Posts tagged “Dwingelderveld

Juli 2019

Meestal levert juli wel een goed gevulde map met foto’s op. Dit jaar is het echter wat minder. Het warme weer en gebrek aan tijd maakten dat ik niet zo vaak op pad ben geweest. Maar natuurlijk heb ik wel een foto van de maand uit kunnen kiezen.

Het is deze foto van een heideblauwtje geworden.

Een warme ochtend op het Dwingelderveld. We zagen eerst maar één vlindertje die zich aan het opwarmen was. Maar die vloog al snel weg. Een tijd later zagen we ze overal vliegen. Lastig dus op nog foto’s te maken. Maar dit vrouwtje werkte gelukkig wel mee.

 


Een ochtend op het Dwingelderveld

31 mei 2016

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

Het is al weer een tijd geleden, maar begin mei heb ik een ochtendje rond gedoold op het Dwingelderveld. Dit Nationale Park is een prachtig gebied in het mooie Drenthe en heeft een fraaie afwisseling van bos, heide en vennen. Ideaal dus voor een ochtendje natuurfotografie.

Ook vandaag ben ik weer vroeg op pad. Het mooiste moment van de dag, als de zon de nevel boven de vennen in vuur en vlam zet. Soms stop ik dan even met fotograferen en zit stil te genieten van al het moois dat zich voor mijn ogen afspeelt. Maar ik maak natuurlijk wel een foto zodat jullie mee kunnen genieten!

Nevelven in ochtendlicht

Ik moet mezelf er toe dwingen om niet als een gek te gaan rondrennen. Zoveel moois er er te zien. En het moment duurt maar zo kort. Als de zon hoger komt is de echt mooie sfeer snel verdwenen. Maar beter één of twee mooie foto’s dan twintig die het net niet zijn. Als de mist iets optrekt komen de bomen achter een ander ven langzaam tevoorschijn. Een heel andere sfeer als de eerste foto, maar minstens even mooi!

Ven op Dwingelderveld

Ik kan jullie vertellen dat deze foto nu bij ons in de huiskamer boven de bank hangt.

Een bijkomend voordeel van vroeg op pad gaan is dat je dit allemaal voor jezelf hebt. Heerlijk om tot rust te komen! Waarom was ik ook al weer vertrokken uit Drenthe? Misschien later als ik groot ben toch maar gaan Drenthenieren?

Ik wandel intussen rustig verder en zie in de verte de eerste schapen. Ook die horen hier thuis. Eerst maar even een foto van een deel van de kudde in het landschap. Voor deze keer omgezet in zwart-wit.

Zwart-wit landschap met schapen

Als ik dichterbij kom zie ik dat er een behoorlijk aantal lammetjes ronddartelen. Altijd goed voor een paar leuke plaatjes. En grappig om te zien hoe verschillend ze zijn. Van standaard wit tot bruin gevlekt.

Maar ik ben hier in de eerste plaats gekomen voor het landschap. Ik heb het idee dat het fotograferen van landschappen me steeds beter af gaat. Eerder was het nog wel eens een worsteling om het landschap om te zetten in een foto die weergaf hoe ik het landschap beleefde. Maar dat begint nu langzamerhand te komen. Schouderklopje voor mezelf!

Spiegelven Dwingelderveld

Even verderop kom ik bij een gedeelte dat het Holtveen heet. Daar staan een aantal dode bomen in het water die erg fotogeniek zijn. En hoewel de lucht wat interessanter zou mogen zijn, levert het toch een mooi plaatje op.

Holtveen

Nu lijkt het op al deze foto’s dat het water een oase van rust is, maar niets is minder waar. Veel eenden en ganzen vertoeven hier tussen het riet. Om dat te bewijzen even een paar foto’s van enkele bewoners van deze prachtige vennen.

Helaas loopt de ochtend al weer op zijn eind en is het tijd om terug te gaan. Als ik bijna bij de parkeerplaats ben kijk ik nog één keer achterom. Ik zie deze twee bomen in het veld staan. De eerste bladeren komen net te voorschijn. Als de zon er op schijnt is het net alsof ze licht geven.

Tweeling bomen

Een mooi beeld om de ochtend mee te eindigen.

Leuk dat je even met mij mee bent gewandeld en ik hoop dat je genoten hebt van het prachtige Drentse land.


Zonsopkomst boven het Dwingelderveld

7 december 2014

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Dit weekend vieren we pakjesavond in Drenthe. Voor mij een mooie gelegenheid om weer eens de schoonheid van mijn geboorteprovincie proberen te vangen in mijn foto’s. De weersvoorspelling was dat na een heldere nacht, ’s ochtends de wolkenvelden vanuit het westen al snel binnen zouden trekken. En dan zal het al snel gaan regenen. Ik gok er op dat ik nog net de zon zal kunnen zien opkomen, voordat het betrekt. Mijn keus valt op het Dwingelderveld met zijn bossen, heidevelden en plassen.

Als ik in de auto stap zie ik aan de oostelijke hemel nog net een strook heldere lucht. De rest van de hemel is al verdwenen achter de wolken. De strook in het oosten kleurt al mooi in allerlei pasteltinten. Ben ik toch weer te laat op pad gegaan. Het wordt een race tegen de klok om op tijd in het veld te zijn. Het is nu een half uur voor zonsopkomst. Ik zou dan al ter plekke moeten zijn! Dan volgt er nog een onaangename verrassing: de weg die ik de vorige keer nam naar dit gebied loopt nu dood en eindigt op een parkeerplaats. Op enkele honderden meters vanaf het veld. Ze hebben het gebied opnieuw ingericht! Er zit niets anders op om de auto weg te zetten en met mijn spullen verder te lopen. En over tien minuten komt de zon op! Op een holletje, met mijn statief op de schouder, loop ik het bospad af. Ik kom erachter dat ik hoognodig weer eens wat aan mijn conditie doen!

Maar als ik bij het veld kom vergoedt het uitzicht de inspanning. De lucht in het oosten kleurt nu oranje en de wolken worden prachtig aangestraald. En er ligt hier een plas, die nog bevroren is na een koude nacht. Snel stel ik mijn camera in en probeer dit moment vast te leggen.

Zonsopkomst

Zonsopkomst

Dit maakt alle inspanning natuurlijk weer goed. Echt genieten! Goed is ook te zien hoe de plas nog bevroren is.

Nog even een liggende compositie proberen.

Ochtendsfeer

Ochtendsfeer

Het is altijd weer verbazingwekkend hoe snel de zonsopkomst gaat. Snel zoek ik nog een andere positie, nog wat verder het veld in. Maar alles moet snel gebeuren, want als de zon echt opkomt is het tegenlicht bij deze omstandigheden al te fel. Gelukkig ben ik nog op tijd voor deze foto.

Het eerste licht

Het eerste licht

Dan komt de zon op en verdwijnen de kleuren in de lucht al snel.

Maar dat wil niet zeggen dat ik klaar ben met fotograferen. Het eerst licht geeft een mooie tint aan de omgeving en versterkt de kleuren van de laatste herfstbladeren. Het meeste ligt al op de grond, maar enkele bomen houden hun bladeren nog even vast.

Dieprood

Ochtendlicht

Heerlijk om bij te fotograferen dit ochtendlicht. Maar lang duurt het niet. De zon verdwijnt achter de wolken en het begint al snel te miezeren. Net als verwacht werd dus. Door het bos loop ik terug naar de auto. Ik hou me nog even bezig met wat paddenstoelen en bekertjesmos. Maar zo mooi als de zonsopkomstfoto’s worden ze niet. Ik beperk me dus in dit blog tot de vier bovenstaande foto’s. Het was kort vanmorgen, maar niet minder genieten!


Dwingelderveld

2 december 2012

Dit weekend ben ik op familiebezoek in Drenthe. Back to my roots als het ware. Misschien sneeuw en vorst! Ik moet dus ’s ochtends vroeg er even op uit met mijn camera. Doel deze keer: Nationaal park Dwingelderveld. Op de grote stille heide is hier echt nog van toepassing, maar ook bossen en vennen zijn volop aanwezig. Een prachtig gebied dat laat zien hoe Drenthe er vroeger uitzag.

Maar als ik aan kom rijden slaat de schrik om mijn hart: grote gele graafmachines staan her en der in het veld. De grond wordt afgegraven en grote modderige vlakken bepalen het landschap. Niet echt fotogeniek. Ik rij nog een stukje door en kom bij een fietspad dat de heide op gaat. Hier wordt gelukkig niet gewerkt en dus parkeer ik de auto en ga op pad. Helaas is de voorspelde sneeuw en vorst uitgebleven, maar dat mag de pret niet drukken.

De zon is nog niet opgekomen en de maan staat nog fier aan de hemel. Een zwerfkei staat pontificaal in het veld en dat vraagt natuurlijk om een eerste foto.

Zwerfkei

Zwerfkei

Deze jongens werden dus gebruikt voor het bouwen van de beroemde hunebedden. Meegenomen door het landijs in de voorlaatste ijstijd vanuit Scandinavië.

De zon doet nu zijn uiterste best om ook een woordje mee te spreken en piept zo af en toe door de wolken heen. Dat levert een prachtig gekleurde wolken op die vanuit het westen binnen komen waaien.

Kleurrijk

Kleurrijk

Deze kleurenpracht duurt helaas niet lang, want de zon heeft het moeilijk. De blauwtinten nemen het weer over, maar ook dat levert mooie plaatjes op.

Dwingelderveld

Dwingelderveld – Holtveen

Dit stuk, met plassen, vennen, rietstukken en moerasjes wordt dus het Holtveen genoemd. Er staat ook een kijkscherm, maar er is weinig te zien. Wat wilde ganzen en eenden in de verte. Het geluid van de vogels is wel weer mooi en accentueert de stilte van de vroege ochtend.

Genietend van de sfeer loop ik door. Een stukje verder staan er een aantal dode bomen in het water. Een mooi foto-onderwerp, maar lastig in beeld te brengen. Een brede rietkraag verstoord het beeld. Dan maar het water in denk ik. Zo hou ik het riet, min of meer, uit beeld en kan ik ook de spiegeling meenemen.

Spiegelboom

Spiegelboom

Dezelfde boom nog eens, maar dan met zijn vrienden erbij.

Dode-bomen-ven

Dode-bomen-ven

Je kunt bij de laatste foto goed zien dat ik in het schaduw gebied sta, terwijl in de achtergrond de zon volop schijnt. Ik had graag de rechtse boom wat meer in beeld willen krijgen, maar dat was niet mogelijk met mijn minimale brandpuntsafstand van 18mm. Achteruit stappen had geen zin door de rietkraag. Toch maar eens serieus nadenken over een “echte” groothoeklens.

Om van dit blog een echt landschapsblog te maken nog een laatste foto van een andere plas. Op de kaarten staat deze benoemd als Moddergat. Vandaag zeker geen toepasselijke naam. Omdat het nog steeds windstil is krijg ik ook hier een mooie spiegeling voorgeschoteld.

Moddergat

Moddergat

Volgens mij is dit mijn eerste blog met alleen maar landschapsfoto’s. En dit smaakt zeker naar meer. Ik hoop dat jullie daar hetzelfde over denken.