Uncategorized

Eifelvlinders

11 november 2017

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

De herfst loopt al weer langzaam naar het einde en heel voorzichtig begint de winter aan de horizon te verschijnen. En ik? Ik ben een blog aan het schrijven over de foto’s die ik gemaakt heb tijdens onze zomervakantie in de Eifel. Ja, ik lig een ‘beetje’ achter. Heb er zelfs aan gedacht om te stoppen, maar ik ga toch proberen de boel weer op te pakken. Te beginnen dus in het mooie Duitsland.

De Eifel staat bekend bij natuurfotografen om zijn vlinderrijkdom. Dus had ik mijn camera en  macrolens ingepakt toen we afgelopen zomer voor twee weken een huisje hadden gehuurd in Schönecken. Een dorpje iets ten noorden van Bitburg. Nu was het weer niet altijd optimaal, dus viel het met het aantal soorten wel wat tegen, maar ik heb genoeg om jullie te laten zien.

Dit is een klaverblauwtje. Later deed ze speciaal voor mij ook nog even de vleugeltjes open, zodat ik haar mooie kleuren kon bewonderen.

Op dezelfde ochtend kwam ik ook nog een bejaard vlindertje tegen. Afgevlogen noemen ze een vlinder waarvan de vleugels de sporen laten zien van het bijna voltooide leven. Maar voor mij net zo mooi als een vers exemplaar.

Het is een bruine vuurvlinder. Toen het zonlicht wat feller werd kon ik deze mooie tegenlichtopname maken.

Op een andere ochtend kwam ik een vlindertje tegen die ik ook in Nederland regelmatig zie: het icarusblauwtje. Ik had al een paar uur rondgelopen zonder veel gezien te hebben. En net toen ik eraan dacht om weer naar het huisje te gaan kwam ik deze schoonheid tegen.

Niet een heel bijzondere soort, maar dat maakt mij niets uit. Het is een prachtig vlindertje en hij werkte prima mee.

Ook vlak bij het huisje was genoeg te zien. Op een veldje bij de ingang van het parkje fladderden ook allerlei vlinders rond. Zoals dit hooibeestje.

En ook dit koevinkje deed zich tegoed aan de nectar van de bloemen in het veld.

Ik sluit dit vakantieverslag niet af met een vlinder, maar met een ander prachtig insect. Tegenover ons huisje lag een klein vijvertje. Boven het water vloog steeds een prachtige libel, op jacht naar wat eetbaars. Na een tijdje gekeken te hebben ontdekte ik dat ie steeds dezelfde route aflegde. Dit was mijn kans om een keer een vliegende libel vast te leggen. Maar dat bleek nog niet zo makkelijk! Na talloze mislukte pogingen kan ik dan toch een scherpe foto maken. Ik ben er erg blij mee!

Het is trouwens een blauwe glazenmaker.

En zo heb ik eindelijk de zomer afgesloten en kan ik gaan denken aan een herfstblog. Niet dat ik heel veel gefotografeerd heb, maar genoeg voor een blogje denk ik. Ook ga ik proberen weer te reageren op blogs van anderen. Door omstandigheden zat dat er niet in de afgelopen tijd, maar vanaf nu ga ik dat ook weer oppakken.

Ik wens een ieder veel natuurplezier de komende tijd!


Fijne feestdagen

24 december 2013

Hierbij wens ik alle lezers van mijn blog fijne feestdagen en een gelukkig en gezond 2014!

Bedankt voor al jullie reacties het afgelopen jaar. Ik stel dat erg op prijs!

DSC_5677w

Groet,

René


Opening expositie

20 november 2013

Het is zo ver: mijn eerste eigenste expositie wordt geopend! Een tikje nerveus rij ik naar het VU medisch centrum. Ik hoop dat er wat mensen op af komen. Anders wordt het ook zo’n zielige vertoning. Een week eerder had ik de uitgekozen foto’s al opgehangen in de kapel van het ziekenhuis.

ontvangstruimte kapel

ontvangstruimte kapel

Het was nog een heel uitgezoek hoe ik de foto’s op ging hangen. Op foam geplakt of in een lijst? Misschien een passe-partout? En met 16 foto’s kan het natuurlijk al snel in de papieren lopen. Het moet wel leuk blijven! Uiteindelijk gekozen voor metaalkleuring lijsten van de Hema en passe-partouts gebruikt. Geeft toch een mooier aanzicht en maakte qua prijs niets uit.

Gang beneden

Gang beneden

Toen kwam de grote taak om de foto’s uit te zoeken. Dat heeft me wel wat hoofdbrekens gekost. Je wilt eigenlijk alles laten zien, maar dat is natuurlijk onmogelijk. Ik heb gekozen om per wand foto’s uit te zoeken die bij elkaar passen. Zoals 3 vogels, 3 herten, 4 macro’s en 3 landschappen. Helaas moeten dan ook bepaalde onderwerpen afvallen. Zo heb ik geen paddenstoelen hangen. Misschien de volgende expositie?

Reeën en hert

Reeën en hert

Het was toch wel een opluchting toen alles aan de muur hing. Zelf ben ik heel tevreden hoe het er uit ziet.

De afdeling Pastoraat en Geestelijke Verzorging van het VUmc organiseerde de opening met een hapje en een drankje. Er waren best veel mensen op af gekomen, waaronder veel collega’s. Bij een opening hoort natuurlijk een praatje. Wat onwennig hoorde ik de loftuitingen aan. Ik hou er niet zo van om in het middelpunt van de belangstelling te staan.

Openingspraatje

Openingspraatje

Daarna was het natuurlijk mijn beurt om wat te vertellen. Gelukkig ging dat allemaal goed en kon ik voor het voetlicht brengen hoe mooi de Nederlandse natuur is. En dat je niet naar exotische oorden hoeft af te reizen voor prachtige beelden. Niet voor niets is de titel van de expositie “Natuur om de hoek”!

Een hapje en een drankje

Voor de geïnteresseerden heb ik nog een rondje gemaakt langs de foto’s. Dat vond ik het leukste deel. Uitleggen hoe een foto tot stand is gekomen en vertellen wat je allemaal tegen kunt komen in de Nederlandse natuur.

rondgang

rondgang

Al met al een geslaagde middag! En stiekem ben ik er best wel trots op dat ik, drie jaar nadat ik begonnen ben met fotograferen, al een expositie heb mogen organiseren. Dat pakken ze me niet meer af!

Gezellig

Gezellig

De foto’s blijven hangen tot 1 februari, dus mocht je tijd en zin hebben: ga gerust eens langs! De foto’s hangen in de kapel van het VU medisch centrum in Amsterdam. En als je op een werkdag gaat laat het me dan even weten. Dan probeer ik even tijd voor je vrij te maken. Mijn werkplek zit vlak bij de kapel, dus ik kan er zo even naar toe lopen.


Een sombere dag

28 december 2012

Er was wat zon voorspeld deze ochtend, maar zoals zo vaak de laatste weken blijkt het een grijze dag te zijn. Alleen bij zonsopkomst kan ik nog 5 minuten van de zon genieten. Ze komt hier op boven de Oostvaardersplassen.

Zonsopkomst

Zonsopkomst

Daarna heb ik de zon niet meer terug gezien helaas. Omdat ik mijn nieuwe groothoeklens (Tokina 12 – 24mm) wil uittesten baal ik er wel van. Voor mooie landschapsfoto’s is een egaal grijze lucht nou niet echt ideaal. Eigenlijk moet je dan gewoon naar huis gaan en zeggen: “Helaas, vandaag niet. Volgende keer meer succes”. Maar ja, nu ik eenmaal toch op pad ben, is het moeilijk om te beslissen om dan maar te stoppen.

Dus rij ik door naar Lelystad en parkeer mijn auto bij het infocentrum van Staatsbosbeheer. Er staat een plakkaat aangeplakt met de tekst: “Als gevolg van de overvloedige regenval zijn de paden erg modderig. Wij raden u aan laarzen te dragen”. En omdat ik een volgzaam type ben verwissel ik mijn wandelschoenen voor laarzen. Nou ze hadden gelijk hoor! Wat een blubber. Maar ik kan gelukkig overal doorheen banjeren.

Het hele gebied lijkt één groot moeras. Maar nu ik er toch ben ga ik wat oefenen met groothoek. Ik had altijd 18mm als groothoek, maar wat een verschil maakt dat met 12mm zeg! Alles lijkt heel klein op de foto’s en de voorgrond neemt veel van de ruimte in beslag. Dat vergt toch wel even een aanpassing in kijken en afstand tot je onderwerp. Bij onderstaande foto sta ik er echt bovenop. Je ziet als het ware nog net niet mijn voeten in beeld.

OVP moeras

OVP moeras

Hoewel ik mijn groothoek veel wil gebruiken vandaag, kan ik het toch niet laten om mijn tele er even op te zetten als ik een kraai mooi in de top van de boom zie zitten. Helaas krijg je als je een donkere vogel tegen een grijze lucht fotografeert al snel een silhouet. Om er een mooi plaatje van te maken heb ik hem even door photoshop gehaald. En dan is dit het resultaat.

Silhouet

Silhouet

Geen foto meer, maar wel een leuk plaatje toch?

Ik sop verder door het water en de blubber. In dit gebied staan heel veel dode en omgevallen bomen. Samen met het sombere weer krijg je een beetje een onheilspellende sfeer. Om dat nog eens te benadrukken heb ik volgende omgezet in zwart/wit en een vignetering toegevoegd.

Onheilspellend

Onheilspellend

Ik moet zelfs uitkijken dat ik zelf niet somber wordt. Gelukkig ben ik al snel tevreden, en als ik een klein paddenstoeltje zie ga ik weer vrolijk aan de slag. Deze keer geen macro-opname, maar gebruik ik mijn groothoek. Dat heb ik nog nooit gedaan met een paddenstoel, dus ik ben benieuwd wat er uit komt. Omdat het één grote waterplas is, gaat het me toch te ver om plat op de buik te gaan liggen. Er zijn grenzen niet waar? Dus maar vanuit de hand: camera laag houden en op goed geluk afdrukken. Ik kan natuurlijk zo niet door de zoeker kijken en ook live-view op het schermpje is niet te zien als je de camera zo laag houdt. Het resultaat valt mij alleszins mee. Alleen later een beetje rechtzetten en that’s it.

Moeraspaddenstoel

Moeraspaddenstoel

Ik denk dat het een fluweelpootje is, maar als iemand denk dat het een andere soort is dan hoor ik dat graag. Geeft toch wel een mooi beeld zo met een groothoek. Heel anders dan met een macrolens. Ik ga dit zeker vaker doen.

Ik loop verder, maar veel is er niet te beleven. Ook een aantal andere wandelaars/vogelaars lopen wat doelloos rond te dolen door de modder. Zelfs één op witte gympen! Maar die houdt het al snel voor gezien. Een beetje voorbereiding is toch wel belangrijk. Ik loop ook terug richting parkeerplaats. Maar dan verschijnt er een groep spreeuwen. Een paar honderd zullen het toch wel zijn. Ze strijken neer in de bomen en ik haal mijn telelens weer te voorschijn. Zoals ze in de bomen zitten lijkt het wel een grote vergadering.

Werkoverleg

Werkoverleg

Het is een prachtig gezicht hoe de wolk vogels van boom naar boom vliegt. En kwetteren dat ze doen. Waarschijnlijk hebben ze elkaar veel te vertellen.

Verder op weg naar de auto kom ik over de vlonders. Voor iedereen die wel eens aan de Lelystadse kant van de Oostvaardersplassen is geweest een bekend punt. Deze vlonders geven een mooie dieptewerking in de foto.

Vlonder

Vlonder

Dan wil ik nog even mijn telelens gebruiken. Ik hoor in de struiken voor me een matkopje en dat zijn hele leuke, maar drukke vogeltjes. Maar dan ……

Verbazing! De autofocus doet het niet! Snel controleer ik of alle knopjes goed staan, maar dat is niet het probleem. Het zal toch niet zo zijn dat ie stuk is! Net deed ie het nog. Nog maar eens proberen: niks. Andere lens erop: alles werkt. Tele weer er op gezet: geen AF. Mijn reserve camera geeft ook geen oplossing. Nog steeds doet de autofocus van mijn telelens het niet. Balen is dan een te klein woord. En zo eindig ik deze ochtend chagrijnig.

Thuis heb ik nog geprobeerd de contactpunten schoon te maken, maar dat hielp ook niets. Advies van het Nikon Servicecentrum: opsturen voor reparatie. Dat zo’n fantastisch jaar zo in mineur moet eindigen. Ik hoop dat de reparatie niet te duur is. Anders moet ik héél hard nadenken hoe ik dit ga oplossen. Een nieuwe telelens is toch al snel 1000 euro en ik was net van plan een mooie filterset aan te schaffen. Natuurlijk is het niet het eind van de wereld, maar leuk is anders.

Tot ziens in 2013, hopelijk met een werkende telelens!


Sperwer

14 juli 2012

Deze keer even een kort blogje over een natuurmoment achter mijn eigen huis.

Tussen de buien door ben ik even aan het werk in de tuin als ik opeens vanachter onze tuin een hoop lawaai hoor. Eksters en gaaien gaan te keer. Dat betekent meestal dat er een kat rondloopt, maar deze keer klink het toch anders. Ik loop dus even achterom en zie een roofvogel in het gras zitten. Nadat ik dat gezien heb loop ik snel naar binnen om mijn camera te halen. Die ligt meestal wel klaar om gebruikt te worden.

Voorzichtig kijk ik weer om het hoekje: de roofvogel zit er nog. Als ik scherpstel zie ik dat het een sperwer is. En ze heeft een prooi!

Sperwer met prooi

Ik zeg ze omdat het een vrouwtje is. Die zijn trouwens een stuk groter dan het mannetje en kunnen dus ook grotere prooien aan. In dit geval heeft ze een jonge grote bonte specht verschalkt.

De eksters een gaaien gaan intussen nog steeds te keer en doen zelfs schijnaanvallen. De sperwer kijkt daardoor onrustig om zicht heen. Eén gaai is zelfs zo brutaal  om vlak voor haar te landen.

Onrustig

Ondanks alle afleiding houdt ze de jonge specht stevig vast. Dan zie ik dat het diertje nog leeft. Het probeert los te komen, maar heeft geen schijn van kans. Ook doet het nog een poging om te schreeuwen, maar er komt weinig geluid uit. Onderstaand beeld zegt wel alles over de doodsstrijd van deze jonge vogel, wiens leven maar zo kort zal mogen duren.

doodsstrijd

Het duurt niet lang of er is geen beweging meer te zien van de specht. Of het dood is of niet kan ik niet zeggen. Het lijkt wel of de sperwer op dit moment triomfantelijk om zich heen kijkt en uitstraalt: “Dit is mijn prooi en niemand pakt hem meer van mij af!”

Triomf

Dan heeft ze genoeg van de herrie om zich heen en vertrekt met de buit. Mij achterlatend in een mengelmoes van verbazing, opwinding en bewondering. Wat een prachtige vogel en wat een fantastische jager! Om zo’n specht tussen de bomen vandaan te plukken heb je wel exceptionele kwaliteiten nodig. RESPECT!


Terugblik 2011

1 januari 2012

Een nieuw jaar is begonnen! Een mooi moment om even terug te kijken op het vorige. In 2011 ben ik begonnen met deze blog. Eerst als vaag idee: moet ik niet iets doen met mijn foto’s, iets van een eigen site? Na een tijdje rondgekeken te hebben en info verzamelen besloot ik een m.b.v. wordpress een fotoblog op te zetten. Zag er wel een beetje tegenop, maar uiteindelijk viel het 100% mee. De site was eigenlijk in twee avonden gemaakt en het toevoegen van nieuwe berichten is een eitje.

Ook heb ik mijn foto apparatuur kunnen updaten in 2011. Mijn Nikon D40 heb ik ingeruild voor een D7000 en ik heb een (tweedehands) Nikkor 300mm F4 lens kunnen aanschaffen. Daarnaast nog een goed statief. Als natuurfotograaf wil je natuurlijk altijd meer en mooier en verder (aantal mm’s). Maar ik ben nu eigenlijk erg tevreden met mijn spullen. Alleen een 1,4 converter staat nog op mijn verlanglijstje. Die zal er wel komen in 2012. Daarna ga ik maar eens sparen voor een 400 of 500 mm objectief, maar dat zal zeker een meerjarenplan worden.

Dan nu de foto’s. Welke is de mooiste, de technisch beste, het mooiste natuurmoment? Onmogelijk om te zeggen! Bij elke foto heb je een gevoel, een herbeleving van het moment of gewoon de trots dat je zo’n mooie foto hebt gemaakt. Toch wil ik proberen om per categorie één foto te selecteren die om één van voorgaande redenen speciaal voor mij is.

1. Landschappen

Beukenlaan

Deze foto is genomen bij het Fochteloërveen. Vooral de kleuren en de diepte in de foto vind ik mooi. Een typische herfstfoto, waarbij ik de bosgeur nog kan ruiken als ik naar deze foto kijk.

2. Vogels

Fitis

Een erg moeilijke keuze, ook omdat ik er veel gemaakt heb. De meest voor de hand liggende keuze zou een foto van de ijsvogel zijn geweest. Die heb ik voor het eerst gezien dit jaar en ook diverse keren mogen vastleggen. Maar juist deze foto van een fitis spreekt mij het meeste aan: een simpel vogeltje, die niet erg opvalt, maar in deze foto staat hij er prachtig op. Ook over de sfeer die de foto uitstraalt ben ik erg tevreden.

3. Zoogdieren

In het hoge gras

Ook in deze categorie wint de sfeer het van het onderwerp. Een vos of een bever zijn op zich veel mooiere dieren om te kunnen fotograferen. En zul je niet zo vaak tegenkomen als deze schotse hooglander. Toch vind ik dit de mooiste foto van een zoogdier die ik in 20111 gemaakt hebt. In de vroege ochtend, met wat nevel en zo tussen het hoge gras levert dat een sfeervolle plaat op.

4. Macro

De ontmoeting

In 2011 voor het eerst serieus met macrofotografie bezig geweest. Een erg leuke tak van sport. In deze foto spreekt vooral de interactie tussen de twee dieren mij aan. De kever lijkt zich af te vragen wat die dikke rups aan het doen is en of het veilig is om te blijven zitten.

5. Bloemen

Klaproos

Deze foto wordt vooral gemaakt door het tegenlicht. Daardoor lijkt het klaproosje nog teerder dan het al is. Ook deze foto is gemaakt vroeg in de ochtend als het licht op zijn mooist is.

6. Paddenstoelen

Boleetje

Een eenvoudige foto, more is less zeggen ze dan. De setting van dit ieniemini paddenstoeltje in het mos vind ik erg leuk.

Als ik nu zo mijn favorieten op een rijtje zie, lijkt het er toch op dat sfeer in de foto’s mijn belangrijkste criterium is of ik een foto een topper vind. Een simpele registratie van een bijzonder dier, hoe prachtig ook, spreekt mij dus toch minder aan dan een sfeervolle foto van een ‘gewone’ soort. Eigenlijk best wel leuk om daar zo achter te komen!

Ik hoop in 2012 door te gaan op dezelfde voet en nog veel sfeervolle foto’s te mogen maken. Iedereen bedankt die in 2011 interesse getoond heeft in mijn foto’s en site. Het is een stimulans geweest om verder te gaan met deze prachtige hobby. De vele opmerkingen hebben er ook toe bijgedragen dat deze site en mijn foto’s mooier zijn geworden. Graag zie ik jullie ook in 2012 hier of ergens anders weer eens terug!


Workshop wildfotografie

16 oktober 2011

Vandaag had ik een workshop wildfotografie, gegeven door Loulou Beavers.  De workshop werd gegeven in Kootwijk en begon om kwart over negen. Daardoor had ik nog even tijd om een uurtje van te voren de hei op gaan. Met de voorspelling van een heldere nacht met vorst aan de grond leek mij dit een leuke mogelijkheid om wat leuke plaatjes te schieten. Ook kon ik gaan oefenen met mijn nieuwe statief met balhoofd.Ik kwam niet bedrogen uit: voor vertrek moest ik mijn autoruiten krabben en de lucht kleurde al een beetje oranje.

De hei vlak bij kootwijk was inderdaad voorzien van een laagje rijp. Heerlijk om zo in de frisse natuur rond te lopen en de zonsopkomst mee te maken. De combinatie van zon en vorst aan de grond levert dan ook fraaie beelden op.

Vorst aan de grond

Ook leerde ik een nadeel van mijn nieuwe (aluminium) statief kennen: het wordt verdomde koud! Mijn vingers werden bijna gevoelloos. Dat wordt nog wat met de voorspelde strenge winter.

Daarna naar de cursuslocatie gereden en daar werd de ochtend gevuld met theorie over focustechnieken, belichtingsinstellingen, witbalans en histogrammen. Het meeste is wel min of meer bekend, maar toch wel weer wat opgestoken. Daar hoop ik vanaf nu mijn voordeel mee te doen.

Na een smakelijke lunch was het tijd voor de praktijk. Die werd gegeven in wildpark Het Aardhuis bij Apeldoorn. Niet echt in het wild, maar wel de garantie dat je dieren voor de lens krijgt. Nadeel van het mooie weer: het was er stervens druk. Eerst naar de edelherten. Die waren net gevoerd en kwamen naar een minuut of tien uit het bos tevoorschijn. Gelukkig kwam er al snel ruimte in de kijkhut, zodat we goed zicht hadden. Het bleek best lastig te zijn om een interessante foto te maken van een stilstaand hert. Eigenlijk zijn ze best wel een beetje saai! Natuurlijk wel veel foto’s gemaakt en, voor het eerst, goed gelet op het histogram om de belichting te controleren. Deze foto vond ik het meest geslaagd.

Edelhert

Na de herten was het de beurt aan de everzwijnen. Donkere beesten in een donker bos. Dus lastig te belichten. Verder liepen ze in een kleinere, omheind, gebied. Dat maakte het weer moeilijker om een natuurlijke foto te maken, zonder hekwerk. Ook nu weer: hoe maak je de foto een beetje interessant. Door goed te letten op de lichtval heb ik deze foto gemaakt, die daardoor wel wat sfeer heeft. En omdat het dier op een heuveltje stond, heb ik ook nog eens een laag standpunt.

Everzwijn

Zo liep een leerzame dag langzaam naar het einde toe.  Ik kan het iedereen aanraden om eens een workshop te volgen. Al weet je het meeste eigenlijk wel, er zijn altijd dingetjes die je niet wist en het is goed om eens te horen hoe anderen dingen aanpakken. En het is natuurlijk wel eens leuk om niet alleen op pad te gaan.

Beukenlaan


Natuur in de achtertuin

2 oktober 2011

Vandaag geen verhaal over mijn avonturen in de wildernis, maar gewoon het leven in onze eigen achtertuin. Hoewel die ook wel eens op een wildernis lijkt. Het is verbazingwekkend wat je op die ca. 75  vierkante meter allemaal tegen kunt komen. Omdat het natuurlijk prachtig weer was dit weekend, ben ik veel in de tuin bezig geweest. Lekker aan het opruimen geweest en ondertussen genieten van het leven om me heen.

Ik had het plan om bij de vogel voederplaats een soort van schuilhut te maken, zodat ik van dichtbij mooie foto’s kon maken. Eerst dacht ik aan een soort van wandje van planken waarachter ik mij kon verschuilen, maar dat zou best veel werk zijn. Uiteindelijk kwam ik op het idee om met een paar latten en een oud laken en soort van tent over een tuinstoel te maken. Door een scheur in het laken stak dan mijn lens naar buiten. Aan 1 ding had ik niet gedacht: ik had totaal geen overzicht meer. Dus nog een scheur gemaakt, waardoor ik naar buiten kon gluren. Het zag er niet uit, maar was wel effectief.

Koolmees

Ik had ook nog speciaal een tak geplaatst zodat ik de vogels mooi vrij kreeg. Deze koolmees wist precies wat de bedoeling was. De gele achtergrond wordt veroorzaakt door de verkleurde bladeren van de druif.

Naast vogels zitten er natuurlijk nog tal van kruipende en krioelende beestjes in de tuin. Vliegje, vlinders, keldermotten en torrentjes kun je vinden, hoewel je soms even moet zoeken. Bij het opruimen van de zandbak kwam ik deze vriendelijke jongen (of meid) tegen.

Spin

Deze heeft behoorlijke kaken, waarmee de prooi wordt gevangen en gedood. De giftanden zijn duidelijk te zien.  Voor de mens is de spin echter compleet ongevaarlijk. Ze kunnen niet door de huid heen bijten. Mocht dat toch lukken zul je er maar heel weinig last van hebben. Misschien alleen een bult op de huid die naar een paar dagen verdwenen is.

Beestjes die ik ook nog tegenkwam, maar geen foto van gemaakt heb, waren o.a. een sprinkhaan, een wants, een lieveheersbeestje en een kleine pad. Genoeg “wildlife” dus in de jungle achter ons huis.

Later op de dag nog even met de vogeltjes bezig geweest. Een merel deed zich tegoed aan de rijpe druiven. Net zo als trouwens spreeuwen en eksters. Van die laatsten zijn er erg veel dit jaar vind ik. Helaas is het moeilijk om de vogels goed voor de lens te krijgen tussen al die takken, maar de merel liet zich toch even zien.

Merel tussen de druiven

Als laatste nog een foto van de voederplaats. Ik kwam er achter dat al mijn bouwkundige inspanningen om een schuilplaats te maken niet echt nodig waren. Als ik stil op een tuinstoel in een hoekje ging zitten, kwamen de vogeltjes ook wel op het voer af. Daar sta je dan met je ingenieus gefabriceerde schuiltent: nergens voor nodig om voor gek te zitten achter cq. onder een laken. Zonder camouflage heb ik onderstaande foto kunnen maken.

Pimpelmees

Al met al een weekend met de natuur dicht bij huis, maar daardoor niet minder interessant of minder leuk. Ik moet nog wel aan het werk om een mooie plek te maken om de vogels te fotograferen. De voederplaats ligt nu namelijk bijna de hele dag in de schaduw. Misschien is hier nog wel eens het resultaat te zien van een zonniger fotoplekje in de tuin.


Vakantie

18 augustus 2011

Net terug van een kampeervakantie in de Franse Vogezen. Voor mijn doen heb ik heel weinig foto’s gemaakt. Eén keer er speciaal op uit getrokken en voor de rest heerlijk met het gezin vakantie vieren.

Toch wil ik hier een aantal foto’s onder de aandacht brengen, waarvan ik denk dat ze de moeite waard zijn. Zoals het uitzicht vanuit de tent op een vroege ochtend. Dat is dan echt even een moment om van te genieten.

Ochtendnevel

Veldkrekel

Die tent bleek een behoorlijke aantrekkingskracht te hebben op allerlei beestje. Zo woonde er onder de tent een muisje en kwamen we in de tent regelmatig verschillende insecten en spinnen tegen. Niet dat iedereen dat leuk vond, maar voor mij was het wel een keer handig dat mijn modellen zichzelf kwamen aanbieden. Deze jonge veldkrekel had er bijvoorbeeld geen enkel probleem mee, om even mee te werken aan een fotosessie.

Ook een zwartkopvuurkever was van plan om bij ons in te trekken. Maar ook zij (het is een vrouwtje) kwam niet langs de ballotagecommissie. Het leverde wel weer een mooi plaatje op.

Zwartkopvuurkever

Grande cascade de Tendon

Op die ene fototocht, die ik al noemde, ging ik naar de watervallen van Tendon. Er zijn er twee: de petit –  en de grande cascade de Tendon. Was er vroeg in de ochtend, anders is er geen goede foto meer te maken, omdat de rotsen dan vol zitten met dagjesmensen. De foto is genomen bij de grote waterval. Ik vond die dode boom op de voorgrond mooi in het plaatje passen.

 

Tijdens de wandeling bij de watervallen kwam ik ook nog dit roodborstje tegen. Die namen we natuurlijk even mee. Pas later zag ik dat hij gewond is aan zijn rechterpootje. Als je goed kijkt lijkt het net een stompje. Er zit echter nog minimaal één teentje aan, maar die wijst omhoog in plaats van omlaag. Hij leek er verder niet echt last van te hebben.

Roodborstje

Citroenvlinder

Verder hebben we nog een hele leuke tuin bezocht: Le Jardin de Berchigranges. Een heerlijke bloementuin, waar veel vlinders rond vlogen. Deze citroenvlinder was er één van. Het was een erg bewegelijk beestje, dus nog niet zo makkelijk om hem goed op de foto te krijgen. Uiteindelijk is het toch nog aardig gelukt.

 

 

Als slot nog een foto van één van de vele bloemen uit de tuin. Volgens het tuinplantenforum is het een scabiosa, of, in het Nederlands: duifkruid. Natuurlijk heb ik nog veel meer bloemenfoto’s. Die verschijnen binnenkort wel op de bloemenpagina.

Duifkruid


Welkom!

Welkom op mijn fotoblog.

Ik zal hier vertellen over mijn hobby: de natuurfotografie. Naast het beschrijven van mijn belevenissen in de natuur tijdens deze hobby zal ik proberen iedere week minstens één foto toe te voegen.

Kom gerust later nog eens terug en een reactie wordt zeer op prijs gesteld!

Groet,

René