Posts tagged “bruine kiekendief

Lauwersmeer

14 april 2017

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Vandaag staat de eerste excursie van VNF-Nijkerk in dit jaar gepland. Met z’n tienen gaan we het Lauwersmeergebied verkennen. Ter plekke bij de Ezumakeeg verdelen we ons over de vijf auto’s, zodat iedereen goed zicht heeft op de rietkragen. Ik zeg expres rietkragen, want vogels laten zich bijna niet zien. Heel af en toe vangen we een glimp op van een rietgors. Maar de gewenste blauwborsten zijn in geen velden of wegen te zien.

Na anderhalf uur speuren verzamelen we ons weer en besluiten we naar de andere kant van het gebied te gaan. Voor de echte vogelaars wordt er een kleine omweg gemaakt langs de zeldzame bonte kraai en de beflijsters die in het gebied zijn waargenomen. Voor mij iets minder interessant omdat ze buiten bereik van de camera blijven. Ik vermaak me even met de konikpaarden. Deze twee tieners oefenen alvast voor als ze later groot zijn.

Hierna wordt iedereen weer losgelaten en spreken we af elkaar bij het visrestaurant in de haven van Lauwersoog weer te ontmoeten. We komen langs een stuk riet waar bruine kiekendieven nestelen. We parkeren de auto in de berm en al snel stijgt een kiekendievenman recht voor ons op uit het riet. Soms heb je mazzel! Hij vliegt over de auto en haalt nestmateriaal. Dit is echt genieten!

Luuk, die bij mij in de auto zit, spot drie kiekendieven. Anderen hebben er zelfs vijf gezien. De show speelt zich af vlak voor onze neus en de camera’s ratelen dan ook lekker door. Om niet de hele blog te vullen met kiekendieffoto’s hier een kleine galerij.

Na zo’n drie kwartier is de voorstelling voorbij en verdwijnen de vogels steeds verder uit het zicht.

We hebben nog tijd om naar de hut bij het Jaap Deensgat te gaan. Helaas is het ook hier erg stil wat vogels betreft. De natuur laat zich niet dwingen en dat is maar goed ook. Tijd voor lunch! Ik denk dat de voorraad kibbeling wel zo’n beetje op was in het restaurant nadat wij langs gekomen zijn. Iedereen geniet van deze delicatesse. Na de lunch wordt het middagprogramma vastgesteld.

Eerst nog even kijken wat er in de haven te zien is. Aan de waddenkant van de dijk scharrelen wat steenlopertjes rond op zoek naar een lekker maaltje. Eén exemplaar vond waar hij naar op zoek was.

Het verbaast me hoe tam deze soort is. Ook toen ik ze tegenkwam in IJmuiden kwamen ze heel dichtbij. Een andere steenloper had wat visafval gevonden op het haventerrein. Ik kon er rustig op een tiental meters naast gaan liggen om een foto te maken vanuit een laag standpunt.

Tot zo ver de haven van Lauwersoog. We gaan naar de dijk om het wad bij laag water te kunnen fotograferen. Ik kan het niet echt vinden. Uiteraard maak ik foto’s, maar de juiste compositie krijg ik niet voor elkaar. Gelukkig bieden de schapen op de dijk ook nog wat fotomogelijkheden.

We maken ons rondje Lauwersmeer af door af te sluiten op ons beginpunt. De hut aan de Ezumakeeg is de laatste stop van vandaag. De meeste van de groep houden het na een lange dag al snel voor gezien. Ik kan nog even blijven omdat ik rechtstreeks van huis hier naar toe ben gereden en dus geen carpoolmaatjes heb. En dat is een mazzeltje, want opeens wordt het licht erg mooi. Een paartje krakeenden geeft in dit mooie licht een poetsshowtje weg.

Het is altijd leuk om dan de vreemde houdingen die ze aannemen tijdens het poetsen te vangen in een foto. Hierboven staat het mannetje, maar het vrouwtje deed ook haar best.

Een andere soort die redelijk dicht bij de hut komt zijn de bergeenden. Lastig te fotograferen door het wit en het zwart in het verenkleed. Moeilijk om beide goed te belichten. Ik waag toch een poging.

Zoals je kunt bedenken ben ik blij dat ik nog even ben blijven hangen. Ik sluit dit verslag af met een groepje scholeksters die langs kwamen vliegen. Je moet even wat geluk hierbij hebben dat ze allemaal een leuke houding aannemen en mooi verdeeld zijn.

Al met al een geslaagde dag. Met voor mij als hoogtepunt de bruine kiekendieven en een mooie afsluiting in de kijkhut.

Advertenties

De Waverhoek

23 juni 2013

Regenbuien en een grijze lucht. Tel daar een stevige bries bij op en je hebt nou niet echt de meest ideale foto-omstandigheden. Toch besluit ik er op uit te gaan. Ik wil een voor mij nieuw gebied ontdekken: De Waverhoek. Een stukje nieuwe natuur van Natuurmonumenten in de polder Groot-Mijdrecht. Het natuurgebied (2007) bestaat uit een gedeeltelijk afgegraven polder die voor een groot deel onder water staat. Ondanks het korte bestaan zijn er veel vogels te vinden.

Als ik de auto parkeer komt er net een regenbui over. Ik blijf dus nog even zitten tot het droog wordt. Dan trek ik de laarzen aan en loop het gebied in. Het is een mooi compact en overzichtelijk stukje. Vooraan zie ik gelijk al een aantal kluten naar eten zoeken in het ondiepe water.

foeragerende kluut

foeragerende kluut

Kijk, dat is nog eens een mooi begin van een foto-ochtend!

Alleen jammer dat de jonge kluten snel wegrennen als ik een beetje in de buurt kom. Er is weinig beschutting, dus ze zien me al van ver aankomen. Ze zijn al aardig uit de kluiten gewassen, of moet ik zeggen: “uit de kluten gewassen”.

Dan hoor ik opeens een bekend deuntje: het gezang van de blauwborst. Boven in het riet zingt deze man zijn lied. Vrij ver van het pad, maar een beetje omgeving erbij op de foto vind ik niet erg. Vaak geeft dat juist een mooi beeld.

Blauwborst

Blauwborst

Dat is genieten van de zangkunst van deze prachtige rietbewoner.

Helaas is nu de volgende bui gearriveerd. Snel loop ik richting de auto, die honderd meter verderop staat. Toch wel een voordeel dat het gebied klein is. Vooral met dit wisselvallige weer. Als ik bij de parkeerplaats kom zit er op het hek een vogel met de meest suffe vogelnaam die ik ken: kneu. Zeg het maar eens een paar keer hard op na elkaar. Dat klinkt niet erg opwindend toch?

Vrouwtjes kneu

Vrouwtjes kneu

Ondanks de naam is het toch een leuk vogeltje. Helaas zie ik het mannetje, dat nog mooier is, niet deze keer.

Gelukkig blijft de bui beperkt tot wat gemiezer en ik besluit het wandelpad te nemen die rond het gebied loopt. Een tochtje van ca. 2,5 km. Onderweg hoor en zie ik rietgorzen, een overvliegende lepelaar en een stelletje bergeenden met een hele schoolklas jongen. Zouden ze net als grauwe ganzen de jongen verzamelen in een soort van crèche? Geen idee, maar zoveel jongen kunnen nooit van één koppeltje zijn volgens mij.

Dan hoor ik opeens kabaal boven een weiland. Ik zie een roofvogel, achterna gezeten door scholeksters en kieviten. Het is ver weg, maar toch maak ik een paar foto’s van de vluchtende rover. Als ik later de foto’s op mijn pc bekijk. zie ik waar alle opwinding door veroorzaakt werd: deze bruine kiekendief heeft een jonge scholekster te pakken. Zijn eerste vlucht is gelijk zijn laatste.

Kiekendief man met jonge scholekster

Kiekendief man met jonge scholekster

Zo gaat dat. Waarschijnlijk even niet alert genoeg en dan is het gelijk ‘game over’. Het jong van de kiekendief  moet natuurlijk ook eten en zal er blij mee zijn.

De kieviten en tureluurs zijn, misschien mede door dit moment, niet blij dat ik over het dijkje loop. Steeds weer komen ze luid roepend over vliegen. Dat geeft mij de gelegenheid om eens een kievit in de lucht vast te leggen.

Kievit laat zich horen

Kievit laat zich horen

Zo dichtbij heb ik ze nog niet voorbij zien vliegen. Wel een mooi gezicht hoor! Om ze niet langer lastig te vallen loop ik toch maar snel door. Ik heb mijn rondje voltooid en ben weer bij de parkeerplaats aangekomen.

Het is, ondanks het niet zo mooie weer, toch een prachtige ochtend geworden.