Jonge zwanen

7 mei 2016

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

Ik fiets eind april vanaf het station terug naar huis na een drukke werkdag. Soms neem ik, zoals ik het noem, de toeristische route. Die loopt langs de randen van de woonwijk, door het park en langs grachten. Altijd lekker om na zo’n dag even de natuur op te zoeken. Ook al duurt het ritje nog geen tien minuten. Vandaag zie ik iets wat ik hier nog niet eerder zag: een zwanennest! Vlak langs het fietspad, dus niet echt rustig gelegen. Ik neem me gelijk voor om de boel in de gaten te houden en om te proberen de jonge zwaantjes te fotograferen. Dus vanaf nu fiets ik dagelijks even langs het zwanenpaar.

Zwanennest

Het is altijd afwachten hoe zoiets verloopt. Helemaal als het nest zo open en bloot aan een druk fietspad ligt. De broedtijd duurt ca. vijf weken. In die tijd zie ik de hoeveelheid broodkorsten steeds verder toenemen bij het nest. Hopelijk wordt de aandacht de zwanen niet te veel. Op een dag ligt er een voetbal naast het nest. Blijkbaar van het trapveldje iets verderop. Ik snap wel dat je je bal laat liggen zo vlak bij het nest. Tijdens de broedperiode kunnen zwanen behoorlijk agressief zijn. Het mannetje patrouilleert dan ook oplettend bij het nest.

Op patrouille

Dit zijn de enige foto’s die ik heb genomen tijdens de broedperiode. Ook al zijn ze blijkbaar gewend aan de drukte om ze heen, wil ik ze verder niet te veel storen.

En dan is het eindelijk zo ver! Op een vrijdag hoor ik van een buurtgenoot dat de zwanen jongen hebben. Dat is nog eens een goede timing zo vlak voor het weekend. Nu heb ik tenminste tijd om in het weekend de jonkies te fotograferen. Als ik zaterdag met mijn camera bij het nest arriveer is er echter niets meer te zien. Blijkbaar zijn alle eieren uit gekomen en is er geen reden meer om bij het nest te blijven. Een fietsster ziet mij lopen met mijn camera en vraagt of ik op zoek ben naar de zwanen. Kijk, dat is nog eens aardig. Op haar aanwijzingen heb ik ze zo gevonden. Ze zijn even een blokje om gezwommen.

Ik wist nog niet hoeveel eieren er waren, maar nu zie ik dat er vijf kleine pluizenbolletjes achter de gracieuze ouders zwemmen. Ik ben gelijk in de lentestemming. Voorzichtig benader ik het prille gezinnetje. Ik heb veel ontzag voor deze grote vogels. Het zijn zelfs de grootste vogels van Nederland! Tot een bepaalde afstand accepteren ze mijn aanwezigheid. Als ik te dicht bij kom, laten ze dat sissend weten. Nu de grenzen bekend zijn kan ik gaan fotograferen.

Jong

Wat een prachtig beestje! En daar zijn er dan vijf van!

Alle vijf  zijn het kleine charmeurs. Ze doen gelijk al hun ouders na, die slobberend hun kostje bij elkaar scharrelen. En zo af en toe is het tijd voor een kleine poetsbeurt. Dat levert leuke houdingen op.

Kleine charmeur

Alsof hij mij verlegen aankijkt.

Ik hoop eigenlijk dat de kleintjes een ritje gaan maken op de rug van paps of mams. Maar vandaag zit dat er niet in. Wel kan ik nog een foto maken als ze naast één van de ouders drijven. Dat geeft een mooie witte achtergrond.

Langszij bij papa

Het is de eerste keer dat ik zo een zwanenfamilie hebt gevolgd tijdens de broedperiode. Het worden dan vanzelf een beetje je eigen zwanen. Maar al snel blijkt dat die gevoelens niet wederzijds zijn. Ik zie ze nog een aantal dagen in de gracht op een paar honderd meter van het nest. Maar op een gegeven moment zijn ze verder getrokken. Geen behoeft om nog langer bij mij in de buurt te blijven. Ik zou ze natuurlijk kunnen gaan zoeken, maar dat gaat me net even te ver. Het is goed zo. Ik vond het prachtig om dit de afgelopen weken te volgen en toe te leven naar het uitkomen van de eieren. Als je dan die kleintjes voor het eerst ziet zwemmen is dat een prachtig moment.

En gelukkig hebben we de foto’s nog! Ik sluit af met mijn persoonlijke favoriet. En ook nu blijkt dat je niet ver van huis hoeft om te genieten van de natuur.

pluizenbol

En wie ze nu nog lelijke eendjes durft te noemen, krijgt het met mij aan de stok!

Advertenties

15 Reacties

  1. Wow wat een gave foto’s ! Heel erg mooi genomen, zo soft en fragiel en dan is nr drie voor mij het toppertje ! Groeten Adria

    1 juni 2016 om 21:28

  2. yemrev

    Wat een mazzel dat je ze toch nog gevonden hebt. Lekkere softe plaatjes heb je ervan kunnen maken. Ben ik best een beetje jaloers op. Bij ons in de wijk werd ook een nest gebouwd, maar daar is het verder bij gebleven. Volgend jaar weer nieuwe kansen…
    Groet, Dick

    1 juni 2016 om 10:14

  3. Wat staan de jonkies er prachtig op René.
    Hier zitten ze nog steeds te broeden en ik wacht vol ongeduld ;-))
    Groetjes Tinie

    29 mei 2016 om 13:40

  4. Hoi René,
    Jonge zwaantjes speken altijd tot de verbeelding. Het is altijd spannend om het naderende uitkomen van de eieren te volgen. Ik heb het twee keer van heel nabij kunnen volgen, maar voor dit jaar ziet het er niet goed uit. Geen nest te bekennen bij mij in de buurt.
    Als je de kans krijgt om de kleintjes te fotograferen grijp je die natuurlijk met beide handen aan. Het is jou gelukt om een paar hele knappe platen te te maken, getuige wat je hier laat zien. En inderdaad, de natuur is soms verrassend dichtbij.
    Groet, Kees

    28 mei 2016 om 11:42

  5. Prachtig, die kleintjes

    27 mei 2016 om 11:28

  6. Mooie serie, met de laatste als topper!

    Groet Loes

    26 mei 2016 om 08:18

  7. De foto’s van de jonge zwanen zijn niet alleen erg mooi, ze zijn ook ronduit vertederend. Het is wel één van de mooiste series van jonge zwanen die ik tot nu toe heb gezien.

    26 mei 2016 om 00:21

  8. Wat geweldig om dit van zo dichtbij te kunnen zien, René.
    En nóg geweldiger de foto’s die je hebt gemaakt. Héél erg mooi.
    Hartelijke groet, Corrie

    25 mei 2016 om 22:53

  9. Het blijft een wonder vind je niet, die jonge zwanen! We hebben dus hetzelfde onderwerp vandaag 🙂 Prachtige serie, René!

    25 mei 2016 om 21:39

  10. Toen ik het berichtje ‘jonge zwanen’ in mijn e-mail box kreeg, waren mijn verwachtingen niet al te hoog gespannen. ‘Al zo vaak gezien’, dacht ik. Des te groter mijn verrassing. Wat een bijzondere foto’s, René. En inderdaad: de laatste is de allermooiste.
    Chapeau!

    25 mei 2016 om 20:31

  11. Ik vindt het eigenlijk maar rotbeesten. Onlangs zag ik een agressieve zwaan inhakken op een paar ganzenkuikens. Je moet de natuur z’n gang laten gaan .. en verder kon ik er niet bij maar anders had ik ‘m een trap gegeven. Een zwaan wordt nogal eens geassocieerd met romantiek. Hoe misplaatst. Ook voor mij is de laatste foto het toppertje van de serie René.

    25 mei 2016 om 19:44

  12. Janneke

    En ze zijn zo wit…

    25 mei 2016 om 16:52

  13. Prachtige foto’s.Voor zoveel schoonheid smelt toch ieder fotografen hart

    25 mei 2016 om 14:51

  14. Wat een ontroerend mooie foto’s van de kleintjes! Fiets nog maar heel vaak een toeristischte route !

    25 mei 2016 om 10:23

  15. Prachtig!!

    25 mei 2016 om 07:12

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s