Archief voor december, 2014

Jaaroverzicht 2014

31 december 2014

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Het is weer zo ver: de jaarlijkse terugblik op mijn fotojaar. Altijd weer leuk om nog eens terug te kijken en na te genieten van de mooie momenten die ik in 2014 heb meegemaakt en vastgelegd.

Een paar hoogtepunten die ik kan noemen zijn de twee verkiezingen in de top 3 van de week op National Geographic en natuurlijk mijn expositie in infocentrum “De Trekvogel” van het Flevo-landschap in Almere. Een hele eer en ik ben er dan ook erg trots op. En mijn eerste prijsje is binnen! Door maandwinnaar te worden op de site van de Nieuwe Wildernis mocht ik de dvd in ontvangst nemen.

Top 3 National Geographic

Top 3 National Geographic

Dat ik weer drie foto’s kon verkopen via mijn webshop bij Werkaandemuur.nl is ook erg leuk. Daarnaast heb ik een aantal foto’s verkocht voor gebruik op websites. En het gebruik van dertien van mijn foto’s in het boek “Tussen licht en donker” van het pastoraat van het VU medisch centrum is iets om trots op te zijn.

Verkocht via werkaandemuur.nl

Verkocht via werkaandemuur.nl

Verder nog een bijzondere reactie. Ik kreeg een mailtje van een kunstenaar die een foto van mij wilde natekenen. De afdrukken wilde hij verkopen op het Rembrandtplein in Amsterdam. Van elke verkochte afdruk krijg ik een euro. Niet te controleren natuurlijk, maar hij had mij ook niet hoeven mailen. Ik ga dan maar uit van het goede. Ik kreeg in ieder geval een afdruk van zijn tekening. Hieronder de originele foto samen met de ‘artist impression’.

foto en tekening

foto en tekening

Eind vorig jaar zei ik in het jaaroverzicht dat ik meer projectmatig wilde gaan werken. Dat is er niet helemaal uitgekomen. Daarvoor heb ik gewoonweg te weinig tijd en zijn mijn fotografie-uitjes te versnipperd. Wel ben ik vaker op pad gegaan met een van te voren bedacht doel en heb me dan ook gefocust op één onderwerp of een bepaald thema.

Maar genoeg geklets: het is tijd voor de maandfoto’s!

Januari

Afscheid

OVP-vos

Toevallig net als in 2013 ook dit jaar een vos als foto van de maand in januari. Ik kwam voor het eerst een vos tegen in de Oostvaardersplassen die zich niet zo veel aantrok van mensen. Ik vind vooral de houding en de blik van de vos in deze foto mooi. De omgeving is wat minder zo met die weg, maar heeft wel een symbolische betekenis. Dit was namelijk op het eind van de ochtend en op dit moment gingen we beide weer verder op onze eigen weg.

februari

Edelhert hinde

Edelhert hinde

Ook in februari een foto uit de Oostvaardersplassen. Op de één of andere manier had ik tijdens het maken van deze foto een soort van contact of verstandhouding met deze hinde. Dat maakt voor mij deze foto speciaal.

maart

Regenboog

Eempolder

Een prachtige ochtend in de Eempolder. Het was eigenlijk de bedoeling om de vroege grutto’s te gaan fotograferen op de slaapplaats, maar de wolkenluchten waren te mooi om links te laten liggen. Dus werd de telelens verwisseld voor de groothoek en het landschap van de polder werd het onderwerp van deze dag. Toen deze regenboog ontstond moest ik even sprinten naar de juiste plek, maar het leverde mij deze prachtige plaat op van de bekendste boom in de Eempolder.

april

Herhaling

Pinksterbloem

April was een drukke fotomaand met o.a. een bezoek aan de bos-vogelhut Hoenderloo. Voor mij een primeur om te fotograferen vanuit een hut met een aangelegde voerplek. En hoewel de natuurbeleving een stuk minder is heeft het prachtige beelden opgeleverd. Ik zou dus makkelijk één van die foto’s kunnen kiezen, maar toch kies ik voor een andere. Ik was deze dag op zoek naar oranjetipjes op de pinksterbloemen. Maar de vlindertjes lieten het afweten, dus moest ik werken met alleen de bloemen. Nu vind ik bloemen lastig om te fotograferen, maar die ochtend lukte het wonderwel. En daarom geeft deze foto mij ook zo veel voldoening.

mei

Alert omhoog kijkend

IJsvogel

Zonder twijfel was het hoogtepunt van mei de ontdekking van een ijsvogelnest. In totaal ben ik er drie keer geweest. Vaker leek mij niet verstandig omdat ik voor alles wil voorkomen dat ik de boel ga verstoren. Bovenstaande foto is één van de allereerste foto’s van die plek en daarom voor mij bijzonder.

juni

In het gras

In het gras

Ook juni was een prachtige maand wat betreft natuurbeleving. Zo ben ik mee geweest naar een dassenburcht en heb voor het eerst in mijn leven dassen rond zien scharrelen. Een geweldige belevenis! Een andere primeur waren de weidebeekjuffers. Ook die stonden hoog op mijn lijst van nog te fotograferen dieren. Na een tip heb ik mij een hele ochtend vermaakt met deze prachtige insecten.

juli

In love?

Konikpaarden

Juli was een rustige maand wat de fotografie betreft. Bovenstaande foto heb ik gemaakt in het Horsterwold (Stille Kern). Ook daar loopt een kleine kudde konikpaarden. Ik heb me vooral gefocust op de interactie tussen de individuen. Dit tedere moment is daar een mooi voorbeeld van.

augustus

Hooibeestje

Hooibeestje

Augustus was voor mij heidemaand. Elk fototochtje ging deze maand naar een heidegebied. Van Gooi tot Veluwezoom. Toch nog een beetje gedaan aan het projectmatig werken. Nationaal Park Veluwezoom was prachtig met de bloeiende heide, maar de zonsopkomst was net niet optimaal. Daarom is deze foto als winnaar van de maand augustus uit de bus gekomen.

september

Klaar om toe te slaan

Adder

In september had ik mijn jaarlijkse fotoworkshop. Deze keer had ik gekozen voor een slangen en reptielen workshop van het Centrum voor Natuurfotografie. Een prachtige dag met de mogelijkheid om ringslangen, hagedissen en deze prachtige adder te fotograferen. Een bijzonder en spannend moment om zo dicht bij dit prachtige dier te kunnen komen.

oktober

Spiegelven

Spiegelven

Vorig jaar had ik in mijn jaaroverzicht veel mistige landschapsfoto’s. Dit jaar heb ik wat minder mist en nevel meegemaakt. Maar op deze oktoberochtend waren de omstandigheden weer perfect voor intieme landschapsfoto’s. De foto is genomen op landgoed Gerven bij Nijkerk

november

Acrobaat

Acrobaat

November was erg karig op fotografie gebied. Eén keer met de camera op pad en een paar uurtjes in de tuin bij mijn moeder bij de voederplaats. Maar ondanks het gebrek aan kwantiteit heb ik niets te klagen over de kwaliteit. In die twee keer heb een paar prachtige foto’s kunnen maken. Dus het was toch nog erg lastig om een keus te maken. Uiteindelijk won de pimpelmees het van de herfstbladeren. Maar er moest een fotofinish aan te pas komen om de winnaar te bepalen!

december

Het eerste licht

Het eerste licht

Meestal is december ook niet een maand van veel foto’s. Maar dit jaar was een uitzondering! Op de valreep nog een winterserie kunnen maken, maar de foto van de maand is er één geworden van de zonsopkomst boven het Dwingelderveld.

Wat was het moeilijk kiezen zeg dit jaar! Ik zie dat maar als iets positiefs: blijkbaar heb ik genoeg mooie foto’s kunnen maken. Voor wie nog niet genoeg heeft van mijn foto’s heb ik via slidely een slideshow gemaakt van mijn facebookfoto’s van dit jaar. Hieronder staat de link.

Jaaroverzicht 2014

Ik wil iedereen bedanken die mijn blog heeft bezocht dit jaar en natuurlijk voor de reacties en de commentaren. Dat wordt erg gewaardeerd! Ik wens iedereen een prachtig 2015 toe in goede gezondheid.


Eindelijk weer eens sneeuw

28 december 2014

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Het was volgens mij in maart 2013 dat ik de laatste sneeuwvlokken naar beneden zag dwarrelen. Voor een natuurfotograaf die van de winter houdt al veel te lang geleden! Maar voor deze zaterdag werd er veel sneeuw voorspelt, een weerswaarschuwing werd uitgegeven en de NS pasten hun dienstregeling aan. Handenwrijvend wachtte ik de ontwikkelingen af. Omdat we met kerst op familiebezoek waren in Drenthe zouden we juist zaterdag terugrijden naar Almere. Zouden we het redden of zouden we onderweg insneeuwen en ergens onderdak moeten zoeken. Helaas niets van dat alles! Terwijl in het zuiden van Nederland het leven tot stilstand kwam reden wij door een groene wereld terug naar huis. De natte sneeuwvlokken die vielen veranderden daar niets aan. Baal, baal en ik had me nog zo verheugd op een witte wereld!

Maar als de sneeuw niet naar mij toe komt, ga ik toch gewoon naar de sneeuw! Maar ja, waar zal ik dan naar toe gaan? Het is wel duidelijk dat Brabant en Limburg de meeste sneeuw hebben gehad. Limburg is te ver, dus blijft Brabant over. Misschien zijn de Oisterwijkse vennen een goed idee. Maar die liggen midden in het bos en dat is weer zonde als je een mooie zonsopkomst verwacht. Ik zoek even verder op google maps en zie een gebied naast Oisterwijk liggen met wat opener terrein: De Kampina. Ook met vennen, maar dan een meer heideachtige omgeving. Bingo! Dat wordt hem dus.

Als ik ruim op tijd voor zonsopkomst aankom (ja, ik heb geleerd van mijn fouten zie: Zonsopkomst boven het Dwingelderveld) is het even zoeken naar het goede pad. Een behulpzame collega fotograaf helpt me de juiste richting te vinden. Als je in een nieuw gebied terechtkomt is het altijd zoeken naar de mooie plekken. Maar zijn tips maken het wat makkelijker. Mooi op tijd bereik ik de open vlakte en dan is het kijken naar een goede plaats om de zon op te zien komen. Het is nog voor zonsopkomst als ik mijn eerste foto maak.

Voor zonsopkomst

Voor zonsopkomst

Ik loop om dit ven heen en kom bij een andere plas die achter de wal ligt die je op de eerste foto ziet. De lucht begint al wat meer te kleuren. Ik probeer een mooie compositie te maken met de bomen die langs het water staan.

Bevroren ven

Bevroren ven

De boom in de achtergrond trekt mijn aandacht: het heeft namelijk een prachtig silhouet! Maar hoe er te komen? Door de sneeuw is het moeilijk de paden te zien. En overal doorheen stampen als een olifant in de porseleinkast wil ik ook niet. Als compromis gebruik ik een pad dat duidelijk gemaakt is door de kudde koeien die hier ergens rondlopen. Ik kom bij de boom aan als de zon net boven de bosrand uit komt. Ik kan dan de volgende foto maken.

zonnig silhouet

Zonnig silhouet

Ik zie dan pas dat het eigenlijk twee bomen zijn, maar dat doet niets af aan de mooie vorm van het silhouet.

Tussen de eerste en de derde foto zitten 14 minuten. Om aan te geven hoe snel je moet werken om een aantal verschillende foto’s van een zonsopkomst te kunnen maken. Nu kan het allemaal wat in een rustiger tempo. Net als de koeien trouwens die aan mij voorbij sjokken. Ik laat ze rustig voorbij gaan en begin aan een heerlijke wandeling. Ondertussen hou ik natuurlijk mijn ogen open voor mooie plaatjes van het winterse landschap.

Winterberk

Winterberk

Door zijn vorm is deze berk een dankbaar foto onderwerp.

Wat is het weer heerlijk om in zo’n winters landschap rond te lopen! De frisse vrieskou om je kop en genieten van het uitzicht en de stilte. En genieten doe ik volop. Maar er worden natuurlijk ook foto’s gemaakt. Zoals van dit rijtje berken langs het pad.

Sneeuwpad

Sneeuwpad

Maar niet alleen de omgeving heeft mijn aandacht, ook van details in het landschap kun je mooie foto’s maken. Ik zou dat eigenlijk meer moeten doen. Misschien een goed voornemen voor 2015? Voor nu houd ik het bij dit polletje gras in een bevroren ven.

Graspol

Graspol

Om af te sluiten met een beeld dat karakteristiek is van hoe De Kampina eruit ziet onder winterse omstandigheden plaats ik deze foto als laatste. Op dit plaatje staat alles wat dit gebied te bieden heeft: vennen, vliegdennen, berken en (hoewel niet zichtbaar door de sneeuw) heide en gras.

winters Kampina

Winters Kampina

Het komt niet vaak voor dat je een gebied als eerste in deze omstandigheden leert kennen. Maar het nodigt zeker uit om hier nog eens terug te komen onder iets warmere condities. Wat zijn er eigenlijk nog veel mooie plekken in Nederland. Maar de meesten zijn wel erg klein van oppervlakte en dat is denk ik wel een bedreiging.

Ik ben blij dat ik de reis naar Brabant heb ondernomen en toch nog een winters blogje heb kunnen toevoegen aan het jaar 2014. Mijn volgende blog is het jaaroverzicht en daarmee zal ik dit fotojaar afsluiten.


Koniks in de OVP

21 december 2014

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Voor het eerst sinds juli ga ik weer eens naar de Oostvaardersplassen (OVP). Mijn laatste blog over dit gebied is zelfs al weer van afgelopen februari. Op de één of andere manier heeft het gebied zijn aantrekkingskracht voor mij verloren. Het kleine gebied wat toegankelijk is bij Lelystad heb ik in de afgelopen jaren sterk achteruit zien gaan. En dan bedoel ik hoe het eruit ziet en de hoeveelheid dieren die je er aan treft. Volgens mij kun je duidelijk de nadelen van het gevolgde beheerbeleid zien. Nu heeft staatsbosbeheer de randen van het gebied aangepakt en toegankelijk gemaakt voor het grote wild. Ik hoop dat dat helpt, maar ben bang dat er gewoonweg teveel dieren rondlopen. Helemaal na de zachte winter van vorig jaar. Een pasklaar antwoord heb ik ook niet hoor, maar ik zie wel dat de gevolgen van hoe het nu gebeurt niet altijd positief zijn.

Maar vandaag ga ik weer eens kijken. Het is tenslotte mijn “achtertuin”! Het is donker weer vandaag en de zon zal zich niet laten zien. Niet echt ideaal fotoweer, maar dat mag de pret niet drukken. Niets moet en alles mag. Ik kijk wel wat ik tegen kom. Duidelijk is dat er veel gebeurd is in dit gebied. De graafmachines en bergen zand verraden de werkzaamheden. Over een paar jaar moet blijken of de mooie woorden overeenkomen met het resultaat. Op dit moment is het erg rustig. Maar gelukkig loopt er een kleine kudde koniks in het gebied. Daar richt ik dan ook al mijn aandacht op.

Interactie

Interactie

Als je bij zo’n kudde bent is het altijd weer interessant om te observeren hoe de verschillende individuen met elkaar omgaan. Deze twee lijken het goed met elkaar te kunnen vinden, maar na deze begroeting volgt een kleine schermutseling. Daarna lopen ze samen verder alsof er niets gebeurd is. Ze lopen vlak langs me en dat geeft me de mogelijkheid voor een close-up.

Het oog

Het oog

Zoals je ziet heb ik de foto’s van vandaag omgezet naar zwart/wit. Naar mijn idee komt de structuur van de haren dan veel beter over. Verder geeft het een stoere uitstraling aan de foto’s, wat heel goed past bij het karakter van deze dieren.

Her en der wordt er gewerkt aan de onderlinge band. Dat gebeurt door middel van elkaar krabben met de tanden en elkaar met de snuiten begroeten.

Vrienden

Vrienden

Verder gebeurd er in de groep niet veel. De konten zijn naar de wind gedraaid en er wordt af en toe wat gegeten. Ik ga nog wat dichterbij en kijk of ik wat detailopnames kan maken. Best lastig om er dan een interessant beeld uit te halen. Deze heeft wel wat vind ik.

Detail

Detail

Let op de natte haren bovenin die als dakpannetjes over elkaar liggen. Zo wordt het water dus afgevoerd!

Blijkbaar kom ik nu toch te dichtbij. De paarden beginnen om mij te reageren. Dat is natuurlijk niet de bedoeling. Ik probeer juist het natuurlijke gedrag te bekijken en vast te leggen. Dit exemplaar kijkt even naar achteren om te zien wat ik aan het doen ben.

Omkijkend

Omkijkend

Tijd dus om weer wat meer afstand te nemen. Dan kan ik gelijk proberen meerdere paarden in één shot te krijgen. Het is dan zoeken naar de goede plek waar je vrij uitzicht én een leuk groepje in beeld hebt. Deze keer heb ik de mazzel dat me dat lukt. Een aantal paarden staat in een soort van kringetje. Het komt op mij over of ze een vergadering hebben belegd.

Vergadering

Vergadering

Ik vind het zelf een prachtig beeld!

Het is me niet gelijk duidelijk wie de voorzitter van deze meeting is. Maar dat probleem wordt al snel opgelost.

De voozitter

De voorzitter

Geen idee wat ze aan het bespreken zijn. Het zal wel gaan over de komende wintertijd of misschien wel over het kerstmenu. Het ging in ieder geval zonder veel onenigheid. Daar kunnen sommige mensenfamilies nog wel wat van leren. Tenslotte is het kersttijd, dus “Vrede op aarde”.

Hiermee komt er een eind aan mijn tochtje van vandaag. Gemengde gevoelens over de staat van het gebied, maar blij met de resultaten van mijn ontmoeting met de paarden.


Zonsopkomst boven het Dwingelderveld

7 december 2014

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Dit weekend vieren we pakjesavond in Drenthe. Voor mij een mooie gelegenheid om weer eens de schoonheid van mijn geboorteprovincie proberen te vangen in mijn foto’s. De weersvoorspelling was dat na een heldere nacht, ’s ochtends de wolkenvelden vanuit het westen al snel binnen zouden trekken. En dan zal het al snel gaan regenen. Ik gok er op dat ik nog net de zon zal kunnen zien opkomen, voordat het betrekt. Mijn keus valt op het Dwingelderveld met zijn bossen, heidevelden en plassen.

Als ik in de auto stap zie ik aan de oostelijke hemel nog net een strook heldere lucht. De rest van de hemel is al verdwenen achter de wolken. De strook in het oosten kleurt al mooi in allerlei pasteltinten. Ben ik toch weer te laat op pad gegaan. Het wordt een race tegen de klok om op tijd in het veld te zijn. Het is nu een half uur voor zonsopkomst. Ik zou dan al ter plekke moeten zijn! Dan volgt er nog een onaangename verrassing: de weg die ik de vorige keer nam naar dit gebied loopt nu dood en eindigt op een parkeerplaats. Op enkele honderden meters vanaf het veld. Ze hebben het gebied opnieuw ingericht! Er zit niets anders op om de auto weg te zetten en met mijn spullen verder te lopen. En over tien minuten komt de zon op! Op een holletje, met mijn statief op de schouder, loop ik het bospad af. Ik kom erachter dat ik hoognodig weer eens wat aan mijn conditie doen!

Maar als ik bij het veld kom vergoedt het uitzicht de inspanning. De lucht in het oosten kleurt nu oranje en de wolken worden prachtig aangestraald. En er ligt hier een plas, die nog bevroren is na een koude nacht. Snel stel ik mijn camera in en probeer dit moment vast te leggen.

Zonsopkomst

Zonsopkomst

Dit maakt alle inspanning natuurlijk weer goed. Echt genieten! Goed is ook te zien hoe de plas nog bevroren is.

Nog even een liggende compositie proberen.

Ochtendsfeer

Ochtendsfeer

Het is altijd weer verbazingwekkend hoe snel de zonsopkomst gaat. Snel zoek ik nog een andere positie, nog wat verder het veld in. Maar alles moet snel gebeuren, want als de zon echt opkomt is het tegenlicht bij deze omstandigheden al te fel. Gelukkig ben ik nog op tijd voor deze foto.

Het eerste licht

Het eerste licht

Dan komt de zon op en verdwijnen de kleuren in de lucht al snel.

Maar dat wil niet zeggen dat ik klaar ben met fotograferen. Het eerst licht geeft een mooie tint aan de omgeving en versterkt de kleuren van de laatste herfstbladeren. Het meeste ligt al op de grond, maar enkele bomen houden hun bladeren nog even vast.

Dieprood

Ochtendlicht

Heerlijk om bij te fotograferen dit ochtendlicht. Maar lang duurt het niet. De zon verdwijnt achter de wolken en het begint al snel te miezeren. Net als verwacht werd dus. Door het bos loop ik terug naar de auto. Ik hou me nog even bezig met wat paddenstoelen en bekertjesmos. Maar zo mooi als de zonsopkomstfoto’s worden ze niet. Ik beperk me dus in dit blog tot de vier bovenstaande foto’s. Het was kort vanmorgen, maar niet minder genieten!