Posts tagged “Fochteloërveen

Een ochtend in het veen

28 april 2013

Vandaag ga ik op pad in het Fochteloërveen. Een hoogveengebied op de grens van Drenthe en Friesland. Een prachtig en voor Nederland uniek gebied. Hier broeden bijvoorbeeld de kraanvogel en de geoorde fuut. En misschien kom je wel een adder tegen op je pad. Uitkijken dus waar je je voeten neer zet!

Natuurlijk ga ik ’s ochtends vroeg en hoewel het al bijna mei is voelt het aan als februari: koud en mistig. Ik moet zelfs mijn autoruiten krabben. Perfecte omstandigheden dus voor landschapsfoto’s. Heb de laatste tijd veel kunnen oefenen onder deze omstandigheden en de resultaten zijn vaak erg sfeervol.

Eerst even naar de vogelhut en dit is wat ik zie.

Een mistige start

Een mistige start

Een mooi begin dacht ik zo. Ik loop door en wandel de heide op. Alles is hier nog bedekt met een laagje rijp en overal zie ik mooie tafereeltjes. Maar ja, nu nog zien vast te leggen zodat de sfeer ook in de foto behouden blijft. De zon is inmiddels net opgekomen en schijnt door het hoge bevroren gras.

Bevroren gras

Bevroren gras

Kou en mist zijn inmiddels mijn favoriete weersomstandigheden geworden. Alleen dan kun je zulke foto’s maken. Maar wacht het wordt nog mooier! Ik kom aan bij het water. Ik denk dat hier vroeger het veen afgegraven is en door de hoge waterstand die in het gebied wordt gehandhaafd ontstaan er vennen en meertjes. De zon probeert de mist weg te branden, maar ze heeft het er moeilijk mee.

Nevel ven

Nevel ven

Achter in het water staan een rijtje dode bomen. Met mijn telelens kan ik ze mooi fotograferen in de mist. De foto is omgezet naar zwart/wit.

Silhouetten in de mist

Silhouetten in de mist

Ik vermaak me prima zo op deze ochtend. Heel langzaam trekt de mist op en beetje bij beetje wordt de wereld wat groter. Maar de sfeer blijft nog steeds geweldig! En ik blijf de ene naar de andere foto maken.

De mist trekt op

De mist trekt op

Wat een prachtig gebied is dit toch. En wat jammer dat het zo ver van mijn huis is. Alleen als ik op familiebezoek ben heb ik de mogelijkheid om het veen te bezoeken. Maar hier zou je toch wekelijks willen rondstruinen?

Opeens verschijnt er een grote vogel vanuit de mist. Ik zie alleen een silhouet, maar herken het als een kraanvogel. Dat is echt mazzel hebben om deze zeldzame vogel te kunnen zien. Ook al is het een broedvogel hier. Snel maak ik een paar foto’s, maar meer dan dit is er niet van te maken.

Kraanvogel

Kraanvogel

Ondanks het vage beeld, ben ik blij met deze foto! Ik richt mijn aandacht weer op het water, want ik wil ook graag die andere mooie vogel zien die hier voorkomt: de geoorde fuut. Het duurt wel even, maar dan zie ik een stelletje in een kleine  poel. Helaas aan de andere kant maar je kunt niet alles hebben. Wel heb ik de mazzel dat de zon net even op zijn koppie valt. Ik kan 6 foto’s maken voordat ze uit het zicht verdwijnen.

Geoorde fuut

Geoorde fuut

De zon vind steeds meer gaten in de wolken en de eerste blauwe plekken verschijnen in de lucht. Dat geeft gelijk een heel andere sfeer.

Heideveld in het veen

Heideveld in het veen

Zoals je ziet is het nog steeds frisjes. Maar ik heb er geen enkele last van. Ik wordt warm van de mooie omgeving en dan vergeet je de kou. Genieten dus van het landschap, de rust en de vele vogels die hun mooiste liedjes fluiten. Fitissen, graspiepers en vinkjes geven een privé concert speciaal voor mij. Tenminste dat maak ik er dan maar even van.

Nog een laatste foto van het meertje en dan zit ook deze fototrip er weer op.

Fochteloërveen

Fochteloërveen

Het is één van mijn mooiste foto-ochtenden geweest en vooral mijn groothoeklens heeft overuren gedraaid. Ik heb genoten en ik hoop jij ook.


Drentse bossen

06 november 2011

Dit weekend op familiebezoek in Drenthe. Back to my roots als het ware. Natuurlijk heb ik mijn fotospullen meegenomen. Er is veel natuurschoon in deze provincie en het is altijd leuk om weer eens op een andere plek te kijken. De dag begon nevelig en grijs en eigenlijk bleef dat zo de hele dag. Maar daardoor laat ik mij natuurlijk niet uit het veld slaan en dus heb ik weer een aantal leuke (vind ik zelf) foto’s kunnen maken.

Op mijn ochtendwandeling in het Fochteloërveen kwam ik al snel deze jongens en meisjes tegen. Het leek of ze wilden zeggen: Als je verder wil zul je toch langs ons moeten. Kom maar op als je durft.

Schotse hooglanders

Ik ben niet zo bang uitgevallen, maar ik had toch wel wat kriebels in mijn buik toen ik heel voorzichtig vlak langs dit groepje liep. Hoewel ze te boek staan als vriendelijk weet je het maar nooit natuurlijk en die horens zien er gevaarlijk uit. Gelukkig gingen ze een eindje opzij en lieten ze me door. Doordat ze even van het pad afgingen kwamen ze in het hoge gras te staan. Dat vond ik wel een mooi beeld opleveren en hieronder staat de resulterende foto.

In het hoge gras

Na deze ontmoeting ben ik verder gelopen en kwam ik bij het Esmeer. Een interressant meer, omdat het om een zogenaamde pingoruïne gaat. Een overblijfsel uit de ijstijd. Het gaat te ver om dat hier allemaal uit te leggen, maar op wikipedia staat het mooi beschreven: http://nl.wikipedia.org/wiki/Pingo. Door het weer wel een somber plaatje, maar omdat het zo’n bijzonder meer is wilde ik het toch even laten zien.

Esmeer

Verderop was het gelukkig een stuk kleurrijker. De beuken aan een lange laan hadden de bodem van het bos bedekt met hun goud-oranje bladeren en de laatste restjes hingen nog in de bomen. Eigenlijk zijn de herfstkleuren maar heel kort te zien. In een paar weken verkleuren de bladeren en vallen dan al snel af. Ondanks het ontbreken van de zon, toch een kleurrijk geheel dacht ik zo.

Beukenlaan

In de middag ben ik, samen met een aantal anderen van de familie, nog even naar een ander bos geweest. Keus genoeg in Drenthe wat dat betreft. Nu speciaal gelet op leuke paddenstoelen. Die waren er in overvloed, maar ik wilde perse een exemplaar wat mooi vrij kwam van de achtergrond. Maar al te vaak heb ik meegemaakt dat ik een mooie paddenstoel gefotografeerd had, maar dat het beeld verpest werd door de vaak te drukke achtergrond. Dat was dus speuren naar exemplaren die boven op stronken, takken of omgewaaide stammen groeiden. En gelukkig hebben we een paar leuke kunnen vinden.

Samen met een dennenappel

Het viel me trouwens op dat de kleine zwammetjes vaak de mooiste plekjes hebben uitgekozen. De grotere stonden vaak tussen het gras of ergens onder, waardoor je geen mooie compositie kunt maken. Een ander voorbeeld van een klein zwammetje op een mooie plek is onderstaande. Net op het randje en het bekertjesmos rondom geeft het nog even iets extra’s.

Op het randje

Tijdens de wandeling met mijn familie heb ik weer gemerkt dat je als fotograaf toch heel anders in zo’n bos loopt en veel meer dingen ziet. Toch leuk om mensen dan op bepaalde zaken te wijzen, waar ze anders zo voorbij zouden zijn gelopen.

Eindconclusie over deze dag: lekker veel buiten geweest en een paar leuke opnames kunnen maken!