Posts tagged “Amsterdamse Waterleiding Duinen

Op pad in de AWD

9 augustus 2013

Meestal beslis ik een dag van te voren waar ik naar toe ga, maar vandaag stond al een aantal weken in mijn agenda. Ik had namelijk afgesproken met Dick om boomkikkers te gaan zoeken. Helaas was het inmiddels duidelijk geworden dat die waarschijnlijk dusdanig verstoord zijn in de afgelopen tijd, dat ze er niet meer waren. Te triest voor woorden natuurlijk 😦

Maar uiteraard gaan we wel op pad en wie weet kunnen we ze toch nog terugvinden. Zal een speld in een hooiberg worden, maar niet geprobeerd is altijd mis. En er is natuurlijk nog genoeg ander moois te zien! Ik ben er wat eerder en loop eerst nog even een rondje alleen. Al gauw kom ik de eerste damhertjes tegen. Het is nog vrij donker in het bos, maar deze hertjes stonden net een beetje in het licht.

In het bos

In het bos

Jammer dat het kleintje er net achter staat.

Ik loop verder en kom bij een open plek. Mijn oog valt op een libel, die nog nat van de dauw aan een stengel hangt. Kijk dat is waar ik naar op zoek ben. De macrolens wordt op de camera geschroefd en ik bekijk onder welke hoek ik dit diertje het beste kan fotograferen. Eerst maar eens van achteren.

Dauwlibel

Dauwlibel

Wel aardig, maar het sprankelt nog niet echt. Dan maar eens proberen om met het tegenlicht te werken. Belangrijk vind ik dat je nog wel een oog van de libel kan zien. Dus even zoeken naar de goede positie en dan afdrukken.

Swarovski kristal

Swarovski kristal

Dit ziet er toch net even sprankelender uit! Bij deze foto’s heb ik voor het eerst gebruik gemaakt van live-view bij het scherpstellen. En ik moet zeggen dat me dat erg bevalt. Je ziet dan op je scherm waarop je scherpstelt en je kunt dat ook nog eens vergroten. Ik ga dat zeker bij macrofoto’s vaker gebruiken!

Het wordt nu tijd om naar de afgesproken plek te gaan en samen met Dick de duinen te gaan verkennen. Hij woont hier vlak bij en is dus beter bekend in dit gebied. Ik laat me graag rondleiden. Hij weet in welk gebied we de boomkikkers moeten zoeken, maar niet precies waar. We kijken dus goed bij poeltjes en braamstruiken en ondertussen houden we onze ogen open voor al het andere moois. Zoals deze juffer, die ondanks de dauw al in staat is om te vliegen. Gelukkig blijft hij lang genoeg zitten voor een foto.

Juffertje

Watersnuffel

Lijkt me wel verfrissend zo’n ochtend-dauw-douche.

We struinen verder, maar boomkikkers zien we niet. Wel heel veel braamstruiken. Had eigenlijk een foto moeten maken van een braam voor in dit blog. Helaas…. vergeten 😉

Wat we wel zien zijn een aantal van deze springertjes. Ze zitten in het zand en kunnen behoorlijke sprongen maken. Maar als je ze voorzichtig benaderd blijven ze wel zitten.

Zandsprinkhaan

Blauwvleugelsprinkhaan

Deze naam heeft ie omdat de achtervleugels opvallen blauw gekleurd zijn. Maar dat zie je alleen als ze wegvliegen en niet als ze zo op het zand zitten.

Even daarna zie ik opeens iets opvallends zitten. Het blijkt een Grote Beer te zijn.

Grote Beer

Grote Beer

Het is een dagactieve nachtvlinder en voor mij is dit de eerste ontmoeting met deze prachtige soort. Ik vind het wel een toepasselijke naam. Hij heeft echt een berenvachtje op zijn rug.

Hierna gaan we nog even naar de zonnedauw, maar de foto’s die ik daar gemaakt heb zijn helaas niet door de keuring gekomen. Wel voor het eerst nu ook bloeiende zonnedauw gezien. Dan is het tijd om weer naar huis te gaan. Het was leuk om weer eens met iemand op pad te gaan. En ik ben op plekjes gekomen waar ik alleen nooit zou zijn geweest, Dank je Dick voor de rondleiding! En ik hoop dat de boomkikkers in de AWD ooit weer eens ergens opduiken.


Winter in de duinen

16 januari 2013

In mijn vorige blog heb ik vertelt over mijn ontmoeting met de sneeuwvossen. Maar dat is natuurlijk niet het enige wat ik op deze zonnige winterdag heb gezien. De Amsterdamse Waterleiding Duinen is een prachtig gebied met veel natuurschoon en veel dieren.

Ik start bij ingang ’t Panneland en daar loopt een uitnodigend pad het gebied in. En met zo’n laagje sneeuw ziet het er sprookjesachtig uit.

Winterlandschap

Winterlandschap

Al snel zie ik kleine groepjes damherten staan. Ze trekken zich weinig van de mensen aan.. Het is dus een kwestie van goed kijken om een hert te vinden dat mooi vrij staat. Dit hertje snapt dat en staat boven op een duin tegen de blauwe lucht.

Damhertje

Damhertje

Zo te zien is er nog geen tekort aan gras.

Het is prachtig weer en en vriest een paar graden. Als je tegen de zon in kijkt zie je allerlei ijskristallen schitteren. Hoewel ik niet van plan was om macro-opnames te maken, kan ik de verleiding toch niet weerstaan om even wat ijskristallen te fotograferen. Deze keer niet met de macrolens, maar met de tele. Ook dat is goed te doen. Volgens mij is het een plukje haar dat vast is komen te zitten aan het prikkeldraad.

kristalhaar

kristalhaar

Ondertussen ben ik op weg naar de vossenplek en geef ik mijn ogen goed de kost. Volgens mij heb ik wel vaker vertelt dat ik een fan ben van foto’s waarbij je dieren in hun leefomgeving ziet. Een voorbeeld daarvan is onderstaande foto, waarbij het hert onderdeel is van het duinlandschap.

Duinhart

Duinhert

Hierna kom ik aan bij de vossen, maar dat heb ik al uitgebreid beschreven in mijn vorige blog. Dus hier geen foto’s van vossen meer. Nou vooruit….. eentje dan, omdat ze zo verschrikkelijk mooi zijn.

Gefocused

Gefocust

Wat een prachtdieren zijn het toch!

Maar genoeg nu, want er is nog veel meer te zien. Grote Zaagbekken bijvoorbeeld. Een prachtige eendensoort die je vooral in de winter kunt zien. Ik ben ze wel eens tegengekomen in de Oostvaardersplassen, maar nog nooit kunnen fotograferen. Ze zijn behoorlijk schuw. Hier zijn ze kennelijk wat minder schrikachtig want ik krijg de mogelijkheid redelijk dichtbij te komen. Helaas sta ik aan de verkeerde kant van het kanaaltje. Ik kijk tegen de zon in en de foto’s zijn niet naar mijn zin. Dan hoor ik opeens geritsel en gepiep vlak achter me. Ik draai me op en wat zie ik?

Drie goudhaantjes!!!

Dat is het kleinste Europese vogeltje en voor mij een primeur. Deze soort had ik nog nooit gezien. Maar nu nog op de foto krijgen. Dat is nogal een uitdaging, want zoals zo veel van dat kleine grut zitten ze nooit stil. Maar uiteindelijk lukt het me om er eentje vast te leggen.

Goudhaantje

Goudhaantje

Erg blij mee!!!!

De zaagbekken laat ik nu maar even voor wat ze zijn. Vanaf deze kant gaat het niet lukken. Ik wandel rustig verder en geniet van de omgeving en het weer. Het was een hele goede beslissing om vandaag vrij te nemen. Ondertussen loopt de middag al weer aardig naar het einde toe en zakt de zon weer snel richting horizon. Dat geeft mooi licht en daardoor lijkt het of dit hertje oplicht ten opzichte van de donkere achtergrond.

Bambi

Bambi

Nu is het dan toch echt tijd om weer naar de uitgang te gaan. Ik loop weer richting ’t Panneland als ik weer een groep Grote Zaagbekken zie zwemmen. Prachtig om te zien dat ze steeds hun kop in het water steken en als ze iets zien er achter aan duiken. Gelukkig heb ik nu de zon aan mijn kant dus kan ik toch nog op de valreep wat goede opnames maken.

Grote Zaagbek - vrouwtje

Grote Zaagbek – vrouw

Het mannetje is wat lastiger door het zwart-witte verenkleed. Moeilijk om allebei goed belicht te krijgen, vooral omdat ze ook nog eens nat zijn. Maar onderstaande opname is toch wel redelijk gelukt.

Grote Zaagbek - man

Grote Zaagbek – man

Al met al was het één van de mooiste fotodagen die ik tot nu toe heb beleeft. Een aantal gedroomde foto’s mogen maken. Nieuwe soorten gezien of soorten gefotografeerd die ik nog niet eerder kon vastleggen. Een absolute topdag dus. En ik kom zeker nog eens terug in de AWD!


Sneeuwvossen

16 januari 2013

Het is dinsdag 15 januari. Het weer: lichte vorst boven een aantal centimeters sneeuw. Vooruitzichten voor woensdag: zonnig! Prachtige omstandigheden dus om te fotograferen. Maar ja, ik moet werken. Maar het begint steeds meer te kriebelen. Dan neem ik de beslissing: ik neem een vrije dag op en ga morgen naar de Amsterdamse Waterleiding Duinen. Gelukkig kan ik vrij krijgen en heb ik ook de auto tot mijn beschikking. Niets staat me dus in de weg voor een heerlijk dagje!

Als ik tegen tien uur aankom bij ingang Panneland staat de de parkeerplaats al behoorlijk vol. Het is dan ook een heerlijke dag om de duinen in te trekken en ik ben niet de enige die dat vind. Ik besluit eerst te gaan kijken op de plek waar regelmatig de vossen worden gezien. Dat is toch wel één van mijn grootste wensen op foto gebied: vossen in de sneeuw.

Op de plek aangekomen is er nog geen vos gezien volgens een collega fotograaf. Ik loop dan ook even een klein rondje in de buurt om te kijken wat ik tegen kom. Dan zie ik een groepje fotografen allemaal dezelfde richting opkijken en hun camera’s richten. Een vos loopt aan de overkant van een kanaaltje langs de rand van de begroeiing. Ook ik stel mij op en kijk of er zich een mooi moment voor doet. Als de vos bij een weggegooide plastic tas komt gaat hij er even mee spelen.

Speelgoedtas

Speelgoedtas

Als hij klaar is met spelen markeert hij de tas nog even door er overheen te plassen, loopt dan verder en verdwijnt achter een rietkraag. Een leuk momentje, maar niet echt waar ik voor ging. Zo’n tas is toch iets wat niet in de natuur thuishoort.

Wachten en kijken dus of er nog een volgend moment komt. En dat komt al snel en nu aan mijn kant van het water. Een mooi gekleurde vos verschijnt tussen het gras en kijkt nieuwsgierig naar het groepje mensen wat er staat. De meeste fotografen proberen dichterbij te komen, maar ik neem wat meer afstand. Meestal vind ik foto’s met wat meer van de omgeving erbij mooier dan een close-up.

Nieuwsgierig

Nieuwsgierig

Hier gaat mijn hart toch wel iets sneller van kloppen. Wat een mooi dier! Het ziet er gezond uit met die prachtige dikke, oranje vacht. En de sneeuw in combinatie met de kleur van de vos levert een heerlijk plaatje op. En gelukkig doet ook de zon goed mee.

Ik probeer in de tijd die mij gegeven is, een zo mooi mogelijke compositie te krijgen. Tussen het gras door en dus met voldoende ruimte om de vos heen. Onderstaande foto vind ik de mooiste van de serie.

Speurend

Speurend

Prachtig niet? Vooral de houding van de vos vind ik hier erg mooi.  Hier was ik dus voor gekomen en binnen twee uur heb ik al de nummer één foto van mijn wensenlijstje kunnen maken. Wat een mazzelaar ben ik toch! Als de vos uit het zicht verdwijnt laat ik even op mijn inwerken wat ik net heb mogen fotograferen. Zo’n succesmoment geeft je altijd weer een heerlijk gevoel en een energie boost. En ik heb nog de hele middag voor de boeg!

Ik krijg de neiging om verder het gebied te verkennen, maar blijf toch nog even rondhangen op deze plek. En opnieuw verschijn er na een tijdje een vos in beeld. Ik weet niet of het dezelfde is, maar volgens mij lijkt hij er wel op. Maar ik vind het moeilijk om ze uit elkaar te houden. In ieder geval heeft hij geen enkele interesse in ons. Iets in de sneeuw heeft zijn aandacht getrokken. Geconcentreerd kijkt hij naar beneden en voelt met zijn poot.

Geconcentreerd

Dan duikt hij met zijn snuit de sneeuw in.

Toeslaan

En hij komt tevoorschijn met……

…… een muis!

Hebbes! Voor de vos, maar ook voor mij. Wat een moment weer. Hier droom je van! De meeste dromen zijn bedrog, maar deze komt uit. Het is altijd mooi om een roofdier aan het werk te zien. Je ziet roofvogels wel eens met een prooi, maar een vos een muis zien vangen is, in ieder geval voor mij, heel bijzonder. En het is goed te weten dat ook deze zogenaamde rugzak-vossen heel goed voor zichzelf kunnen zorgen.

En zo sluit ik de ochtend in de AWD af. Wat er vanmiddag ook nog gebeurt, mijn dag is nu al meer dan geslaagd. Ook ’s middags kom ik nog veel mooie dingen tegen, maar die laat ik in een volgend blog zien. In dit verhaal mag maar één soort de hoofdrol spelen. En dat zijn de sneeuwvossen van de AWD!