Posts tagged “grutto

Veel te zien in de polder

26 april 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

Zo eind april is het volop lente. Hoewel het weer wat tegenvalt is het de hoogste tijd om de vogelrijke Arkemheen polder te bezoeken. Alle vogels die de winter in ons koude kikkerlandje ontvluchten zijn weer teruggekeerd. Vandaag hoop ik in ieder geval de kemphaan te fotograferen, want die heb ik nog nooit mooi op de foto kunnen krijgen. Voor de rest zie ik wel wat ik tegenkom.

Het eerste wat ik tegenkom is echter geen vogel, maar een haas. Op zijn gemakje zit ie in het natte gras.

Haas

Ik fotografeer vanuit de auto, maar hij heeft me toch in de gaten. Even kijkt hij me aan of hij wil zeggen: “mag ik bij je komen zitten in die lekker warme en droge auto?”haas2

Van mij mag ie hoor, maar uiteindelijk ziet hij er toch van af en verdwijnt verder het veld op. Net als ik door wil rijden landt er een tureluur op een paaltje vlak naast de auto. Ik maak een paar foto’s. Ik ben gewoon te dichtbij! Voorzichtig zet ik de auto in zijn achteruit en rij een klein stukje terug. Gelukkig blijft de vogel zitten.

Tureluurtje

Dit is toch nog steeds mijn favoriete weidevogel!

Hij begint aan een poetsbeurt en dat levert altijd leuke plaatjes op. Deze vind ik de mooiste van die serie.

Rug poetsen

Dan rijdt er een andere auto langs en is het uit met de pret. De vogel vertrekt. En ik ga weer een eindje verderop kijken. Er staan een aantal boerderijen en huizen in de polder. Rondom die bebouwing zijn andere vogels te vinden dan op de grasweiden. Zo zie je vaak koppeltjes duiven rondvliegen. Een holenduif is het vliegen even zat en zit uit te rusten op een paal.

Holenduif

De grijze achtergrond is de muur van een schuur. Ik vind het mooi overeenkomen met de kleuren van de vogel. Net als bij de tureluur zit ik er ook nu heel dicht op. Dichtbij genoeg voor een portretje.

holenduif portret

Ik ben best wel blij met deze foto’s. Zo vaak lukt het niet om deze soort te fotograferen.

De volgende vogel hoor ik voordat ik hem zie. Het is een rietgors, die nu even voor paalgors speelt. Het is altijd weer een genot om een vogel te horen zingen. En wat een geluid komt er uit zo’n klein lijfje!

Poldergors

Langs de sloten zie ik verschillende zwanen aan het broeden. Kleine zwaantjes zie ik nog niet. Ik besluit om een artistieke poging te wagen door de bloemen in de voorgrond mee te nemen in het beeld. Ik weet nooit of het nu koolzaad of zwarte mosterd is. Het resultaat zie je hier onder.

Zwaan op nest

Ik twijfel zelf of ik het wel mooi vind. Ben benieuwd hoe jullie er over denken.

Na deze “creatieve” uitspatting richt ik mijn aandacht op misschien wel de bekendste weidevogel: de Grutto. Vandaag zie ik een aantal exemplaren op de palen zitten, maar de meesten lopen gewoon in het gras. Nu heb ik al heel veel grutto-op-paal-foto’s, dus ga ik de uitdaging aan om ze in het gras te fotograferen. Dat is best lastig, omdat ze nu niet bepaald blijven staan als je op ze af komt lopen. En ik moet juist uit de auto komen, anders kan ik geen laag standpunt innemen, Dat is nodig om een rustige achtergrond te krijgen. Maar de aanhouder wint!

Grutto in het gras

Van achter een hekje kan ik deze foto maken. Als ik het diafragma nog wat verder open zet wordt het gras nog vager. Dit is dan zo’n beetje de foto die ik in mijn hoofd had.

Grutto in het groen

Een andere vogel die je voornamelijk in het gras ziet is de fazant. Ik zie vanuit de auto een prachtige haan. Wat een kleuren heeft dat dier zeg! Prachtig! Na eerst een paar foto’s vanuit de auto te hebben genomen, ga ik toch weer proberen om wat lager bij de grond te fotograferen. Nu loopt deze haan vrij voorspelbaar langs het slootje. Ik kan dus even verderop gaan zitten en wachten tot hij voorbij komt lopen. Aldus geschiedt.

Fazantenhaan

Wat een prachtige ochtend heb ik vandaag. De één na de andere mooie soort krijg ik voor mijn lens. Ik was vandaag begonnen aan de Puttense kant van de polder, omdat daar de meeste kemphanen zijn gezien. Daarom ga ik nog even terug, want dat was één van de doelen van vandaag. Ondertussen kijk ik natuurlijk of er nog wat leuks te zien is. Zoals deze boerenzwaluw.

Boerenzwaluw

Hij kijkt wel een beetje boos.

Dan zie ik eindelijk een paar kemphanen scharrelen. Helaas net in een veld met wat hoger gras en bloemen zodat ze lastig te zien zijn. Ik maak wel wat foto’s, maar die komen niet door de keuring. Wie wel door de keuring komt is deze houtduif. Op zich niet een heel bijzondere vogel en echt mooi vind ik hem ook niet. Maar hij zit leuk op het hekje en als bewoner van de polder hoort hij gewoon in dit blog te staan. Bij deze dus.

Houtduif

De ochtend loopt al weer op z’n eind. Het was echt genieten! Wat een soortenrijkdom is er toch in de Arkemheen polder. Ik zou er toch wat vaker heen moeten gaan. Maar ja, er zijn zo veel mooie gebieden en onderwerpen om te fotograferen. Maar ik moet sowieso snel terug om nogmaals een poging te wagen de kemphanen te fotograferen.

Ik sluit af met een vogeltje dat je ook vaak rond de boerderijen ziet: de ringmus. Hij lijkt veel op de huismus maar heeft een bruine in plaats van een grijze kruin.  Ook heeft de ringmus een witte halsring en zwarte vlekken op de wangen.

Ringmus

Ik hoop dat jullie genoten hebben van mijn verslag van dit ochtendje in de polder. En mocht je in staat zijn: het is echt een aanrader er eens naar toe te gaan.

Advertenties

Vogels in de polder

26 mei 2014

De afgelopen tijd heb ik weinig geschreven.. Maar wees niet bang: het fotograferen ging gewoon door! Genoeg materiaal dus voor een nieuwe blog. Zo ben ik regelmatig de polders ingegaan om de weidevogels en andere gevleugelde vrienden vast te leggen. Mijn eerste tochtje ging naar mijn favoriete polder: De Arkemheen.

Deze witte kwikstaart had duidelijk de lente in zijn bol en liet luidruchtig horen dat ie er was.

Witte kwik

Witte kwik

Ook de grutto’s waren weer teruggekeerd en dit was de eerste die ik dit jaar voor mijn lens kreeg.

Wankel evenwicht

Wankel evenwicht

Een windvlaag bracht hem uit balans, maar even corrigeren met de vleugels verhielp het probleem. Verder nog wel wat aardige foto’s gemaakt, maar die hebben dit blog net niet gehaald.

Op een andere dag was de Eempolder mijn bestemming. De aanpak was nu anders: deze keer ging ik onder mijn camouflagenet bij een overnachtingsplas van de grutto’s liggen. Dat levert dan weer andere beelden op dan vanuit de auto. Zoals deze grutto, die vroeg in de ochtend in het water rondstapte.

Ochtendgrutto

Ochtendgrutto

Ook een blauwe reiger kwam even buurten. Een vogel die je niet alleen in de polders tegenkomt, maar hij hoort zeker in dit blog thuis. Geen tochtje door de polder of je ziet wel een aantal van deze reigers.

Blauwe reiger

Blauwe reiger

Bij deze foto kun je goed zien dat ik plat op mijn buik bij de plas lag. Tot zo ver de vogels in de Eempolder. Ik verlegde die dag mijn aandacht naar de landschappen. Waarom dat was kun je lezen in het blog Polderlandschappen.

Op 18 mei hadden we met de leden van de facebookgroep “Polder Arkemheen (Nijkerk)” afgesproken elkaar eens te ontmoeten. Je kent elkaar, op een paar uitzonderingen na, alleen van facebook. Het is dus wel eens leuk om elkaar in levende lijve te ontmoeten. De meeting was om kwart voor elf, dus genoeg tijd om van te voren de polder in te gaan. Ik was er al vroeg en tegen de opgaande zon kon ik deze grutto vastleggen.

Grutto silhouet

Grutto silhouet

Dit is zo’n foto die al een tijdje in je hoofd zit. En dan is het erg prettig dat het er een keer van komt. Ook de andere vogels waren erg meegaand vandaag. Dus ook deze tureluur vond het niet erg om op de foto te komen.

Tureluur

Tureluur

Ik vind persoonlijk de tureluur één van de mooiste weidevogels.

Nu heb ik natuurlijk al  talloze foto’s van vogels op paaltjes en het blijft een prachtig gezicht. Maar toch wil je op een gegeven moment iets anders. Een goede benadering vind ik dan om meer van de omgeving mee te nemen in de foto. De volgende foto is een voorbeeld hiervan. Het mooie ochtendlicht werkt lekker mee,

Rommelhoekje

Rommelhoekje

Zo kan met het juiste licht en een grutto op de goede plek ook een rommelig hoekje er mooi uit komen te zien. Deze foto kwam in de top 3 van de week op National Geographic 😀

Over grutto’s gesproken: je hoeft maar even door de polder te lopen of ze komen boven je hoofd vliegen. Luid roepend en de aandacht wegtrekkend van hun jongen. Een geluid wat onlosmakelijk verbonden is met het voorjaar en de polder. En voor mij altijd weer een uitdaging om scherp vast te leggen.

Alarm

Alarm

 Een andere bewoner van de polders zit in het gras en het piept: de graspieper. Gelukkig voor mij zit ook hij wel eens op een paaltje. Het is me trouwens al vaker opgevallen dat dit kleine vogeltje een voorliefde heeft voor grote palen. Ook dit exemplaar had een joekel van een paal uitgekozen.

Graspieper

Graspieper

Soms heb je mazzel en kun je meer dan één soort in één foto vangen. Dan kun je mooi het verschil in uiterlijk en grootte zien. In dit geval waren grutto en tureluur goede buren.

Buren

Buren

 Twee voor de prijs van één dus.

Naast de grutto, tureluur en graspieper is er nog een vogel die niet mag ontbreken: de boerenzwaluw. Alom aanwezig op de hekjes en vaak luid kwetterend. De volgende foto is een beetje een standaard plaatje, maar geeft wel mooi weer hoe ze er vaak bijzitten.

Boerenzwaluw

Boerenzwaluw

Je ziet dat het al wat later in de morgen is en het licht een stuk harder. Vergelijk maar eens met de foto van het rommelhoekje.

Ik had nog nooit de kleintjes van al dit gevogelte in de weilanden rond zien dartelen. Maar vandaag zag ik kleine grutto’s, tureluurtjes en kieviten. Vaak te ver weg, want ze verdwijnen pijlsnel als ze denken dat er gevaar dreigt. Maar één kleintje was iets minder schuw. Dit kievitjong kon ik vanuit de auto fotograferen.

Jonge kievit

Jonge kievit

 Zoals gezegd heb ik al genoeg vogels op paaltjes. Maar op een roestig hek geeft dan weer een heel ander beeld.

Niet op een paal

Niet op een paal

Zo’n oud hek is toch veel mooier dan een moderne?

Zo langzamerhand wordt het tijd om naar de bijeenkomst te gaan. Maar ik neem toch nog even deze poetsende tureluur mee.

Poetsen

Poetsen

Altijd maar weer dat poetsen. Je zou er tureluurs van worden.

Als ik bij het gemaal kom zijn er al een aantal facebookers aanwezig. Erg leuk om eens kennis te maken met de mens achter het FB-profiel! Na de koffie is het voor mij tijd om naar huis te gaan. Maar niet voordat ik de beroemdste rietzanger van de Arkemheen polder heb vastgelegd. Hij geeft dagelijks concerten op een boomstronk bij het gemaal. En vind in al die fotografen die er vandaag zijn een enthousiast publiek.

Rietzanger

Rietzanger

Het is al met al een hele serie geworden. Maar wat wil je ook: het is altijd genieten in het voorjaar in de polders!

 


Polderen

5 mei 2013

Vijf mei: bevrijdingsdag. Voor mij een heerlijke dag om weer eens naar de Arkemheen polder te gaan. Ik was hier voor het laatst in februari (Een rondje Arkemheen). Hoog tijd dus voor een nieuw rondje. Inmiddels zijn de weidevogels zoals de grutto en de tureluur weer terug uit Afrika en ook de zwaluwen zijn weer met zijn allen teruggekeerd.

Het is nog lekker rustig als ik er ben en de zon op komt. Helaas niet erg spectaculair deze keer, dus die foto’s zijn niet mooi genoeg om hier te laten zien. Al snel kom ik de eerste boerenzwaluwen tegen. Her en der zitten ze op de vele hekjes en palen.

Boerenzwaluw

Boerenzwaluw

Er zitten twee exemplaren op dit hekje en plotseling springt de één op de ander en er weer af. Dat was wat je noemt een vluggertje. Het ging zo snel dat ik er geen foto van kon nemen. Gelukkig blijft het niet bij één keer en dus kan ik toch een paring vastleggen.

Vluggertje

Vluggertje

Ik vind het zelf wel mooi dat de vleugels zo vaag zijn. Geeft mooi weer hoe snel zo’n paring gaat. Na een keer of vier hadden ze er genoeg van en vlogen ze weg. Op zoek naar insecten.

Ik rij verder met mijn raampje open en geniet van de heerlijke geluiden van de grutto’s en de kievieten. Voorlopig blijven ze echter buiten schietafstand. Daarom rij ik even een ander weggetje in en daar zie ik moeder muskuseend met een stuk of 8 jonkies. Ik stap uit om ze vanuit een laag standpunt in het gras te fotograferen. Maar moeders vertrouwt het niet en duikt met haar kroost de sloot in. Dan maar een plaatje in het water.

Familie muskuseend

Familie muskuseend

Jammer dat het voorste eendje niet scherp is. Volgende keer toch beter letten op mijn diafragma. Als ik iets moois zie wil ik de instellingen nog wel eens vergeten en begin dan gelijk te fotograferen.

Ik stap weer in mijn auto en rij de Putterpolder in. Deze ligt naast de Arkemheen polder en ook daar zijn veel vogels te zien. Er zitten op dit moment ook kemphanen, maar die zie ik nog niet. Wel een grutto die in de slootkant op zoek is naar lekkere hapjes. Erg dicht bij, zodat ik dit portret kan maken.

Foeragerende grutto

Foeragerende grutto

Met zijn snavel vol modder, maar het schijnt hem niet te deren. Later bedacht ik dat ik hier wel een mooi filmpje van had kunnen maken. Niet aan gedacht op het moment zelf. Voor een volgende keer dus.

Vlak bij de grutto is ook een tureluur op zoek naar eten. Niet zo duidelijk aanwezig als de grutto, maar net zo mooi. Ze hebben prachtige oranje poten.

Tureluur

Tureluur

Ik verleg mijn aandacht weer naar de grutto’s. Vaak fotografeer je die op een paaltje. Je krijgt dan een mooie rustige achtergrond. Vanuit de auto krijg je, als de vogel op de grond zit, een foto van boven af. Hierdoor wordt de achtergrond vaak druk, door het gras. Dus ik stel mijzelf een nieuw doel: een foto van een grutto, in het gras, met een rustige achtergrond. Hiervoor moet ik dus de auto uit en plat op mijn buik.

Omdat ik niet super veel mm’s heb is het de vraag of de vogels dichtbij genoeg blijven als ik de auto verlaat. De eerste poging mislukt. De grutto loopt snel weg als ik de autodeur open. De tweede vliegt al roepend op. Zo gaat het nog een tijdje door. Een beetje gefrustreerd raak ik er wel van, maar de aanhouder wint! Dit exemplaar blijft doorgaan waar hij mee bezig is en ik laat mij voorzichtig uit de auto zakken. Rijstzak op de grond en ik op mijn buik er achter. Eigenlijk zit de vogel iets te ver weg, waardoor ik heb moeten croppen, maar ik vind hem wel geslaagd.

In het gras

In het gras

Het bloemetje en de open snavel is een mooie bonus.

Inmiddels ben ik terug in de Arkemheen polder en laat de auto even staan om langs de dijk op zoek te gaan naar rietvogeltjes zoals de rietzanger, de rietgors en de blauwborst. De eerste twee hoor ik veelvuldig, maar ze zitten laag in het riet. Niet te fotograferen dus. Dan zie ik een blauwborst opvliegen, maar ook die verdwijnt tussen de rietstengels, om zich niet meer te vertonen. Helaas, ze willen vandaag niet meewerken. Wel kom ik nog een collega fotograaf tegen die ik ken via facebook. Altijd leuk om in het echt even kennis te maken.

Ik laat de dijk voor wat ie is en stap voor een laatste rondje in de auto. De boerenzwaluwen zijn vandaag het meest aanwezig op de paaltjes en de hekjes. Hier nog een opname van zo’n snelle rakker.

In het zonnetje

In het zonnetje

Het blijven leuke vogeltjes om te fotograferen. Ooit wil ik ze nog eens vliegend vast leggen. Maar dat is echt heel lastig!

Het is tijd om naar huis te gaan. Het was erg vroeg vanochtend en het is mooi geweest. Misschien ga ik ook wel een middagdutje doen, net als deze grutto.

Middagdutje

Middagdutje

Het was een mooie ochtend in de polder en ik heb een aantal mooie foto’s kunnen maken. Geen heel bijzondere soorten, maar daar moet je ook een beetje mazzel mee hebben. Tevreden verlaat ik de polder.


Poldermist

7 april 2013

Het belooft een zonnige dag te worden, maar zoals wel vaker begint de dag mistig. Eerst baalde ik altijd als het weer eens mistig was, maar inmiddels weet ik dat je dan juist foto’s kan maken die anders zijn dan je normaal gesproken ziet. Dus trok in vol goede moed naar de Eempolder. Weidevogels en misschien hier en daar nog een landschapje. Ik zal wel zien wat ik tegen kom.

Eerst maar eens naar de slaapplaats van de grutto’s. Er waren er niet zo veel als de vorige keer (zie: Eerste paasdag), en de sfeer was heel anders.

Grutto's in de mist

Grutto’s in de mist

Ook nu kan ik weer dichtbij komen door achter het riet langs te sluipen.

Helaas blijven de andere vogels (kluten, bergeenden en meeuwen) buiten bereik van mijn camera. Ik hou deze plas dus voor gezien en wandel een stukje de polder in. Bij het gemaal staan de knotwilgen langs het kanaal. Langzaam verdwijnen de achterste bomen in de mist

Wilgenrij

Wilgenrij

Als je een ander standpunt in neemt krijg je weer een ander beeld. Dit keer met de spiegeling.

Spiegeling in zwar/wit

Spiegeling in zwart/wit

Deze keer heb ik eens een zwart/wit omzetting gedaan. Ik doe dat niet vaak en ben benieuwd naar jullie mening. Het geeft een onheilspellende sfeer. Wat eigenlijk niet overeenkomt met hoe ik het ervaar. Voor mijn gevoel is het een hele rustige stille sfeer. Maar het z/w-plaatje vind ik dan wel weer iets hebben.

Verder lopend kom ik bij een bekende plek in de Eempolder: de dode boom. Deze is natuurlijk al talloze malen gefotografeerd, dus maak daar nog maar eens een unieke foto van. Niet te doen natuurlijk, maar onderstaande foto vind ik zelf wel mooi.

Dode boom

Dode boom

Ondertussen is de mist wat minder geworden en geniet ik van de vele vogelgeluiden. Kieviten buitelen door de lucht en de grutto’s roepen. Heerlijke lentebeelden en  geluiden! Alleen de temperatuur laat nog steeds te wensen over. De koude wind herinnert mij dat de winter nog steeds in het zadel zit. Ik loop terug naar mijn auto en rij nog even een rondje om te kijken of er nog wat vogels op de foto willen.

Helaas blijven verreweg de meeste vogels in het gras en laten ze de paaltjes links liggen. Alleen een graspiepertje poseert even voor me.

Graspiepertje

Graspiepertje

Niet heel close in beeld, maar ik vind dit wel een mooie compositie.

Hierna kom ik een hele groep hazen tegen. Maar daar heb ik al uitgebreid verslag gedaan in mijn vorige blog Haasdag.

Als ik dan aan het eind van de ochtend weer naar huis rij kom ik nog langs deze reiger in de sloot. Tot mijn verbazing blijft hij gewoon zitten! Dat ben ik niet gewend. Normaal gesproken gaan ze snel  op de wieken als je dichtbij komt. Maar dit exemplaar heeft geen moeite met mijn aanwezigheid. Ik hoop alleen dat dat niet veroorzaakt wordt door ziekte of zwakte. Snel neem ik een paar foto’s en laat hem verder met rust.

Reigerportret

Reigerportret

Volgens mij is het nog een jonge reiger. Een jong van vorig jaar misschien? Onderstaande foto is niet gecropt om een beeld te geven hoe dicht ik hem kon benaderen. Meer kreeg ik er dus niet op.

Jonge blauwe reiger

Jonge blauwe reiger

Het was een zeer vruchtbaar foto-ochtendje en ik heb genoten van het buiten zijn. Dat is voor mij de perfectie combinatie: lekker in de natuur en ondertussen plaatjes schieten. Heerlijk!!!!!!

 


Eerste paasdag

31 maart 2013

Op deze eerste paasdag is mijn doel een plasje in de polder waar regelmatig kluten worden gezien. Ik vind het een prachtige vogel, die ik helaas nog nooit voor mijn lens gehad heb. Dat is dus mijn doel voor vandaag.

Aangekomen op de plek moet ik eerst even de boel verkennen. Ik ben hier nog nooit geweest namelijk. Het is meer een ondergelopen weiland dan een echte plas. Dat heeft één groot nadeel: er is bijna geen mogelijkheid om ongezien dichtbij het water te komen. En dus ook niet dichtbij de vogels! Want die zitten er in grote getale. Zo te zien geen kluten, maar volgens mij een paar honderd grutto’s!

Ik zie één mogelijkheid: via de slootkant richting de plas en dan het laatste stuk proberen achter een klein stukje riet in dekking te blijven. Als een echte Rambo sluip ik door de polder. Tijgerend sluip ik meter voor meter richting de rustende vogels. Geen gezicht waarschijnlijk, maar het is me wel gelukt: ik ben aangekomen bij de rand van de plas! En inderdaad zit de plas vol grutto’s.

Heel veel grutto's

Heel veel grutto’s

Zoals je ziet is de plas op deze eerste paasdag nog steeds bevroren! Ja… de lente van 2013 laat nog steeds op zich wachten. Dat zullen de grutto’s ook niet verwacht hebben toen ze uit Afrika vertrokken. Het begint zelfs lichtjes te sneeuwen! Heel voorzichtig kruip ik nog een stukje dichterbij en maak nog een aantal foto’s.

IJsgrutto's

IJsgrutto’s

Nu het wat later wordt ontwaken steeds meer vogels. In kleine groepjes vertrekken ze. Ik denk om te gaan eten. En dat zal nog lastig zijn met de, door de vorst, harde grond. De grote groep raakt nu aardig uitgedund. De laatste slapers worden ook aangespoord wakker te worden.

Wake-up call

Wake-up call

Nu bijna alle vogels vertrokken zijn, besluit ook ik de plas te verlaten. Ik verwacht niet dat er binnen afzienbare tijd nieuwe vogels komen. Pas als het ijs gesmolten is zullen er weer soorten komen om hier te foerageren. Helaas heb ik niet de tijd om daar op te wachten. De kluten zal ik een andere keer moeten zien te fotograferen.

Via dezelfde route als waarlangs ik gekomen ben trek ik mij terug en wandel terug naar de auto. Vanuit de auto hoop ik nog een aantal mooie foto’s te kunnen maken. Langzaam rijden geef ik mijn ogen goed de kost. De grutto’s lijken allemaal te zijn verdwenen. Wel zijn er een aantal kieviten. Dit exemplaar staat net boven op een dijkje.

Kievit in sneeuwbuitje

Kievit in sneeuwbuitje

Zoals je kunt zien sneeuwt het nog steeds een beetje.

Dan zie ik iets in mijn ooghoek bewegen. Snel draai ik mijn hoofd, maar op het eerste gezicht zie ik niets. Als ik het weiland afspeur zie ik hem plotseling zitten: de PAASHAAS! hoe toepasselijk op deze eerste paasdag.

Paashaas

Paashaas

Wat een goede camouflagekleur heeft ie. Als ik hem niet had zien bewegen, dan was ik er zo langs gereden.

Even later zie ik een valkje bidden langs de weg. Helaas niet lang genoeg om mij gelegenheid te geven om een foto te maken. Ook dat gebeurt natuurlijk regelmatig. Niet alles lukt! Gelukkig zie ik op dezelfde plek een koppel wilde eenden op een duiker in de sloot zitten. En nu lukt het wel om een leuke foto te maken.

Woerd

Woerd

Voordat ik het vrouwtje kan platen vertrekt het echtpaar.

Ook een andere bewoner van de polder laat zich zien. Stappend door het gras zoekt deze blauwe reiger naar een prooi. Ze zijn in deze tijd op hun mooist.

Blauwe polderreiger

Blauwe polderreiger

Tot slot heb ik mij nog even vermaakt met een kievit. Dit exemplaar trok zich niets aan van de auto en ging gewoon door met het zoeken naar een hapje eten.

Kievit

Kievit

Ondanks dat de zon niet schijnt komen de prachtige kleuren toch mooi naar voren. Een prachtige weidevogel! En omdat hij zich niet door mij liet storen, kwam hij gewoon op mij af gelopen.

Frontaaltje

Van voren

En de volgende keer maar eens proberen om de auto te verlaten en vanuit een laag standpunt wat foto’s te maken.

Ondanks dat ik de door mij gewenste kluten niet gezien heb is het toch een geslaagde ochtend geworden. Met voor mij als hoogtepunt de grutto’s op het ijs. Dat zie je ook niet al te vaak! En de haas heeft mij toch aan het denken gezet om iets van camouflage aan te schaffen. Bij zo’n plas als bij de grutto’s kun je volgens mij mooie platen maken vanonder een camouflagenet. Dus wie weet volgen de kluten binnenkort!


Weidevogels

22 april 2012

Vandaag is mijn plan om weidevogels te fotograferen in de polder Arkemheen bij Nijkerk. Een gebied waar ik in december voor het eerst ben geweest, op zoek naar de torenvalk: zie polder Arkemheen.

Toen waren er veel eenden en ganzen te zien, maar nu het weer voorjaar is geworden zijn de weidevogels terug uit Afrika. Grutto’s, kieviten en tureluurs zijn in dit gebied nog volop te zien, hoewel ze landelijk gezien erg achteruit gaan, wat aantallen betreft. Hoewel ik zelf uit de Flevopolder kom zijn de oude polders niet te vergelijken met de rechttoe – rechtaan indeling van Flevoland. Veel slootjes, die niet allemaal recht zijn, hekjes en paaltjes geven deze oude polder iets authentieks. Een echte oud Hollandse uitstraling.

Polderlandschap

Doet me denken aan een oude schoolplaat. Niet dat ik zo oud ben hoor! Ken ze uit het museum 😉 Ik vind zelf die grutto op het paaltje een leuk detail in deze foto.

De eerste vogel die binnen ‘schietafstand’ zit is misschien wel de bekendste weidevogel: de kievit. Vaak buitelend door de lucht en dan weer in het gras op zoek naar insecten en wormen. Iets minder bekend is dat de kievit prachtige kleuren heeft. Als het zonlicht er op de juiste hoek opvalt zie je een heel palet aan kleuren verschijnen. De zon kwam net even tusssen de wolken door toen ik deze foto maakte waardoor die kleuren mooi te zien zijn.

Kievit

Een prachtige vogel eigenlijk als je hem zo van dichtbij kunt bekijken.

Het standaard beeld van de weidevogels is zittend op een paaltje. Omdat er in de polders weinig tot geen bomen zijn, gebruiken de vogels de alom aanwezige weidepalen en hekken als uitkijkpost. Het volgende vogeltje is niet typisch een wiedevogel, maar ook hij gebruikte een paal als zitplaats. Een boerenzwaluw tref je niet alleen aan in de polder, maar ook op akkerlanden en natuurgebieden, zoals bijvoorbeeld de Oostvaardersplassen.

Boerenzwaluw

Tevreden met dit resultaat rij ik verder en zie een soort van donkere bult in het gras liggen. Eerst dacht ik aan een molshoop, maar die zijn bijna zwart. Een jutezak misschien? Zo ééntje waarin de boeren aardappelen doen. Dan zie ik opeens de jutezak bewegen: het is een haas! Tussen het natte gras zit hij ietwat sip voor zich uit te staren. Hij trekt zich verder niet veel aan van mij en weer heb ik een leuke foto te pakken.

Sipke de Haas

Ondanks de titel van dit verhaal mag Sipke toch meedoen!

Terug naar de vogels. De vorige keer dat ik hier was, kwam ik hem ook al op bijna dezelfde plek tegen: de fazantenhaan. Ik ga er dan even van uit dat dit dezelfde is. Nu liet hij met veel kabaal en uiterlijk vertoon weten dat hij de baas is in dit stukje polder.

Machtsvertoon

Het is de eerste keer dat ik een fazant dit heb zien doen en ik kan er echt van genieten. Ik bedenk dan altijd dat de meeste mensen dit nooit zullen zien. Ik voel me bevoorrecht dat ik het mag meemaken.

Al met al weer volop genieten hier in de polder, maar ik heb nog niet mijn weidevogel op een paaltje. De zwaluw telt dan even niet mee, want dat is geen typische weidevogel. Maar ik hou moed, want de ervaring leert dat op het laatste moment nog mooie momenten kunnen voorkomen.

En ook nu wordt ik niet teleurgesteld: een tureluur op een scheefstaand hekje. Alleen moet ik hem nog zien te benaderen. Ik zet de auto af en laat hem uitrollen tot ik binnen het bereik van mijn lens ben. Ik rij de hele tijd al met mijn raampje open, met daarop de rijstzak. Ik heb het geluk dat de vogel blijft zitten en ik kan een aantal leuke opnames maken. Onderstaande vind ik het mooist.

Op een scheef hekje

Op het eind dus toch weer een mooie uitsmijter van deze prachtige ochtend in de Arkemheen polder. En ik heb nog niet eens het hele gebied gezien, dus ik zal nog wel eens een keer terugkomen. Dan zoek ik natuurlijk wel weer even mijn grote vriend de fazant op!


Een ochtend in de polder

24 maart 2012

Gelukkig heb ik er geen moeite mee om vroeg op te staan. Anders mis je zoveel mooie momenten. De zonsopkomst is zo’n moment. Daar kan ik niet genoeg van krijgen. Toen ik rond half 7 in de Eempolder arriveerde duurde het niet lang meer voor de zon tevoorschijn kwam boven de horizon. Als een grote rode bol deed ze haar best om de aanwezige grondmist weg te branden.

Rode bol

Ik heb bij deze foto eigenlijk weinig bewerkt. De kleuren waren in het echt ook zo!

De Eempolder is een uitgestrekt landschap van weiden onderbroken door slootjes en enkele aangelegde plassen met riet er om heen. In het midden staat een karakteristieke dode boom. Een dankbaar onderwerp voor fotografen omdat het zo’n mooi silhouet heeft. Ook ik kon de verleiding niet weerstaan, om hem vast te leggen tegen de opkomende zon.

Silhouet

Dit soort momenten duurt eigenlijk maar een paar minuten en de sfeer veranderd ook erg snel. Even later was de zon al weer een stuk hoger gekomen en kon ik, recht tegen de zon in, onderstaande foto maken. Misschien wel de beste ‘zonsopkomsfoto’ die ik tot nu toe gemaakt heb.

Gouden licht

Nog steeds genietend van de ochtendsfeer loop ik verder en kom bij één van kleine plassen. Daar zwemt een knobbelzwaan in het zachte ochtendlicht, terwijl de nevel nog niet helemaal is weggebrand door de opgekomen zon. Ook dat geeft weer een mooi sfeerbeeld.

Nevelzwaan

Dan is het tijd om de weidevogels, zoals de grutto, kievit en tureluur op te zoeken. Ik hoor ze al met hun kenmerkende roep rondvliegen. Voor mij is dat geluid één van de mooiste natuur- en lentegeluiden die ik ken. Ik wordt er altijd vrolijk van. HEERLIJK!

De beste manier om de vogels te benaderen, in het verder kale weidegebied, is met de auto. Die gebruik je dan als mobiele schuilhut. Vanuit hier probeer je dan de vogels, die vaak op paaltjes zitten, voorzichtig te benaderen. Blijkbaar is een auto minder beangstigend, dan een menselijke gedaante die aan komt lopen. Nadeel is dat je eigenlijk alleen vanaf de bestuurderskant foto’s kan maken. En dat is soms lastig. Soms zitten de vogels aan de ‘verkeerde’ kant (volgens mij doen ze dat expres), of staat de zon niet goed. Zo is het ook met deze grutto. Achteraf de enige van deze soort die ik vandaag op een paaltje aantref. Maar ook ‘verkeerde’ omstandigheden kunnen goed uitpakken.

Tegenlicht

Zo’n soort foto had ik al een tijdje in mijn hoofd en het is altijd mooi als je een keer in de omstandigheid komt dat je hem kunt maken.

Na deze meevaller, rij ik verder maar zie verder weinig meer binnen het bereik van mijn camera. Ik besluit dan ook de auto te verlaten en nog een stukje te wandelen. Dat is eigenlijk toch fijner dan in die auto te zitten. Weer heerlijk die vogelgeluiden om je heen en lekker in het zonnetje. Na een tijdje hoor ik gezang vanuit een rietkraag. Ik ben inmiddels aangekomen bij de rand van de polder, bij het Eemmeer. Op mijn gehoor afgaande spot ik een rietgors, die luid zingend in het riet zit. Best een lastig vogeltje om goed te fotograferen door zijn zwarte kop. Het is moeilijk om daar tekening in te houden. Toch is mij dat aardig gelukt dacht ik.

Rietgors

Ik ben erg blij met deze foto. De eerste keer dat ik deze soort fotografeer en dan ook nog in zo’n mooie pose.

Terug lopend naar de auto zie ik nog een mannetje van de bruine kiekdief voorbij zweven. Helaas niet goed op de foto kunnen krijgen, maar ook dan geniet ik van de ervaring. Ik besluit dan nog één rondje in de auto te maken en dan weer naar huis te gaan.

Vanuit de auto maak ik dan een aantal foto’s van de grutto’s in het weiland. Leuk, maar toch ben ik niet tevreden. Door het relatief hoge standpunt krijg je geen mooie achtergrond. Ik besluit iets uit te proberen en doe voorzichtig het autoportier open. Tot nu toe blijft de grutto zitten. Heel voorzichtig en langzaam kruip/loop ik half gebukt en achter een paal richting vogel. Als ik aankom bij het hek ga ik liggen. Vanuit deze lage positie komt de vogel veel mooier uit.

In zijn biotoop

Echt nooit verwacht dat deze vogel zou blijven zitten tijdens mijn sluipcapriolen. Zo zie je maar dat je het gewoon moet proberen. Soms lukt het! Het gelukt is nu trouwens toch aan mijn kant. Ook de graspiepers gingen meewerken. Deze ging er echt voor staan leek het wel! Volgens mij de houding van een topmodel.

Graspieper

Het grappige is dat ie een druppel boven op zijn kop heeft liggen. Geen idee hoe die daar komt. Wie het weet mag het zeggen.

Het volgende exemplaar dat ik tegenkwam, was toe aan een grondige poetsbeurt en vond het niet erg dat ik meekeek. Meestal plaats ik maar één foto van een bepaald dier, maar nu kon ik geen keuze maken. Vandaar deze kleine serie.

Poetsbeurt 1

Poetsbeurt 2

Poetsbeurt 3

Prachtig niet? Als je al mijn foto’s die ik gemaakt heb, snel achterelkaar bekijkt is het net een film. Als ik er nu zo over nadenk is dat misschien helemaal niet zo’n slecht idee voor een volgende keer. Mijn camera heeft een filmfunctie, dus waarom niet? Moet ik me toch maar eens in gaan verdiepen.

En met dit in het achterhoofd sluit ik dit blog af. Een heerlijke lente-ochtend in de polder. Wat wil een mens nog meer?