Posts tagged “Boomkikker

Op stap met de fotoclub

9 september 2016

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Vandaag staat er weer een excursie op het programma samen met de anderen van fotoclub VNF-Nijkerk. Een groep enthousiaste natuurfotografen met uiteenlopende interesses en niveaus. Gezellig en leerzaam. Eén keer in de maand komen we bij elkaar en een paar keer per jaar trekken we er samen op uit. En vandaag gaan we naar het verre Vledder, om bij Edo van Uchelen boomkikkers en ander moois te fotograferen.

Na een rondleiding door Edo over het terrein worden we losgelaten. Iedereen duikt op de braamstruiken af op zoek naar de kleine groene kikkertjes. Het is nu half 11 en de zon staat al volop te branden in de wolkenloze hemel. Het belooft weer een warmterecordbrekende warme septemberdag te worden. Niet het meest ideale fotoweer, maar we moeten het er maar mee doen. Natuurlijk willen we allemaal die foto van een boomkikker op een braam, maar ik zie ze alleen maar suf op een blad zitten. Dan maar door de bramen heen fotograferen.

Boomkikker tussen bramen

Het geeft wel een leuk sfeertje aan het geheel. Maar meestal zitten ze open en bloot op een blad op te warmen in de zon. Het is elke keer weer verrassend hoe klein ze eigenlijk zijn.

boomkikker op blad

Je ziet hoe de felle zon het lastig maakt om de kikker mooi in beeld te brengen. Het lijfje schittert al snel in het harde licht.

Ik laat de kikkertjes even voor wat ze zijn. Er zijn namelijk nog veel meer mooie bewoners van dit één hectare grote natuurgebiedje. Door deskundig beheer kunnen hier veel soorten overleven. Naast de boomkikkers zijn er hagedissen, slangen en verschillende amfibieën te zien. En daarnaast een heel scala aan insecten.

Op de strategisch neergelegde stapels keien heb je grote kans om hagedissen te zien. Bij benadering schieten ze snel weg, maar als je even blijft wachten komen ze na verloop van tijd weer terug.

Muurhagedis

Ik dacht eerst dat het een levendbarende hagedis was, maar het blijkt een muurhagedis te zijn. Een in Nederland zeldzame soort. Mij gaat het trouwens niet zo zeer om de soort en of die zeldzaam is, maar meer om het beeld dat ik kan vastleggen. Als deze hagedis dus een mooie pose aanneemt ben ik erg blij met de foto die ik daarvan kan maken.

pose muurhagedis

Na een snelle hap van de meegebrachte broodjes en een blik op de resultaten van de anderen stort ik mij na de korte lunch opnieuw op de boomkikkers. Toch zie ik er minder dan eerder op de dag. Het is waarschijnlijk te warm geworden in de zon. Maar her en der zitten er nog een paar diehards.

biinkikker tegen zwarte achtergrond

Door flink onder te belichten hou ik de schittering binnen de perken en krijg ik een bijna zwarte achtergrond. Heeft wel iets toch? Een ander exemplaar had een plekje uitgezocht in de schaduw. Dus minder schittering en daarom een minder donkere achtergrond. Iedereen mag zelf beslissen wat ie het mooist vindt.

Boomkikker op braamtak

Tijd om me weer op een ander onderwerp te richten. Op het terrein ligt een poeltje met een glazen wandje er voor. Daar zitten o.a. geelbuikvuurpadden in. Van boven een saai beest, maar met een fel geel gekleurde buik. Het zou mooi zijn om die onder water te kunnen fotograferen. Helaas willen de volwassen dieren niet naar het wandje komen. Maar een kleintje is wat minder verlegen. Nadeel voor mij is dat hij nog niet de gekleurde buik heeft, maar dat mag de pret niet drukken.

Geelnbuikvuurpad

Ik heb wel wat tijd moeten steken in achteraf het weghalen van allerlei vlekjes en rommeltjes die op het glas zaten of in het water dreven. Maar uiteindelijk levert het een mooi beeld op. Als hij dan bij het afscheid nog even naar me zwaait zie ik toch nog iets van de gele kleur waaraan hij zijn naam te danken heeft. Al is het niet op de buik.

Zwaaiende geelbuikvuurpad

Daar wordt een mens vrolijk van! Ik in ieder geval wel.

Had ik al gezegd dat er ook veel insecten rondvliegen? De meest opvallende is de hoornaar. De grootste wespensoort van Nederland zoemt tussen de heide door. Ze kunnen tot 3,5 cm groot worden. Omdat ze niet ergens gaan zitten, probeer ik er eentje vliegend te fotograferen. Dat is helaas niet gelukt. Dus verleg ik mijn aandacht naar de libellen en juffers. Mijn eerste slachtoffer is een tengere pantserjuffer. Hangend aan een bloeiend takje heide.

Tenger pantserjuffer

Even later zie ik dat er al weer hard wordt gewerkt om een volgende generatie tengere pantserjuffers op de wereld te zetten.

Paringswiel tenger pantserjuffer

Een heidelibel hoort je natuurlijk in de heide te fotograferen. Wel een beetje een drukke achtergrond, maar voor deze keer mag het. Welke heidelibel het is laat ik maar even in het midden: bloed-, steen- of bruinrode, wat mij betreft zouden ze het allemaal kunnen zijn.

Rode heidelibel

De dag loopt al op zijn einde. Ik heb weer genoten van de natuur en van het gezamenlijke uitje. Op het laatst leg ik nog snel even een gewone groene kikker vast. Tussen de waterplanten valt hij bijna niet op.

Groene kikker

Ik ben benieuwd wat mijn clubgenoten allemaal hebben gefotografeerd en vooral hoe. Het is altijd leuk om te zien dat iedereen weer een andere stijl van fotograferen heeft en een andere kijk op de natuur. Dat maakt het ook zo leuk om lid te zijn van een natuurfotoclub.

Ik sluit dit blog af met een laatste foto van een boomkikkertje. Omdat hij toch de hoofdrolspeler is in dit prachtige stukje natuur.

Boomkikker op blad


Jaaroverzicht 2015

31 december 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

De laatste dag van het jaar. Het traditionele moment om terug te kijken wat er het afgelopen jaar gebeurt is en je verwachtingen uit te spreken over het komende jaar. En om van elke maand van dit jaar een foto te kiezen die ik de mooiste vind. Eigenlijk een onmogelijke taak, omdat je dan foto’s en belevenissen moet wegstrepen die je dierbaar zijn.

In 2015 heb ik weer een aantal foto’s kunnen verkopen via mijn webshop bij werkaandemuur. Ook aan websites heb ik een aantal foto’s kunnen leveren. Heel leuk was het om een aantal foto’s in het magazine van het Flevolandschap te zien staan, waaronder de coverfoto. En ook de publicatie van mijn foto in het blad Roots was een hoogtepuntje. Helaas heb ik dit jaar ook de andere kant van de medaille leren kennen: het ongevraagd gebruiken van je foto’s op websites. En niet bij één of andere vage site, maar gewoon bij grote Nederlandse bedrijven. De reactie is vaak: sorry, had niet mogen gebeuren, is niet de bedoeling en we zullen de foto verwijderen. Het kost even wat moeite en tijd, maar toch heb ik een aantal keren een (kleine) vergoeding gekregen.

Wat natuurlijk ook niet onvermeld mag blijven is dat ik lid ben geworden van een fotoclub: VNF-Nijkerk. Een natuurfotografenclub met leuke en enthousiaste fotografen van allerlei niveau’s en interesses. Inspirerend en ik hoop er nog veel te leren de komende jaren. Tijdens de jaarlijkse fotowedstrijd mocht ik twee prijsjes naar huis nemen.

Al met al een heel leuk jaar met veel mooie fotomomenten die ik, zoals gezegd, niet allemaal in dit overzicht kwijt kan. Maar ik ben er toch in geslaagd om voor elke maand een winnende foto te kiezen. Hier komen ze:

januari

Wisent portret

Eén van de weinige dagen met sneeuw. In het natuurpark Lelystad kon ik dit portret van een wisent maken. Het kleine beetje sneeuw op zijn kop en de wat afwijkende uitsnede maken voor mij dit een favoriete foto.

februari

Roodborst OVP

Voordat ik naar de pestvogels in Lelystad ging, liep ik eerst nog even een rondje door de Oostvaardersplassen. Dit roodborstje huppelde steeds voor me uit. Plat op de grond liggend kon ik bovenstaande foto maken. Een mooi voorbeeld hoe een “gewone” soort een prachtige foto kan opleveren. En de pestvogels? Die waren gevlogen en lieten zich niet meer zien.

maart

Mooi op een tak

Maar een maand later was het wel raak. In Zandvoort was een groep pestvogels erg honkvast en ik zal mijn eerste ontmoeting met deze prachtige vogels niet snel vergeten. Het was even wennen om midden in een woonwijk te fotograferen, maar de resultaten waren prachtig.

april

Ochtendsfeer

Mijn eerste uitje met de fotoclub ging naar de kievitsbloemen. We waren er al vroeg en ik kon gebruik maken van de dauw en het vroege ochtendlicht om een aantal mooie sfeerbeelden te maken.

mei

Landing 2

Natuurlijk ben ik ook dit jaar een paar keer naar de ijsvogels geweest. Het plan om een landende ijsvogel te fotograferen lukte wonderwel en leverde onder andere bovenstaande foto op. Misschien wel mijn mooiste ijsvogelfoto tot nu toe. Ik ben er in ieder geval erg blij mee.

juni

Vlaamse eekhoorn

In juni stond het jaarlijkse foto-uitje met Dick op het programma. Deze keer gingen we naar één van de hutten van Glenn Vermeersch. Het aantal vogelsoorten viel wat tegen, maar het eekhoorntje maakte veel goed.

juli

Mijn eerste boomkikker

Hij stond al een tijd op mijn verlanglijstje: de boomkikker. In juli kwam ik dit exemplaar tegen in de Amsterdamse Waterleidingduinen. Het was een jonkie en lekker actief. Ik vind het mooi dat ie niet op een bramentak zit, maar aan een grasstengel hangt.

augustus

Zonsopkomst Ameland 6

Augustus is de vakantiemaand. Dit jaar waren we op Ameland. Een aantal keren ben ik vroeg opgestaan om de zonsopkomst vanaf het strand mee te maken. Elke keer was weer compleet anders. De mooiste foto vind ik deze. Minimalistisch en met mooie pasteltinten.

september

Ontmoeting

Deze foto heeft nog niet op mijn blog gestaan. Ik was met mijn dochter op bronstsafari in de Oostvaardersplassen. Eigenlijk viel het erg tegen: geen bronst nog en de herten bleven op grote afstand. Alleen de ontmoeting met de koniks leverden wat foto’s op. Maar daarvoor hoef je niet met een excursie mee. Dus geen blogje hierover gemaakt, maar deze foto verdient zeker een plek bij de mooiste foto’s van 2015.

oktober

Porseleinzwam van onderen

Oktober was voor mij, zoals elk jaar eigenlijk, paddenstoelenmaand. Ik heb veel foto’s van allerlei soorten gemaakt. Maar degene die er voor mij bovenuit steekt is deze detailopname van een porseleinzwam.

november

Mystiek bos

In november was de herfst op zijn hoogtepunt. Helaas had ik niet veel tijd en ben ik maar één keer op pad geweest met de camera. Maar dat was wel een prachtige ochtend in een mistig Leuvenumse Bos.

december

Aan de slootkant

Traditioneel is ook december een rustige maand voor wat betreft fotografie. Hoogtepunt was zeker mijn bezoek aan de velduilen bij Zevenbergen. Samen trouwens met de rest van de natuurfotografen in Nederland. Maar dat mocht de pret niet drukken. Ondanks het ontbreken van vliegbeelden heb ik genoten van deze ochtend.

Als ik deze serie zo bekijk zie ik veel heldere, kleurrijke beelden. Mijn eigen stijl? Ik ben er niet zo mee bezig tijdens het fotograferen, maar het valt me nu op. En dat het lekker divers is: landschap, vogels, zoogdieren en macro. En dat is ook wat ik zo leuk vind. Die afwisseling zal zeker blijven. Al met al ben ik erg tevreden over het afgelopen jaar. Ik heb een aantal dingen/soorten voor het eerst mogen zien en fotograferen en, dat is het belangrijkste, heb genoten van het in de natuur zijn.

Vooruitkijkend naar 2016 ben ik van plan het iets anders aan te pakken. Ik ga proberen per maand een onderwerp of gebied te kiezen om daar een aantal keren naar toe te gaan. Tot nu toe waren het steeds korte uitjes en je moet dan maar net het moment tegenkomen. En het geeft een zekere rust om niet elke week iets nieuws te moeten bedenken. Gevolg is wel dat ik wat minder blogs zal schrijven. Maar de speciale uitjes zullen niet helemaal verdwijnen. De fotoclub zal weer een aantal excursies plannen, het uitje met Dick staat al weer in de agenda en tijdens de vakantie zal er ongetwijfeld ook gefotografeerd worden.

Tot slot wil ik iedereen bedanken voor de belangstelling voor mijn blog en de reacties, kritieken en tips. Dat wordt zeer gewaardeerd!


De boomkikker

11 juli 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

Er zijn van die dieren die door hun uiterlijk, hun levenswijze of hun zeldzaamheid uitgroeien tot een soort van heilige graal voor de natuurfotograaf. Zo willen ze allemaal de ijsvogel fotograferen, of een das. En als er een zeldzaamheid is gezien storten hele volksstammen zich in de auto en rijden het hele land door. Wie herinnert zich niet de sperweruil in Zwolle in de winter van 2013-2014.

Een ander icoon der Nederlandse natuur is misschien bij het grote publiek minder bekend, maar fotografen met de natuur als onderwerp schijnen hem in hun portfolio te moeten hebben. Ik heb het over de boomkikker (Hyla arborea). Een klein, felgroen kikkertje die zich niet in het water ophoudt, maar in de struiken. Heel zeldzaam in Nederland en omgeven met een soort mystieke aura. Ook omdat iedereen heel geheimzinnig doet over de plekken waar ze zitten. Zo zijn alle meldingen op waarneming.nl vervaagd, zodat je de plek niet precies kunt vinden. Ik heb die opwinding eigenlijk nooit zo begrepen. Meestal zie je ze gefotografeerd op een tak of een blad, waar ze ineengedoken een beetje niets doen. De saaiheid ten top zou je zeggen. Toch voel ook ik die onverklaarbare aantrekkingskracht. Wat zou het zijn? Ik denk dat het feit dat je echt er moeite voor moet doen om hem te vinden een belangrijke reden is. Dat de zoektocht en het uiteindelijke vinden belangrijker is dan de foto die er op volgt.

En dus ga ik vandaag op een queeste naar de boomkikker. En wel in de Amsterdamse Waterleidingduinen. Dat kan ik rustig prijsgeven zonder de rest van het natuurfotografengilde tegen mij in het harnas te jagen. Het is bekend dat ze zich daar bevinden. En ik kan je zeggen dat het een heel groot gebied is om een kikkertje van een paar centimeter te vinden. Ik heb wel wat inside informatie van collega-fotografen. Dus de zoektocht beperkt zich tot een specifiek gedeelte, maar dat geeft geen enkele garantie.

Op de plek aangekomen begin ik de braamstruiken af te speuren. Daar zitten ze namelijk vaak in. Ik zie veel groen, maar niets dat op een kikker lijkt. Ze zeggen altijd dat als je er één gezien hebt de tweede een stuk makkelijker te vinden is. Maar daar heb ik natuurlijk niets aan nu ik op zoek ben naar nummer één! Ik besluit naar de andere kant van het poeltje te lopen om daar verder te zoeken. Daarbij struikel ik bijna over een graspol met daarin een halfdode braamtak. En dan ……. mijn oog valt op een klein heldergroen klompje. Is dat ….. ? Ja, echt het is een boomkikker! Nou ja, kikkertje, want het is amper een centimeter lang. Net zo kort als mijn zoektocht, die uiteindelijk 15 minuten duurde. Weg mooi verhaal over uren zoeken, zweten, schrammen, wanhoop en doorzettingsvermogen. Met als beloning van zware inspanningen die ene foto. De term queeste kan ook gelijk overboord gekieperd worden.

Maar ja, nu ik hem dan toch zie, ook al is het zonder al te veel moeite, ga ik dan toch maar proberen er wat leuke foto’s uit te halen. Hier is ie dan: mijn allereerste boomkikker(tje):

Mijn eerste boomkikker

Is het geen schatje? Volgens mij moet het nog een jonkie zijn. Volgens de boeken (lees Wikipedia) moet een volwassen exemplaar toch wel enkele centimeters groot zijn. Misschien is dat ook wel de mazzel voor mij. De jeugd is natuurlijk wat actiever dan volwassenen en deze kleine opdonder is geen uitzondering. Al snel zoekt hij het hogerop.

Hogerop

En daar zit je dan. Op een wiebelige stengel met een uitzicht op een mens met een soort van zwart ding voor zijn hoofd. Dan moet je wel even bijkomen van deze klauterpartij.

Op de uitkijk

Het lijkt me niet een al te comfortabele houding en de kikker is het blijkbaar met me eens. Hij springt na een tijdje naar de dikkere bramentak en begint opnieuw aan de weg omhoog.

De weg omhoog

Ik ben natuurlijk erg blij met al deze foto’s, ook al vind ik de strepen die door de achtergrond lopen niet zo mooi. Helaas is dat niet te voorkomen. Het zijn de stengels en takjes die bij hetzelfde bosje horen. Om te laten zien hoe dat er uit ziet onderstaande foto. Niet omdat het een fotografisch hoogstandje is, maar omdat het goed de situatie weergeeft. De boomkikker in zijn habitat zal ik maar zeggen.

Habitat boomkikker

Zie hier maar eens een rustige achtergrond van te maken.

Maar als de kikker op het hoogste punt van de braamtak is beland kan ik tussen de andere takken door toch een hoek vinden waarbij de achtergrond vrij komt. Dat levert dan deze foto op.

boomkikkerhouding

Zo heb ik het graag! Altijd fijn als het model meewerkt.

Maar blijkbaar is deze plek ook niet goed genoeg. Want hij springt van de tak op een grasstengel. Misschien toch geprikt aan een doorn van de braam? Op zo’n grasstengel doet hij me denken aan een polsstokspringer.

Polsstokspringer

Als hij even gaat verzitten en vanuit een andere hoek krijg ik weer een heel ander beeld. Helaas wel weer met strepen op de achtergrond.

Vanaf boven

En met deze foto eindigt mijn project boomkikker. En het is precies gegaan zoals ik het niet verwacht had. Geen lange zoektocht tussen het struikgewas. En een erg actief model. Grappig hoe de natuur altijd weer verrassingen voor je in petto heeft. En dat houdt het natuurlijk erg leuk! Ik kan nu ook zeggen dat ik foto’s heb van de zeldzame, geheimzinnige boomkikker. Zou ik dan nu ook een echte natuurfotograaf zijn????? Oh nee…., ik heb die sperweruil nog niet!!!