Posts tagged “Gooise heide

Reeën 2017

24 september 2017

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

De afgelopen maanden ben ik opvallend vaak reeën tegengekomen op mijn foto-uitjes. Soms was ik speciaal voor ze op pad, maar vaker nog waren het toevallige ontmoetingen, terwijl ik op pad was voor iets anders. In dit blog wil ik jullie een aantal foto’s van die momenten laten zien.

In mei was ik op de Westerheide bij Hilversum om vlindertjes te fotograferen. Maar deze plek is ook erg bekend door de reeën. Ze zijn er niet erg schuw en vroeg op de ochtend zie je er altijd wel een paar. Zo ook deze keer. De zon was nog maar amper boven de horizon verschenen toen ik dit bokje tegen kwam.

De vroege ochtendzon geeft een mooi sfeertje. Ietsjes later is er iets meer licht.

Het is altijd genieten zo vroeg. Alleen jij, de natuur en de stilte! GENIETEN!!!!

Het bokje trok zich verder niet zoveel van me aan en wandelde rustig verder. Ik liet hem verder met rust en ging op zoek naar vlindertjes.

In juni had ik libellen gefotografeerd bij het Naardermeer. Ik besloot daarna nog even langs een kijkscherm te gaan. Ik kwam aangelopen en keek door één van de gaten. En stond plots oog-in-oog met een prachtige reegeit die vlak achter het scherm zat.

We bleven elkaar zo een paar minuten aanstaren. Toen had ze er genoeg van en ging er vandoor. Ik had het geluk dat ik van die sprint een aantal foto’s kon maken voordat ze in het struikgewas verdween. Een drietal van die foto’s heb ik in Photoshop aan elkaar geplakt tot één foto. Je krijgt dan een mooi beeld van een ree op volle snelheid.

Die onverwachte momenten zijn toch vaak het mooist!

Met de reeënstand in de Flevopolder is volgens mij niet veel mis. Je hoeft maar door de polder te rijden en vaak zie je wel een paar in de velden staan. Ook in de bossen kom ik ze regelmatig tegen. Vaak zien ze jou eerder dan jij hen en gaan ze er op volle snelheid vandoor. Zo ook dit bokje in het Horsterwold bij Zeewolde.

Soms heb je geluk en zie jij ze eerder. Dan kun je wat langer genieten van deze prachtige ranke dieren. Het volgende exemplaar kwam ik tegen in het Larserbos bij Lelystad.

In juli ging ik nog eens terug naar de Westerheide. Nu speciaal voor de reeën in het boekweitveldje. Elk jaar wordt een veldje ingezaaid met mooie witte bloemetjes. De reeën zijn er dol op en het levert leuke foto’s op. Het beste kun je ’s avonds gaan, maar dat is voor mij lastig. Dus ga ik maar weer ’s ochtends vroeg op pad. En het is gelijk bingo: een bokje staat tussen de bloemen. Het is nog vrij donker, maar toch kan ik een redelijke foto maken.

Hij heeft me in de gaten, maar gaat rustig door met waar ie mee bezig was. Langzaam loopt hij wat meer naar de zijkant, waardoor er wat meer van het dier te zien is.

Niet veel later verdwijnt hij rustig tussen de bomen. Ik blijf nog een tijd rondhangen, maar helaas komt ie niet meer terug. Wel komt er nog een verlegen dame even kijken. Ik had haar eerst niet eens in de gaten, zo gefocust was ik op het bloemenveld. Toen ik even opzij keek zag ik deze mooie meid vlak bij me staan.

Voor mijn doen dus veel reeën voor de lens gehad dit jaar. Helaas had ik geen mogelijkheid om me bezig te houden met de reeënbronst, maar dan heb ik nog wat te doen de komende jaren.


Reeën en andere heidebewoners

23 juni 2012

Nu we rond de langste dag van het jaar leven moet je wel erg vroeg op voor het eerste ochtendlicht. Dus ging om 5 uur de wekker. Je moet wat voor je hobby over hebben! Gelukkig ben ik geen uitslaper. De reis ging dit keer naar het Goois heidegebied. Een bekende plek om reeën te fotograferen. Ook hoopte ik nog wat vlinders en libellen tegen te komen. Maar de harde wind die buiten waaide maakt de kans daarop wel een stuk kleiner. Ter plekke aangekomen zie ik na een paar honderd meter al de eerste ree. Niet op een geschikt plek om een foto te maken, maar ze zijn in ieder geval weer in de buurt.

Ik ga naar een met bloemen ingezaaid veld. Ik dacht eerst dat het boekweit was, maar iemand wees me er op dat het wilde radijs is, ook wel bekend als knopherik.  Dat staat nu in bloei en als de reeën daar tussen staan kan dat mooie beelden opleveren. Al snel zie ik twee paar oortjes er bovenuit steken. De bloemen zijn best hoog, dus nu wordt het afwachten of ze een paar keer de kop omhoog willen steken, zodat ik een mooie foto kan maken. Gelukkig voor mij doen ze dat zo af en toe.

Ree in bloemenveld

Mooi hè? Opnieuw heb ik de foto kunnen maken die ik in mijn hoofd had. En dat al binnen een half uurtje! Klaar is Kees en inpakken maar? Nee natuurlijk niet! Van dit soort plaatjes kan ik geen genoeg krijgen. En hoewel ik de meeste tijd alleen oren zie, of soms helemaal niets, zijn er toch een paar momenten waarop ze wat beter zichtbaar zijn.

Even omkijken

Ik heb niet kunnen ontdekken of ze nu de bloemen opeten of de andere grassen die er tussen staan. Maakt ook niet zo veel uit eigenlijk. Het gaat mij om het plaatje. Als de reeën zich steeds minder laten zien is het voor mij tijd om verder te gaan. Even een rondje over de hei en kijken wat ik tegen kom.

Ik loop nog geen vijf minuten of ik stuit al op de volgende ree. Alert als hij is houdt hij mij in de gaten. Ik maak een paar foto’s en dan vind hij het genoeg en wandelt hij rustig verder en verdwijnt tussen de struiken. Een leuk detail van deze foto vind ik het vogeltje links op de tak.

Alert

Volgens mij is dat vogeltje een roodborsttapuit. Een veel voorkomend vogeltje hier. Je ziet ze vaak van een afstand en het is lastig om in het open heideveld dichtbij te komen. Dit jonkie was iets minder bang en kon ik mooi vastleggen in het tegenlicht. Dat geeft altijd wel een mooie vroege ochtendsfeer aan je foto.

Jonge roodborsttapuit

Ik vervolg mijn weg en even later krijg ik bijna een hartverzakking! Vlak voor mij, naast het pad, springt een reebok op. Die had ik even niet gezien, maar hij mij wel. Dan slaat je hart wel even een paar slagen sneller. Gelukkig voor mij blijft hij na een paar meter staan en kijkt hij mij nieuwsgierig aan. Of misschien wel verwijtend, omdat ik hem gestoord heb. Hij staat trouwens wel prachtig in het licht, vind je niet?

Reebok in ochtendlicht

Ik blijf nu heel stil staan en kijk de andere kant op. Blijkbaar geeft dat genoeg vertrouwen bij hem om verder te gaan met grazen. Het is mij al vaker opgevallen dat reeën je best snel accepteren als je heel rustig bent. Ik weet niet of dat overal zo is, maar op de Gooise heidevelden in ieder geval wel. En zo te zien smaakt het hem wel.

Lekker?

Deze dag kan nu helemaal niet meer stuk natuurlijk! Prachtig al die ontmoetingen met één van de “big five” van Nederland. De “big five” is bekend vanuit Afrika en bestaat uit de olifant, de neushoorn, de leeuw, de luipaard en de buffel. Minder bekend is de Nederlandse grote vijf: het edelhert, het wilde zwijn, de ree, de das en de vos. Ook een mooi rijtje dacht ik zo.

Maar voor mij houdt het nog niet op vandaag. Even later heb ik een ontmoeting met een soort die ik hier niet verwacht: een haas. Een dier dat ik associeer met weilanden en polders en niet met heide en bos. Maar dit exemplaar zat heerlijk in het zonnetje op de hei. Twee foto’s en toen ging ie er vandoor.

Heidehaas

Als ik deze foto zie heb ik nog steeds het idee dat er een konijntje zou moeten zitten, maar het is toch echt een haas. Zo blijf je steeds weer wat bijleren en blijf ik steeds weer verrast worden door de natuur en de dieren.

Ook zonder dieren te zien is de hei een prachtig gebied om te wandelen. Ook al staat de heide nog niet in bloei. Onderstaande foto geeft een overzicht van het gebied.

Bussummerheide

De afwisseling tussen heide en dennenbosjes geeft dit gebied een prettige uitstraling.

Als laatste van deze prachtige foto-ochtend kan ik nog dit vrouwtje van de roodborsttapuit vastleggen. Een karakteristiek beeld van dit heidevogeltje: zittend bovenop een heidestruikje.

Roodborsttapuit vrouw

Bedankt dat je even met me mee heb willen wandelen op deze vroege ochtend. Voor mij een topochtend, vooral door de reeën natuurlijk. Maar ook van de andere heidebewoners heb ik erg genoten. Tot een volgende keer.