Mistige herfstochtend

12 oktober 2014

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Mist….., zover het oog reikt. Maar dat is niet zo ver natuurlijk met deze omstandigheden! Maar ik hou van mist. Het geeft en geweldige sfeer aan je foto’s. Alleen is dan altijd de vraag: waar heen te gaan? De laatste tijd merk ik dat ik toe ben aan wat nieuwe gebieden. Beetje uitgekeken op de voor mij bekende plekken. Soms kijk ik dan op Google Maps om nieuwe stukjes natuur te ontdekken en ook de wat minder bekende plekken een keer met een bezoek te vereren. Mijn oog valt nu op een stukje heide in de buurt van Nijkerk. Een aantal vennen zou kunnen zorgen voor mooie plaatjes in de mist. Natuurlijk weet je vanaf een computerscherm niet hoe het er ter plekke uit ziet. Mag je überhaupt het gebied wel in en zijn er wel paden? Waar kan ik de auto kwijt? Allemaal dingen die je pas goed kunt zien als je er bent. Het is dus altijd een beetje een gok, maar het kan verrassend goed uitpakken.

Als ik arriveer is het net zo’n beetje tijd dat de zon op komt. Ik stap uit de auto en loop het enige pad op dat er is. De maan schijnt nog vaag door de mist heen.

Laan met maan

Laan met maan

Op de GPS van mijn telefoon zie ik dat de vennen rechts van het pad liggen. Helaas staan daar ook bordjes: kwetsbaar natuurgebied. Verboden toegang! Ja, dat zie je dus niet op Google Maps. Er zit dus niets anders op dan gewoon het pad te volgen. Geen straf hoor, want de sfeer is heerlijk. Dan zie ik links van het pad een veldje met hoog gras en een klein ven. Hier geen bordjes! Het eerste dat opvalt zijn de enorme hoeveelheid spinnenwebben die in het gras hangen. Voor mij een leuke uitdaging die in beeld te brengen.

Hangmat

Hangmat

Gemaakt met mijn groothoek lens voor het totaalplaatje.

Tot nu toe heb ik in mijn fotografie carrière nog niet veel gedaan met bedauwde spinnenwebben. Op de één of andere manier ligt het mij niet en heb ik niet het juiste gevoel er voor. Ik ben in ieder geval nooit tevreden over de foto’s die ik er tot nu toe van gemaakt heb. Maar misschien geeft ik het ook wel te snel op, dus hupsakee aan de slag ermee! De macrolens komt uit de rugzak en ik zoom in op de druppels. Eerst nog niet te veel.

Netwerk

Netwerk

Ik heb de foto omgezet naar zwart-wit. Ik vond namelijk de bruinige achtergrondkleur niet mooi. Ik ben er niet ontevreden over. Maar zo gauw ik nog verder op de druppels kruip wordt het lastiger. Ik worstel vooral met het maken van een goede compositie. Aarch!!! Soms is fotograferen zo frustrerend! Te druk of te saai. Te weinig scherp of een te drukke achtergrond. Ook vandaag lijkt het me niet te gaan lukken. Alleen onderstaande foto komt (net) door de keuring.

parelsnoeren

parelsnoeren

Door te spelen met de witbalans krijg ik deze blauwe kleur. Nog niet helemaal hoe ik het hebben wil, maar goed genoeg voor in dit blog.

Ik laat het veldje achter me. Het aanwezige vennetje levert mij geen blogwaardige foto’s op. Helaas zie ik even verderop dat ook hier het natuurbeheer heeft toegeslagen. Grote stukken worden rigoureus ontdaan van alle bomen. Het lijkt op een slagveld uit de Eerste Wereldoorlog. Weg is de sfeer en het natuurgevoel. Niemand heeft mij nog goed kunnen uitleggen waarom dit soort onderhoud altijd op giga schaal uitgevoerd moet worden. Het lijkt ook wel of ik het steeds vaker zie. 😦

Als ik dan ook een zijpaadje het bos in zie gaan, sla ik snel af en even later stuit ik opnieuw op een ven. Deze keer is de omgeving gunstiger dan bij het eerste ven. Een aantal bomen weerspiegelt mooi in het water.

Mistig ven

Mistig ven

Ik vraag mezelf af of er hier in het voorjaar heidekikkers zouden zitten. Misschien dan nog eens terug gaan?

Als ik het smalle bospaadje afloop kom ik weer uit op de weg waar ik de auto heb geparkeerd. Al met al een klein rondje omdat het meest interessante gebied niet toegankelijk is. Maar ik heb nog een tweede troef in handen. Even verderop en aan de andere kant van de weg ligt een wat groter natuurgebied. Dus nu daar maar eens kijken wat dat te bieden heeft. Het blijkt dat, net als het eerste stuk, ook dit in particuliere handen is en dus grotendeels afgesloten. Toch bied het wat meer mogelijkheden. Via een smal paadje (dierenwissel?) kom ik tot aan de rand van een ven. Aan de overkant staan een paar dennen op de oever. Een prachtig plekje. Helemaal met de mist, die nog steeds volop aanwezig is.

Spiegelven

Spiegelven

Ik ben blij dat ik laarzen aan heb. Ik sta tot halverwege mijn knieën in het water. Daarbij moet ik oppassen dat ik niet wordt vastgezogen in de modder en straks op mijn sokken verder moet. Maar het is de moeite waard. Ik blijf nog even genieten van de rust en de stilte.

Als ik verder wandel leidt het pad me een heideveldje op. Ook hier heel veel spinnenwebben tussen de begroeiing. Dan valt mijn oog op iets roods in de verte. Midden op het pad. Ik denk eerst dat het afval is, maar als ik dichterbij kom zie ik dat het een vliegenzwam is. Wat een leuke verrassing! Ik zie ze bijna nooit en helemaal niet op zo’n mooi plekje. Ik besluit deze keer geen close-up te maken, maar ook de omgeving mee te nemen in de foto. Dat levert deze foto op.

Vliegenzwam

Vliegenzwam

Zoals je ziet is hij niet helemaal gaaf meer. Aan de bovenkant is er een hapje uit genomen. Maar ik ben al lang blij dat ie overeind staat. Zo midden in het pad is de verleiding voor veel mensen, met name kinderen, groot om er een trap tegen aan te geven. Gelukkig is dat hier nog niet gebeurt en kunnen we nog genieten van deze prachtige zwam.

Nu ik toch weer met de paddenstoelen bezig ben ga ik op zoek naar nog wat meer exemplaren. En die zijn er genoeg. Maar toch ontbreekt me de inspiratie om er echt mee aan de slag te gaan. Nou eentje dan om aan te geven dat ze overal weer in het bos staan.

Zwamrandje

Zwamrandje

Deze paddenstoel stond voor de bruinverkleurde varens. Dat kleurde mooi bij de kleur van de zwam.

Maar al snel richt ik mijn aandacht weer op het landschap. Inmiddels ben ik weer op de weg terg naar de auto. Ik kom weer langs de vennen en op een ander plekje langs de oever maak ik nog wat mistige beelden.

Een kleine wereld

Een kleine wereld

Het was een heerlijke herfstwandeling zo op de vroege zondagochtend. En een nieuw gebied ontdekt, waar ik ongetwijfeld nog wel eens terug ga komen.

Advertenties

18 Reacties

  1. Prachtige foto’s, René. Vooral die boomweerspiegelingen in het vennetje. Ik ben er dol op. Groetjes, Joke

    25 oktober 2014 om 08:45

  2. Pracht foto’s met mooie kleuren en scherpte René.
    Groetjes Tinie

    22 oktober 2014 om 19:03

  3. Mooi die dauwdruppels en die vennetjes in de mist.

    18 oktober 2014 om 14:46

  4. Ditta Voetberg

    Mooie serie, met een prachtig verhaal!
    Wat kun jij mooi schrijven…. en zo herkenbaar…..

    16 oktober 2014 om 20:46

  5. Je hebt er weer een sfeervol verslag van gemaakt met een aantal prachtige foto’s.
    Je probleem met bedauwde spinnewebben zijn wat mij betreft heel herkenbaar, ik worstel daar ook vaak mee.
    In het kader van z.g. natuurcompensatie ten gevolge van de verdubbeling van een autoweg vindt er in één van mijn favoriete gebieden momenteel ook weer eens een fikse kaalslag plaats. Er zullen weer jaren overheen gaan voordat het gebied weer enigszins is hersteld, vrees ik.

    16 oktober 2014 om 16:13

  6. Wel gedurfd om een nieuw gebied te verkennen in de mist, maar het resultaat mag er zijn. Prachtige foto’s en een prachtig sfeervol verhaal, René.

    16 oktober 2014 om 13:48

  7. Jij weet altijd zo goed je eigen gevoel te omschrijven en ik heb het denk ik al vaker gezegd … Ik herken me daar vaak zelf in. Je spiegelfoto’s vind ik in deze serie het mooist. Het zijn namelijk geen gewone spiegelingen. Op de eerste spiegelfoto is de waterrand precies om de spiegeling heen gevormd, dat ziet er mooi uit. De laatste spiegelfoto is een om en om aanplanting. Een herhalingsfoto als je begrijpt wat ik bedoel.

    16 oktober 2014 om 12:19

  8. Hoi René,

    Mooie beelden zeg! Leuk dat je een nieuw gebied hebt opgezocht en dat het bevallen is. Zo te zien was het een natte ochtend 🙂 Ik ben stiekem toch wel benieuwd naar de foto’s die je niet hebt uitgekozen voor het blog …

    Groetjes, Carl

    16 oktober 2014 om 08:10

  9. Het zijn prachtige beelden geworden

    16 oktober 2014 om 07:37

  10. Het zijn herfstbeelden geworden.Een verstild landschap ingepakt in mist en nevelslierten maar heel mooi.Ook ik erger me geweldig aan die boomkap.Zo is in mijn omgeving een heel gezond erg oud bos van Amerikaanse eiken gekapt gewoon omdat het exoten zijn.De volgende natuurarchitecten zullen er misschien terug anders over denken maar mijn klein en achterkleinkinderen zullen er niet van kunnen genieten.De mooie verkleuringen weg nu rest er alleen een zandwoestijn.het zal jaren duren eer er terug zo’n erg oud en gezond bos verschijnt.Als we weten hoeveel lucht 1 boom zuivert dan doet het er toch niet toe of het een exoot is of niet.

    16 oktober 2014 om 00:39

  11. Ik zag hier zondagochtend zulk prachtig licht in combinatie met de mist, dat ik spijt had dat ik thuis zat. Dat licht vind ik bij jou niet terug, duidelijk dat het plaatselijk sterk verschilt.
    Moedig om juist op zo’n ochtend een nieuw gebied te gaan verkennen, maar het heeft je mooie platen opgeleverd, vooral Mistig ven en Spiegelven spreken me aan.
    Leuk dat je de Vliegenzwam met de groothoek maakte, ik vergeet dat nog steeds te vaak, maar een idee om in mijn oren te knopen.

    Groetjes Loes

    15 oktober 2014 om 21:26

  12. yemrev

    Daar kan ik me nou ok zo kwaad over maken, hè: dat rigoureuze gekap met zwaar materieel. Hier in de AWD kunnen ze er ook wat van. Ik vind elke boom die sneuvelt al zonde…kan de natuur dan helemaal niets meer alleen?
    Maar goed: langs de vennetjes stonden er nog een paar en dat levert toch mooie sfeervolle plaatjes op. ‘Spiegelven’ en ‘Kleine wereld’ vind ik de mooiste. En je parelketting is toch ook best aardig gelukt?
    Groet, Dick

    15 oktober 2014 om 20:57

  13. Doorgaans krijg ik betere foto’s bij laaghangende nevel dan mist. Vooral op het moment dat de zon door deze nevel breekt moet je op de juiste plaats zijn want de sfeer is snel weggebrand. bij mist kies ik vooral voor een onderwerp wat ik dichtbij kan fotograferen en daarmee uit de mist trekt. De paddenstoel vindt ik daar een mooi voorbeeld van

    15 oktober 2014 om 20:20

  14. Mooie serie. Mist kan inderdaad heel sfeervol zijn op foto’s, zo ook bij deze serie! Zelf ben ik nooit zo vroeg uit bed te krijgen voordat de zon op komt 😉
    Ik vind de foto’s van de spinnenwebben juist erg mooi!
    groetjes Senna

    15 oktober 2014 om 18:19

  15. Mooie beelden met een mooi belevingsverhaal 😄

    15 oktober 2014 om 17:58

  16. Hoi Ruud fantastische opnamens.

    15 oktober 2014 om 15:22

  17. Prachtige openingszin!

    15 oktober 2014 om 14:19

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s