er hier ook veel maar heb ze nog niet voor mijn lens gekregen jammer genoeg. Gr.

    24 juli 2014 om 11:39

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s