Posts tagged “herfst

Oktober 2020

Het onderwerp voor de foto van de maand is makkelijk gekozen: paddenstoelen. Ik heb deze maand namelijk alleen maar paddenstoelen gefotografeerd. Maar ja, welke kies je dan?

Ik ben verschillende keren op pad geweest. Alleen en met de fotoclub. Het is een goed paddenstoelenjaar en daarom heb ik genoeg keus. Of eigenlijk: te veel keus! Uiteindelijk is het de kleine stinkzwam geworden. Qua paddenstoel nou niet echt heel bijzonder om te zien, maar ik kon hem fotograferen in een mooie omgeving en met een leuke achtergrond. Zoals zo vaak geeft de sfeer de doorslag en niet het onderwerp.

De foto is gemaakt vlak bij kasteel Staverden op de Veluwe. Ik was daar samen met de fotoclub VNF-Nijkerk. Omdat de normale clubavonden nog steeds niet door kunnen gaan, was het leuk om elkaar weer eens te zien en te spreken. En zo buiten kun je makkelijk 1,5 meter afstand houden.

Bedankt voor je belangstelling en tot de volgende keer.


September 2020

September was eigenlijk een heel afwisselende maand voor wat betreft mijn fotografie. Dat komt natuurlijk omdat september een soort van overgangsmaand is tussen zomer en herfst. Zo hadden we dagen van bijna dertig graden en soms regende het de hele week. En dat zie je terug in mijn foto’s. Het blijkt maar weer dat ik als natuurfotograaf mee beweeg met de seizoenen en het weer.

Ik kon dus kiezen voor de foto van de maand tussen libellen, vlinders, vogels, bloeiende heide en paddenstoelen. Lastig, lastig, lastig ……

De keuze ging uiteindelijk tussen een foto van de bandheidelibel en één van mijn eerste paddenstoelenfoto’s van dit jaar. En de winnaar is:

Ik vind de sfeer erg goed geslaagd. Door een andere witbalans te kiezen krijg je dit blauw/groene effect, waardoor je een mysterieuze sfeer krijgt. Welke goed past bij de herfst. Vraag me niet naar de naam van deze paddenstoelen. Op de meer bekendere soorten na durf ik mij daaraan niet te wagen.

ik verwacht ook in oktober nog een mooi paddo-seizoen, dus wie weet ook volgende maand een paddenstoelenfoto als foto van de maand. Of komt er nog een verrassing tussendoor? Het zou zo maar kunnen. In de natuurfotografie weet je nooit wat je kunt verwachten. En dat maakt het ook zo leuk om te (blijven) doen.


November 2019

In november heb ik gewoon teveel kandidaten om foto van de maand te worden. Paddenstoelen, herfstbossen en mistige ochtend landschappen. Wat was het een prachtige herfstmaand! Daarnaast ben ik ook nog bezig geweest met dubbele belichting, wat ook een mooi resultaat heeft opgeleverd. Keuzestress dus!

Uiteindelijk gekozen voor onderstaande foto. Voornamelijk omdat hij anders is dan de foto’s die ik normaal maak.

Het zijn twee foto’s van het blad van een koningsvaren, die ik in de camera over elkaar heen heb gelegd. Beeld op beeld heet dat bij Nikon. Het eindresultaat kan mij wel bekoren. Misschien wordt ik toch nog eens creatief!


Jaaroverzicht 2018

31 december 2018

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

En weer is een jaar voorbij gevlogen. Een jaar waarin ik steeds minder blogberichten heb geplaatst en uiteindelijk de beslissing heb genomen om (voorlopig?) te stoppen met bloggen. Komende tijd ga ik nadenken waar en op welke manier ik mijn foto’s wil laten zien. Want helemaal verdwijnen wil ik ook niet. Ik weet dat er genoeg mensen zijn die van mijn foto’s genieten.

Fotografisch is het in ieder geval een leuk jaar geweest, met in de eerste maanden nog de handicap van het medisch rijverbod. Wat een genot om dan op een gegeven moment je vrijheid terug te krijgen en weer naar al die mooie natuurgebieden te kunnen gaan. Wat een rijkdom is dat!

Ook dit jaar weer een aantal publicaties en wat foto’s kunnen verkopen. Maar eigenlijk doe ik het daar niet voor. Het gaat mij meer om het genieten in de natuur en die zo mooi mogelijk vast leggen. Op mijn eigen manier.

Genoeg geschreven, het is tijd voor mijn favorieten van afgelopen jaar. Elke maand 1 foto die mij het meest aanspreek, of waar ik de mooiste herinneringen aan heb. Ik hoop dat jullie met mij mee genieten van deze terugblik.

januari

Geen keuzestress in januari. Een torenvalkdame in de Eempolder leverde mij een wensfoto op. Geweldig om dit op een aantal meters voor je te zien.

februari

In februari ook een vogel. Afgelopen winter was er een behoorlijke invasie van barmsijsen. Deze kleine barmsijs kon ik fotograferen in Almere.

maart

In maart heb ik weinig gefotografeerd. Deze opname van de Baggelhuizer Plas bij Assen nam ik op een hele koude ochtend. Ik herinner me vooral de snijdende wind. Maar het was de ontbering waard.

april

Het begint bijna een traditie te worden: op jacht naar de oranjetipjes eind april. Deze macro met wat koelere kleuren vind ik één van de mooiste.

mei

In mei was de jaarlijkse fotohutdag met Dick. Deze keer gingen we naar de tuinhut van Arjan Troost. Helaas had de ijsvogel de winter niet overleeft, maar er was nog genoeg te zien. Waaronder deze drinkende eekhoorn. Precies op het juiste plekje besloot hij (of zij) een slokje te nemen.

juni

In juni is het macroseizoen volop bezig en het zal je dan ook niet verbazen dat een macrofoto deze maand mag vertegenwoordigen in dit overzicht. Voor mij was het een primeur om deze bosparelmoervlinder te zien. Alle soorten parelmoervlinders zijn prachtige vlinders om te zien en deze bosparelmoer was daarop geen uitzondering.

juli

En ook juli levert een vlinder op. Dit landkaartje van de zomergeneratie was één van de vele, vele vlinders die rondfladderden in het Oostvaardersbos en zich tegoed deden aan de nectar van de zwarte mosterd. De Oostvaardersplassen en de omringende velden kleurden dit jaar geel door deze plant.

augustus

In augustus blijven we nog even in de Oostvaardersplassen. Door de droogte dit jaar vielen vele stukken water droog of bijna droog. Dit leverde een eldorado op voor de waadvogels en steltlopers. Van mij mogen ze het waterpeil elk jaar wel zo verlagen. Hoogtepunt waren ongetwijfeld de steltkluten die ik kon fotograferen. Deze jonge vogel liep recht op mij af en doordat het windstil was kon ik hem vastleggen met een mooi spiegelbeeld.

september

Ik had het net al even over de droogte. Die had een grote invloed op de natuur dit jaar. Zo waren er maar weinig bloeiende heidevelden. Ook de heide in het Gooi stond er maar verdroogd en bruin bij. Een klein stukje paars kon ik echter nog vinden en dat was net genoeg voor deze foto.

oktober

Ik werd heel blij van deze foto van de zeldzame spechtinktzwam. Na een tip vond ik deze prachtige soort ergens in het Gooi.

november

Ook in november een paddenstoelenfoto. Het paddo-seizoen kwam heel langzaam op gang en pas tegen eind november kwamen er wat meer tevoorschijn. Deze amethistzwam vond ik in het Spanderswoud bij Hilversum.

december

Op de enige dag met sneeuw in december ben ik naar natuurpark Lelystad geweest. Deze wisenten keken mij indringend aan. Een prachtige ontmoeting op een koude ochtend.

En daarmee is dit overzicht ten einde. En voor nu ook mijn schrijverijtjes. Ik wil iedereen bedanken voor de likes en commentaren op mijn blogs de afgelopen jaren. Het werd door mij altijd erg op prijs gesteld dat mensen de moeite namen om te reageren. Maar nu is het tijd om dit af te sluiten. Ik merk dat veel blogs een herhaling zijn van wat ik al eerder geschreven heb. Alleen met andere foto’s. Dan voegt de tekst niet zo veel meer toe. Dus ga ik op zoek naar een andere manier. Wie weet komen we elkaar op een andere plek op het World Wide Web tegen en voor de bloggers onder ons: ik blijf jullie blogs gewoon volgen. Je kunt me in elk geval blijven volgen via mijn facebook en instagram.

Ik wens iedereen een heel goed 2019 toe. Met liefde, een goede gezondheid en veel mooie (natuur)momenten!

Groet, René


Paddenstoelen

18 november 2018

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

De droogte tijdens de afgelopen zomer en het begin van de herfst zorgde er voor dat het tot nu toe goed zoeken is naar paddenstoelen in het bos. Toch heb ik een paar leuke exemplaren kunnen vinden de afgelopen weken. In dit blog wil ik die laten zien.

Waterloopbos Kraggenburg

Een bekende paddenstoelen hotspot is het Waterloopbos bij Kraggenburg in de Noordoostpolder. Eigenlijk ga ik er elk jaar wel een keertje naar toe. De oogst viel dit jaar wat tegen door de droogte, maar toch wat leuke plaatjes kunnen schieten.

Berkenboleet

Oostvaardersbos

Het mooist is natuurlijk om vlak bij je huis rond te struinen. Nu vind ik in het Oostvaardersbos altijd al erg weinig paddenstoelen, maar dit jaar is het helemaal zoeken naar een speld in een hooiberg. Alleen in een klein stukje met beukenboompjes stond er nog wat.

Geschubde inktzwam

Glimmerinktzwam

Omdat ik onderstaande foto vlak voor Halloween maakt heb ik die bewerkt om een Halloweensfeertje te krijgen. 

Spechtinktzwam

Ik kreeg een tip waar ik de prachtige spechtinktzwam kon vinden. Deze prachtige paddenstoel stond hoog op mijn lijstje en ze waren niet al te ver bij mijn woonplek vandaan. Dus toen ik tijd had gelijk er naar toe gegaan. Ik heb me een ochtendje heerlijk vermaakt.

Spanderswoud

Afgelopen tijd ben ik een paar keer naar het Spanderswoud bij Hilversum geweest. Een mooi, oud bos waar veel verschillende paddenstoelen kunnen staan. Omdat het wat natter was dan aan het begin van de herfst waren er ook meer paddenstoelen te vinden. Hieronder een klein overzicht.

Grote stinkzwam

Beukentaailing

Amethistzwam, ook wel rodekoolzwam genoemd

Langsteelfranjehoed

Jonge porseleinzwammen

Gewone boomwrat

De laatste zijn eigenlijk geen paddenstoelen, maar slijmzwammen. Een aparte groep van organismen dus.

Vliegenzwam

Een apart plekje verdient de vliegenzwam. Voor mij de koningin onder de paddenstoelen. In het Spanderswoud waren ze na een beetje zoeken voldoende te vinden.

Al met al toch nog een behoorlijke opbrengst in een slecht paddenstoelenjaar. Mijn persoonlijke favoriet? Ik twijfel tussen de eerste spechtinktzwam en de amethiszwam. Laat ik ze maar ex aequo op de eerste plek zetten.

 


Jaaroverzicht 2017

31 december 2017

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Voor mij persoonlijk was 2017 een jaar van weinig hoogtepunten en veel dieptepunten. Vooral op het gebied van de gezondheid zat het, voor mij en degenen die mij lief zijn, niet mee. Dat heeft ook zijn weerslag gehad op mijn fotografie. Vooral het feit dat ik vanaf september om gezondheidsredenen niet meer mocht autorijden beperkte mij in ernstige mate. Ook het bloggen en reageren op andermans blog is er veelal bij ingeschoten. Al met al een jaar om snel te vergeten. Was het dan allemaal kommer en kwel? Gelukkig niet. Zo heb ik weer een aantal foto’s mogen verkopen en stonden foto’s van mij op de cover van twee boeken. Vooral dat mijn foto gebruikt is voor het boek “Zo fotografeer je de natuur” van Roots Magazine vind ik een grote eer.

En om het jaar positief af te sluiten komt hier mijn jaaroverzicht. Van elke maand de  mooiste, meest bijzondere of dierbaarste foto. Veel plezier met deze terugblik.

januari

De maand januari breng ik traditiegetrouw door in de Oostvaardersplassen. Hoogtepunt dit jaar was een winterse dag waarop volop geschaatst werd. Ik had meer belangstelling voor een groepje baardmannetjes. Dit vrouwtje ging er even mooi voor zitten.

februari

Deze high-key foto van een ooievaar maakte ik in natuurpark Lelystad. Eén van mijn vaste fotografieplekjes. Deze foto is nog niet eerder op mijn blog verschenen.

maart

Net als zo veel andere natuurfotografen ben ik in maart bezig geweest met de bosanemoontjes. Deze sfeeropname bij Amelisweerd vind ik zelf de mooiste.

april

Het hoogtepunt van april was ongetwijfeld de vondst van deze parende oranjetipjes. Het duurde meer dan een uur voordat ik überhaupt ééntje gevonden had in het grote veld pinksterbloemen, maar de beloning was er dan ook naar.

mei

Voor mei is het een moeilijke keus geweest. Zoveel mooie foto’s kunnen maken: steenuiltje, Laakse slenk of Groentjes (vlinder). Toch is het deze opname geworden van een boom op de Westerheide bij Hilversum. Een beetje Afrika in Nederland.

juni

Erg blij ben ik met bovenstaande panorama. Samengesteld uit drie afzonderlijke opnames van dezelfde reegeit. Verbazingwekkend hoe makkelijk en goed je die met de huidige software naadloos aan elkaar kunt plakken. Dit was trouwens bij het Naardermeer.

juli

Van juli wil ik jullie deze foto laten zien. Nog niet op mijn blog verschenen tot nu toe, maar wel één van mijn favoriete foto’s van het jaar. Gemaakt in de “Stille Kern” in het Horsterwold.

augustus

De zomervakantie naar vlinderparadijs de Eifel leverde naast vlinders ook deze vliegende blauwe glazenmaker op. Voor mij de mooiste van de maand.

september

Weinig keuze in september. Ik had welgeteld de keuze uit twee foto’s. Het werd deze van een druppende inktzwam, die ik maakte in het bos vlak bij mijn huis.

oktober

Ook oktober levert een paddenstoelenfoto. Experimenteren met een lampje resulteerde in bovenstaande foto.

november

Eén van de hoogtepunten van mijn jaar: voor het eerst een bosuil gezien en kunnen fotograferen. De herfstsetting geeft nog wat extra’s aan deze foto.

december

Twee dagen sneeuw was genoeg voor de foto van de maand. De Oostvaardersplassen waren magisch gehuld in een witte deken. Lang leve code rood!

Als ik de foto’s zo op een rijtje zie kan ik toch tevreden terugkijken op 2017. In ieder geval voor wat de fotografie betreft. Hoewel ik de tweede helft van het jaar weinig gefotografeerd heb, is het toch een mooie, afwisselende serie geworden. Een mooie afspiegeling van mijn fotografie-interesse. Met andere woorden: ik vind gewoon alles leuk om te doen binnen de natuurfotografie. En dat wil ik graag zo houden.

Ik wens iedereen al het goede voor 2018, maar bovenal een gezond jaar!


Herfst 2017

2 december 2017

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Nu de meteorologische winter is begonnen is het tijd om terug te kijken op de herfst. Een paar keer kon ik er op uit om bij voorbeeld op zoek te gaan naar paddenstoelen. In dit blog een klein overzicht.

Aan het begin van de herfst trof ik deze inktzwam aan vlak bij huis. Een detailopname laat zien waar die naam vandaan komt.

Zoals je ziet nog geen herfstkleuren in de achtergrond, maar fris groen gras. Toch waren er wel al wat oranje tinten te vinden. Hoewel het geen bladeren waren, maar kleine paddo’s.

Een aantal weken later kon ik weer even op pad. In hetzelfde bos kwam ik weer een inktzwam tegen. Nu eens geen detailopname, maar mooi in het bosdecor geplaatst.

De zwam heb ik belicht met een externe lamp, waarvan ik de lichtsterkte en de kleur van het licht (kleurtemperatuur) kan aanpassen. Dat biedt weer nieuwe mogelijkheden voor me. Zo heb ik bij de volgende foto de paddenstoelen van onderen belicht aan de achterkant. Het geeft weer een heel ander beeld.

Maar lang niet alles lukt, dus ik moet er nog flink mee oefenen. Maar dat is dan ook wel weer leuk. Meestal probeer ik zelf alles uit te vogelen en niet te veel dingen op te zoeken op youtube of iets dergelijks. Dan doe je hetzelfde als anderen doen. Zelf uitvinden wat voor jou werkt is toch het leukste.

Gewoon recht-toe-recht-aan fotografie blijft natuurlijk ook leuk. Deze ieniemini  babypaddenstoelen lenen zich daar goed voor. Welke het zijn? Het zouden zomaar streepsteel of de melksteel mycena’s kunnen zijn. Of één van de andere tig soorten myena’s natuurlijk 😉 .

Tot zover even de paddo’s. Ik ben niet echt in de gelegenheid geweest in de bossen de herfstkleuren vast te leggen, maar een klein larikstakje brengt toch wat kleur in dit blog.

Ook met dit takje ben ik in de weer geweest met mijn nieuwe lampspeeltje. Met wisselend resultaat moet ik zeggen. Maar onderstaande foto kan mij wel bekoren.

De lariks fotografeerde toen ik samen met mijn zus een paar uurtjes op pad was met onze camera’s. Altijd leuk om samen aan de gang te gaan! De paddo’s wilden niet zo goed lukken, maar eentje mag toch in dit blog verschijnen. Een omgevallen exemplaar nog wel.

Hoewel ik net zei dat ik niet de herfsttinten heb kunnen fotograferen is er op het nippertje toch nog een foto van een herfstbos. Dit is het fietspad wat ik altijd rij als ik naar de Oostvaardersplassen ga. In de herfst ontstaat er een prachtige oranje-gele tunnel.

En hiermee sluit ik de herfst af. Ik hoop er volgend jaar fotografisch meer mee te kunnen doen. Maar voor nu is het over. Op naar de winter!

 

 

 


Bosuil

22 november 2017

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Ik kreeg laatst de mogelijkheid om met een collega fotograaf mee te gaan naar een bosuilenstek. Het is heel fijn om te merken dat mensen, nu ik zelf niet kan rijden, mij op sleeptouw willen nemen. Binnen een half uurtje waren we in een prachtig bos aangekomen. Wat zijn er toch veel mooie plekjes waar je het bestaan niet van weet! Elk jaar ontdek ik weer nieuwe gebieden en gebiedjes.

Na aankomst moesten we maar kort lopen en daar zit ze. In een oude boom, vlak voor het hol. En met de oogjes open!

De boom staat langs het pad en zo af en toe komt er een wandelaar langs. Die loopt dan langs de boom, maar onze uil trekt zich daar niets van aan. Ze blijft rustig zitten. Alleen als een paar honden onder de boom blijven staan schiet ze even het gat in. Om even later weer tevoorschijn te komen.

Na een tijdje durven ook wij wat dichterbij te komen. En zo kan ik deze foto maken.

De uil geeft me een knipoog als teken dat ze het goed vindt.

Nu de eerste foto’s gemaakt zijn begint het zoeken naar mooie hoeken van waaruit je een iets ander beeld krijgt. En ik probeer de herfstsfeer te betrekken in de foto.

Nog niet helemaal tevreden met bovenstaande foto neem ik toch weer wat meer afstand. Voor mij is dichterbij niet altijd beter. Ook nu gaat dat, wat mij betreft op. De volgende foto vind ik beter geslaagd.

Wat een prachtige vogel is het toch! Ik ben nog vergeten te zeggen dat het voor mij een primeur is. Nooit eerder zag ik een bosuil. Zo af en toe blijf ik dan ook gewoon een paar minuten staan kijken zonder te fotograferen. Gewoon genieten van de uil.

Dan probeer ik nog mijn creatieve kant aan te spreken. Mijn camera heeft de mogelijkheid van dubbele belichting. In het kort wil dat zeggen dat je twee foto’s over elkaar heen maakt. Om de bladeren en de uil nog meer samen in beeld te brengen maak ik eerst een foto van het bladerdak en daarna een foto van de uil. De camera voegt die dan samen tot één foto. Het is, voor mij, altijd een beetje afwachten wat er uit komt. Eén beeld vind ik wel aardig, maar het is het net niet helemaal. Tot ik de foto omzet naar zwart-wit. Dan komt de camouflage van de uil mooi naar voren.

Ik vind het zelf een heel geslaagd beeld. Ben benieuwd wat jullie er van vinden.

Zo levert een uurtje fotograferen bij de bosuil een handjevol mooie foto’s op. En nog belangrijker: een mooie nieuwe natuurervaring.


Herfst

7 december 2016

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Nu de winter haar eerste speldenprikken heeft uitgedeeld is het tijd om de herfstperiode af te sluiten. Hoewel ik minder dan gepland de bossen in ben geweest, heb ik toch een aantal keren kunnen genieten van de kleuren en geuren van de herfstbossen. In dit blog de foto’s die dat opleverde.

Door een lange droge periode kwam het paddenstoelenseizoen laat en langzaam op gang. De eerste poging in het Oostervaardersbos leverde dan ook maar één foto op: Deze inktzwam.

Inktzwam

Op de één na laatste dag van oktober, tijdens familiebezoek in Drenthe, had ik meer succes. In het Kyllotsbos in Smilde kwam ik een aantal mooie exemplaren tegen. Ik ben niet zo goed in het geven van de juiste soortnaam, maar ik denk dat dit een oorzwammetje is. Als het een andere soort is hoor ik het graag.

Oorzwammetje

De volgende meen ik wel zeker te weten: een witte kluifzwam. Het was een behoorlijk groot exemplaar. Ziet er een beetje uit als een modern beeldhouwwerk. De natuur maakt zijn eigen kunst!

Witte kluifzwam

Zoals ik in een eerder blog (Spelen met licht) al vertelde mag tegenwoordig ook de lensbaby mee op pad. En als je hem dan toch mee hebt, kun je hem net zo goed ook gebruiken. Dus heb ik nog even gespeeld met dit creatieve lensje. Voor mij is de moeilijkheid om het effect van de lens subtiel toe te passen in de foto. Je mag zelf beoordelen of dat gelukt is bij onderstaande foto’s.

Al met al een veel grotere oogst dan de eerste keer. En op het eind kwam ik ook nog twee piepkleine amethistzwammetjes tegen. Dat blijft toch een heel fotogeniek paddenstoeltje!

Amethiszwammetjes

Twee weken later had ik tijd om er nog eens op uit te trekken. Dit keer naar een plek waar ik nog nooit geweest was: de bossen bij Lage Vuursche. Als ik door zo’n laan met beuken loop doet het me altijd denken aan een kathedraal.

Boslaan Lage Vuusche

Als ik het grote pad verlaat en de kleine paadjes opzoek, vind ik al snel een groepje paddenstoelen. Om een beetje variatie in mijn paddo-foto’s te houden ga ik vandaag eens beginnen met de telelens in plaats van de macrolens. Bij dit groepje levert dat een beeld op van een klein kabouterdorpje in het bos.

Kabouterdorp

Een beetje omgeving er bij geeft gelijk een heel andere foto. Bij de volgende foto heb ik dat nog wat extremer gedaan. De zwammetjes vallen bijna helemaal weg, maar het geeft wel weer hoe klein ze eigenlijk zijn in het grote bos.

Kleine zwammetjes in het grote bos

Had ik al gezegd dat het de hele tijd motregende? Soms gaat het zelfs wat harder. Nee hè? Bij deze dan! Niet echt weer om lekker buiten te zijn. Helemaal niet met deze lage temperaturen. Maar ik moest en zou er op uit. Al te vaak gingen mijn foto-ochtenden niet door de laatste maanden. En regenachtig weer geeft ook weer andere mogelijkheden. Zoals onderstaande foto van regendruppels op een herfstblad.

Druppels op herfstblad

Natuurlijk heb ik niet de hele tijd met mijn ogen de bosgrond afgespeurd. Ook de bomen zijn nu op hun mooist met hun herfstkleuren. Ik waag me nog maar eens aan het fenomeen van beweging tijdens het fotograferen. Sommige fotografen hebben zich er echt in gespecialiseerd. Ik vind de resultaten meestal tegenvallen. Kwestie van smaak denk ik. Zo heel af en toe probeer ik het zelf wel eens. En meestal verdwijnen dan alle foto’s in de digitale prullenbak. Maar vandaag komt er eentje, zij het op het nippertje, door de keuring.

Herfstbibbers

Ik weet niet eens of ik hem nou echt mooi vind, maar het heeft iets waardoor het mij toch aanspreekt.

De mooiste foto van de dag maakte ik aan het eind van de ochtend. Een piepklein zwammetje stond in een holte van een omgevallen boom. Door de donkere achtergrond lijkt het net een schemerlampje.

Lampje in het donkere bos

Hierna ben ik nog één keer op pad geweest voor de paddenstoelen. Maar een nachtvorstje had het aantal behoorlijk gedecimeerd. Toch kwam ik tevreden thuis met één mooie foto.

Plooivlieswaaiertjes

Ik zag een tak op de grond liggen met wat vaalbruine zwammen er op. Niet echt fotogeniek. Maar toen ik de tak omdraaide bleken ze een prachtige onderkant te hebben. Het heet een plooivlieswaaiertje. Mij vertelt door iemand die er veel meer van af weet dan ik. En ze schijnen redelijk tegen de vorst te kunnen.

Hiermee sluit ik de herfst af. Op naar een strenge winter, met veel vorst en sneeuw!


Het bos in: beek en bomen

15 november 2015 ***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

In mijn vorige blog heb ik het mij gemakkelijk gemaakt. Door paden en lanen in het bos te fotograferen krijg je al snel een mooie compositie en diepte in je foto. Maar het fotograferen van de bomen zelf is een stuk lastiger. In dit blog zal ik een poging wagen. Daarnaast speelt in dit bos de Leuvenumse Beek een belangrijke rol. En die rol zal zij ook in dit blog vervullen.

Zoals gezegd was ik rond zonsopkomst al in het bos. Het licht is dan nog koel en geeft een blauwige gloed aan het landschap. Dat is goed te zien op de eerste foto. Een beetje sinister sfeertje zo met de mist en het stille water van de beek.

Het donkere bos

In bovenstaande foto heeft de beek de rol van een bospad op zich genomen. Dus is de volgende uitdaging om een interessante foto te maken van alleen maar bomen. Ik heb er voor gekozen de bosbodem buiten beeld te houden om een rustiger beeld te krijgen. De herfsttak moet de foto net dat beetje extra geven.

Herfsttak beukenbos

De zon, ondanks dat hij niet door de mist komt, klimt toch hoger en het licht veranderd van kleur en wordt warmer. Ik maak nogmaals eenzelfde soort foto, nu met de grond in beeld.

Mistig herfstbos met tak

Ik laat de bomen even met rust en wandel rustig langs de door het bos stromende beek. Her en der zie ik werkzaamheden en een infobordje geeft duidelijkheid. De oevers van de beek worden verlaagd, zodat gedeeltes van het bos nu en dan overstromen. Ook is er zand in de beek gebracht om ondieptes te creëren en zullen rechtgetrokken gedeeltes weer teruggebracht worden naar de natuurlijke loop. Dit alles om de natuurwaarden te vergroten en te versterken. Of de theorie overeenkomst met de praktijk zal moeten blijken. Wat al wel te zien is, is dat de beek op een aantal plaatsen een stuk breder is.

Leuvenumse beek in de herfst

Er ontstaan zelfs een soort van vijvers. Dit geeft weer leuke mogelijkheden voor foto’s met spiegelingen. Hieronder een voorbeeld daarvan.

Beekspiegeling

Hierna verlaat ik het beekdal om langzamerhand terug te keren naar het startpunt. Ik kom langs een stuk bos waar een aantal lariksen staan. Deze naaldbomen laten in de herfst, in tegenstelling tot sparren en dennen, hun naalden vallen. Ze kleuren dan ook prachtig geel. Samen met het rood van de struiken die er omheen staan levert dat een kleurrijk geheel op.

Kleurrijk

Op de terugweg kom ik langs de rand van het Hulshorsterzand. Hier staan meer dennen en het jonge berkje steekt prachtig af de donkere naaldbomen. Met deze foto eindigt mijn laatste herfstblog. Ik hoop dat ik een beetje geslaagd ben met het in beeld brengen van het bos. En dat je door de bomen het bos nog ziet. Ik vond het een leuke uitdaging en ben niet ontevreden over het resultaat. Alhoewel ik nog genoeg ruimte zie om één en ander te verbeteren.

Herfstberkje


Het bos in: bospaden

8 november 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

Zoals ik mijn vorige blog al geschreven heb, ben ik al een aantal keren het bos in geweest deze herfst. Mijn focus lag dan steeds op de paddenstoelen. Een heerlijk onderwerp om te fotograferen. De herfst loopt nu toch wel snel naar het einde toe. De eerste kale bomen verschijnen langs de wegen en ook in het bos zijn de meeste bladeren al gevallen. En dus ga ik nog eens het bos in om de herfstkleuren te fotograferen. Ik heb me vandaag een opdracht meegegeven: geen paddenstoelen, maar het bos zelf fotograferen. Dat lijkt niet zo lastig, maar ik weet van te voren al dat schijn bedriegt. Het gezegde “door de bomen het bos niet meer zien” geldt zeker voor ondergetekende fotograaf. Het is een kunst om uit de wirwar van takken en stammen een mooi beeld te destilleren. Een leuke uitdaging dus.

Ik ben net na zonsopkomst in het Leuvenumse Bos. Op de weg er naar toe zie ik nevelslierten en laaghangende mistvelden boven de akkers. Dat belooft wat. Ik zie de zonnestralen al door het bos vallen. Maar als ik in het bos ben is de zon nog nergens te bekennen. Ik loop eerst wat rond om wat inspiratie op te doen. Hier en daar maak ik wat foto. Meestal duurt het even voordat ik er in kom. Maar van lieverlee kom ik in de juiste modus en ben ik lekker aan het fotograferen. En ondertussen genieten van de prachtige omgeving niet te vergeten!

Ik maak gedurende deze ochtend te veel foto’s om in één blog kwijt te kunnen. Dus is dit deel 1 van een dubbelblog. Ik zal eerst foto’s laten zien die ik maakte van paden en lanen. Altijd een dankbaar onderwerp in een bos, waarmee je een mooie diepte in je foto’s kan brengen.

Bospad

Hetzelfde plekje heb ik ook nog als staand formaat gefotografeerd. Om nog meer nadruk te leggen op de hoogte van de bomen.

Bospad staand

Zoals je ziet is het nog vrij mistig in het bos. En het lukt de zon niet om er doorheen te prikken. De zogenaamde zonneharpen of jacobsladders blijven dan ook achterwege. Maar sfeer is er genoeg! En op dit vroege tijdstip nog heerlijk rustig. Ik wandel dus het pad af en na elke bocht doemt er weer een nieuw mystiek uitzicht op.

Mystiek bos

Dit soort feeërieke foto’s zijn precies wat ik voor ogen heb. Ik experimenteer ook wat met beweging in het beeld, maar de uitkomsten kunnen mij niet bekoren. Er zijn anderen die dat veel beter kunnen. Na een tijdje kom ik op een breder pad met een fietspad ernaast. De kleine paaltjes geven hier wat extra’s aan het beeld.

Fietspad

En als je de ander kant opkijkt zie je dit. Ik blijf even staan om te genieten.  Zo af en toe moet je gewoon even de camera ter zijde leggen en alleen maar om je heen kijken, ruiken en voelen.

herfstbos met pad

Ik ben nu niet meer de enige die geniet. Wandelaars, hondenuitlaters en mountainbikers nemen langzamerhand het bos in bezit. En zo geniet iedereen op zijn eigen manier van deze heerlijke omgeving. Ik loop al weer langzaam richting de parkeerplaats. Zonder haast, want dat past niet bij deze sfeer en omgeving.  Ik kom langs het begin van de Poolseweg. Die het bos doorsnijdt en van Hierden naar Leuvenum loopt.

Poolseweg

Het is een prachtige ochtend geworden. Ook al is de door mij gewenste zon achterwege gebleven. Maar misschien juist daardoor heb ik deze sfeerbeelden kunnen vastleggen. Ik sluit af met een foto waarbij de herfstkleuren de boventoon voeren.

Leuvenumse herfstkleuren

In deel 2 zal ik de rest van de foto’s van vandaag laten zien. De Leuvenumse beek zal hierin zeker een rol spelen en ik zal me wat meer richten op de bomen. Zonder het bos uit het oog te verliezen. Wordt vervolgt …….

 


Buikschuiven in het bos

27 oktober 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

Het is al weer meer dan drie weken geleden dat ik mijn laatste blog schreef. Dat heeft verschillende oorzaken. Geen tijd om er veel op uit te trekken en ik bemerk ook een zekere blogmoeheid. Maar geen reden tot paniek hoor. In het leven gaat niets altijd op maximaal vermogen. Dus rustpauzes horen erbij, ook wat betreft fotografie. En ik heb niet helemaal stilgezeten de afgelopen weken. Twee keer ben ik er op uit getrokken om paddenstoelen te fotograferen. In dit blog wil ik jullie de resultaten laten zien.

Mijn eerste tochtje ging naar het prachtige Speulderbos. Het is de tweede week van oktober en de bomen zitten nog volop in het groene blad. Omdat het licht niet uitnodigde tot het fotograferen van de bomen en het bos concentreer ik me op de paddenstoelen. De eerste interessante soort die ik tegenkom is gelijk één van mijn favorieten: de porseleinzwam.

Vreemde sfeer

De foto geeft mooi de sfeer weer in de ochtendschemering tussen nacht en dag.

Hierna duurt het een tijd voordat ik iets zie wat ik de moeite van het fotograferen waard van. Ik verval in een oude fout: ik loop te veel en kijk niet goed genoeg. Maar uiteindelijk blijf ik staan bij een groepje al wat oudere paddenstoelen. Geen idee welke soort het is, maar ik vind een mooi detail in de omgekrulde hoed.

Paddokrul

De inspiratie is terug en een paar meter verder zie ik twee kleine zwammetjes tussen het mos staan. Nu neem ik juist wat meer afstand om de fragiliteit te benadrukken.

Tweeling zwammetjes

Je kan hier ook goed zien hoe groen alles nog is. De herfstkleuren moeten nog komen. Maar voor paddenstoelen maakt dat niets uit. Nu ik wat meer tijd neem om om me heen te kijken zie ik er steeds meer. Maar voor het volgende groepje hoef ik niet erg mijn best te doen. Die zijn zo groot dat ze moeilijk over het hoofd gezien kunnen worden.

Sombere hongingzwammen

Het zijn Sombere honingzwammen. Waarom ze somber zijn heb ik niet kunnen ontdekken. Ik wordt er in ieder geval vrolijk van. Wat een leuk groepje en ze staan ook nog eens op een mooie plek. Een halve meter verder staat nog een stelletje van deze soort. En die zijn net zo fotogeniek.

Honingzwam: vader met kids

Het doet me denken aan een ouder met een stelletje kinderen onder zijn hoede.

Intussen is het tijd geworden om me weer richting huis te begeven. Dus met stevige tred loop ik richting restaurant ‘Boshuis Drie’, waar de auto geparkeerd staat. Maar als ik een dikke tak vol met porseleinzwammen zie liggen, moet ik daar nog even mee aan de slag. Voordat ik vanmorgen vertrok had ik al een foto in gedachten en dit is de mogelijkheid om dat plannetje ten uitvoer te brengen. Na wat proberen, met de instellingen spelen en het zoeken van een goede compositie kom ik uiteindelijk tot dit resultaat.

Porseleinzwam van onderen

De mooiste foto van vandaag vind ik zelf. Een goede afsluiter dus en dan is het tijd voor een bakkie koffie!

Het tweede paddo-uitje was in de Drentse bossen bij Grolloo. Samen met mijn zus een ochtendje buikschuiven tussen de bladeren. Ik wil vandaag wat andere foto’s maken dan de vorige keer. Meer sfeer en minder registrerend. Al snel zien we genoeg paddenstoelen om mee aan de gang te gaan. Ik richt me vooral op de wat kleinere exemplaren. De ervaring leert dat je daar wat meer me kunt dan met die grote joekels. Ik zoek bewust naar een onscherpe omgeving rondom het zwammetje. En dat lukt.

Mycena

Dit is dus wat ik zo’n beetje in mijn hoofd had. Natuurlijk leent niet elke paddenstoel tot deze benadering. De geweizwammetjes groeien op een afgebroken tak en kun je mooi fotograferen met het bladerdak op de achtergrond. De zon en de lichte plekken zorgen voor de bekende bokehcirkels.

Geweizwammetjes

De volgende paddenstoel waar ik mijn aandacht op richt is wat groter. Het zou heel goed één van de russula soorten kunnen zijn. Als het zou moeten zou ik gokken op een braakrussula. Maar mocht je het weten dan hoor ik het graag. De bovenkant was in ieder geval roze-rood van kleur.

Russula?

Een soort die ik wel herken is de amethistzwam. En die staan hier in veelvoud. Lastig is het dan om het goede exemplaar te vinden. De vorm van deze spreekt me wel aan.

Amethistzwam

Ik keer weer terug naar het allereerste zwammetje van vandaag. Er staat namelijk nog een broertje bij en ik wil eens kijken of ik die in de compositie kan betrekken. Door de camera iets scheef te houden komt het kleintje uit de hoek. Ik vind dat een wat spannender beeld opleveren dan als hij gewoon recht staat.

Met zijn tweetjes

Zo zijn we allebei lekker bezig. En natuurlijk helpen we elkaar met het aanwijzen van leuke exemplaren en de instellingen van de camera. Twee weten meer dan één tenslotte. We besluiten even een klein stukje verder te lopen, waar de zon wat meer de bosbodem bereikt. En dat zie je gelijk terug in de foto’s. Het bruin/oranje verandert in rood/geel. Deze zwammetjes groeien bovenop een omgevallen boomstam, waardoor ik ze een beetje van onderen kan fotograferen.

Groepje mycena's

De zelfde achtergrond zie je terug bij dit duo. Ik heb hierbij wat geëxperimenteerd met het bijschijnen met een zaklampje en het gebruik van de interne flitser van mijn camera. Door de lichte achtergrond worden de paddenstoeltjes snel wat te donker naar mijn smaak. Onderstaande foto is gemaakt met de flitser met daarover een papieren zakdoekje om het licht wat te dempen. Vergelijkbaar met een diffuser. Een techniek die ik al eerder heb gebruikt.

Duo zwammetjes

Dan trekken we nog even verder en concentreren ons nog even op het kleine grut tussen de bomen. Wederom een Amethistzwam, maar nu wat vager in beeld gebracht.

Vage amethiszwam

Maar het allerkleinste heb ik voor het laatst bewaard. Ik wist van het bestaan, maar heb ze nog nooit bewust gezien, laat  staan gefotografeerd. Ik heb het over de Tengere Beukentaailing. Een speldeknopje dat groeit op half vergane beukenbladeren. Zo’n 10 mm hoog en heel erg dun. Letterlijk een speld! De eerste uitdaging is om er één te vinden die een beetje vrij staat. De meesten staan diep tussen de vers afgevallen bladeren. Een beetje bladharken helpt.

Tengere Bekentaailing

Mooi, maar dat moet nog abstracter kunnen. Dus weer zoeken naar het juiste diafragma en positie. Het blijft leuk om te doen en naar een foto toe te werken die je in gedachten hebt. En dit is het geworden, een ielig zwammetje in een zee van bladeren.

In een zee van bladeren

Al met al is het een blog geworden met best veel foto’s. Dat is het nadeel als je twee foto-uitjes in één blog stopt. Hopelijk hoeven jullie nu niet zo lang te wachten op het volgende blog als deze keer. Ik doe mijn best.


Mistig

4 oktober 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

Je hebt van die oktoberochtenden dat de nevel boven de plassen zweeft, verlicht door een waterig zonnetje. Ideale omstandigheden voor de natuurfotograaf! Ik hoop vandaag op die omstandigheden. Ik krijg echter iets meer dan ik gewenst heb: dikke mist beperkt het zicht tot zo’n 100 meter. Maar niet getreurd, ik ga er gewoon lekker op uit.

Ik ga vandaag naar de Stille Kern in het Horsterwold bij Zeewolde. Het is al weer een tijd geleden dat ik er was en er is de afgelopen jaren flink gewerkt aan natuurverbetering. Nu wil dat niet zeggen dat het mooier wordt, maar dat zullen we wel zien. Hoewel dat nu nog lastig is met die dikke mistdeken.

Mistig

Ik vind het altijd heerlijk om rond te lopen in een mistig landschap. Het is dan vaak heel stil en je hebt het gevoel dat je alleen op de wereld bent. Even ontsnappen aan het gedoe van alledag. Af en toe wordt de stilte verbroken door overvliegende ganzen of een eikel die van de boom op de grond valt. Maar al die geluiden accentueren de stilte alleen maar.

Ik loop eerst een rondje om de oude plas. Hopelijk trek de mist straks op en kan ik het nieuwe gedeelte verkennen. Water en mist is een goede combinatie, dus genoeg mogelijkheden om foto’s te maken.

Mistpaaltjes

Her en der zie ik paddenstoelen groeien, maar vandaag laat ik die even voor wat ze zijn. Ik wil me concentreren op de landschappen. Ik kom aan het eind van de plas. Een mooie plek om even uit te rusten. Ik geniet van het uitzicht, hoewel het zicht beperkt is.

Eind van de plas

Dit is toch genieten!?

Ik loop terug langs de andere kant, maar daar is toch een stuk minder te zien. Of de foto’s beginnen steeds meer op elkaar te lijken. Op een gegeven moment ben je wel klaar met mist-water-riet. Als ik bijna terug ben bij de uitkijkheuvel waar ik gestart ben, zie ik dat een groepje bomen al wat herfstkleuren begint te krijgen. Nu is het altijd lastig om de kleuren mooi over te laten komen in deze omstandigheden, maar ik doe toch een poging.

Mistige herfstkleuren

Nu ik weer op het beginpunt ben is het tijd om het nieuwe gedeelte te verkennen. Het zicht is nog steeds beperkt, maar we zien wel wat we tegenkomen. Ook hier zijn nu plassen uitgegraven en zijn bomen gekapt. Dat lijkt een beetje een trend aan het worden want ik zie dat op meer plaatsen. Het water geeft ook hier weer mogelijkheden om te fotograferen. Deze boom staat aan de andere kant en zijn silhouet wordt weerspiegeld in het stille water.

Mistsilhouet

Zoals je ziet is er niet veel te zien van het nieuwe gebied. Daarvoor moet ik nog eens terug komen op een dag met wat beter zicht. Maar de eerste indruk is zeker niet slecht! Ik blijf het water volgen, ook om niet te verdwalen. Echt verdwalen kan in Nederland volgens mij niet, maar even de verkeerde kant op lopen kan je wel een uurtje extra kosten om weer bij de auto komen.

Het begint warempel iets op te klaren! En ook de kleuren komen terug in het landschap. De groene algen geven extra kleur aan onderstaande foto.

Algenplas

Het zicht wordt nu snel beter, maar voor mij is de ochtend afgelopen. Tijd om weer op huis aan te gaan. Ik heb genoten en gemerkt dat “slechte” weersomstandigheden om te fotograferen niet bestaan. Je accepteert het weer van het moment en maakt er het beste van. Maar volgende keer hoop ik toch iets meer te kunnen zien van dit prachtige gebied.


Paddo tijd

26 september 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

Na een rustige periode wat fotografie betreft heb ik eindelijk weer wat tijd om in deze mooie hobby te steken. En net als een paar weken geleden ga ik op pad met leden van de natuurfotografenclub VNF-Nijkerk. Deze keer gaan we op zoek naar paddenstoelen in het Waterloopbos bij Kraggenburg in de Noordoostpolder. Volgens de kenners een mekka voor de paddenstoel.

Als ik als laatste aankom duiken we gelijk het bos in. En al snel struikelen we over de vele soorten paddenstoelen. Iedereen gaat lekker aan de gang met zijn eigen modellen. Ik richt me eerst op het kleine spul

Duo

Ik ben geen paddo-expert, maar denk te weten dat dit dwergwieltjes zijn. En er zijn er heel veel van. Allemaal groeiend op een blaadje. Kun je voorstellen hoe klein ze zijn. Maar prachtige modelletjes om mee te werken. En dus steek ik nog even tijd in dit groepje. Goed lettend op de bokehcirkels in de achtergrond probeer ik een mooie compositie te maken. Uiteindelijk levert dat deze foto op.

Dwergwieltjes

De rest van de groep is inmiddels verder het bos ingetrokken. Ik ga ze achterna en vind ze terug op een plek met grote vliegenzwammen. Voor mij toch wel de Koning de Zwammen.

Koningsgroepje

De achtergrond is de weerspiegeling van het bos in de vijver. En er staan er nog veel meer! Ik zoek een mooie eenling uit en probeer ook nu weer een mooie achtergrond te creëren. Iedereen mag zelf beoordelen of dat gelukt is.

Eenling

Wat een prachtige juweeltjes zijn het toch. Ik kan er geen genoeg van krijgen en blijf foto’s maken. Er zijn ook zo veel mogelijkheden om ze in beeld te brengen. Hier nogmaals een groepje.

Groepje vliegenzwammen

En om het af te leren nog een eenling die aan de voet van een boom staat, met weer de vijver als achtergrond.

Amanita muscaria

Omdat overmaat schaadt laat ik het hierbij. Met tegenzin loop ik verder. Maar wie weet wat we verder nog tegenkomen in dit prachtige paddenstoelenbos. Het is leuk om te zien hoe iedereen om zijn/haar eigen manier bezig is. De één wordt helemaal enthousiast als hij een zeldzame soort ziet en de ander maakt de soort niet uit, als er maar een mooie foto van te maken is. En dan zijn er ook nog mensen die gewoon lekker aan het fotograferen zijn en genieten van de natuur. En genieten doe ik zeker. En ondertussen probeer ik die perfecte foto te maken. Niet dat dat gaat lukken, maar het streven is er altijd.

Er is zoveel te zien in het bos dat het soms moeilijk is om een exemplaar uit te kiezen. Maar als ik een klein rodekoolzwammetje zie staan is de keus snel gemaakt. Dat vind ik ook van die leuke, fotogenieke zwammetjes.

rodekoolzwam

Zoals gezegd: er staan er genoeg, maar het is de kunst net dat zwammetje te vinden die op een mooi plekje staat. Dus veel getuur naar de grond, afgebroken takken en omgevallen stammen. En dan vind je soms van die kleine diamantjes zoals deze.

Amethistzwam

Dan struikel ik weer over een stukje met allemaal dwergwieltjes. Die had ik natuurlijk al, maar ik zie een leuk groepje op een blad staan. Voor de foto leg ik het blad even op de brugleuning. Zo krijg ik een mooiere achtergrond. En ik hoef niet op mijn buik op de grond te liggen.

Schemerlampjes

De ochtend loopt al bijna ten einde en het is tijd langzamerhand weer richting de parkeerplaats te gaan. Maar ondertussen let ik natuurlijk goed op of ik nog iets leuks zie staan. Een onbekende paddenstoel staat een beetje in een donker hoekje. Zo krijg je gelijk een heel andere sfeer in je foto. Het heeft wel iets.

paddo

Ik heb hierbij de flitser van mijn camera gebruikt. Om minder hard licht te krijgen doe ik er één velletje van een papieren zakdoekje voor.

Als ik weer langs de vliegenzwammen loop zie ik een exemplaar met een omhoog gekrulde rand. Ik zie er een mogelijkheid tot een wat meer abstracte benadering van een paddenstoel in.

Detail vliegenzwam

Het lijkt me een mooie afsluiter van deze ochtend. Ik heb weer genoten en ben benieuwd wat de anderen voor resultaten hebben. Dat zullen we vast nog wel zien op de volgende clubavond.


De laatste herfstkleuren?

23 november 2014

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Vandaag eindelijk weer met de camera op pad. Afgezien van twee uurtjes in de tuin van mijn moeder, is het al weer een maand geleden dat ik op stap ben geweest om te fotograferen. Ik begon zelfs afkickverschijnselen te ontwikkelen: trillende handen, zweten en meer van die ongemakken. Maar vandaag mag ik weer het bos in! De herfstkleuren lopen een beetje op het eind, maar ik hoop die laatste loodjes te kunnen vangen in een aantal mooie foto’s.  Doel van de reis: het Leuvenumse bos.

Als ik het bos in loop via de brede zandweg zie ik al snel een aantal vliegenzwammen aan de kant staan. Het zijn flinke jongens. Terwijl ik bekijk hoe ik die het beste kan fotograferen zie ik tussen het blad ook een een paar kleine vliegenzwammetjes staan. Eigenlijk zijn die veel leuker! Dus verleg ik mijn aandacht en kan ik dit kleintje tussen de bladeren vastleggen.

Baby vliegenzwam

Baby vliegenzwam

De foto’s van de grotere exemplaren halen het niet bij deze, dus alleen het kleintje haalt dit blog.

Ik wandel dieper het bos in via de Poolseweg. Een prachtige laan door het bos en gelukkig is er nog genoeg kleur te zien. En als de zon door komt is het helemaal genieten!

Poolse weg

Poolseweg

Eén van de redenen dat ik dit bos heb uitgekozen voor vandaag is de Leuvenumse beek die hier stroomt. Een stromende beek in een herfstbos lijkt me een mooi onderwerp om te fotograferen. In de praktijk blijkt dat toch lastig te zijn. De beek stroomt erg langzaam, waardoor het op de foto’s vaak gewoon op een sloot lijkt. Er zijn wel wat kleine versnellingen, maar die leveren te weinig beweging op. Ik kan één plek vinden waar zich wat takken hebben opgehoopt en daardoor een soort van watervalletje ontstaan is. Steile oevers en de diepte maken het niet mogelijk om hier de beek over te steken. En dat is weer nodig om het water goed in beeld te krijgen. Omlopen dus! Als ik dat gedaan heb kan ik vanaf de andere kant de beek bereiken en proberen deze mooi te fotograferen. Het feit dat er allerlei takken in de weg zitten en ik tegen de zon in moet fotograferen maakt het er niet makkelijk op. Al met al is het hard werken om een foto te maken. Uiteindelijk lukt het me om één foto te maken waarover ik redelijk tevreden ben.

Leuvenumse beek

Leuvenumse beek

Toch nog een beetje een rommelig plaatje, maar zoals gezegd kon ik er niet meer van maken. Ik heb een grijsfilter gebruikt om een langere sluitertijd te kunnen gebruiken en zo het stromende water te laten zien.

Ik laat de beek voor wat ie is en kijk wat er allemaal nog meer te zien is in het herfstbos. Paddenstoelen natuurlijk! En wel een paar rodekoolzwammetjes, ook wel amethistzwam genoemd.

Rodekoolzwammetje

Rodekoolzwammetje

En naast de paddenstoelen zijn de herfstkleuren van de bomen natuurlijk ook een mooi foto-onderwerp. Meestal als ik in het bos fotografeer neem ik een pad mee in de compositie om diepte te creëren. Maar deze boom stond midden in het bos, zonder paadje er langs. Dan toch maar een simpele compositie met het onderwerp in het midden.

Herfstkleuren

Herfstkleuren

Toch wel een aardige foto geworden, al zeg ik het zelf.

Ik wandel nog even verder en bedenk dat ik nog iets wil doen met de mooi gekleurde blaadjes. Eerst probeer ik blaadjes die aan de takken hangen te fotograferen, maar het waait net iets te hard daarvoor. Maar ik kan natuurlijk ook gewoon aan de gang met het afgevallen blad! Die leg ik gewoon op een bankje en heb dan geen last van de wind. Het is altijd een beetje uitproberen wat voor een beeld je kan maken. Kwestie van kijken wat je door de zoeker ziet en dan variëren met de instellingen. Zo komt ineens deze druppel in beeld.

De druppel

De druppel

Leuk hoe de druppel als een soort vergrootglas werkt en de nerven laat zien.

Zo kan ik wel uren door blijven klooien. Maar helaas is de ochtend al weer bijna om en is het tijd om weer op huis aan te gaan. Als afsluiter een meer abstractere foto van een herfstblaadje. Het is bijna kunst, toch?

Herfstblaadje

Herfstblaadje

Misschien dat ik hier nog wel wat meer tijd in ga steken. En het kan gewoon thuis op de keukentafel!


Samen op paddo jacht

26 oktober 2014

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Vandaag wordt een bijzonder fototochtje. Waarom? Ik heb een “cursist” die met me mee gaat. Mijn zus heeft net een nieuwe camera met een macrolens gekocht en ze wil graag wat tips. Nu heeft ze de eerste fout eigenlijk al gemaakt door een Canon te kopen, maar ja het blijft toch je familie hè? Dus gaan we samen op pad. Wat is er dan mooier om het bos in te gaan op jacht naar paddenstoelen. We hebben afgesproken bij restaurant “Boshuis Drie” in het Speulderbos. Dat ligt mooi in het midden van onze woonplaatsen en het is natuurlijk een prachtig bos. Als ik op de locatie arriveer zie ik een grote groep fotografen staan. Ze zal toch niet al haar collega’s en vrienden meegenomen hebben? Dat blijkt gelukkig niet het geval. Deze groep gaat waarschijnlijk een workshop volgen en ik wandel samen met mijn zus, die er al was, het bos in.

We hoeven niet ver te lopen om de eerste mooie paddenstoelen te vinden. Ik laat haar eerst lekker haar gang gaan en aan de hand van de gemaakte foto’s probeer ik wat mee te geven over diafragma, sluitertijd, ISO en witbalans. Leuk om te zien hoe duidelijk de verschillen soms zijn. Voordeel voor mij is dat ik gedwongen ben om langer op één plek te blijven. Meestal loop ik veel te veel, maak wat foto’s en wandel dan weer verder. Maar als je op dezelfde plek blijft zie je dat er op een paar vierkante meter vaak al genoeg te vinden is. Zoals deze geweizwammetjes.

Geweizwammetjes

Geweizwammetjes

We merken gelijk dat je soms op een foto meer ziet dan met je eigen ogen. Zoals een piepklein slakje dat op een omgevallen paddenstoel zit. Ook blijkt het lastig om zonder statief te werken. Ik ben zelf iemand die 99% van zijn foto’s met statief maakt. Of anders op zijn minst toch een rijstzak of een ander stabiel oppervlak. Omdat ze nog geen statief heeft leen ik de mijne even uit en laat mijn zus ervaren hoe het is om met statief te werken. Want het kan soms ook wel eens lastig zijn. Wel weer een mooi moment om uit te leggen dat je met statief langer sluitertijden kan gebruiken en dus een lagere ISO (minder ruis) of kleiner diafragma (groter scherptegebied). Ik lijk wel een docent! 😉 Maar ze pikt het snel op en na een uur(!) op hetzelfde plekje lopen we verder.

We zijn nog geen tien meter op weg als mijn oog valt op een aardappelbovist. Er liggen er veel in dit bos en ik laat ze eigenlijk altijd met rust. Ik vind ze namelijk niet erg fotogeniek. Maar deze valt op omdat hij is opengebarsten en een mooi “kratermondje” heeft. Dus gaan we weer plat op de grond. De foto’s worden wat druk door het vele blad en daarom zet ik een fototas erachter. Dat ziet er beter uit.

Aardappelbovist

Aardappelbovist

Ik heb nog steeds een foto in mijn hoofd, waarbij je de sporen eruit ziet komen. Heb al een ideetje hoe ik dat zou kunnen aanpakken. Maar dan moeten de omstandigheden precies goed zijn. Misschien dat het ooit gaat lukken. Wel een leuk project lijkt me.

Gezellig keuvelend lopen we door het bos. Ondertussen uitkijkend naar mooie paddo’s. Het voordeel van twee paar ogen is dat je meer ziet. Zoals deze kleine paddenstoel, die parmantig rechtop stond tussen de gevallen bladeren. Kon ik weer de schoolmeester uit hangen om te vertellen dat je ook met een macrolens de omgeving mee kan nemen in de foto. In dit geval de bomen in de achtergrond. En zo weer een heel ander beeld krijgt.

Parmantig

Parmantig

Even later komen we op een plekje waar heel veel verschillende paddenstoelen staan. Mijn zus heeft de smaakt te pakken en gaat helemaal los! Ikzelf doe het wat rustiger aan en geef af en toe wat aanwijzingen. Bijvoorbeeld over dat ene takje dat stoort of dat blaadje dat een vervelende schittering geeft. Paddenstoelen fotograferen is toch ook een beetje tuinieren. En soms de werkelijkheid wat mooier maken dan ze is. Een goed voorbeeld is de volgende foto. We vinden een omgevallen of omgetrapt rodekoolzwammetje. Ik zet hem op een boomstam tussen het mos en maak mijn foto. Niet zoals we hem aantroffen, maar wel een mooi beeld.

Rodekoolzwam

Rodekoolzwam

Ik moet er wel bij vermelden dat ik nooit een paddenstoel hiervoor expres zou plukken of afbreken! Maar als ik één zie liggen, maak ik er zeker gebruik van. Zo heb ik ook wel eens mooi de onderkant van een paddenstoel kunnen fotograferen.

Gelukkig was dit niet het enige exemplaar van deze soort die we vonden. Sterker nog: er stonden er heel veel! En ik vind ze erg mooi om te fotograferen. Omdat er genoeg stonden konden we mooi tegelijkertijd aan de gang. Het is altijd weer uitproberen met wat je scherp wilt en wat onscherp. Hier heb ik wat blaadjes op de voorgrond gebruikt om daar extra onscherpte te krijgen.

Dichtgevouwen

Dichtgevouwen

Een ander optie is om meerdere exemplaren in beeld te nemen. En zo een herhaling op de achtergrond te krijgen. Dat werkt meestal erg goed. Hieronder een voorbeeld van dit “trucje”.

Herhaling

Herhaling

Als ik bij een ander inzoom op het randje zie ik een hinderlijk takje. Ik haal het weg en zie dan ineens dat het takje beweegt! Het blijkt een klein rupsje te zijn. Snel zet ik hem terug waar ik hij zat. Uiteraard is hij nu wat verstoord en hij kijkt wat onrustig om zich heen. Sorry kleintje, ik had echt niet gezien dat je een rupsje was!

Rupsje

Rupsje

Ik heb nagevraagd op het forum van waarneming.nl wat het is en het blijkt de rups van de gele oogspanner te zijn. Nooit van gehoord. Zo leer je elke keer weer. En mijn zus heeft zeker wat geleerd vandaag. Nu maar hopen dat het blijft hangen 😉

Na een bakkie koffie in het restaurant is deze “masterclass” voorbij. Het was gezellig en wie weet doen we het nog eens. Diegene die benieuwd zijn naar de foto’s van mijn zus kunnen even op deze link klikken: https://www.facebook.com/heleen.vos.58/posts/525461567589218


Mistige herfstochtend

12 oktober 2014

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Mist….., zover het oog reikt. Maar dat is niet zo ver natuurlijk met deze omstandigheden! Maar ik hou van mist. Het geeft en geweldige sfeer aan je foto’s. Alleen is dan altijd de vraag: waar heen te gaan? De laatste tijd merk ik dat ik toe ben aan wat nieuwe gebieden. Beetje uitgekeken op de voor mij bekende plekken. Soms kijk ik dan op Google Maps om nieuwe stukjes natuur te ontdekken en ook de wat minder bekende plekken een keer met een bezoek te vereren. Mijn oog valt nu op een stukje heide in de buurt van Nijkerk. Een aantal vennen zou kunnen zorgen voor mooie plaatjes in de mist. Natuurlijk weet je vanaf een computerscherm niet hoe het er ter plekke uit ziet. Mag je überhaupt het gebied wel in en zijn er wel paden? Waar kan ik de auto kwijt? Allemaal dingen die je pas goed kunt zien als je er bent. Het is dus altijd een beetje een gok, maar het kan verrassend goed uitpakken.

Als ik arriveer is het net zo’n beetje tijd dat de zon op komt. Ik stap uit de auto en loop het enige pad op dat er is. De maan schijnt nog vaag door de mist heen.

Laan met maan

Laan met maan

Op de GPS van mijn telefoon zie ik dat de vennen rechts van het pad liggen. Helaas staan daar ook bordjes: kwetsbaar natuurgebied. Verboden toegang! Ja, dat zie je dus niet op Google Maps. Er zit dus niets anders op dan gewoon het pad te volgen. Geen straf hoor, want de sfeer is heerlijk. Dan zie ik links van het pad een veldje met hoog gras en een klein ven. Hier geen bordjes! Het eerste dat opvalt zijn de enorme hoeveelheid spinnenwebben die in het gras hangen. Voor mij een leuke uitdaging die in beeld te brengen.

Hangmat

Hangmat

Gemaakt met mijn groothoek lens voor het totaalplaatje.

Tot nu toe heb ik in mijn fotografie carrière nog niet veel gedaan met bedauwde spinnenwebben. Op de één of andere manier ligt het mij niet en heb ik niet het juiste gevoel er voor. Ik ben in ieder geval nooit tevreden over de foto’s die ik er tot nu toe van gemaakt heb. Maar misschien geeft ik het ook wel te snel op, dus hupsakee aan de slag ermee! De macrolens komt uit de rugzak en ik zoom in op de druppels. Eerst nog niet te veel.

Netwerk

Netwerk

Ik heb de foto omgezet naar zwart-wit. Ik vond namelijk de bruinige achtergrondkleur niet mooi. Ik ben er niet ontevreden over. Maar zo gauw ik nog verder op de druppels kruip wordt het lastiger. Ik worstel vooral met het maken van een goede compositie. Aarch!!! Soms is fotograferen zo frustrerend! Te druk of te saai. Te weinig scherp of een te drukke achtergrond. Ook vandaag lijkt het me niet te gaan lukken. Alleen onderstaande foto komt (net) door de keuring.

parelsnoeren

parelsnoeren

Door te spelen met de witbalans krijg ik deze blauwe kleur. Nog niet helemaal hoe ik het hebben wil, maar goed genoeg voor in dit blog.

Ik laat het veldje achter me. Het aanwezige vennetje levert mij geen blogwaardige foto’s op. Helaas zie ik even verderop dat ook hier het natuurbeheer heeft toegeslagen. Grote stukken worden rigoureus ontdaan van alle bomen. Het lijkt op een slagveld uit de Eerste Wereldoorlog. Weg is de sfeer en het natuurgevoel. Niemand heeft mij nog goed kunnen uitleggen waarom dit soort onderhoud altijd op giga schaal uitgevoerd moet worden. Het lijkt ook wel of ik het steeds vaker zie. 😦

Als ik dan ook een zijpaadje het bos in zie gaan, sla ik snel af en even later stuit ik opnieuw op een ven. Deze keer is de omgeving gunstiger dan bij het eerste ven. Een aantal bomen weerspiegelt mooi in het water.

Mistig ven

Mistig ven

Ik vraag mezelf af of er hier in het voorjaar heidekikkers zouden zitten. Misschien dan nog eens terug gaan?

Als ik het smalle bospaadje afloop kom ik weer uit op de weg waar ik de auto heb geparkeerd. Al met al een klein rondje omdat het meest interessante gebied niet toegankelijk is. Maar ik heb nog een tweede troef in handen. Even verderop en aan de andere kant van de weg ligt een wat groter natuurgebied. Dus nu daar maar eens kijken wat dat te bieden heeft. Het blijkt dat, net als het eerste stuk, ook dit in particuliere handen is en dus grotendeels afgesloten. Toch bied het wat meer mogelijkheden. Via een smal paadje (dierenwissel?) kom ik tot aan de rand van een ven. Aan de overkant staan een paar dennen op de oever. Een prachtig plekje. Helemaal met de mist, die nog steeds volop aanwezig is.

Spiegelven

Spiegelven

Ik ben blij dat ik laarzen aan heb. Ik sta tot halverwege mijn knieën in het water. Daarbij moet ik oppassen dat ik niet wordt vastgezogen in de modder en straks op mijn sokken verder moet. Maar het is de moeite waard. Ik blijf nog even genieten van de rust en de stilte.

Als ik verder wandel leidt het pad me een heideveldje op. Ook hier heel veel spinnenwebben tussen de begroeiing. Dan valt mijn oog op iets roods in de verte. Midden op het pad. Ik denk eerst dat het afval is, maar als ik dichterbij kom zie ik dat het een vliegenzwam is. Wat een leuke verrassing! Ik zie ze bijna nooit en helemaal niet op zo’n mooi plekje. Ik besluit deze keer geen close-up te maken, maar ook de omgeving mee te nemen in de foto. Dat levert deze foto op.

Vliegenzwam

Vliegenzwam

Zoals je ziet is hij niet helemaal gaaf meer. Aan de bovenkant is er een hapje uit genomen. Maar ik ben al lang blij dat ie overeind staat. Zo midden in het pad is de verleiding voor veel mensen, met name kinderen, groot om er een trap tegen aan te geven. Gelukkig is dat hier nog niet gebeurt en kunnen we nog genieten van deze prachtige zwam.

Nu ik toch weer met de paddenstoelen bezig ben ga ik op zoek naar nog wat meer exemplaren. En die zijn er genoeg. Maar toch ontbreekt me de inspiratie om er echt mee aan de slag te gaan. Nou eentje dan om aan te geven dat ze overal weer in het bos staan.

Zwamrandje

Zwamrandje

Deze paddenstoel stond voor de bruinverkleurde varens. Dat kleurde mooi bij de kleur van de zwam.

Maar al snel richt ik mijn aandacht weer op het landschap. Inmiddels ben ik weer op de weg terg naar de auto. Ik kom weer langs de vennen en op een ander plekje langs de oever maak ik nog wat mistige beelden.

Een kleine wereld

Een kleine wereld

Het was een heerlijke herfstwandeling zo op de vroege zondagochtend. En een nieuw gebied ontdekt, waar ik ongetwijfeld nog wel eens terug ga komen.


Het bos in

28 september 2014

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Nu de zomer op haar einde loopt wordt het weer tijd om me te focussen op het volgende seizoen. De herfst komt eraan! Veel fotografen gaan dan heerlijk naar de Hoge Veluwe om met zijn allen de edelhert-bronst te fotograferen. Het massale houdt me tot nu toe tegen om er naar toe te gaan. Maar wie weet sta ik ook nog wel eens tussen de meute. Zeg nooit nooit!

Maar veel liever zoek ik de rust op en die vind je ’s ochtends vroeg in het bos. En omdat dit jaar de paddenstoelen er al vroeg bij waren, ga ik op 14 september naar het Speulderbos. Eens kijken hoe het er bij staat en misschien nog wat foto’s maken. Na de auto geparkeerd te hebben bij restaurant “Boshuis Drie” te Drie, loop ik het bos in. Het is heerlijk in het bos. Alleen geen nevel helaas, dus geen sfeervolle bosfoto’s. Wel hoor ik ineens gesnuif en geknor en met veel geraas zie ik twee wilde zwijnen door het bos rennen. Echt zo’n mooi vroege-ochtend-moment.

Ik zie inderdaad al redelijk veel paddenstoelen. Nu is het zoeken naar een mooi exemplaar. Ik stoei wat met een groepje zwammen en de achtergrond, maar het wil nog niet lukken. Ik moet er echt even inkomen. Maar als ik porseleinzwammen ontdek gaat het eigenlijk als vanzelf.

Porseleinzwammen

Porseleinzwammen

Toch één van de meest fotogenieke paddenstoelen die je in het bos kan vinden.

Als de eerste goede foto eenmaal gemaakt is volgen er al snel meer. Ik zie vanaf nu sneller de mogelijkheden die de verschillende paddenstoelen hebben. Deze twee bosjes groeien op een omgevallen boomstam. Dat maakt het wat makkelijker om het bladerdak als achtergrond te nemen. Inclusief de bokeh-rondjes.

Twee struikjes

Ik blijf nog even rondhangen bij de omgevallen stammen, Er zitten veel verschillende soorten op. Mijn oog valt op een kleine vlieg die op een paddenstoel zit. Ik denk dat het een strontvliegje is. Het is altijd leuk om een diertje op een paddenstoel te fotograferen. Na even wat experimenteren met het diafragma maak ik uiteindelijk deze foto. Een zwam met vlieg, maar toch geen vliegenzwam.

Zwam met vlieg

Zwam met vlieg

Ik ben lekker op gang nu. Ook een zwam op het uiteinde van een afgebroken tak probeer ik op een mooie manier vast te leggen. Ik fotografeer iets van onderen waardoor ik weer de lichtcirkels op de achtergrond krijg. Als je eenmaal door hebt hoe dat moet is het niet zo moeilijk om dit effect te krijgen. Alleen moet je oppassen dat je niet elke foto die je maakt er hetzelfde uit gaat zien. Met alleen een andere paddenstoel als onderwerp. Maar zo af en toe moet kunnen toch?

Bokeh cirkels

Bokeh cirkels

Je ziet ook hoe sterk zo’n zwam eigenlijk is. Door de kracht is het hout gewoon omhoog gedrukt.

De ochtend loopt al weer op zijn einde en ik loop richting auto en restaurant. Een kopje cappuccino zal er wel in gaan. Maar eerst stop ik nog even als ik een grote zwavelzwam zie groeien. De zwam is bedekt met kleine druppels. Dit verschijnsel zag ik al eerder en het heet guttatie. Vooral houtzwammen hebben er last van: ze zweten bij actieve groei en een hoge luchtvochtigheid druppels uit. Deze druppels worden ook wel guttatiedruppels genoemd.

Guttatiedruppels

Guttatiedruppels

Het levert mij een beeld op van een paddenstoel waarbij de paddenstoel niet meer te herkennen is. Ik vind het zelf een apart, surrealistisch beeld. Dan is het tijd voor koffie. Ik kan de zelfgebakken appeltaart in Boshuis Drie zeker aanbevelen.

Twee weken later heb ik weer tijd om nog eens het bos in te duiken. Deze keer is het Spanderswoud bij Hilversum de bestemming. De afgelopen twee weken is er geen regen van betekenis gevallen en ik verwacht eigenlijk niet om weer zo veel paddenstoelen aan te treffen. Maar het is een gebied waar ik nog nooit geweest ben, dus toch een mooie gelegenheid om er eens rond te struinen. Mijn gevoel klopte: er zijn een stuk minder paddenstoelen dan twee weken geleden op de Veluwe. Maar het is wel een mooi bos en ik geniet van mooie beukenlanen, waterpartijen en dichte dennebossen.

Na een tijdje kom ik dan toch een aantal paddenstoelen met mogelijkheden tegen. Ze groeien om een afgeknapte boomstronk. Ik kies er eerst voor om ze eens met wat meer van de omgeving te fotograferen. Dat levert dit beeld op.

Op een boomstronk

Op een boomstronk

Maar natuurlijk kan ik ze ook close in beeld nemen met mijn macrolens. Dat geeft een heel andere kijk op dezelfde paddenstoelen. En dat is het leuke van fotograferen. De verschillende mogelijkheden en perspectieven die allemaal een eigen kijk geven op hetzelfde onderwerp. Ik raak er nooit mee uitgespeeld.

Detail

Detail

Ik ben dus weer lekker aan het spelen in het bos. Een rustgevende bezigheid en heerlijk om alle dagelijkse beslommeringen even te vergeten. Ik wandel verder en zie een leuk stelletje staan. Een kleine zwam staat samen met een nog kleiner zwammetje op een tak. Alsof de kleine bescherming zoekt bij de ander. Nooit geweten dat paddenstoelen vertederend kunnen zijn.

Onder moeders paraplu

Onder moeders paraplu

Wat me verder opvalt is dat heel veel paddenstoelen zijn aangetast door een witte schimmel. Misschien veroorzaakt door de hoge temperaturen van de laatste dagen? Ook de hondendrollen zitten trouwens onder het witte goedje. Nu zie je pas goed hoeveel stront er in zo’n bos ligt. Niet echt een leuk gezicht! Toch kan ik me niet bedwingen om even met de macrolens er dicht op te kruipen.

Beschimmelde schimmel

Beschimmelde schimmel

Het onderschrift van deze foto is natuurlijk omdat een paddenstoel ook een schimmel is.

Ik denk dat meer dan de helft van alle paddenstoelen in dit bos is aangetast. Maar als het straks weer vochtiger en kouder wordt zal dit verschijnsel wel weer verdwijnen. Dan zal ik nog eens een keer door dit bos wandelen om te kijken of die theorie waar is. Ik sluit voor nu toch af met nog een beschimmeld exemplaar. Een echte foto uit de natuur, waar de één zijn dood de ander zijn brood is.

Overwoekerd

Overwoekerd

Hier kun je goed de schimmeldraden zien die deze kleine zwam in zijn greep houden.

Best een lang blog geworden geloof ik. En met dit blog verklaar ik de herfst voor geopend! Dat oktober ons maar mag verblijden met heerlijke herfstkleuren en -geuren.


herfstvakantie

23 oktober 2013

Het weer in de herfstvakantie doet dit jaar zijn best om op de zomer te lijken: Een temperatuurtje van 20° en zonnig. Een echte Indian Summer in Nederland. En ik zit, samen met m’n gezin, in een huisje op de Veluwe. Een prachtige plek natuurlijk en gelukkig vond ik nog een paar uurtjes om er even op uit te trekken met de camera. Nog steeds met mijn oude D40 body, maar dat mag de pret niet drukken.

Het is volop paddenstoelenseizoen, dus richt ik me daar vandaag op. Dit groepje zijn de eersten die ik vastleg.

Schubbige bundelzwam?

Schubbige bundelzwam?

Een standaard plaatje van een leuk groepje. Zoals altijd kom ik er niet uit om wat voor soort het nu precies gaat. Ik heb het maar opgegeven om paddenstoelen te identificeren.

Van standaard naar experimenteel. Dat is het leuke van fotografie: je kunt zoveel afwisseling toepassen als je zelf wilt. Min of meer toevallig kwam dit beeld tot stand. Een mislukte opname bracht me op het idee om deze paddenstoel eens anders in beeld te brengen. Weet eigenlijk zelf niet of ik het wel mooi vind, maar soms moet je gewoon eens iets anders proberen.

Experimentje

Experimentje

Ik hoor wel wat jullie er van vinden.

Paddenstoelen zijn er in allerlei maten en vormen. De schotelvormige zwammen die vaak op boomstammen groeien zijn lastig om mooi te fotograferen. Vaak wordt het toch een wat saai plaatje van zwam aan boom. Om het eens anders te benaderen heb ik onderstaande foto van boven af genomen.

Cirkels

Cirkels

Leuk detail vind ik het druppeltje.

Het is heerlijk in het bos. De zon is er bij en de temperatuur aangenaam. Vooral de Amerikaanse Eik geeft het bos z’n herfstkleur. Tussen het paddenstoelengeweld dus even een andere foto.

Herfstblad

Herfstblad

Maar al snel richt ik mijn aandacht weer op de grond en de dode boomstammen. Genoeg keuze, maar toch is het nog lastig om net die ene paddenstoel te vinden die op het juiste plekje staat. Dan zie ik een aantal grote paddenstoelen in het mos staan. Van deze weet ik dat het boleten zijn, maar dan is de vraag: welke? Dit exemplaar was trouwens nog één van de kleinere.

Boleet

Boleet

Als ik moet gokken zou ik zeggen: kastanjeboleet. Die zou dan eetbaar moeten zijn, maar ik laat hem lekker staan.

Anderen hebben minder respect voor de natuur. Her en der zie ik langs het pad omgeschopte paddenstoelen. Een triest gezicht 😦 Het geeft mij wel de gelegenheid om makkelijk de onderkant te fotograferen.

Onderkantje

Onderkantje

Je kunt aan het water tussen de lamellen zien dat ie al even op z’n kop ligt.

Als ik hierna aan de gang ga met een ander zwammetje en enkele blaadjes aan de kant leg, zie ik opeens iets heel moois. Een piepklein paddenstoeltje staat fier overeind op de steel van een blaadje. Letterlijk zo groot als een speldenknop. Wat een verbazingwekkend gezicht. Een kleine microwereld, waar je normaal gesproken geen deel van uitmaakt.

Speldenknop

Speldenknop

Het blaadje is al half vergaan, maar dient nog als voedsel voor dit zwammetje. Later blijkt het te gaan om het dwergwieltje. En nee, dat heb ik niet zelf uitgevogeld. Het kleinste paddenstoeltje dat ik ooit gezien heb, maar met alles erop en eraan. Elke keer als ik naar deze foto kijk verwonder ik mee weer over hoe mooi de natuur kan zijn. En dat is precies waarvoor ik ooit ben begonnen met fotograferen. Laten zien hoe mooi de natuur is!

Met dit hoogtepunt neem ik afscheid van het bos en ga terug naar ons huisje. Het zwembad wacht!


Speulderbos

6 oktober 2013

Al een tijd heb ik in mijn hoofd om eens naar het Speulderbos te gaan. Eén van de oudste bossen van Nederland en ook wel bekend als het ‘bos van de dansende bomen’. Het dankt zijn naam aan de kromgegroeide stammen die onder nevelige omstandigheden lijken te bewegen. Vroeger kapte men de rechte stammen om boerderijen, schuren en gereedschap mee te bouwen en lieten de kromme staan. En dat leverde in de loop der eeuwen een bos op met grillig gevormde eiken en beuken.

Helaas is er vanmorgen, ondanks de voorspellingen, geen mist of nevel in het bos. Maar ook dan is het een prachtig gebied. Naast de bomen heb ik nog een andere opdracht voor mijzelf bedacht: paddenstoelen fotograferen met mooie bokehcirkels op de achtergrond. Die zie ik wel eens bij anderen en ik vind ze vaak erg sfeervol.

Onderstaande zwammetjes zijn mijn eerste modellen om dit te proberen. Door iets van onderen te fotograferen vormen de lichtpunten in het bladerdak de kenmerkende cirkels

Oranje zwammetjes

Oranje zwammetjes

Nog niet helemaal tot mijn tevredenheid, maar het begin is er! En het oranje past wel mooi bij het blauwe van de achtergrond.

Ik wandel verder, voortdurend om me heen kijkend naar leuke paddenstoelen en andere fotogenieke dingen. Dan zie ik vlak langs het pad een groepje paddenstoelen.

zwavelkopjes

zwavelkopjes

Kijk dit is ongeveer wat ik bedoel! Het duurt wel even voordat ik deze achtergrond heb. Van alle hoeken bekijk ik het groepje op zoek naar de cirkels. Uiteindelijk lukt het me door tegen de zon in deze foto te maken.

Al met al ben ik al een tijdje bezig, maar een mooie foto van de dansende bomen heb ik nog niet. De zon is er nu goed bijgekomen en dat zorgt gelijk voor een ander sfeertje. Als je tenminste tegen het licht in kijkt. Het levert mij onderstaande foto op.

Dansende bomen

Dansende bomen

Er was dus geen nevel, maar gelukkig genoeg vocht in de lucht om deze lichtstralen te krijgen. Thuis krijg ik in de nabewerking het idee om deze foto om te zetten in zwart/wit. Na ook nog even spelen met het contrast krijg je dit resultaat.

Zwart/wit bos

Zwart/wit bos

Een heel andere sfeer. Voor mij is de eerste foto meer mystiek en de zwart/wit-versie meer onheilspellend. Ik hoor graag wat jullie er van vinden!

Het moet geweldig zijn om hier te zijn als de herfstkleuren op zijn mooist zijn. Moet ik helaas toch nog een keer terugkomen 😉 Echt geen straf!

Ik richt me weer op de paddenstoelen en tref een dode beuk, die langzaam wordt verteerd door groepjes porseleinzwammen. Laat dat nu één van mijn favoriete paddenstoelen zijn! Deze zaten vrij hoog op de stam en daardoor heb ik, net als bij de koraalzwammetjes, het bladerdak als achtergrond.

Porseleinzwammen

Porseleinzwammen

Ik probeer ook nog andere groepjes porseleinzwammen op de gevoelige sensor vast te leggen, maar helaas zijn die resultaten niet tevredenstellend. Ook dat gebeurt wel eens. Ben je tijden bezig met een onderwerp, maar is het uiteindelijk allemaal net niet wat je voor ogen hebt.

Gelukkig zijn er hier onderwerpen genoeg, dus al snel stort ik mij weer op de bomen. Nu een detail wat me opviel in het toch nog donkere bos. Omdat er nog veel bladeren aan de bomen zitten is het in het bos redelijk donker. Alleen op plekken waar de zonnestralen door het bladerdak heen vallen zie je plekken oplichten. Eén van die stralen viel precies op een lage beukentak.

Spotlight

Spotlight

Ik eindig dit blog toch weer met een paddo-foto. Hazenpootjes deze keer (hoewel ik eerst inktzwammetjes had geschreven). Ook nu ga ik weer plat op mijn buik voor de mooiste achtergrond. Misschien moet mijn volgende camera toch maar een kantelbaar scherm hebben. Of ik moet een hoekzoeker kopen. Maar eigenlijk heeft zo’n jonge, lenige god als ik dat nog niet nodig. Dus lig ik weer eens met mijn neus tussen de bladeren te turen naar een groepje paddenstoelen. Wat een leuke hobby heb ik toch!

Inktzwammetjes

Hazenpootjes

Eigenlijk valt de opbrengst aan bomenfoto’s mij een beetje tegen. Het blijft lastig om in een bos overzichtsfoto’s te maken. Misschien lukt het beter als er meer nevel is en de beroemde dansende bomen echt in beweging komen. Het is in ieder geval zeker dat ik hier vaker terugkom! Maar mijn opdracht met de paddenstoelen is wel geslaagd. Erg leuk om zo gericht met fotografie bezig te zijn.


Afscheid van de zomer

22 september 2013

Het is eind september. Dagen worden korter, temperaturen worden lager en buien trekken over het land. Het is onmiskenbaar: de zomer is voorbij en de natuur ondergaat de subtiele transformatie naar de herfst. Alleen was ik er nog niet klaar voor! Tot nu toe verzet ik mij tegen deze overgang en weiger ik het onvermijdelijke onder ogen te zien. Nog geen paddenstoelen voor mijn lens!

Tot nu toe zeg ik, want vandaag heb ik me overgegeven. Ik ben om en heb besloten mijn ogen niet meer sluiten voor de toch altijd fotogenieke paddenstoelen en andere herfsttaferelen. En natuurlijk is de herfst een prachtig seizoen om te fotograferen.

Ik ben weer eens bij het infocentrum van de Oostvaardersplassen in Lelystad en dan kijk ik altijd eerst even of er wat te zien is vanuit de vogelkijkhut. Vandaag zijn het groepjes grauwe ganzen.

Grauwe ganzen

Grauwe ganzen

In het grijze ochtendlicht staan ze toilet te maken.

Dan loop ik het gebied in en zie al snel de eerste paddenstoelen. Een zwavelzwam in dit geval. Onder aan de grote plakken hangen allemaal druppels. Dat vraagt natuurlijk om een close-up!

Zwavelzwam

Zwavelzwam

Ik denk eerst dat het dauw is, maar verder zie ik helemaal geen dauwdruppel. Alleen aan de onderkant van deze zwam. Als ik later op de pc dit ga uitzoeken blijkt het om zogenaamde guttatiedruppels te gaan. Dit verschijnsel ontstaat als een paddenstoel in de groei grote hoeveelheden vocht opzuigt en het overschot aan water kwijt moet. Het resultaat zijn dan grote druppels vocht aan de rand van de groeiende zwam. Weer wat geleerd! En zo is de eerste paddenstoelenfoto van deze herfst gelijk een heel bijzondere.

Ik loop verder tussen de bomen, maar echt veel interessants zie ik niet. Het is een beetje net niet allemaal. De paddenstoelen zijn nog niet echt talrijk en de bloemetjes zijn over de top van hun schoonheid heen. Een goed voorbeeld daarvan zijn deze bloemetjes van de kamille.

Op zijn retour

Op zijn retour

Ik besluit weer richting auto te gaan en wil nog even langs het koppeltje zwanen gaan. Die zitten er altijd in de kleine plas naast het wandelpad. Zolang ik mij herinner woont er een stel. Ik weet niet of het altijd dezelfde zijn, maar ik denk maar dat het zo is. Is wel een soort van geruststellende gedachte.

Omdat ze gewend zijn aan mensen zijn ze niet schuw. Dat brengt mij op de gedachte om eens de groothoeklens te gebruiken. Dat geeft dan gelijk een heel ander beeld.

Groothoekzwaan

Groothoekzwaan

Jammer dat de lucht zo grijs is, maar ik vind het wel wat hebben. Om deze foto te maken hou ik mijn camera vlak boven het water en druk blind af. Ik heb geen kantelbaar scherm en heb ook geen zin om op mijn buik in de modder te gaan liggen.

Niet snel hierna komt ook zwaan nummer twee in beeld en samen gaan ze lekker snorkelen.

Synchroonzwemmen

Synchroonzwemmen

Het blijven prachtige sierlijke vogels.

Maar de tijd tikt door en ik moet weer verder. Net had ik het over bloemen die niet zo mooi meer zijn, maar toch is er nog een soort in dit gebied die nog volop in bloei staat: haagwinde. Onkruid als je het in je tuin hebt, maar hier mogen ze lekker woekeren.

Haagwinde

Haagwinde

Toch nog een vleugje zomer!

Maar ik eindig dit blog toch met een herfstfoto. Deze kleine zwammetjes groeiden op een boomstam. Door vanaf een laag standpunt te fotograferen kreeg ik het bladerdak als achtergrond, waardoor het licht naar beneden valt.

Kleine stoeltjes

Ik let er dan goed op dat het zwammetje mooi in de lichte plek op de achtergrond valt.

En zo is de overgang van zomer naar herfst voltooid. Ik ben er nu klaar voor! Laat de kleurenpracht, de mist en de paddenstoelen maar komen. Dus vanaf nu kunnen jullie veel herfsttaferelen verwachten op mijn blog. Hopelijk wordt het een prachtige tijd met veel fotomogelijkheden.

Bedankt voor de interesse en tot een volgend blog!


Workshop macrofotografie

11 november 2012

Vandaag is het eindelijk zo ver: ik ga een macroworkshop volgen van Loulou Beavers. Een fotografe die prachtige foto’s maakt en in het bijzonder erg sfeervolle macrofoto’s. Omdat ik in mijn foto’s toch vaak wat sfeer mis en het meer registraties zijn, lijkt me dit een erg zinvolle workshop. Daarnaast is het natuurlijk ook gewoon leuk om een dag op stap te zijn met een groep die dezelfde interesse heeft.

De dag begint met een ochtendje theorie en er worden ook foto’s van de deelnemers besproken. Die hebben we van te voeren op moeten sturen. Bij één foto van mij wordt  o.a. gezegd dat ie een beetje te druk is en dat de achtergrond net niet goed geplaatst is. Het vlindertje zit voor een vage bloem uit de achtergrond en het zou beter zijn om achter het onderwerp een rustig vlak te hebben. Kijk, daar hebben we wat aan. Moet dus af van mijn diafragma van f11 en experimenteren met f4 of f5. De foto’s van de anderen vind ik heel mooi en geven mij toch een beetje het gevoel een beginneling te zijn.

Na de lunch vertrekken we per auto naar kasteel Staverden. Het is heerlijk zonnig weer en onderweg rijden we door het prachtige herfstlandschap. Alsof je door een oranje kathedraal rijdt. Ook op de locatie is het prachtig. Na nog wat laatste instructies worden we losgelaten.

Een hele lap tekst inmiddels, dus het wordt hoog tijd voor de foto’s! Ik stort mij eerst op het blad van een beukenboom. Voor mij toch de mooiste boom in de herfst. Met in mijn achterhoofd de adviezen van Loulou begin ik met fotograferen. Na een aantal mislukte shots ben ik wel tevreden over deze foto.

Oud en nieuw

De kop is er af. Het is toch anders dan als je in je eentje er op uit trekt. Het gevoel van het moeten presteren is er in het begin wel een beetje. Maar gelukkig is dat snel weer weg als ik eenmaal ben begonnen en al het moois om me heen zie. Ik richt me nu op de paddenstoelen en dan vooral de hele kleintjes. Goed zoeken of er één vrij staat en bij het maken van de foto extra goed op de achtergrond letten.

Rodekool zwammetje

De officiële naam is amethistzwam, maar ik vind het ook gebruikte rodekoolzwam veel leuker.

Niet alleen onder de bomen zijn nog paddenstoelen te vinden, maar ook op gras. Een groepje stinkzwammen staat verdekt opgesteld achter een paaltje. Ondanks het advies van Loulou de omgeving te betrekken bij je foto en zo sfeer in je foto te brengen, kan ik het niet laten om even een detailopname te maken. Ook mooi toch?

Stinkzwam

Hoewel iedereen zijn eigen weg gaat kijk je ondertussen bij elkaar welke foto’s je tot nu toe gemaakt hebt en vertel je waar de mooie plekjes zijn en leuke onderwerpen staan.

Ik ga weer verder met de “opdracht”: sfeervolle herfstfoto’s maken. Ik loop een beetje verder het bos in en zie een paar paddenstoeltjes tussen de varens staan. Dus weer plat op mijn buik om een mooie schiethoek te krijgen. Dan hoor ik opeens achter mij: ” Papa, wat doet die meneer?”. Papa legt uit dat die meneer foto’s maakt van paddenstoelen en het gezinnetje loopt weer door. Ik schiet even in de lach als ik bedenk hoe het eruit moet zien: een volwassen vent, liggend op de grond, die met zijn neus tussen de varens een foto probeert te maken van piepkleine paddenstoeltjes. Ach, je moet er wat voor over hebben. Gelukkig is het resultaat bevredigend.

Onder een gordijntje

Uiteindelijk is het een mooi doorkijkje geworden.

Ook aan de rand van het bos staan nog genoeg zwammetjes. Doordat de zonlicht hier vrij op de met bladeren bedekte grond kan vallen, krijg je een vlammende oranje achtergrond. Een mooi contrast met het wat bleke zwammetje.

Warme omgeving

De middag loop nu op zijn eind en ik loop weer richting de parkeerplaats waar we afgesproken hebben ons weer te verzamelen. In een langs het pad groeiende lariks zie ik nog een mogelijkheid voor het maken van een wat andere herfstfoto. De lariks is een naaldboom die, in tegenstelling tot dennen en sparren, zijn naalden verliest in de herfst. Dus daarom verkleuren de naalden net als bladeren. Ik maak een close-up, waardoor het uiteinde van een takje iets weg heeft van een bloem.

Lariksbloem

Helaas is het nu echt afgelopen en snel laten we elkaar onze mooiste foto’s zien op de display van onze camera’s. Het einde van een inspirerende en gezellige dag. Genoeg bagage om weer mee verder te gaan en nog mooiere foto’s te maken. Ik kan het zeker aanraden om eens een workshop te volgen. Je komt eens los van je vaste gewoontes en routine. En dat kan dan weer verrassende beelden opleveren. Een aanrader dus!


Koude start en kleurrijk bos

4 november 2012

De weersverwachting voorspelde een koude nacht met kans op nevel in de ochtend. Ideale omstandigheden om landschappen te fotograferen. Ik merk dat ik de laatste tijd steeds meer in de ban raak van landschapsfotografie. Ik vind het een moeilijke tak van fotografie, maar daardoor des te mooier als het lukt. Het vangen van een landschap in een foto is lastig. Je moet echt goed kijken naar de verschillende lijnen in het landschap en dingen die in het landschap staan om een pakkende foto te maken. En nog meer dan bij andere vormen van natuurfotografie speelt het (zon)licht een grote rol.

Vandaag ga ik naar het Hulshorsterzand en ben van plan om ook nog een stukje van Leuvenumse bos mee te nemen. De weersvoorspelling lijkt uit te komen, want ik moet eerst de voorruit van mijn auto ijsvrij maken als ik ’s ochtends vroeg vertrek. Net voor zonsopkomst kom ik aan op de plaats van bestemming en ook hier kun je goed zien dat het koud is.

Koude ochtend

Op de beschutte plekken is duidelijk de grondvorst te zien. Graag had ik nog wat meer nevel gezien, maar ook met dit resultaat ben ik wel tevreden hoor. Op dit tijdstip is het nog heerlijk rustig en ik geniet van de omgeving en de stilte.

Verder lopend door het gebied valt me de mooie kleur van het gras op. Vooral als het, inmiddels volop aanwezige, zonlicht er op valt.

Grasvlakte

Het lichte gras gecontrasteerd mooi met de donker dennen. Ik had de verzadiging misschien nog wel wat kunnen optrekken om nog meer kleur in de foto te krijgen, maar zo komt  het gevoel van een koude herfstochtend beter over vind ik. Ik zie al snel dat dit een prachtig gebied is, met ook nog een stuk stuifzand. Omdat ik vandaag ook nog naar het naastgelegen Leuvenumse bos wil laat ik dat deze keer links liggen. Maar het is zeker dat ik hier vaker terug kom!

Ik loop nu richting bos en kom al snel in een stuk dennenbos. Niet echt mooi voor herfstfoto’s zou je denken, maar als je goed zoekt zie je ook hier herfsttafereeltjes. Zoals dit kleine zwammetje dat op een dennenkegel groeit. Met op de achtergrond de kleuren van afgevallen blad van een eenzame eik, geeft dit een kleurrijk geheel.

Dennenkegelzwam

Die naam heb ik niet zelf verzonnen hoor, die bestaat echt. Soms is het zo simpel om de juiste naam aan een paddenstoel te hangen 😉 .

Na niet al te lange tijd loop ik door een prachtig beukenbos. Dat is toch wel de boom die de mooiste kleuren laat zien in de herfst. Een prachtig palet van geel, bruin, oranje en groen vult het bos met de prachtigste  kleuren. Omdat het zonlicht gefilterd door het bladerdak tussen de bomen door schijn en omdat het toch nog wat nevelig is zie ik mooie lichtbanen. Altijd een dankbaar verschijnsel om vast te leggen.

Spotlights

Zulke lichtbanen worden ook wel een zonneharp genoemd, hoewel je dan eigenlijk langere banen moet zien. Al met al geeft het een feeërieke sfeer in het bos, die zo kenmerkend is voor deze tijd van het jaar. De volgende foto geeft dat nog het beste weer vind ik zelf.

Feeënbos

Ik heb er voor gekozen om de zon nog net in beeld te brengen. Door de instelling van een klein diafragma krijg je de stervorm. Ben erg blij met dit resultaat!

Door het bos stroomt de Hierdense beek. In een vorig blog De herfst  is begonnen! heb ik deze al eens vastgelegd, maar toen was het nog een stuk groener dan nu.

Herfstbeek

Een heerlijk stuk bos. Ik blijft foto’s maken. Daarom nog één van dit fotogenieke beekje.

Hierdense beek

Mijn laarzen komen nu goed van pas. Daardoor kan ik midden in het water gaan staan voor het beste standpunt. Ik zou nog wel tien foto’s hier neer kunnen zetten, maar dat wordt toch te veel van het goede. Jullie moeten het dus doen met deze twee.

Je merkt trouwens wel dat het wat paddenstoelen betreft wat minder is geworden ten opzichte van een paar weken geleden. Ik denk dat de nachtvorst zijn sporen heeft nagelaten. Ik zie veel boomstammen die onder een bruinzwarte smurrie zitten van wat ooit paddenstoelen zijn geweest. Toch zijn er nog wel wat exemplaren te vinden hoor.

Op het randje

Voor mezelf geldt dat ik na een maand paddenstoelen fotograferen er wel een beetje klaar mee ben. Het is wel een goed paddenstoelen jaar geweest en ik heb een aantal mooie platen kunnen maken. Meer dan vorig jaar in ieder geval. Om het af te leren stort ik me nog even op dit mooie groepje. Omdat ik de belichting niet goed krijg probeer ik het met een flits en belicht daarbij een paar stappen onder om uitgebeten wit te voorkomen.

Takkestoelen

Aan al het goede komt een eind en dus is het tijd om naar huis te gaan. Maar voordat ik dit blog afsluit wil ik jullie toch nog één foto voorleggen. De laatste tijd ben ik bezig geweest met photoshop om een aantal foto’s te bewerken en ze een meer artistieke waarde mee te geven. Ook een foto van vandaag heb ik op die manier bewerkt. Zelf vind ik het wel mooi en ik probeer de foto’s door de bewerking extra zeggingskracht en/of sfeer mee te geven.  Ben benieuwd wat jullie er van vinden. En als je het afschuwelijk vind mag je dat ook gewoon zeggen natuurlijk!

Panorama Hulshorsterzand

Leuk dat je weer de moeite hebt genomen om mijn verhaal te lezen en tot een volgende keer.


De herfst is begonnen!

7 oktober 2012

Zo begin oktober beginnen bij mij de herfstkriebels weer te komen. Ik wordt dan, als door een magneet, het bos ingetrokken. Een heerlijke tijd met paddenstoelen, herfstkleuren en vooral niet vergeten de herfstgeur van het bos na weer een regenbui. Heerlijk!

Dus vandaag ga ik vanzelfsprekend het bos in. De herfstkleuren zullen nog wel niet zo uitbundig zijn, maar de paddenstoelen schieten de grond uit. Ben benieuwd welke ik tegenkom vandaag.

Al snel zie ik tijdens mijn wandeling verschillende groepjes paddenstoelen. De kunst is er een fotogeniek groepje uit te pikken. Veel zwammen zijn aangevreten of omgevallen of om andere redenen niet geschikt om te fotograferen. Dan stuit ik op een groepje zwammen. Ik zeg groepje, maar je kunt gerust zeggen: GROEP! Op een omgezaagde beuk nemen ze de hele kopse kant in.

Lekker knus

En dit is nog niet eens de hele groep. Ik ben trouwens wel een tijdje bezig geweest met het verwijderen van dennennaalden die er boven op lagen. Een glibberig karweitje moet ik zeggen. Voor de oplettende kijkers: één heb ik laten liggen om aan te geven wat de omgeving was van deze zwammen. Het zou de gewone zwavelkop kunnen zijn, maar zeker weet ik dat absoluut niet. Ben niet zo thuis in de paddenstoelen-determinatie-wereld.

Door dit stukje bos stroomt ook een watertje. Dat is natuurlijk ideaal voor een aantal mooie foto’s. Helaas zijn de herfstkleuren nog niet tevoorschijn gekomen, maar toch levert het nu ook al mooie beelden op.

Beekje

Op de foto lijkt het al vrij licht, maar in werkelijkheid is het nog aardig donker in het bos. Er zitten nog veel bladeren aan de bomen en de zon heeft moeite om daar doorheen te dringen. Bovenstaande foto is dan ook genomen met een sluitertijd van 13 seconden. Uiteraard vanaf een statief. Het geeft wel een heel mooi effect op het langzaam stromende water van de beek.

Vlak naast het water staat een dode beukenstam. En laat die nu onder de porseleinzwammen zitten! Een heerlijke paddestoel om te fotograferen. Door zijn gladde uiterlijk en door het feit dat die doorzichtig is kun je er als fotograaf mooi me “spelen”. Deze eersten zitten vrij hoog en ik moet me in rare bochten wringen om nog door de zoeker te kunnen kijken.

Porseleinzwammen

De achtergrond is het bladerdak, waar de zon een dappere poging doet om er doorheen te breken.

Op dezelfde stam zit ook nog een groep jonkies. Opvallend is dat dit de enigen zijn die bedekt zijn met vliegjes. Zouden ze een bepaalde stof afscheiden? Wie het weet mag het zeggen.

Hangjongeren

Ik loop verder stroomopwaarts en geniet van de geuren en geluiden in het bos. Vogels zie ik niet, maar hoor ik wel om me heen. En ook dat is genieten! Ik kan me nu al voorstellen hoe het hier moet zijn als de herfstkleuren tevoorschijn komen. Hier nog een foto van het watertje met de beuken er om heen. Deze heb ik wat donkerder gehouden om het contrast tussen de donkere stammen en de lichte bladeren goed uit te laten komen.

Bossfeer

Bij deze foto komt mooi over hoe de sfeer in het bos was. Met het zonlicht dat, door de bladeren gefilterd, op verschillende plekken de bosgrond bereikt. Heerlijk wandelen zo langs het water en nog lekker rustig ’s morgens. Hoewel er al snel hierna de nodige mountainbikers verschijnen. Ieder zijn hobby natuurlijk, maar hoe sommige gasten door het bos raggen is niet echt normaal. Daarbij wordt niet gekeken of er soms paddenstoelen of planten in de weg staan. Gewoon recht er over heen en dus niet op het pad blijven 😦  Moest ik even kwijt.

Gelukkig zat deze op een veilige plek. Je kunt mooi zien hoe het tegenlicht dwars door deze porseleinzwammen schijnt.

Doorschijnend

Voor mij persoonlijk de mooiste foto van vandaag. De komende tijd zullen er nog veel paddenstoelen voorbij komen op mijn blog. Hoop dat ik jullie er niet mee verveel.