Balgzandpolder 1: De tureluur

31 mei 2017

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Dinsdag 2 mei was het weer zo ver. Het jaarlijkse dagje hutzitten met Dick staat gepland. Tot nu toe hebben we steeds ons geluk beproeft in boshutten, maar vandaag gaan we het anders doen. We hebben een hut gehuurd in de Balgzandpolder bij Den Helder. Doel: steltlopertjes, lepelaars en ander wad-spul. Ik kan nu al zeggen: het was een prachtige dag, met de hele tijd actie voor de hut. Dat leverde zoveel foto’s op dat ik er meer dan één blog aan moet wijden. Vandaag dus de eerste, met als hoofdpersoon de Tureluur. Continue aanwezig en zorgend voor opwindende beelden.

’s Ochtends begon het rustig met een beetje heen en weer lopen.

Doordat de hut half ingegraven is heb je een mooi laag standpunt om vanuit te fotograferen. Omdat ze de hele dag aanwezig waren heb ik tientallen foto’s van paraderende tureluurs. Die laat ik natuurlijk niet allemaal zien, omdat ze min of meer allemaal op elkaar lijken.

Toen er echter gevaar van boven dreigde kromp hij ineen en hield de lucht goed in de gaten. Wat het geweest is heb ik niet gezien.

Echt leuk met de tureluurtjes werd het echter pas aan het eind van de dag. Eén exemplaar kwam luidruchtig het toneel op gestormd.

Luid roepend en met zijn vleugels wapperend eiste hij alle aandacht op. Wat een aansteller dacht ik nog.

Maar toen werd duidelijk waardoor al die opwinding veroorzaakt werd: een prachtige tureluurdame! Vol overgave stortte meneer Tureluur zich in het liefdesspel.

Zou het hem lukken de dame te overtuigen? Aan zijn inzet zal het zeker niet liggen. Dit ging zo even een tijdje door en toen …….

Bingo! Het vrouwtje was gevallen voor zijn charmes. Het blijkt trouwens nog niet zo eenvoudig om als tureluur de liefde te bedrijven. Daar moet je heel wat acrobatische toeren voor uithalen. Een kwestie van de juiste balans vinden.

Zo lang als het voorspel duurde, zo kort is het hoogtepunt. Na een kort moment van uitrusten op haar rug gingen ze er samen vandoor.

Mij achterlaten met rode koontjes.

Wat een mooi moment om mee te maken. Een paring vlak voor mijn neus. Hoeveel mazzel kun je hebben? Letterlijk en figuurlijk het hoogtepunt van de dag.

Maar er waren nog veel meer prachtige momenten. Zoals gezegd laat ik die binnenkort in een ander blog zien. Eerst moet ik even bijkomen van dit tureluur avontuur.

 

Advertenties

10 Reacties

  1. Een zeer knappe serie en dat de natuur zich uitstrekt recht voor jou. Prachtige foto’s.

    5 juni 2017 om 15:17

  2. Pracht serie van dit moment René.
    Groetjes Tinie

    4 juni 2017 om 13:43

  3. Hoi René,
    Met zo’n serie kan je thuiskomen. Als je naar een hut gaat hoop je altijd op speciale momenten. Je bent hier wel op je wenken bediend. Mooiere beelden van tureluurs zal je niet snel maken.
    Groet, Kees

    3 juni 2017 om 09:54

  4. Geweldig mooi

    2 juni 2017 om 14:28

  5. Werkelijk schitterend, René!
    Geniet groetjes, Anna 😃

    1 juni 2017 om 09:34

  6. Judith den Brave

    Schitterende foto’s, zoals iedere keer weer!
    Judith.

    1 juni 2017 om 07:00

  7. yemrev

    Tsjaa…. hier kan ik natuurlijk niet tegenop! Had ik maar niet eerder weg moeten gaan… Ik vind dit trouwens wel mooie heldere plaatjes en het lijkt wel of jij een lager standpunt had dan ik. Mijn blogje (s) hierover staan nog wel even in de wachtrij…
    Groet, Dick

    31 mei 2017 om 21:56

  8. Een fotoverhaal dat zich zo even voor je lens afspeelt. Geweldige serie René

    31 mei 2017 om 20:53

  9. Wat een prachtige natuurfoto’s Renê.Heerlijk om dit vanop de eerste rij te mogen fotograferen

    31 mei 2017 om 20:12

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s