Posts tagged “fazant

Veel te zien in de polder

26 april 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

Zo eind april is het volop lente. Hoewel het weer wat tegenvalt is het de hoogste tijd om de vogelrijke Arkemheen polder te bezoeken. Alle vogels die de winter in ons koude kikkerlandje ontvluchten zijn weer teruggekeerd. Vandaag hoop ik in ieder geval de kemphaan te fotograferen, want die heb ik nog nooit mooi op de foto kunnen krijgen. Voor de rest zie ik wel wat ik tegenkom.

Het eerste wat ik tegenkom is echter geen vogel, maar een haas. Op zijn gemakje zit ie in het natte gras.

Haas

Ik fotografeer vanuit de auto, maar hij heeft me toch in de gaten. Even kijkt hij me aan of hij wil zeggen: “mag ik bij je komen zitten in die lekker warme en droge auto?”haas2

Van mij mag ie hoor, maar uiteindelijk ziet hij er toch van af en verdwijnt verder het veld op. Net als ik door wil rijden landt er een tureluur op een paaltje vlak naast de auto. Ik maak een paar foto’s. Ik ben gewoon te dichtbij! Voorzichtig zet ik de auto in zijn achteruit en rij een klein stukje terug. Gelukkig blijft de vogel zitten.

Tureluurtje

Dit is toch nog steeds mijn favoriete weidevogel!

Hij begint aan een poetsbeurt en dat levert altijd leuke plaatjes op. Deze vind ik de mooiste van die serie.

Rug poetsen

Dan rijdt er een andere auto langs en is het uit met de pret. De vogel vertrekt. En ik ga weer een eindje verderop kijken. Er staan een aantal boerderijen en huizen in de polder. Rondom die bebouwing zijn andere vogels te vinden dan op de grasweiden. Zo zie je vaak koppeltjes duiven rondvliegen. Een holenduif is het vliegen even zat en zit uit te rusten op een paal.

Holenduif

De grijze achtergrond is de muur van een schuur. Ik vind het mooi overeenkomen met de kleuren van de vogel. Net als bij de tureluur zit ik er ook nu heel dicht op. Dichtbij genoeg voor een portretje.

holenduif portret

Ik ben best wel blij met deze foto’s. Zo vaak lukt het niet om deze soort te fotograferen.

De volgende vogel hoor ik voordat ik hem zie. Het is een rietgors, die nu even voor paalgors speelt. Het is altijd weer een genot om een vogel te horen zingen. En wat een geluid komt er uit zo’n klein lijfje!

Poldergors

Langs de sloten zie ik verschillende zwanen aan het broeden. Kleine zwaantjes zie ik nog niet. Ik besluit om een artistieke poging te wagen door de bloemen in de voorgrond mee te nemen in het beeld. Ik weet nooit of het nu koolzaad of zwarte mosterd is. Het resultaat zie je hier onder.

Zwaan op nest

Ik twijfel zelf of ik het wel mooi vind. Ben benieuwd hoe jullie er over denken.

Na deze “creatieve” uitspatting richt ik mijn aandacht op misschien wel de bekendste weidevogel: de Grutto. Vandaag zie ik een aantal exemplaren op de palen zitten, maar de meesten lopen gewoon in het gras. Nu heb ik al heel veel grutto-op-paal-foto’s, dus ga ik de uitdaging aan om ze in het gras te fotograferen. Dat is best lastig, omdat ze nu niet bepaald blijven staan als je op ze af komt lopen. En ik moet juist uit de auto komen, anders kan ik geen laag standpunt innemen, Dat is nodig om een rustige achtergrond te krijgen. Maar de aanhouder wint!

Grutto in het gras

Van achter een hekje kan ik deze foto maken. Als ik het diafragma nog wat verder open zet wordt het gras nog vager. Dit is dan zo’n beetje de foto die ik in mijn hoofd had.

Grutto in het groen

Een andere vogel die je voornamelijk in het gras ziet is de fazant. Ik zie vanuit de auto een prachtige haan. Wat een kleuren heeft dat dier zeg! Prachtig! Na eerst een paar foto’s vanuit de auto te hebben genomen, ga ik toch weer proberen om wat lager bij de grond te fotograferen. Nu loopt deze haan vrij voorspelbaar langs het slootje. Ik kan dus even verderop gaan zitten en wachten tot hij voorbij komt lopen. Aldus geschiedt.

Fazantenhaan

Wat een prachtige ochtend heb ik vandaag. De één na de andere mooie soort krijg ik voor mijn lens. Ik was vandaag begonnen aan de Puttense kant van de polder, omdat daar de meeste kemphanen zijn gezien. Daarom ga ik nog even terug, want dat was één van de doelen van vandaag. Ondertussen kijk ik natuurlijk of er nog wat leuks te zien is. Zoals deze boerenzwaluw.

Boerenzwaluw

Hij kijkt wel een beetje boos.

Dan zie ik eindelijk een paar kemphanen scharrelen. Helaas net in een veld met wat hoger gras en bloemen zodat ze lastig te zien zijn. Ik maak wel wat foto’s, maar die komen niet door de keuring. Wie wel door de keuring komt is deze houtduif. Op zich niet een heel bijzondere vogel en echt mooi vind ik hem ook niet. Maar hij zit leuk op het hekje en als bewoner van de polder hoort hij gewoon in dit blog te staan. Bij deze dus.

Houtduif

De ochtend loopt al weer op z’n eind. Het was echt genieten! Wat een soortenrijkdom is er toch in de Arkemheen polder. Ik zou er toch wat vaker heen moeten gaan. Maar ja, er zijn zo veel mooie gebieden en onderwerpen om te fotograferen. Maar ik moet sowieso snel terug om nogmaals een poging te wagen de kemphanen te fotograferen.

Ik sluit af met een vogeltje dat je ook vaak rond de boerderijen ziet: de ringmus. Hij lijkt veel op de huismus maar heeft een bruine in plaats van een grijze kruin.  Ook heeft de ringmus een witte halsring en zwarte vlekken op de wangen.

Ringmus

Ik hoop dat jullie genoten hebben van mijn verslag van dit ochtendje in de polder. En mocht je in staat zijn: het is echt een aanrader er eens naar toe te gaan.


Weidevogels

22 april 2012

Vandaag is mijn plan om weidevogels te fotograferen in de polder Arkemheen bij Nijkerk. Een gebied waar ik in december voor het eerst ben geweest, op zoek naar de torenvalk: zie polder Arkemheen.

Toen waren er veel eenden en ganzen te zien, maar nu het weer voorjaar is geworden zijn de weidevogels terug uit Afrika. Grutto’s, kieviten en tureluurs zijn in dit gebied nog volop te zien, hoewel ze landelijk gezien erg achteruit gaan, wat aantallen betreft. Hoewel ik zelf uit de Flevopolder kom zijn de oude polders niet te vergelijken met de rechttoe – rechtaan indeling van Flevoland. Veel slootjes, die niet allemaal recht zijn, hekjes en paaltjes geven deze oude polder iets authentieks. Een echte oud Hollandse uitstraling.

Polderlandschap

Doet me denken aan een oude schoolplaat. Niet dat ik zo oud ben hoor! Ken ze uit het museum 😉 Ik vind zelf die grutto op het paaltje een leuk detail in deze foto.

De eerste vogel die binnen ‘schietafstand’ zit is misschien wel de bekendste weidevogel: de kievit. Vaak buitelend door de lucht en dan weer in het gras op zoek naar insecten en wormen. Iets minder bekend is dat de kievit prachtige kleuren heeft. Als het zonlicht er op de juiste hoek opvalt zie je een heel palet aan kleuren verschijnen. De zon kwam net even tusssen de wolken door toen ik deze foto maakte waardoor die kleuren mooi te zien zijn.

Kievit

Een prachtige vogel eigenlijk als je hem zo van dichtbij kunt bekijken.

Het standaard beeld van de weidevogels is zittend op een paaltje. Omdat er in de polders weinig tot geen bomen zijn, gebruiken de vogels de alom aanwezige weidepalen en hekken als uitkijkpost. Het volgende vogeltje is niet typisch een wiedevogel, maar ook hij gebruikte een paal als zitplaats. Een boerenzwaluw tref je niet alleen aan in de polder, maar ook op akkerlanden en natuurgebieden, zoals bijvoorbeeld de Oostvaardersplassen.

Boerenzwaluw

Tevreden met dit resultaat rij ik verder en zie een soort van donkere bult in het gras liggen. Eerst dacht ik aan een molshoop, maar die zijn bijna zwart. Een jutezak misschien? Zo ééntje waarin de boeren aardappelen doen. Dan zie ik opeens de jutezak bewegen: het is een haas! Tussen het natte gras zit hij ietwat sip voor zich uit te staren. Hij trekt zich verder niet veel aan van mij en weer heb ik een leuke foto te pakken.

Sipke de Haas

Ondanks de titel van dit verhaal mag Sipke toch meedoen!

Terug naar de vogels. De vorige keer dat ik hier was, kwam ik hem ook al op bijna dezelfde plek tegen: de fazantenhaan. Ik ga er dan even van uit dat dit dezelfde is. Nu liet hij met veel kabaal en uiterlijk vertoon weten dat hij de baas is in dit stukje polder.

Machtsvertoon

Het is de eerste keer dat ik een fazant dit heb zien doen en ik kan er echt van genieten. Ik bedenk dan altijd dat de meeste mensen dit nooit zullen zien. Ik voel me bevoorrecht dat ik het mag meemaken.

Al met al weer volop genieten hier in de polder, maar ik heb nog niet mijn weidevogel op een paaltje. De zwaluw telt dan even niet mee, want dat is geen typische weidevogel. Maar ik hou moed, want de ervaring leert dat op het laatste moment nog mooie momenten kunnen voorkomen.

En ook nu wordt ik niet teleurgesteld: een tureluur op een scheefstaand hekje. Alleen moet ik hem nog zien te benaderen. Ik zet de auto af en laat hem uitrollen tot ik binnen het bereik van mijn lens ben. Ik rij de hele tijd al met mijn raampje open, met daarop de rijstzak. Ik heb het geluk dat de vogel blijft zitten en ik kan een aantal leuke opnames maken. Onderstaande vind ik het mooist.

Op een scheef hekje

Op het eind dus toch weer een mooie uitsmijter van deze prachtige ochtend in de Arkemheen polder. En ik heb nog niet eens het hele gebied gezien, dus ik zal nog wel eens een keer terugkomen. Dan zoek ik natuurlijk wel weer even mijn grote vriend de fazant op!


Polder Arkemheen

11 december 2011

Voor het eerst sinds een maand had ik eindelijk weer tijd om een ochtendje er-op-uit te trekken met mijn camera. Dit keer ging mijn trip naar een voor mij onbekend gebied: de polder Arkemheen bij Nijkerk. Een vogelrijk gebied en voor mijzelf had ik bedacht dat het wel eens tijd werd voor een mooie foto van de torenvalk. En die worden daar ook regelmatig waargenomen zag ik op waarneming.nl.

Vol goede moed dus ’s ochtends vertrokken en ik was nog op tijd om de zonsopkomst mee te maken. Net toen ik bij het oude stoomgemaal “Hertog Reijnout” aankwam piepte de zon boven de horizon uit. Met het oude gemaal (gebouwd in 1882) als blikvanger kon ik enkele mooie foto’s maken.

Stoomgemaal “Hertog Reijnout”

Een zonsopkomst is altijd mooi om mee te maken. De stilte is meestal oorverdovend en het licht en de sfeer veranderd per minuut. Onderstaande foto is 4 minuten na de eerste gemaakt en toch al weer heel anders.

Zonsopkomst

Nadat het licht wat sterker is geworden ga ik op jacht naar mijn torenvalk. Ergens vliegt ie hier rond en ik zal hem vandaag vastleggen! Ik rij met de auto de polder in en kom al snel bij een brede sloot die helemaal gevuld is met eenden. Om precies te zijn: smienten. Deze heb ik nog nooit van dichtbij gezien, maar wat een prachtige soort. Vooral de mannetjes zijn prachtig. Fotografisch gezien altijd lastig om zo’n grote groep vast te leggen. Dit is wat ik er van gemaakt heb.

Smienten

Na een tijd van dit schouwspel genoten te hebben ben ik verder gereden en vlak naast één van de weinige boerderijen liep midden op de weg een vogel die ik niet had verwacht. Deze verrassing was een fazantenhaan! Samen met een klein kippetje liep ie doodgemoederd op en langs de weg zaadjes te pikken. Hoewel ooit door mensen naar Nederland gebracht mogen we deze soort inmiddels wel tot onze vaderlandse fauna rekenen. Wat een kleurenpracht heeft deze vogel.

Fazant

Altijd mooi om een onverwachte ontmoeting te hebben. Maar nog steeds heb ik geen torenvalk gezien. Wel een aantal buizerds, maar die wilden vandaag geen van allen meewerken. Steeds vlogen ze op voordat ze binnen het bereik van mijn camera waren. Je hebt wel eens van die dagen, waarop het lijkt of de dieren er een spelletje van maken om net op het verkeerde moment op de verkeerde plaats te verschijnen.

Maar zo makkelijk krijgen ze mij niet klein, dus vol goede moed verder. Het valt mij op dat er veel zilverreigers in het gebied zijn. Ook dat is een vogel die moeilijk te benaderen is. Dat  dwingt je soms om wat meer van de omgeving mee te nemen in je foto. Eigenlijk vind ik dat best mooi op zijn tijd. Geeft een heel ander, completer beeld van de vogel in kwestie.

Zilverreiger in zijn habitat

Al met al ga ik best wel lekker, op de torenvalk na dan. En dan, eindelijk, zie ik hem zitten. Op een paaltje aan de linker kant van de weg. De goede kant dus, om vanuit mijn auto een foto te kunnen maken. Maar dan……… vliegt ie op. Damn! Volgens mij hebben de buizerds contact met hem gehad en doet hij mee met het spelletje “fotograafje pesten”. Een eind verder het veld in begint hij te bidden. Te ver weg voor een fatsoenlijke foto. Heb hem wel gemaakt natuurlijk, maar durf de foto hier niet eens te laten zien.

Ja wat doe dan? Gewoon doorgaan natuurlijk! Even verderop zie ik nog een torenvalk, maar  deze is al gevlogen voordat ik maar een beetje in de buurt kom. Ook wordt het nu drukker met fietsers en hardlopers. De kansen op mijn torenvalkfoto nemen steeds meer af. Helaas, vandaag zal het wel niet meer gebeuren.

Als laatste van deze ochtend wil ik jullie nog een merkwaardig stel laten zien. Het is bekend dat er hybriden voorkomen van deze twee soorten, dus helemaal uniek is het niet. Maar het blijft een vreemd gezicht: twee soorten die samen een koppeltje vormen. In dit geval een boerengans en een grote canadese gans. En het was echt een paartje. Verder waren er geen gansen te zien en ze bleven de hele tijd bij elkaar en gingen steeds samen verder.

Leuk koppel

En met dit voorbeeld van integratie tussen verschillende bevolkingsgroepen sluit ik mijn verhaal van deze ochtend af. Bedankt voor jullie belangstelling en tot een volgende keer. Hopelijk moet ik, en jullie, niet weer een hele maand wachten voordat ik weer tijd heb.