Dagje AWD
24 april 2018
***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***
Afgelopen week was ik zomaar een weekje vrij. Ik had (bijna) geen afspraken en dus had ik een dagje voor mezelf ingepland om te fotograferen. Waar naar toe was toen de vraag. Ik besloot dat het hoog tijd was om weer eens naar de Amsterdamse Waterleidingduinen te gaan. Een blik in mijn archief leerde me dat ik voor het laatst in juli 2015 er geweest was. Natuurlijk veel te lang geleden. En dus toog ik ’s ochtends vroeg op weg naar de duinen voor een dagje struinen. Ik zou wel zien wat ik tegenkwam, hoewel een fotogeniek vosje wel leuk zou zijn. Maar het ging me voornamelijk om, na een druk en soms heftig jaar, een dagje voor mezelf te hebben en te genieten van de natuur.
Zoals verwacht werd ik opgewacht door de damherten. Altijd lastig om daar een interessante foto van te maken. Zo tussen de bomen vond ik wel wat hebben.
Mooi meegenomen dat de kop van het achterste hert precies tussen de poten te zien is.
De rest van de ochtend was het vooral veel wandelen en weinig fotograferen. Maar heerlijk om mijn hoofd zo leeg te maken. Het waren voornamelijk de herten die ik ’s ochtends te zien kreeg. En niet allemaal bleven ze rustig staan. Deze hinde ging er in een rotvaart vandoor.
Dan hoorde ik opeens de kenmerkende lach van een groene specht. Ik op zoek. Langzaam kwam ik steeds dichterbij tot ik bijna onder de boom stond waar de specht bleef roepen. Kijken, kijken, kijken, maar zien deed ik hem niet. En de specht maar lachen! Tot het moment dat ik hem weg zag vliegen. Oh, daar zat ie dus.
Na deze speurtocht liep ik verder de strandweg af richting het strand. Het was heerlijk weer en een kopje koffie in een strandtentje leek me een heerlijk vooruitzicht. Onderweg zag ik nog deze mannen op een duintop staan.
Ik heb ze de ‘drie musketiers’ genoemd.
Na de koffie terug het gebied in. Ik ben nu bij de vossenplek, maar die laten zich niet zien. Misschien later vanmiddag. Ik wandel dus door en richt me op de vele vogeltjes die hier rondvliegen. Je hoort overal het vrolijke gefluit in de struiken. Op en top lentegevoel! Foto’s maken is nog niet zo makkelijk, want ze vliegen snel op als je wat dichterbij kom. Maar dit kneutje kon ik toch te pakken nemen.
Even later zie ik in een boom een vogel zitten die ik niet gelijk thuis kan brengen. Als ik dichterbij kom zie ik wat het is: een gekraagde roodstaart. Niet een soort die ik veel zie, dus ben ik blij met deze foto.
Dan is het tijd om terug te gaan om te kijken of de vossen nog willen meewerken. Maar na twee uur rondhangen op de plek waar ze vaak gezien worden is er geen vos te bekennen. En zo langzamerhand wordt het tijd om me naar de uitgang te begeven. Het was een fantastische dag, maar een lichte teleurstelling kan ik toch niet onderdrukken. Het zij zo. Heb ik nog een excuus om snel nog eens terug te komen.
Rustig wandel ik richting de parkeerplaats als ik plots een vos zie lopen langs één van de vele waterstromen. Dus toch nog! Even observeert hij mij.
Dan besluit hij dat ik verder niet interessant ben en negeert me verder. Hij gaat verder waar ie mee bezig was: op zoek naar muizen in het gras.
Ik vind het altijd prachtig als ze gewoon lekker hun gang gaan. Dat heeft wel als gevolg dat ik mijn best moet doen om hem bij te houden. Soms blijft hij even rondsnuffelen op een plek en geeft mij de gelegenheid om met een omtrekkende beweging weer voor hem te komen. Als hij dan op de verwachte plek weer uit de struiken komt kan ik deze foto maken.
Ik blijf liggen waar ik lig en dan loopt hij, één en al focus, vlak langs me. Wat een prachtige natuurbeleving!
Na dit moment is het echt tijd om me naar de auto te begeven. Met gezwinde spoed loop ik naar de uitgang. Nog één momentje is het vermelden waard. Een eekhoorntje schiet over de grond een boom in. Een klein moment neemt hij om even om te kijken. Dat kan ik nog net vastleggen.
Zo vaak lukt het niet om in de vrije natuur een eekhoorn vast te leggen, dus deze foto is wel erg leuk om te hebben.
En zo eindigt een prachtige dag in de duinen. Ik neem me voor niet weer bijna drie jaar te wachten voordat ik terug kom.
Pracht foto’s zoal altijd René.
De vos vind ik altijd weer erg mooi om te zien.
Fijne zondag, groetjes Tinie
29 april 2018 om 14:31
Ha René,
de mooiste ontmoetingen zijn altijd onverwacht. Leuk dat je aan het eind van de dag toch nog een vos voor de lens kreeg. En dan óók nog een eekhoorntje. Je hebt vlot gereageerd en mooie foto’s kunnen maken.
Hartelijke groet, Corrie
28 april 2018 om 12:48
Ik loop wat achter door omstandigheden Prachtige post van al je ontmoetingen op AWD.
De laatste foto van de vos die dicht bij u verder gaat is top.
27 april 2018 om 01:08
Je hebt er van begin tot eind in woord en beeld weer een prachtige reportage van gemaakt, René. Zonder de andere foto’s ook maar iets tekort te willen doen, vind ik toch dat de foto van de gekraagd roodstaart en de eerste en de laatste foto van de vos er net iets bovenuit steken.
Een vos heb ik hier in de buurt nog nooit kunnen fotograferen, maar het treffen met een ree in een weiland maakte mijn dag vandaag weer goed.
26 april 2018 om 15:35
Wat een heerlijk dagje, René!
Ik heb genoten…
Groetjes Anna 😃
26 april 2018 om 11:40
Laatste foto van de vos vindt ik toch wel heel erg mooi met de onscherp vóór en achtergrond. Ook de eekhoorn ontlokt een zucht van bewondering
25 april 2018 om 19:21
Dit was me het dagje wel! AWD heeft je mooie foto’s opgeleverd.
25 april 2018 om 17:42
Hallo René, het is weer heel mooi!!. En een gekraagde roodstaart , schitterend. groeten pauwla
25 april 2018 om 12:16
Hoi René,
Lekker dat je zo genoten hebt in ‘mijn achtertuin’. Moet je inderdaad echt vaker doen! Je hebt volgens mij aardig wat kilometers gemaakt, als ik dit zo lees.
Het zou best kunnen dat we zomaar dezelfde kneu gefotografeerd hebben, op – het lijkt – wel dezelfde plek. Een vogel die je ook niet veel ziet in de AWD. Gezien de eekhoorn lijkt het dat je ingang Oase genomen hebt…
Groet, Dick
25 april 2018 om 12:03
Ik heb met jou genoten van dat dagje AWD! Prachtige foto’s…
25 april 2018 om 10:12
Hoi René,
Een dagje AWD levert meestal wel wat aardigs op, al moet je soms veel geduld hebben. Ik kan mij voorstellen dat je tevreden bent: een fraaie gekraagde roodstaart, een vos die zich natuurlijk gedraagt en niet reageert op jou (en zonder andere mensen in de buurt ) en tot besluit een eekhoorntje. Die laatste zie je maar zelden in de AWD dus dat was een meevaller.
Groet, Kees
25 april 2018 om 09:57
Zoals altijd: schitterend!
25 april 2018 om 08:49