Posts tagged “Grijsfilter

September 2019

In september heb ik maar weinig gefotografeerd. Maar wel op een andere manier bezig geweest met fotografie. Ik mag meewerken aan een mooi project, waar ik nu nog niet te veel over kan zeggen. Daardoor wat minder tijd om er op uit te trekken. En ook het weer speelde niet erg mee.

Maar natuurlijk heb ik wel een foto van de maand uitgekozen. Je kunt je afvragen of het wel valt onder de term natuurfotografie, maar het ik vind het gewoon een mooie foto.

Het is de zwemsteiger “Het Atol” bij Zeewolde. Uiteraard gefotografeerd voor zonsopkomst. Ik heb hier een grijsfilter gecombineerd met een grijsverloopfilter.

Hopelijk kom ik in oktober wat meer aan het fotograferen toe. De paddenstoelen schieten in elk geval de grond uit.


Sunset Boulevard

16 juni 2013

Na mijn prachtige ontmoeting met de bevers rij ik naar de Markermeerdijk om eens te kijken of ik de zonsondergang kan vastleggen. Ik heb mijn grijsfilter mee, dus daar wil ik mee experimenteren. Eigenlijk heb ik die nog te weinig gebruikt. Het is een rotatiefilter, die door er aan te draaien, meer of minder licht door laat. Maximaal kun je de belichtingstijd 5x verlengen. Ik ben benieuwd wat voor foto’s dat gaat opleveren. Om te laten zien wat het filter voor effect heeft zal ik de exif-gegevens bij alle foto’s vermelden. En natuurlijk heb ik een statief gebruikt.

Door de bevers ben ik eigenlijk iets te laat. Maar daar hoor je mij niet over klagen 😀 . De zon zakt net tegen de horizon aan. Eerst maar eens een foto zonder filter.

Markermeer

Markermeer

Exif:  sluitertijd 1/6 sec; ISO-640; diafragma f13; brandpunt 24mm

Later zie ik dat de ISO nog hoog staat. Vergeten terug te zetten 😦

Dan zet ik mijn filter er voor. Ondertussen veranderen de kleuren in de lucht razendsnel. Helaas kan ik niet meer zien op welke stand het filter stond. Maar het verschil op het water is duidelijk.

Magenta sky

Magenta sky

Exif:  sluitertijd 1,3 sec; ISO-640; diafragma f14; brandpunt 12mm

Door de langere sluitertijd is het water een stuk rustiger. Maar ik wil nog een stapje verder. Door niet direct richting zon te fotograferen heb je meer licht nodig voor een goede belichting en dus een nog langere sluitertijd.

Avondsfeer

Avondsfeer

Exif:  sluitertijd 2,5 sec; ISO-640; diafragma f20; brandpunt 24mm

Vooral bij de basaltblokken zie je nu het effect. Want hoewel er nog net zo veel golven zijn als op de eerste foto, zie je dat niet meer terug. Het water veranderd in een melkachtige vloeistof. Sommigen vinden dat lelijk en anderen juist erg mooi. Ik denk zelf dat je per foto moet bekijken wat het beste uit komt. De ene situatie is de andere niet natuurlijk.

Een sluitertijd van 2,5 seconden is natuurlijk leuk, maar dat moet nog langer kunnen. Dus kijk ik in de richting waar het al aardig donker aan het worden is. Dat levert de volgende foto op:

Blauwe uurtje

Blauwe uurtje

Exif:  sluitertijd 10 sec; ISO-640; diafragma f20; brandpunt 24mm

Goed te zien waarom het uur na zonsondergang het blauwe uurtje wat genoemd. En een belichting van 10 seconden, dat begint er op te lijken. Misschien nog even handig om te vermelden dat de camera op M (manueel) staat, zodat ik diafragma en belichtingstijd handmatig kan instellen.

De zon is nu echt achter de horizon verdwenen, maar de lucht kleurt nog steeds oranje. En ik kom er eindelijk achter dat de ISO-waarde nog op beverstand staat. Dus de ISO gaat gelijk terug naar 100. Daardoor kan de sluitertijd nog verder omhoog. Beetje sullig dat ik dat heb gemist. Je ziet gelijk het verschil.

Vanaf Sunset Boulevard

Vanaf Sunset Boulevard

Exif:  sluitertijd 20 sec; ISO-100; diafragma f20; brandpunt 24mm

En zo ben ik uiteindelijk uitgekomen bij de foto die ik in mijn hoofd had. Het is leuk om zo met je camera en de instellingen te spelen. Ik ga er zeker vaker mee aan de slag. En de Markermeerdijk is een prachtige locatie daarvoor. Vanaf nu noem ik de dijk de Almeerse Sunset Boulevard!


Nog steeds winter

24 februari 2013

Terwijl driekwart van Nederland hunkert naar de lente lig ik weer eens met mijn camera in de sneeuw. Opnieuw werd ik op zondagochtend wakker en zie een witte wereld verschijnen als ik de gordijnen open doe. Niet dat ik het erg vind, want ik hou van deze winterse omstandigheden. De sneeuwlaag bedekt lekker alle rommel die anders alleen maar afleidt op de foto’s en geeft een lekker sfeertje. En op de kou kun je je kleden.

Ik ga er daarom weer op uit en wel naar het Hulshorsterzand. Het lijkt me mooi om de vliegdennen met hun mooie silhouetten vast te leggen in de sneeuw. Net als de vorige keer in de sneeuw, ben ik ook vandaag de eerste die het maagdelijke witte tapijt betreedt. Overal zie ik dierensporen (was dus toch niet de eerste!) en probeer te raden wat het is. Misschien me toch maar eens in verdiepen.

Ondertussen ben ik aangekomen op de zandverstuiving. Een prachtige witte wereld met inderdaad hier en daar groepjes dennen. Nu is het een kwestie van goed kijken en zoeken naar een compositie. Ik zie een eenzame den op een heuvel staan. Het zand lijkt tussen zijn wortels te zijn weggeblazen. Alsof hij zich met zijn benen staande moet houden in het mulle zand, wat nu dus vervangen is door sneeuw.

Vliegden

Vliegden

Voor een nog lager standpunt lig ik hier dus op mijn knieën in de sneeuw, zoals ik al zei aan het begin van dit verhaal.

Het Hulshorsterzand is een zandverstuiving met dennen, stukken heide en gras. Een open gebied dat nu nog uitgestrekter lijkt nu alles wit is. Als ik verder het pad volg loop ik vlak langs een wat grotere groep dennen. Het gras langs de kant vormt een mooie invoerende lijn in deze foto. en een leuk kleuraccent.

Groepsvorming

Groepsvorming

Jammer is wel dat door de stevige wind de sneeuw niet op de takken is blijven liggen. Dat zou een nog meer winters beeld geven. Aan de andere kant steken de donkere bomen nu wel mooi af tegen de witte omgeving. Toch zie je nog wel wat sneeuw op de takken liggen, als je tenminste even van het pad af gaat en je tussen de dennen begeeft. Hier heeft de wind geen vrij spel en ligt er dus nog wat sneeuw op de takken. Alleen is het niet makkelijk om een leuke compositie te maken tussen de wirwar van takken. Na wat proberen is dit uiteindelijk het resultaat geworden

Sneeuwtak

Sneeuwtak

Het was nog een hele toer om hier weer weg te komen, zonder een berg sneeuw in de nek te krijgen.

Ik ben al fotograferend de hele zandvlakte overgestoken en ik besluit om dezelfde route terug te lopen. Om een beeld te krijgen van het hele gebied, loop ik naar de top van een zandduin. Ook hier staat weer een groepje dennen.

Op de top

Op de top

De terugweg heb ik de wind in mijn rug en dat is toch wel een stuk aangenamer. Als ik de zandvlakte verlaat ben ik weer in het bos. Ik besluit nog even naar de Hierdense beek te gaan. Misschien zie ik nog een mogelijkheid om te oefenen met mijn nieuwe grijsfilter. Aangekomen bij de beek zie ik heel rustig stromend water. Geen goede kansen dus om mijn filter te gebruiken. Maar als ik verder langs het water loop kom ik bij een plekje waar een aantal omgevallen bomen voor een kleine stroomversnelling zorgen. Ja! Nu kan mijn filter uit zijn houder komen en ga ik eens kijken wat ik er mee kan.

Als eerste een wat groter overzicht van dit “watervalletje”

Stroomversnelling

Stroomversnelling

Hiervoor ben ik wel even aan het klooien geweest met de belichting. Omdat ik nog geen ervaring heb met dit filter check ik steeds het histogram. Een goed instrument om je belichting in de gaten te houden. De sluitertijd bij bovenstaande foto is 5 seconden.

Nu is het tijd om wat meer in te zoomen op de details. Door de nachtvorst en het spetterende water zijn er mooie ijssculpturen gevormd.

IJssculpturen

IJssculpturen

Het doet voor mij on-Nederlands aan, maar deze winter weet mij steeds weer te verrassen. Als laatste nog een andere detail-opname.

IJsbeek

IJsbeek

Voor mij een leuke oefening om het gebruik van een grijsfilter onder de knie te krijgen.

Zou dit dan nu wel mijn allerlaatste winter- cq sneeuwblog zijn van dit seizoen? Dat dacht ik twee weken geleden ook. Je weet het dus niet, maar zelfs van mij mag het nu wel voorjaar worden. Kan ik weer hele andere foto’s maken. En zo blijf ik het hele jaar rond lekker bezig met de fantastische hobby fotograferen.