Posts tagged “dragonfly

Libellenreservaat Kuinderbos

16 augustus 2012

Omdat ik dit jaar nog steeds geen goede foto’s van libellen heb gemaakt ben ik even op het internet gaan zoeken naar een goede libellenplek. Het blijkt dat er in Flevoland een heus libellenreservaat bestaat. Het Kuinderbos is door de vlinderstichting in 2011 uitgeroepen tot libellenreservaat. Er zijn zijn toen al 45 verschillende soorten waargenomen. Een ideale plek dus om eens naar toe te gaan.

Ik ben weer vroeg aanwezig, maar vandaag geen dauw bij het begin van de dag. Als ik bij de grote plas kom is alles nog rustig. Op een paar slapende eenden na is er nog niets te zien. Ook geen libellen dus. Ik volg een stuk van de wandelroute en kom langs een infopaneel, met daarop alle waargenomen libellen in dit gebied. Een indrukwekkend overzicht., maar na een uur heb ik er nog geen één gezien. Dan komt de zon achter de wolken vandaan en als bij toverslag verschijnen er overal libellen. Bizar! Waar die allemaal gezeten hebben? Joost mag het weten, maar ik kan eindelijk aan de slag.

Mijn eerste ‘slachtoffer’ is een steenrode heidelibel.

Steenrode heidelibel

Nu eens niet van de zijkant gefotografeerd, maar frontaal. Deze soort komt hier in grote getale voor. Als je loopt vliegen ze steeds vlak voor je voeten op. Ze zitten heel vaak op de grond, wat het fotograferen moeilijk maakt.

Ik kom nu ogen te kort: overal vliegen libellen en juffers rond. Het is dus niet voor niets dat dit gebied is uitgeroepen tot reservaat. Ik zie nu een donkere libelle. Ik hou hem in het oog en wacht tot hij een plekje opzoekt. Gelukkig gaat ie op een struikje zitten, zodat het iets makkelijker wordt een mooie achtergrond op mijn foto te krijgen.

Zwarte heidelibel

Een zwarte heidelibel dus en wel een mannetje. Ik vind hem prachtig met dat zwart met groene en gele vlekken. Als hij opvliegt blijf ik hem volgen en daardoor kan ik hem nog eens vastleggen vanuit een andere hoek.

Zwarte heidelibel (2)

Het is een heerlijk gevoel om zulke foto’s te mogen maken en ik geniet ook van alle libellen die rondvliegen. Naast de libellen zie ik ook een aantal juffers. Eéntje gaat even op een heidestruikje zitten en ik grijp mijn kans. Een pantserjuffer, maar ik heb geen idee welke. Navraag op het forum van Vroege Vogels levert de juiste naam op: een gewone pantserjuffer.

Gewone pantserjuffer

Ik begin nu toch wel erg onder de indruk te raken van de soortenrijkdom in dit gebied. En dan struikel ik ook nog eens over een soort die ook hoog op mijn verlanglijstje staat, maar die ik hier niet verwacht had. Geen libelle maar de mooiste spin van Nederland: de wespenspin, ook wel tijgerspin genoemd.  Deze spin komt oorspronkelijk uit het Middellandse Zee gebied, maar heeft de laatste decennia een opmars gemaakt richting het noorden. Tegenwoordig is hij in Nederland in alle provincies waargenomen. Hij maakt zijn web laag bij de grond waar hij  altijd met de kop naar beneden in zit. Ik zeg hij, maar moet eigenlijk zeggen zij. Want bijna altijd wordt het vrouwtje gezien. Het mannetje is veel kleiner en niet zo mooi van kleur. Plat op mijn buik, met mijn rugzak als statief maak ik onderstaande foto.

Wespenspin

Een klein succesmomentje voor mezelf!

Ik denk deze dag mooi af te sluiten met dit beeld, maar dan zie ik, op weg naar de auto, nog een zwarte heidelibel. Een vrouwtje deze keer, dus die neem ik nog even mee.

Zwarte heidelibel vrouw

Ik zie na mijn eerste paar shots een vage donkere streep achter de libel door de foto lopen. Dat blijkt een verdorde grasspriet te zijn. Omdat me dat toch stoort loop ik met een grote boog om de libel heen en haal heel voorzichtig de grasspriet weg. Gelukkig blijft ze zitten! Via dezelfde route loop ik terug naar mijn camera. Nu kan ik mijn foto’s maken met een mooie rustige achtergrond.  Ik merk dat ik, nu ik wat langer fotografeer, ik meer op zulke details ga letten.

Al met al is het een succesvolle ochtend geworden en ik heb een plek gevonden waar ik zeker nog eens terug zal komen. Bedankt voor het lezen van dit verhaal en ik hoop dat je genoten hebt van het kijken naar mijn foto’s. Ik heb in ieder geval erg genoten van het fotograferen van deze libellen.


Libellen, juffers en vlinders

23 juli 2011

Net als vorige week ben ik naar het Horsterwold geweest. Het was vanochtend best wel goed weer en omdat ik vorige keer niet mijn geplande route kon lopen, nu een nieuwe poging. Misschien kom ik de groep lepelaars weer tegen en kan ik nu wel dichterbij komen. In het begin is het niet echt spannend. Niet veel bijzonders te zien, of het moet de uitbundig bloeiende jacobskruiskruid zijn. Die kleuren het landschap geel.

de stille kern

Geen lepelaar te zien en andere vogels laten zich wel horen, maar niet zien. Alleen twee jonge reigers vliegen schreeuwend weg als ze me horen aankomen. Door alle bloemen vliegen er wel veel vlinders rond. De eerste die ik tegenkom zijn de bruine zandoogjes. Deze vlinders zijn lastig te fotograferen omdat ze vaak op de grond of laag in het gras gaan zitten. Op de foto zetten lukt wel, maar een mooie compositie maken is onmogelijk. Gelukkig tref ik er ook een paar die wel op een bloemetje gaan zitten.

bruin zandoogje

Daar ben je toch al snel weer een kwartiertje mee bezig voordat je scherpte, compositie en de juiste achtergrond hebt waar ik tevreden over ben.

steenrode heidelibel

Inmiddels ben ik verder het gebied ingetrokken. Gelukkig zijn de muggen niet zo actief als vorige week. Dan tref ik de eerste libel van vandaag aan: een steenrode heidelibel. Het vrouwtje van deze soort is geel en het mannetje is rood. Ik kan redelijk dichtbij komen om een mooie close-up te maken

 

 

jonge watersnuffel (man)

Terwijl twee buizerds een stuk verderop in de lucht ruzie maken met een reiger loop ik verder. Bij de volgende plas vliegen heel veel juffers op uit het gras als ik aan kom lopen. Ze zijn erg mak en één klimt zelfs op mijn vinger als ik die bij hem hou. Het zijn jonge mannetjes van de watersnuffel. Ze zijn nu nog roze, maar zullen nog verkleuren en uiteindelijk helderblauw worden. Ondanks de opstekende wind lukt het om een scherpe foto te maken. Het leuke vind ik dat de kleur van de zuring mooi past bij de kleur van de juffer.

 

 

 

 

Dan kom ik in “butterfly heaven”. Een prachtige bloemenweide met kamille, klaver, distel , jacobskruiskruid en nog meer bloemen waar ik de naam niet van weet. Ik zie zo een stuk of tien soorten vlinders rondfladderen.

"butterfly heaven"

Eén van de vele vlinders was dit landkaartje. Volgens vlindernet.nl heeft deze vlinder een voorkeur voor witte schermbloemigen. Deze foto bevestigd dat.

landkaartje

De rest van de vlinderfoto’s staan op de macro-pagina. Na nogmaals een steenrode heidelibel te hebben gespot kom ik nog een juffer tegen die ik nog niet kende. Een prachtige groene juffer met een mooi metalic achtige glans. Het blijkt een zwervende pantserjuffer te zijn. (met dank aan het forum van vroegevogels.nl).

zwervende pantserjuffer

Al met al was het een prachtige wandeling. De lepelaars ben ik inmiddels helemaal vergeten. Alle andere foto’s van deze dag staan op de macro-pagina.


Insecten en vogels

16 juli 2011

Omdat de weersvoorspelling op zijn zachts gezegd niet erg gunstig was voor de zondag heb ik dit weekend mijn fotorondje op zaterdagochtend gedaan. Doel was vandaag “De Stille Kern” in het Horsterwold. Een mooi gebied met plassen en bossen. Genoeg te zien dus wat vogels en insecten betreft. Omdat ik dit jaar nog geen libellen heb gefotografeerd zou het mooi zijn als ik er vandaag een paar tegen zou komen.

Als ik aankom op de uitkijkheuvel zie ik gelijk een groepje van een stuk of 10 lepelaars. Mijn eerste target was dus gevonden. Benaderen was echter moeilijk: een open weide die ik moest oversteken om dichterbij te komen. Het lukte dus ook niet om zo dichtbij te komen dat ik ze kon vastleggen. Ze vlogen weg en ik zag ze weer dalen bij de tweede plas. Voor mij een tweede kans en ik maakte uit voorzorg mijn foto’s van een grotere afstand. Dat geeft dan wel minder details, maar je hebt wel meer van de leefomgeving op je foto staan.

Lepelaars

Rechts van deze groep (niet op de foto) was een rietkraag. Ik dacht: “Met een omtrekkende beweging kan ik achter die rietkraag ongezien dichterbij komen.” Dit betekende wel dat ik door het zeer natte gras moest lopen, waarbij de muggen mij van alle kanten aanvielen. Het grasland veranderde in een ondiepe plas van een aantal centimeters water, waar ik doorheen liep. Leve Gore-tex®!

Bloedrode heidelibel

Terwijl ik zo aan het ploeteren was en ondertussen de muggen van me afsloeg, viel mijn oog op een libel die in het gras zat. Het diertje was kletsnat en hield zich vast aan een grashalm. Het is een bloedrode heidelibel. Een libel die algemeen voorkomt in Nederland. Doordat het zo nat was kon het niet wegvliegen en had ik alle tijd om mijn foto’s te maken. Ik had nog steeds mijn telelens (300mm) gemonteerd en wou midden in het water niet van lens wisselen. De foto is dus niet met een macrolens gemaakt, maar met een telelens.

Hierna weer verder met mijn omtrekkende beweging om dichterbij de lepelaars te komen. Dat ging goed totdat ik een blik wou werpen om het laatste riet heen. Net voordat ik wou kijken vlogen ze weg. Waarschijnlijk hebben ze me toch gehoord. Ik zag ze een eind verderop weer landen, maar besloot niet verder het gebied in te trekken om ze niet nog een keer op te jagen. Ook leek het er op dat het toch zou gaan regenen en dus verlegde ik mijn route om weer richting het beginpunt te gaan.

Plotseling schrik ik van een geluid voor me. Een ree hoorde me aankomen en koos het hazenpad, dwars door het ondiepte water. Een prachtig gezicht, maar het ging te snel om er een foto van te maken. Intussen was mijn beslissing om terug te gaan de goede gebleken: het begint zachtjes te regenen. Gelukkig zet de regen niet echt door. Als ik terug kom bij de uitkijheuvel is het al weer bijna droog.

Rups van de sint-jacobsvlinder

Langs het pad naar de parkeerplaats staat veel jacobskruiskruid. Een plant die giftig is voor de meeste zoogdieren, omdat het alkaloïden bevat, die de lever kunnen aantasten. Bekend is dat als dit plantje in het kuilvoer terechtkomt paarden en runderen hier erg ziek van kunnen worden. Op insecten echter oefent dit plantje een grote aantrekkingskracht uit. Het is de waardplant van de sint-jacobsvlinder en dus zie je de prachtige rups van deze vlinder in grote getale op dit bloemetje. Ook andere insecten zijn ruim vertegenwoordigd: het rode soldaatje is druk in de weer om voor nageslacht te zorgen en kleine motjes vliegen van plant naar plant.

Motjes zijn niet zo bekend als de meer kleurige dagvlinders, maar van dichtbij zeer zeker de moeite van het bekijken waard. Het was best nogal lastig om er een goed vast te leggen. Ik ervaar dat ze wat schrikachtiger zijn dan de dagvlinders en een stuk kleiner. Ook verschuilen ze zich nogal eens tussen de bladeren of het gras. Toch ben ik er in geslaagd om er ééntje mooi op de foto te zetten.

Bleke grasmot op jakobskruiskruid

Bij de auto aangekomen besluit ik nog even een rondje te rijden door de polder. Het is nog redelijk vroeg en wie weet kom ik nog wat leuks tegen. Zo heb ik een tijdje stil gestaan bij een boerderij, waar een tiental zwaluwen rond vloog. Ik had voor ze al een mooi plekje in gedachten waar ze zouden kunnen gaan zitten, maar helaas bleek dat ze het daar niet mee eens waren: ze bleven rondvliegen zonder even uit te rusten. Verder gereden via Overgooi bij Almere-Haven en dan nog even via De Kemphaan. Dat laatste bleek een voltreffer. Aan de rand van het bos zat een, volgens mij jonge, buizerd op een boomstronk. Niet geschrokken van de auto die voor zijn neus parkeerde, bleef hij roepen. Ik denk om de ouders, die hem nog misschien nog bijvoeren? Het leverde mij in ieder geval  een aantal prachtige foto’s op.

Buizerd

Dit was natuurlijk een prachtige afsluiting van deze foto-ochtend.

Meer foto’s op de verschillende foto-pagina’s (vogels en macro).