Posts tagged “fotoworkshop

Spelen met licht

21 oktober 2016

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Vandaag is het zover: ik ga na jaren weer eens een workshop volgen. Een privé workshop nog wel! Wat een luxe! Om nieuwe inspiratie op te doen en eens af te wijken van mijn normale manier van fotograferen heb ik een workshop geboekt bij Andrea Gulickx. Een fotografe met een originele kijk op fotografie en uit haar foto’s spreekt een hoge mate van creativiteit. Haar foto’s zijn pastelachtig en sfeervol. Onscherpte speelt hierin een belangrijke rol. Als ik mijn foto’s bekijk zie ik vaak een scherp onderwerp en heldere kleuren. Het lijkt me leuk om een dagje het roer helemaal om te gooien en te kijken wat dat brengt. Daarnaast heb ik al lange tijd een setje lensbaby lenzen ongebruikt in de kast liggen. Ik denk er zelfs over om ze weer te verkopen. Laat Andrea nu net een expert zijn op het gebied van deze lensjes. Kan ik daar ook eens serieus mee aan de slag.

Dus op naar Amerongen. Aangekomen bij het prachtig in de bossen gelegen restaurant ’t Berghuis staat de ‘juf’ al te wachten. Onder het genot van een kop koffie en drie(!) plakken ietwat droge cake, laat Andrea voorbeelden zien van haar foto’s en hoe die tot stand zijn gekomen. Waar ze op let en hoe ze kijk. Ook de werking van de lensbaby wordt uitgelegd en wat voor effecten dat kan hebben in de foto.

Maar genoeg gepraat: we gaan het bos in! O ja, Andrea vertelt dat ze nooit een statief gebruikt bij macrofotografie. Slik ……, ik doe alles van statief! Maar ik heb me voorgenomen het vandaag op haar manier te doen, dus mijn statief blijft achter in de kofferbak van de auto. En zo kom ik er gelijk achter dat ik geen draagriem meer aan mijn camera heb. Het staat toch altijd op het statief. Toch maar eens kijken waar ik die gelaten heb. We beginnen met de lensbaby en kunnen dan later op de dag switchen naar de macro.

Het eerste onderwerp is een groepje paddenstoelen op een klein stammetje. Andrea wijst me op de plekken waar het licht vandaan komt. Een grote doorgang tussen de bomen of kleine gaten in het bladerdak. Hier kun je gebruik van maken voor de achtergrond in je foto. Ik ga gewoon lekker aan de gang.

Paddo met 'mier'

Vooral aan de onderkant zie je het vervagende effect van de lensbaby. Grappig dat het groepje paddenstoelen in de achtergrond lijkt op een gigantische mier.

Ook op de volgende foto zie je het lensbaby-effect heel duidelijk terug.

lensbaby paddo groepje

Het is nog vrij donker in het bos en één van de creatieve technieken die Andrea gebruikt is het spelen met de witbalans. Mijn witbalans staat eigenlijk standaard op bewolkt. Dan krijg je mooie warme kleuren. Door de witbalans op kunstlicht te zetten krijg je een heel andere sfeer.

Paddo in de nacht

Na een tijd met de paddenstoelen bezig te zijn geweest gaan we naar ons volgende onderwerp: varens. In deze tijd van het jaar zijn de varens mooi verkleurd en hebben ze mooie vormen. En om die vormen draait het vandaag. Normaal gesproken weet ik nooit zo goed wat ik er mee aan moet en laat ze dan ook meestal links liggen. Nu duiken we er midden in en zoeken al kijkend door de camera naar vormen en licht. En al doende kom je vanzelf wel iets moois tegen. Zoals dit uiteinde van een varenblad.

Varenkrul

Nog mooier vind ik de volgende foto, waarin de scherpte heel mooi wegloopt naar achteren. Zou ik dan toch nog fan worden van de lensbaby?

Varentrilogie

Na een tijdje wisselen we de lensbaby voor de ‘gewone’ macrolens. Gelijk valt het verschil op. Ik had al een foto genomen met de lensbaby en als ik ongeveer dezelfde foto nog eens maak met de macrolens wordt het verschil heel duidelijk.

Links dus de lensbaby en rechts de macrolens. Het heeft allebei zijn eigen charme, maar in de foto links zit meer spanning en sfeer.

Dan is het tijd om van onze meegebrachte lunch te genieten. Een omgevallen boomstam fungeert als bank. Van te voren had ik nog wat twijfels over het weer, maar nu dreigt zelfs de zon door te breken. Het is heerlijk in het bos! Gezellig kletsend over fotografie en andere dingen vliegt de tijd. Hoogste tijd dus om weer aan de slag te gaan.

Terwijl we bladeren aan het fotograferen zijn ziet Andrea met haar scherpe fotografenoog een klein springbeestje of luisje op een blaadje zitten. Dan begint de grote uitdaging: zonder statief en boven mijn hoofd een scherpe foto maken van dit diertje. En het is maar een paar millimeter groot! Tot mijn grote verbazing zit er tussen de foto’s één scherpe.

Luizebeestje

Nooit gedacht dat ik dit zonder statief voor elkaar zou krijgen.

De volgende halte is een plek met heel veel bekertjesmos. Een fotogeniek mosje die nog ontbreekt in mijn portfolio. Nu heb ik dus de kans om er eens wat tijd in te steken.

Bekertjesmos

Ik speel weer met de witbalans. Het levert een onderwaterlandschapje op.

mosjes onder water

Ik sluit het mosjesgedeelte af met een foto zoals ik die normaal ook gemaakt zou kunnen hebben. Helder en scherp, maar wel zonder statief!

Bekertjesmos in het groen

Hierna is er nog even tijd om creatief te zijn met blaadjes en lichtjes. Maar dat wil niet echt lukken. De gouden glans die Andrea weet te vangen in haar foto’s, zie ik niet terug in mijn eigen foto’s. Misschien heb ik mijn dosis creativiteit voor één dag opgebruikt. Maakt ook niet uit. Het is een heerlijke dag geweest.

Tijd om weer naar huis te gaan. Ik heb heel veel dingen anders gedaan dan normaal en dat was nou net de bedoeling. Veel tips en trucs gehoord, waar ik zeker verder mee ga. Zoals gezegd een mooie dag met een enthousiaste leermeester. Daarnaast weet Andrea heel veel en is ze gewoon een fijn mens om mee op stap te gaan. Een aanrader dus voor mensen die zich willen storten op vage foto’s en fraai licht!

En de lensbaby? Die blijft voorlopig! Niet in de kast, maar in mijn fototas.


Fotoworkshop deel 2: Vogelparadijs

24 mei 2013

In mijn vorige blog liet ik je al de kluten zien (Fotoworkshop deel 1: De Kluut). Maar er was natuurlijk nog veel meer te zien. Eén van die andere soorten is het visdiefje. Een kleine stern, die veel voorkomt in Nederland. Op een eilandje vlak naast de hut zitten een aantal paartjes. Ik kan niet zien of ze ook nesten hebben, maar dat zal zo maar kunnen. Zo af en toe komt er een vogel met een visje aanvliegen. Soms wordt die aan de partner gegeven. Die neemt dit cadeautje dankbaar in ontvangst.

Kadootje

Cadeautje

Soms is de vis wat aan de grote kant. Het kost dan behoorlijk wat gehannes om de buit naar binnen te werken. Op een gegeven moment was er een vis die zo groot was, dat die niet op te eten was door een visdiefje. Uiteindelijk belandde die in de maag van een kokmeeuw. Onderstaand visje past wel en gleed zonder moeite naar binnen.

Met uitjes?

Met uitjes?

Zijn trouwens wel schreeuwlelijkerds die visdiefjes. Maar zelfs dat levert een foto op.

Luidruchtig

Luidruchtig

We laten de visdiefjes verder met rust, want er is nog veel meer te zien. Scholeksters bijvoorbeeld. Een mooi moment was toen een scholekster een klein kluutje even pakje, maar gelukkig weer losliet. Helaas zat ik toen niet aan de goede kant van de hut, dus geen foto’s daarvan. Maar wel een foto van een ander interessant moment. Ineens vlogen van alle kanten vogels de plas in. Volgens Steven, die de workshop gaf, was er een roofvogel in de lucht. Deze scholekster houdt de lucht nauwlettend in de gaten.

Gevaar vanuit de lucht?

Gevaar vanuit de lucht?

Na een poosje keert de rust terug. Kust veilig!

Dan verschijnt er nog een ander vogeltje ten tonele. Eentje die ik nog nooit gezien had: de kleine plevier. Een prachtig vogeltje, die even komt buurten op het visdiefjes-eiland.

Kleine Plevier

Kleine Plevier

Opvallend bij dit vogeltje is de gele ring om het oog. Een goed herkenningskenmerk. Het bezoek duurt een paar minuten en dan vertrekt ie weer. Mij blij achterlatend.

In deel 1 had ik al geschreven dat er twee hutten zijn. In twee groepen gaan we ook die een bezoekje brengen. Daarvoor moeten we eerst weer een stukje terug varen. En weer vliegen de grutto’s boven ons hoofd. Ik heb mijn extender er nog op zitten, maar eigenlijk komen de vogels te dichtbij. Dat is weer eens iets anders. Normaal gesproken zitten vogels altijd te ver weg. Toch lukt het me een redelijk scherpe opname te maken van een vliegende grutto.

Grutto

Grutto

Ik vind mezelf niet zo goed in het fotograferen van vliegende vogels, maar deze is goed gelukt, al zeg ik het zelf.

In de tweede hut zijn ook twee plaatsen waarbij je vlak over het wateroppervlakte kijkt. Dat levert dan een mooie hoek t.o.v. de vogels op. De eerste die ik zo kan fotograferen is deze kieviet.

Kieviet

Kieviet

Het blijven toch mooie vogels met die prachtige kleuren in hun veren. Ondanks dat de zon hier niet schijnt komen die kleuren prachtig naar voren. Verder is er in deze plas ook een slobeend aanwezig. Een mannetje.

Slobeend

Slobeend

Deze soort komt altijd een beetje komisch op mij over met die rare grote snavel. Ik zie geen vrouwtje, maar misschien zit die wel ergens op het nest. Verder zie ik mijn eerste zomertaling. Helaas is die te ver weg voor een mooie foto. Gelukkig voor mij komt een paartje scholeksters wel binnen schootsafstand.

Scholeksters

Scholeksters

Wat veel soorten heb je hier zeg. Dit kun je met recht een vogelparadijs noemen. Zo zie je dat één man (de boer dus) het verschil kan maken. En het is geweldig om hier een workshop te volgen en de nuttige tips van een professional te krijgen. Tot slot nog een foto van een soort die ik nog niet genoemd heb, maar hier ook regelmatig voor mijn lens komt: de tureluur. Terwijl ik met met hoofd vlak boven het water zit, komt ie al zoekend naar eten dichterbij gescharreld. Op een gegeven moment zelfs te dichtbij voor een foto. Maar wel heel gaaf zo close!

Foeragerende Tureluur

Foeragerende Tureluur

Ik moet zeggen dat ik nog nooit zoveel foto’s op één dag heb gemaakt. Aan het eind van de dag is mijn kaartje vol en mijn batterij leeg. Een heerlijke dag in het vogelparadijs.


Fotoworkshop deel 1: De Kluut

24 mei 2013

Eindelijk is het zo ver: vandaag is mijn fotoworkshop van Steven Ruiter. In de omschrijving van de workshop staat dat we naar een prachtige, nog geheime locatie gaan. Daar zullen de vogels zo’n beetje over je voeten lopen is de wervende tekst. Grutto’s, Kievieten, Tureluren, Kluten en verschillende eenden zijn allemaal aanwezig. Een Eldorado voor de vogelfotograaf dus.

Al carpoolend komen we aan bij een boerderij. Vraag me niet waar we precies zijn. Ergens in Friesland bij Nijland en dan nog een paar keer links en rechts over landweggetjes. Ons einddoel blijkt een boerderij te zijn waarvan de boer een vogelliefhebber is. Achter op zijn land heeft hij twee grote ondiepe gaten gegraven ter grootte van een voetbalveldje. Met bij beide plassen een kijkhut.

Om de vogels niet te veel te verstoren gaan we het laatste stukje met een fluisterboot. We worden welkom geheten door de grutto’s die hun kenmerkende geroep laten horen. In de plas voor de hut zijn ook verschillende eilandjes waar de vogels op kunnen uitrusten en zelfs kunnen broeden. Er zijn inderdaad al verschillende soorten te zien. Om het een beetje overzichtelijk te houden zal ik in dit blog alleen de foto’s van de kluten laten  zien. In de volgende blog komen de andere vogels aan bod. De kluut krijgt een eigen blog , omdat ik het prachtige vogels vind en omdat ze vandaag heel mooi meewerken.

Kluut

Kluut

Verspreid over de plas zijn er een aantal koppeltjes aan het foerageren. En ze komen inderdaad, zoals beloofd, heel dicht bij de hut. Dichtbij genoeg om een portretje te maken.

Portret

Portret

Echt gaaf om zo dicht bij de vogels te zijn. En waar we met zijn allen op hoopten gebeurt : kleine kluutjes komen met hun papa en mama de plas ingelopen. Op sommige plekken is het water wel wat diep, maar mama moedigt ze aan.

Kom maar

Doorlopen!

Als deze hindernis overwonnen is, is het tijd om op zoek te gaan naar iets eetbaars. Papa doet wel even voor hoe het moet. Maar of ze allemaal even goed opletten is de vraag.

Papa doet het voor

Papa doet het voor

Wat zijn het toch heerlijke pluizenbolletjes. Een genot om naar te kijken. Zo af en toe leg ik de camera even weg om  gewoon even van dat kleine grut te genieten. Dapper stappen ze door het water dat soms tot hun kopje komt. Op andere plekken is het bijna drooggevallen. Dan kun je ook hun grote voeten goed zien.

Dappere stapper

Dappere stapper

En na het eten is het natuurlijk tijd om het verenpak schoon te maken. Onderstaande foto is vanuit de tweede hut gemaakt. Daar is ook de mogelijkheid om foto’s vanuit een laag standpunt te maken.

Poetsen

Poetsen

En zo zie je tijdens zo’n dag de dagelijkse beslommeringen van de familie Kluut. Prachtig om mee te maken. En dan te bedenken dat er hier nog veel meer soorten aanwezig zijn. Maar die laat ik in een volgend blog zien.


Workshop macrofotografie

11 november 2012

Vandaag is het eindelijk zo ver: ik ga een macroworkshop volgen van Loulou Beavers. Een fotografe die prachtige foto’s maakt en in het bijzonder erg sfeervolle macrofoto’s. Omdat ik in mijn foto’s toch vaak wat sfeer mis en het meer registraties zijn, lijkt me dit een erg zinvolle workshop. Daarnaast is het natuurlijk ook gewoon leuk om een dag op stap te zijn met een groep die dezelfde interesse heeft.

De dag begint met een ochtendje theorie en er worden ook foto’s van de deelnemers besproken. Die hebben we van te voeren op moeten sturen. Bij één foto van mij wordt  o.a. gezegd dat ie een beetje te druk is en dat de achtergrond net niet goed geplaatst is. Het vlindertje zit voor een vage bloem uit de achtergrond en het zou beter zijn om achter het onderwerp een rustig vlak te hebben. Kijk, daar hebben we wat aan. Moet dus af van mijn diafragma van f11 en experimenteren met f4 of f5. De foto’s van de anderen vind ik heel mooi en geven mij toch een beetje het gevoel een beginneling te zijn.

Na de lunch vertrekken we per auto naar kasteel Staverden. Het is heerlijk zonnig weer en onderweg rijden we door het prachtige herfstlandschap. Alsof je door een oranje kathedraal rijdt. Ook op de locatie is het prachtig. Na nog wat laatste instructies worden we losgelaten.

Een hele lap tekst inmiddels, dus het wordt hoog tijd voor de foto’s! Ik stort mij eerst op het blad van een beukenboom. Voor mij toch de mooiste boom in de herfst. Met in mijn achterhoofd de adviezen van Loulou begin ik met fotograferen. Na een aantal mislukte shots ben ik wel tevreden over deze foto.

Oud en nieuw

De kop is er af. Het is toch anders dan als je in je eentje er op uit trekt. Het gevoel van het moeten presteren is er in het begin wel een beetje. Maar gelukkig is dat snel weer weg als ik eenmaal ben begonnen en al het moois om me heen zie. Ik richt me nu op de paddenstoelen en dan vooral de hele kleintjes. Goed zoeken of er één vrij staat en bij het maken van de foto extra goed op de achtergrond letten.

Rodekool zwammetje

De officiële naam is amethistzwam, maar ik vind het ook gebruikte rodekoolzwam veel leuker.

Niet alleen onder de bomen zijn nog paddenstoelen te vinden, maar ook op gras. Een groepje stinkzwammen staat verdekt opgesteld achter een paaltje. Ondanks het advies van Loulou de omgeving te betrekken bij je foto en zo sfeer in je foto te brengen, kan ik het niet laten om even een detailopname te maken. Ook mooi toch?

Stinkzwam

Hoewel iedereen zijn eigen weg gaat kijk je ondertussen bij elkaar welke foto’s je tot nu toe gemaakt hebt en vertel je waar de mooie plekjes zijn en leuke onderwerpen staan.

Ik ga weer verder met de “opdracht”: sfeervolle herfstfoto’s maken. Ik loop een beetje verder het bos in en zie een paar paddenstoeltjes tussen de varens staan. Dus weer plat op mijn buik om een mooie schiethoek te krijgen. Dan hoor ik opeens achter mij: ” Papa, wat doet die meneer?”. Papa legt uit dat die meneer foto’s maakt van paddenstoelen en het gezinnetje loopt weer door. Ik schiet even in de lach als ik bedenk hoe het eruit moet zien: een volwassen vent, liggend op de grond, die met zijn neus tussen de varens een foto probeert te maken van piepkleine paddenstoeltjes. Ach, je moet er wat voor over hebben. Gelukkig is het resultaat bevredigend.

Onder een gordijntje

Uiteindelijk is het een mooi doorkijkje geworden.

Ook aan de rand van het bos staan nog genoeg zwammetjes. Doordat de zonlicht hier vrij op de met bladeren bedekte grond kan vallen, krijg je een vlammende oranje achtergrond. Een mooi contrast met het wat bleke zwammetje.

Warme omgeving

De middag loop nu op zijn eind en ik loop weer richting de parkeerplaats waar we afgesproken hebben ons weer te verzamelen. In een langs het pad groeiende lariks zie ik nog een mogelijkheid voor het maken van een wat andere herfstfoto. De lariks is een naaldboom die, in tegenstelling tot dennen en sparren, zijn naalden verliest in de herfst. Dus daarom verkleuren de naalden net als bladeren. Ik maak een close-up, waardoor het uiteinde van een takje iets weg heeft van een bloem.

Lariksbloem

Helaas is het nu echt afgelopen en snel laten we elkaar onze mooiste foto’s zien op de display van onze camera’s. Het einde van een inspirerende en gezellige dag. Genoeg bagage om weer mee verder te gaan en nog mooiere foto’s te maken. Ik kan het zeker aanraden om eens een workshop te volgen. Je komt eens los van je vaste gewoontes en routine. En dat kan dan weer verrassende beelden opleveren. Een aanrader dus!