Posts tagged “bloesem

Groeve Oostermeent e.o.

2 maart 2014

Ik had deze week even geen inspiratie en twijfelde waar ik heen moest gaan dit weekend. Een oproepje op facebook leverde een klein gebiedje bij Blaricum op: Groeve Oosterbeek. Een klein stukje heide met vennen en berkenbomen. Dus dat is mijn doel voor vandaag. Ik ben er voordat de zon opkomt en zie al snel een rijtje bomen langs een ven staan. Als de zon net opgekomen is sta ik op de juiste plek om deze foto te maken.

Blauwe spiegeling

Blauwe spiegeling

En weer beleef ik de verstilde rust van de zonsopkomst.

Ik blijf nog even op deze plek rondhangen en hoop dat de zon nog wat kleur in de lucht schildert. Het houdt niet over, maar toch is er wel wat oranje te zien.

Berkenrij

Berkenrij

Omdat dit stukje natuur niet groot is besluit ik nog even in de omgeving rond te kijken. Ik ben hier niet bekend, dus loop ik op goed geluk een kant op. Ik wandel een stuk bos in en kom dan bij kleine akkers omzoomt door houtwallen. Tussen die struiken staan ook enkele sleedoorns. En die staan na een aantal warmere dagen nu in bloei! En dus haal ik voor het eerst dit jaar de macrolens te voorschijn om de bloesems vast te leggen. Het is weer wennen, maar als ik even bezig ben kom ik er weer een beetje in.

Sleedoornbloesem

Sleedoornbloesem

Op de achtergrond zie je andere bloesems, nog nat door de regen van de afgelopen nacht. Ik ga nog even door op deze manier en dat levert nog een foto op met de bekende reflecties op de achtergrond.

Lentesfeer

Lentesfeer

Wel grappig om te zien dat in één van de cirkels een soort van schaduw zit van de meeldraden van de bloesem. Ik weet nog niet wanneer en hoe dat ontstaat. Moet ik me nog maar eens in gaan verdiepen, zodat ik het bewust kan toepassen. Dit was dus een toevalstreffer.

Ik loop nu verder langs de akker en hoor in het bosje ernaast het bekende geklop van een specht. Het is niet moeilijk om hem te vinden, maar een foto maken is een ander verhaal. Vaak zitten er allerlei takken in de weg, maar deze keer vind ik een gaatje.

Grote bonte specht

Grote bonte specht

Zo mooi heb ik hem nog niet eerder vast kunnen leggen, dus ik ben wel blij met deze foto.

Even verderop zie ik een bordje staan: “Gooise Heemtuin”. Klinkt interessant, dus maar eens even kijken. Het blijkt een kleine tuin te zijn, waar nu nog niet veel te zien is. Alleen een aantal pollen sneeuwklokjes geven wat kleur aan de tuin, die er verder nog wat troosteloos bij ligt. Maar voor de meeste bloemen is het natuurlijk nog veel te vroeg. Wel iets om te onthouden en misschien nog eens terug te komen. Nu dus alleen een foto van een nat sneeuwklokje tussen het gras.

Sneeuwklokje

Sneeuwklokje

Na dit uitstapje kom ik weer terug om de heide waar het vanmorgen allemaal begonnen is. Dat geeft mij de mogelijkheid om nog wat foto’s van het landschap te maken.

Heidestenen

Heidestenen

Het rijtje berken zijn dezelfde als die ik bij zonsopkomst heb gefotografeerd. Aan de andere kant van het veld liggen ook nog een aantal plassen. Water geeft altijd wat extra’s aan een landschapsfoto en ik maak er dan ook dankbaar gebruik van.

Plas

Plas

Ik ben nu weer vlak bij de auto en denk erover om weer naar huis te gaan. Maar dan zie ik midden op de hei twee witte vlekken die er eerst niet waren. Ik kan niet goed zien wat het is, dus ik monteer mijn telelens op de camera en kijk door de zoeker. Dan zie ik wat het is: het zijn reeën!

Die kan ik natuurlijk niet zomaar laten lopen. En dus maak ik een omtrekkende beweging om dichterbij te komen. Maar deze beestjes zijn erg alert en ze hebben mij direct in de gaten. Ik blijf dus op afstand en maak wat foto’s van de reeën in hun leefomgeving .

Reeën op de hei

Reeën op de hei

Zoals je ziet houden ze me goed in de gaten. Langzaam lopen ze nog verder naar de andere kant van het veld. Daarbij staan ze af en toe stil om te kijken of ik ook achter ze aan kom.

Alert

Alert

Ik laat de dieren verder maar met rust. Ik heb mijn foto’s en wil ze niet opjagen. De dieren blijven precies midden op het veld waar ze het meeste rust hebben en waar ook geen wandelpaden lopen.

En met deze prachtige toegift sluit ik deze foto-ochtend af. Het was weer een heerlijke ochtend in de natuur en met een afwisselende serie foto’s als opbrengst.


Goede vrijdag

6 april 2012

Goede Vrijdag. Voor mij elk jaar een extra vrije dag. Dus tijd om er weer op uit te trekken. Omdat ik bereikbaarheidsdienst heb, kan ik niet te ver weg. Moet dan altijd binnen een half uur in Amsterdam kunnen zijn. Dus koos ik ervoor om een gebiedje te verkennen die vlak bij mijn huis ligt. Het is een strook rietland met wilgenbosjes tussen de Oostvaardersplassen en de Lepelaarplassen. Bekend onder de naam: Verbindingszone.

Ook nu was ik vlak na zonsopkomst op pad. Zoals de vaste volgers van dit blog inmiddels wel weten is dat mijn favoriete tijdstip. En weer werd ik niet teleur gesteld.

Slapende kuifeenden

Ik weet niet wat het is, maar de sfeer van de vroege ochtend pakt mij elke keer weer. Zelfs een in principe saai plaatje van slapende eenden heeft dan een mooie uitstraling. Ook de stilte die heerst, zo vroeg op de dag, is erg mooi. Langzaam beginnen dan de geluiden te komen, als de natuur ontwaakt. Zo werden de grauwe ganzen al wakker, terwijl de kuifeendjes nog even lekker doorsliepen.

Wakker worden

De hele natuur komt nu tot leven: de bloemen gaan open, de ganzen vliegen over en overal hoor je gefluit en getjilp. Het geluid wat op dit moment het meeste opvalt is de zang van de tjitjaf. Met een beetje fantasie hoor je hem zijn eigen naam roepen: tjif tjaf tjaf tjif tjif. Meestal zitten ze hoog in de boom en, omdat het een vrij onopvallend vogeltje is, hoor je hem vaker dan dat je hem ziet. Ik had het geluk om er eentje te spotten die iets lager zat.

Tjiftjaf

Ik heb geen idee wat hij in zijn snavel heeft. Lijkt op één of ander zaadje.

Niet alleen de vogeltjes zijn nu wakker, maar ook de flora is ontwaakt. Zo profiteert deze bloesem van het ochtendzonnetje en lokt het de broodnodige insecten, die voor de bestuiving moeten zorgen.

Bloesem met insect

Niet alleen de bloesemdragende bomen en struiken zijn fotogeniek, ook degene met katjes kunnen leuke foto’s opleveren. Zo is op onderstaande foto de katjes van de schietwilg te zien. Heel anders dan de ‘gewone’ wilgenkatjes, maar minstens zo mooi.

Katjes van de schietwilg

Verder lopend valt mijn oog ineens op iets wits, wat tussen de struiken ligt. Het blijkt een kapot ei te zijn. Het doet mij denken aan een ganzenei, maar een expert ben ik natuurlijk niet. Wel een vreemde plek om zoiets te vinden: tussen de struiken en niet echt dicht bij het water. Dan ga ik denken hoe het daar gekomen is. Geroofd uit het nest en de inhoud opgegeten? Zou best kunnen. De veel voorkomende vos lust bijvoorbeeld wel een eitje. Heel toepasselijk eigenlijk zo vlak voor pasen. Dat vraagt natuurlijk wel om een foto:

Paasei?

Moet wel zeggen dat de setting door mij geregisseerd is. Zo tussen het gras kon ik er geen mooie foto van maken. Dus ei op de leuning van een bruggetje gelegd, met als achtergrond een rietkraag.

Na een wandeling tussen het struikgewas kom ik weer bij het water uit. Ook hier weer veel activiteit van de watervogels. Op de leuning van de brug (andere dan die van het ei) stond deze eend. Half wakker en half slapen. Toch knap om met dat lompe lijf in balans te blijven op één poot.

In balans

Zoals je ziet, houdt hij mij, ondanks dat hij zijn snavel tussen de veren steekt, goed in de gaten.

Ook in het water is genoeg te zien. Zo dobbert deze fuut rustig rond, maar ook nu doet het ochtendlicht zijn werk. In combinatie met het riet levert dat een prachtig kleurenpalet op. Daarom heb ik de fuut zelf wat kleiner gehouden, zodat je meer van de kleurrijke omgeving ziet.

Fuut in ochtendlicht

Dan komt er ineens familie grauwe gans vanuit een zijslootje gezwommen.  De eerste kuikentjes die ik zie dit jaar. Het paasgevoel kan nu natuurlijk helemaal niet meer stuk. Een paasei en paaskuikentjes. Het plaatje is compleet.

Familie gans

Wel een beetje jammer dat de kleintjes net teveel van de camera afzwemmen, maar voor nu moet ik het er mee doen.

Ik moet dan dezelfde route teruglopen en kom terug op de plek waar ik 3 uur eerder  mijn wandeling ben begonnen. Naast de weg steken allemaal kleine stengels uit de grond met een knopje op het eind. Geen idee wat het is, maar het lijk mij erg leuk voor op de foto. Ik wissel dan ook mijn telelens voor de macrolens en duik met mijn hoofd tussen het gras. Languit liggend, met de cameratas als ondergrond, probeer ik een leuk groepje te fotograferen. Ik dwing mijzelf om goed na te denken over de compositie en neem de tijd. Onderstaande foto is het eindresultaat.

Heermoes

Na navraag op het forum van vroege vogels bleek de naam van dit plantje Heermoes te zijn. Ik had er nog nooit van gehoord, maar het schijn een ramp te zijn al je dit in je tuin krijgt. Echt onkruid dat niet vergaat. Maar zo in de vrije natuur een dankbaar onderwerp om te fotograferen.

Ik loop dan nog snel even naar het water voor een laatste blik, als uit het niets twee baardmannetjes verschijnen. Een soort die ik nog niet eerder gezien heb, dus ik was blij verrast. Het duurde maar een paar seconden en toen vlogen ze door. Ik heb lang getwijfeld of ik onderstaande foto hier moest plaatsen. Ik vind de rietstengel die over het vogeltje valt erg storen. Maar omdat dit mijn eerste foto van een baardmannetje is mag hij hier toch staan in dit verhaal.

Baardmannetje

Wel een prachtige soort trouwens en dan is het mannetje nog een stukje mooier dan dit vrouwtje.

Een ochtend dus met veel ochtendsfeer, paasgevoelens en verrassingen. Omdat ik dit vaak doe zou je je kunnen voorstellen dat je er aan went, maar dat is niet het geval. Elke keer als ik er weer op uit trek geniet ik van de sfeer en de vele leuke dingen die je tegenkomt. En dat is wat ik vast wil houden: het genieten en verwonderen over de natuur om ons heen. En niet alleen verwonderen, maar ook bewonderen. En ik hoop dat jullie, door het lezen van deze blog, met mij mee kunnen genieten en je net als ik blijven verbazen.