Het macroseizoen is begonnen

8 mei 2018

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Zo eind april begint voor mij het macroseizoen. En met name een specifiek vlindertje zorgt er bij mij voor dat de macrokriebels toenemen. Ik heb het over het oranjetipje. Eén van de vele lentebodes in de Nederlandse natuur. Natuurlijk heb je ook de bosanemonen, tulpenvelden en nog veel meer, maar voor mij begint de lente als de oranjetipjes rondfladderen. Alleen om te fotograferen wil je graag dat ze niet fladderen, maar dat ze rustig blijven zitten. En dus moet je vroeg je bed uit. Zo gezegd, zo gedaan. Tijdens familiebezoek in Drenthe vertrek ik ’s ochtends vroeg naar een voor mij bekend oranjetipjesgebied.

Vorig jaar duurde het een uur voordat ik er eentje vond (klik hier), maar nu is het na een paar passen al raak. Geen oranjetipje, maar zo’n bedauwd geaderd witje kan ik niet zomaar laten hangen.

Zoals je ziet zit alles lekker onder de dauw. En dat is dus ook precies de reden dat je zo vroeg moet opstaan. De natte vlinders kunnen nog niet vliegen en moeten wachten tot ze zijn opgedroogd. Tot die tijd heb je alle gelegenheid om ze te fotograferen.

Maar nu snel verder op zoek naar oranjetipjes. Vandaag ben ik samen op pad met mijn zus, dus twee paar ogen. En het duurt niet al te lang voordat we beet hebben.

De opkomende zon schijn door de bomen achter het vlindertje. De vleugels schijnen oranje door, dus dit is een mannetje.

Vandaag is blijkbaar een goede dag voor oranjetipjes, want binnen no-time hebben we nog twee mannetjes en een vrouwtje gevonden. Het vrouwtje was nog kletsnat.

Maar ik richt me toch weer op de mannentjes. Het oranje in hun vleugels geeft net dat beetje meer. Sorry dames!

Door met de witbalans van mijn camera te spelen krijg je ineens een heel andere sfeer. Niet echt natuurlijk, maar wel leuk om je tussendoor mee bezig te houden.

Dan kruip ik er wat meer bovenop. Eens kijken of ik een leuke close-up kan maken.

Best harig zo’n oranjetipje. Dat is dan ook één van de leuke dingen van macrofotografie: je kunt (laten) zien wat je normaal gesproken niet ziet. Maar meestal vink ik iets meer afstand fotografisch gezien mooier. Het beestje in zijn leefomgeving zogezegd.

Zoals je ziet gaat het opdrogen erg langzaam. En ik moet eigenlijk al weer stoppen. Tegen beter weten in blijf ik toch nog een kwartiertje, maar dan moet ik echt gaan. Had graag nog een foto gemaakt met de vleugels open. Op weg naar de auto kom ik weer langs het geaderd witje die we als eerste zagen vanmorgen. Ik had er een stok bij gezet, zodat ik hem makkelijk terug kon vinden.

Dus in dit blog over de oranjetipjes mag dit witje het verhaal openen én afsluiten.

Dank voor het lezen en tot de volgende keer.

 

Advertenties

11 Reacties

  1. Prachtige vlinderserie René, zo mooi ook met de dauwdruppels.
    Fijn weekend, groetjes Tinie

    19 mei 2018 om 14:10

  2. ohh, prachtige serie. jaloersmakende beelden van het oranjetipje, zo mooi in dat ochtendlicht. Ook prachtig dat witje met dauwdruppels.
    groetjes Ghita

    13 mei 2018 om 12:42

  3. Het macroseizoen is zeker weer begonnen en je laat ook gelijk een paar prachtige foto’s zien van vlinders onder de dauw. De oranjetipjes zijn op zich al heel mooi maar emt deze dauwdruppels echt meer dan het bekijken waard.

    Groetjes, Helma

    10 mei 2018 om 20:11

  4. Je vlinderfoto’s zijn weer fantastisch. Sommige zijn bijna sprookjesachtig mooi met die parelende dauwdruppeltjes.

    10 mei 2018 om 14:23

  5. Heel mooi.

    10 mei 2018 om 07:22

  6. Dit is prachtig in dauw en ochtendlicht

    9 mei 2018 om 19:00

  7. Wat fijn te mogen meegenieten van je verhaal en je schitterende macro’s!

    9 mei 2018 om 14:41

  8. Mooie zachte foto’s van je vlinders. En ja, hiervoor vroeg opstaan wordt altijd beloond.

    9 mei 2018 om 12:46

  9. Hoi René,
    Een vlinder vinden die even blijft zitten is al een uitdaging, maar vlinders vinden die onder de dauw zitten is eigenlijk nog aantrekkelijker. De druppeltjes brengen toch iets extra’s. Als je tijd genoeg hebt kan je wachten tot de vlinders opgedroogd zijn zodat je ze ook op de plaat kunt krijgen met gespreide vleugels. Je mag dik tevreden zijn met zo’n serie.
    Groet, Kees

    9 mei 2018 om 09:09

  10. Leo

    Weer een heel mooie serie voor te beginnen…

    9 mei 2018 om 09:04

  11. Prachtig René. Met dauw op de vleugeltjes is een vlindertje een echt juweeltje geworden

    8 mei 2018 om 23:42

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.