Posts tagged “Friesland

Fotoworkshop deel 2: Vogelparadijs

24 mei 2013

In mijn vorige blog liet ik je al de kluten zien (Fotoworkshop deel 1: De Kluut). Maar er was natuurlijk nog veel meer te zien. Eén van die andere soorten is het visdiefje. Een kleine stern, die veel voorkomt in Nederland. Op een eilandje vlak naast de hut zitten een aantal paartjes. Ik kan niet zien of ze ook nesten hebben, maar dat zal zo maar kunnen. Zo af en toe komt er een vogel met een visje aanvliegen. Soms wordt die aan de partner gegeven. Die neemt dit cadeautje dankbaar in ontvangst.

Kadootje

Cadeautje

Soms is de vis wat aan de grote kant. Het kost dan behoorlijk wat gehannes om de buit naar binnen te werken. Op een gegeven moment was er een vis die zo groot was, dat die niet op te eten was door een visdiefje. Uiteindelijk belandde die in de maag van een kokmeeuw. Onderstaand visje past wel en gleed zonder moeite naar binnen.

Met uitjes?

Met uitjes?

Zijn trouwens wel schreeuwlelijkerds die visdiefjes. Maar zelfs dat levert een foto op.

Luidruchtig

Luidruchtig

We laten de visdiefjes verder met rust, want er is nog veel meer te zien. Scholeksters bijvoorbeeld. Een mooi moment was toen een scholekster een klein kluutje even pakje, maar gelukkig weer losliet. Helaas zat ik toen niet aan de goede kant van de hut, dus geen foto’s daarvan. Maar wel een foto van een ander interessant moment. Ineens vlogen van alle kanten vogels de plas in. Volgens Steven, die de workshop gaf, was er een roofvogel in de lucht. Deze scholekster houdt de lucht nauwlettend in de gaten.

Gevaar vanuit de lucht?

Gevaar vanuit de lucht?

Na een poosje keert de rust terug. Kust veilig!

Dan verschijnt er nog een ander vogeltje ten tonele. Eentje die ik nog nooit gezien had: de kleine plevier. Een prachtig vogeltje, die even komt buurten op het visdiefjes-eiland.

Kleine Plevier

Kleine Plevier

Opvallend bij dit vogeltje is de gele ring om het oog. Een goed herkenningskenmerk. Het bezoek duurt een paar minuten en dan vertrekt ie weer. Mij blij achterlatend.

In deel 1 had ik al geschreven dat er twee hutten zijn. In twee groepen gaan we ook die een bezoekje brengen. Daarvoor moeten we eerst weer een stukje terug varen. En weer vliegen de grutto’s boven ons hoofd. Ik heb mijn extender er nog op zitten, maar eigenlijk komen de vogels te dichtbij. Dat is weer eens iets anders. Normaal gesproken zitten vogels altijd te ver weg. Toch lukt het me een redelijk scherpe opname te maken van een vliegende grutto.

Grutto

Grutto

Ik vind mezelf niet zo goed in het fotograferen van vliegende vogels, maar deze is goed gelukt, al zeg ik het zelf.

In de tweede hut zijn ook twee plaatsen waarbij je vlak over het wateroppervlakte kijkt. Dat levert dan een mooie hoek t.o.v. de vogels op. De eerste die ik zo kan fotograferen is deze kieviet.

Kieviet

Kieviet

Het blijven toch mooie vogels met die prachtige kleuren in hun veren. Ondanks dat de zon hier niet schijnt komen die kleuren prachtig naar voren. Verder is er in deze plas ook een slobeend aanwezig. Een mannetje.

Slobeend

Slobeend

Deze soort komt altijd een beetje komisch op mij over met die rare grote snavel. Ik zie geen vrouwtje, maar misschien zit die wel ergens op het nest. Verder zie ik mijn eerste zomertaling. Helaas is die te ver weg voor een mooie foto. Gelukkig voor mij komt een paartje scholeksters wel binnen schootsafstand.

Scholeksters

Scholeksters

Wat veel soorten heb je hier zeg. Dit kun je met recht een vogelparadijs noemen. Zo zie je dat één man (de boer dus) het verschil kan maken. En het is geweldig om hier een workshop te volgen en de nuttige tips van een professional te krijgen. Tot slot nog een foto van een soort die ik nog niet genoemd heb, maar hier ook regelmatig voor mijn lens komt: de tureluur. Terwijl ik met met hoofd vlak boven het water zit, komt ie al zoekend naar eten dichterbij gescharreld. Op een gegeven moment zelfs te dichtbij voor een foto. Maar wel heel gaaf zo close!

Foeragerende Tureluur

Foeragerende Tureluur

Ik moet zeggen dat ik nog nooit zoveel foto’s op één dag heb gemaakt. Aan het eind van de dag is mijn kaartje vol en mijn batterij leeg. Een heerlijke dag in het vogelparadijs.


Fotoworkshop deel 1: De Kluut

24 mei 2013

Eindelijk is het zo ver: vandaag is mijn fotoworkshop van Steven Ruiter. In de omschrijving van de workshop staat dat we naar een prachtige, nog geheime locatie gaan. Daar zullen de vogels zo’n beetje over je voeten lopen is de wervende tekst. Grutto’s, Kievieten, Tureluren, Kluten en verschillende eenden zijn allemaal aanwezig. Een Eldorado voor de vogelfotograaf dus.

Al carpoolend komen we aan bij een boerderij. Vraag me niet waar we precies zijn. Ergens in Friesland bij Nijland en dan nog een paar keer links en rechts over landweggetjes. Ons einddoel blijkt een boerderij te zijn waarvan de boer een vogelliefhebber is. Achter op zijn land heeft hij twee grote ondiepe gaten gegraven ter grootte van een voetbalveldje. Met bij beide plassen een kijkhut.

Om de vogels niet te veel te verstoren gaan we het laatste stukje met een fluisterboot. We worden welkom geheten door de grutto’s die hun kenmerkende geroep laten horen. In de plas voor de hut zijn ook verschillende eilandjes waar de vogels op kunnen uitrusten en zelfs kunnen broeden. Er zijn inderdaad al verschillende soorten te zien. Om het een beetje overzichtelijk te houden zal ik in dit blog alleen de foto’s van de kluten laten  zien. In de volgende blog komen de andere vogels aan bod. De kluut krijgt een eigen blog , omdat ik het prachtige vogels vind en omdat ze vandaag heel mooi meewerken.

Kluut

Kluut

Verspreid over de plas zijn er een aantal koppeltjes aan het foerageren. En ze komen inderdaad, zoals beloofd, heel dicht bij de hut. Dichtbij genoeg om een portretje te maken.

Portret

Portret

Echt gaaf om zo dicht bij de vogels te zijn. En waar we met zijn allen op hoopten gebeurt : kleine kluutjes komen met hun papa en mama de plas ingelopen. Op sommige plekken is het water wel wat diep, maar mama moedigt ze aan.

Kom maar

Doorlopen!

Als deze hindernis overwonnen is, is het tijd om op zoek te gaan naar iets eetbaars. Papa doet wel even voor hoe het moet. Maar of ze allemaal even goed opletten is de vraag.

Papa doet het voor

Papa doet het voor

Wat zijn het toch heerlijke pluizenbolletjes. Een genot om naar te kijken. Zo af en toe leg ik de camera even weg om  gewoon even van dat kleine grut te genieten. Dapper stappen ze door het water dat soms tot hun kopje komt. Op andere plekken is het bijna drooggevallen. Dan kun je ook hun grote voeten goed zien.

Dappere stapper

Dappere stapper

En na het eten is het natuurlijk tijd om het verenpak schoon te maken. Onderstaande foto is vanuit de tweede hut gemaakt. Daar is ook de mogelijkheid om foto’s vanuit een laag standpunt te maken.

Poetsen

Poetsen

En zo zie je tijdens zo’n dag de dagelijkse beslommeringen van de familie Kluut. Prachtig om mee te maken. En dan te bedenken dat er hier nog veel meer soorten aanwezig zijn. Maar die laat ik in een volgend blog zien.