Posts tagged “herfst

Herfst

7 december 2016

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Nu de winter haar eerste speldenprikken heeft uitgedeeld is het tijd om de herfstperiode af te sluiten. Hoewel ik minder dan gepland de bossen in ben geweest, heb ik toch een aantal keren kunnen genieten van de kleuren en geuren van de herfstbossen. In dit blog de foto’s die dat opleverde.

Door een lange droge periode kwam het paddenstoelenseizoen laat en langzaam op gang. De eerste poging in het Oostervaardersbos leverde dan ook maar één foto op: Deze inktzwam.

Inktzwam

Op de één na laatste dag van oktober, tijdens familiebezoek in Drenthe, had ik meer succes. In het Kyllotsbos in Smilde kwam ik een aantal mooie exemplaren tegen. Ik ben niet zo goed in het geven van de juiste soortnaam, maar ik denk dat dit een oorzwammetje is. Als het een andere soort is hoor ik het graag.

Oorzwammetje

De volgende meen ik wel zeker te weten: een witte kluifzwam. Het was een behoorlijk groot exemplaar. Ziet er een beetje uit als een modern beeldhouwwerk. De natuur maakt zijn eigen kunst!

Witte kluifzwam

Zoals ik in een eerder blog (Spelen met licht) al vertelde mag tegenwoordig ook de lensbaby mee op pad. En als je hem dan toch mee hebt, kun je hem net zo goed ook gebruiken. Dus heb ik nog even gespeeld met dit creatieve lensje. Voor mij is de moeilijkheid om het effect van de lens subtiel toe te passen in de foto. Je mag zelf beoordelen of dat gelukt is bij onderstaande foto’s.

Al met al een veel grotere oogst dan de eerste keer. En op het eind kwam ik ook nog twee piepkleine amethistzwammetjes tegen. Dat blijft toch een heel fotogeniek paddenstoeltje!

Amethiszwammetjes

Twee weken later had ik tijd om er nog eens op uit te trekken. Dit keer naar een plek waar ik nog nooit geweest was: de bossen bij Lage Vuursche. Als ik door zo’n laan met beuken loop doet het me altijd denken aan een kathedraal.

Boslaan Lage Vuusche

Als ik het grote pad verlaat en de kleine paadjes opzoek, vind ik al snel een groepje paddenstoelen. Om een beetje variatie in mijn paddo-foto’s te houden ga ik vandaag eens beginnen met de telelens in plaats van de macrolens. Bij dit groepje levert dat een beeld op van een klein kabouterdorpje in het bos.

Kabouterdorp

Een beetje omgeving er bij geeft gelijk een heel andere foto. Bij de volgende foto heb ik dat nog wat extremer gedaan. De zwammetjes vallen bijna helemaal weg, maar het geeft wel weer hoe klein ze eigenlijk zijn in het grote bos.

Kleine zwammetjes in het grote bos

Had ik al gezegd dat het de hele tijd motregende? Soms gaat het zelfs wat harder. Nee hè? Bij deze dan! Niet echt weer om lekker buiten te zijn. Helemaal niet met deze lage temperaturen. Maar ik moest en zou er op uit. Al te vaak gingen mijn foto-ochtenden niet door de laatste maanden. En regenachtig weer geeft ook weer andere mogelijkheden. Zoals onderstaande foto van regendruppels op een herfstblad.

Druppels op herfstblad

Natuurlijk heb ik niet de hele tijd met mijn ogen de bosgrond afgespeurd. Ook de bomen zijn nu op hun mooist met hun herfstkleuren. Ik waag me nog maar eens aan het fenomeen van beweging tijdens het fotograferen. Sommige fotografen hebben zich er echt in gespecialiseerd. Ik vind de resultaten meestal tegenvallen. Kwestie van smaak denk ik. Zo heel af en toe probeer ik het zelf wel eens. En meestal verdwijnen dan alle foto’s in de digitale prullenbak. Maar vandaag komt er eentje, zij het op het nippertje, door de keuring.

Herfstbibbers

Ik weet niet eens of ik hem nou echt mooi vind, maar het heeft iets waardoor het mij toch aanspreekt.

De mooiste foto van de dag maakte ik aan het eind van de ochtend. Een piepklein zwammetje stond in een holte van een omgevallen boom. Door de donkere achtergrond lijkt het net een schemerlampje.

Lampje in het donkere bos

Hierna ben ik nog één keer op pad geweest voor de paddenstoelen. Maar een nachtvorstje had het aantal behoorlijk gedecimeerd. Toch kwam ik tevreden thuis met één mooie foto.

Plooivlieswaaiertjes

Ik zag een tak op de grond liggen met wat vaalbruine zwammen er op. Niet echt fotogeniek. Maar toen ik de tak omdraaide bleken ze een prachtige onderkant te hebben. Het heet een plooivlieswaaiertje. Mij vertelt door iemand die er veel meer van af weet dan ik. En ze schijnen redelijk tegen de vorst te kunnen.

Hiermee sluit ik de herfst af. Op naar een strenge winter, met veel vorst en sneeuw!

Advertenties

Het bos in: beek en bomen

15 november 2015 ***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

In mijn vorige blog heb ik het mij gemakkelijk gemaakt. Door paden en lanen in het bos te fotograferen krijg je al snel een mooie compositie en diepte in je foto. Maar het fotograferen van de bomen zelf is een stuk lastiger. In dit blog zal ik een poging wagen. Daarnaast speelt in dit bos de Leuvenumse Beek een belangrijke rol. En die rol zal zij ook in dit blog vervullen.

Zoals gezegd was ik rond zonsopkomst al in het bos. Het licht is dan nog koel en geeft een blauwige gloed aan het landschap. Dat is goed te zien op de eerste foto. Een beetje sinister sfeertje zo met de mist en het stille water van de beek.

Het donkere bos

In bovenstaande foto heeft de beek de rol van een bospad op zich genomen. Dus is de volgende uitdaging om een interessante foto te maken van alleen maar bomen. Ik heb er voor gekozen de bosbodem buiten beeld te houden om een rustiger beeld te krijgen. De herfsttak moet de foto net dat beetje extra geven.

Herfsttak beukenbos

De zon, ondanks dat hij niet door de mist komt, klimt toch hoger en het licht veranderd van kleur en wordt warmer. Ik maak nogmaals eenzelfde soort foto, nu met de grond in beeld.

Mistig herfstbos met tak

Ik laat de bomen even met rust en wandel rustig langs de door het bos stromende beek. Her en der zie ik werkzaamheden en een infobordje geeft duidelijkheid. De oevers van de beek worden verlaagd, zodat gedeeltes van het bos nu en dan overstromen. Ook is er zand in de beek gebracht om ondieptes te creëren en zullen rechtgetrokken gedeeltes weer teruggebracht worden naar de natuurlijke loop. Dit alles om de natuurwaarden te vergroten en te versterken. Of de theorie overeenkomst met de praktijk zal moeten blijken. Wat al wel te zien is, is dat de beek op een aantal plaatsen een stuk breder is.

Leuvenumse beek in de herfst

Er ontstaan zelfs een soort van vijvers. Dit geeft weer leuke mogelijkheden voor foto’s met spiegelingen. Hieronder een voorbeeld daarvan.

Beekspiegeling

Hierna verlaat ik het beekdal om langzamerhand terug te keren naar het startpunt. Ik kom langs een stuk bos waar een aantal lariksen staan. Deze naaldbomen laten in de herfst, in tegenstelling tot sparren en dennen, hun naalden vallen. Ze kleuren dan ook prachtig geel. Samen met het rood van de struiken die er omheen staan levert dat een kleurrijk geheel op.

Kleurrijk

Op de terugweg kom ik langs de rand van het Hulshorsterzand. Hier staan meer dennen en het jonge berkje steekt prachtig af de donkere naaldbomen. Met deze foto eindigt mijn laatste herfstblog. Ik hoop dat ik een beetje geslaagd ben met het in beeld brengen van het bos. En dat je door de bomen het bos nog ziet. Ik vond het een leuke uitdaging en ben niet ontevreden over het resultaat. Alhoewel ik nog genoeg ruimte zie om één en ander te verbeteren.

Herfstberkje


Het bos in: bospaden

8 november 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

Zoals ik mijn vorige blog al geschreven heb, ben ik al een aantal keren het bos in geweest deze herfst. Mijn focus lag dan steeds op de paddenstoelen. Een heerlijk onderwerp om te fotograferen. De herfst loopt nu toch wel snel naar het einde toe. De eerste kale bomen verschijnen langs de wegen en ook in het bos zijn de meeste bladeren al gevallen. En dus ga ik nog eens het bos in om de herfstkleuren te fotograferen. Ik heb me vandaag een opdracht meegegeven: geen paddenstoelen, maar het bos zelf fotograferen. Dat lijkt niet zo lastig, maar ik weet van te voren al dat schijn bedriegt. Het gezegde “door de bomen het bos niet meer zien” geldt zeker voor ondergetekende fotograaf. Het is een kunst om uit de wirwar van takken en stammen een mooi beeld te destilleren. Een leuke uitdaging dus.

Ik ben net na zonsopkomst in het Leuvenumse Bos. Op de weg er naar toe zie ik nevelslierten en laaghangende mistvelden boven de akkers. Dat belooft wat. Ik zie de zonnestralen al door het bos vallen. Maar als ik in het bos ben is de zon nog nergens te bekennen. Ik loop eerst wat rond om wat inspiratie op te doen. Hier en daar maak ik wat foto. Meestal duurt het even voordat ik er in kom. Maar van lieverlee kom ik in de juiste modus en ben ik lekker aan het fotograferen. En ondertussen genieten van de prachtige omgeving niet te vergeten!

Ik maak gedurende deze ochtend te veel foto’s om in één blog kwijt te kunnen. Dus is dit deel 1 van een dubbelblog. Ik zal eerst foto’s laten zien die ik maakte van paden en lanen. Altijd een dankbaar onderwerp in een bos, waarmee je een mooie diepte in je foto’s kan brengen.

Bospad

Hetzelfde plekje heb ik ook nog als staand formaat gefotografeerd. Om nog meer nadruk te leggen op de hoogte van de bomen.

Bospad staand

Zoals je ziet is het nog vrij mistig in het bos. En het lukt de zon niet om er doorheen te prikken. De zogenaamde zonneharpen of jacobsladders blijven dan ook achterwege. Maar sfeer is er genoeg! En op dit vroege tijdstip nog heerlijk rustig. Ik wandel dus het pad af en na elke bocht doemt er weer een nieuw mystiek uitzicht op.

Mystiek bos

Dit soort feeërieke foto’s zijn precies wat ik voor ogen heb. Ik experimenteer ook wat met beweging in het beeld, maar de uitkomsten kunnen mij niet bekoren. Er zijn anderen die dat veel beter kunnen. Na een tijdje kom ik op een breder pad met een fietspad ernaast. De kleine paaltjes geven hier wat extra’s aan het beeld.

Fietspad

En als je de ander kant opkijkt zie je dit. Ik blijf even staan om te genieten.  Zo af en toe moet je gewoon even de camera ter zijde leggen en alleen maar om je heen kijken, ruiken en voelen.

herfstbos met pad

Ik ben nu niet meer de enige die geniet. Wandelaars, hondenuitlaters en mountainbikers nemen langzamerhand het bos in bezit. En zo geniet iedereen op zijn eigen manier van deze heerlijke omgeving. Ik loop al weer langzaam richting de parkeerplaats. Zonder haast, want dat past niet bij deze sfeer en omgeving.  Ik kom langs het begin van de Poolseweg. Die het bos doorsnijdt en van Hierden naar Leuvenum loopt.

Poolseweg

Het is een prachtige ochtend geworden. Ook al is de door mij gewenste zon achterwege gebleven. Maar misschien juist daardoor heb ik deze sfeerbeelden kunnen vastleggen. Ik sluit af met een foto waarbij de herfstkleuren de boventoon voeren.

Leuvenumse herfstkleuren

In deel 2 zal ik de rest van de foto’s van vandaag laten zien. De Leuvenumse beek zal hierin zeker een rol spelen en ik zal me wat meer richten op de bomen. Zonder het bos uit het oog te verliezen. Wordt vervolgt …….

 


Buikschuiven in het bos

27 oktober 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

Het is al weer meer dan drie weken geleden dat ik mijn laatste blog schreef. Dat heeft verschillende oorzaken. Geen tijd om er veel op uit te trekken en ik bemerk ook een zekere blogmoeheid. Maar geen reden tot paniek hoor. In het leven gaat niets altijd op maximaal vermogen. Dus rustpauzes horen erbij, ook wat betreft fotografie. En ik heb niet helemaal stilgezeten de afgelopen weken. Twee keer ben ik er op uit getrokken om paddenstoelen te fotograferen. In dit blog wil ik jullie de resultaten laten zien.

Mijn eerste tochtje ging naar het prachtige Speulderbos. Het is de tweede week van oktober en de bomen zitten nog volop in het groene blad. Omdat het licht niet uitnodigde tot het fotograferen van de bomen en het bos concentreer ik me op de paddenstoelen. De eerste interessante soort die ik tegenkom is gelijk één van mijn favorieten: de porseleinzwam.

Vreemde sfeer

De foto geeft mooi de sfeer weer in de ochtendschemering tussen nacht en dag.

Hierna duurt het een tijd voordat ik iets zie wat ik de moeite van het fotograferen waard van. Ik verval in een oude fout: ik loop te veel en kijk niet goed genoeg. Maar uiteindelijk blijf ik staan bij een groepje al wat oudere paddenstoelen. Geen idee welke soort het is, maar ik vind een mooi detail in de omgekrulde hoed.

Paddokrul

De inspiratie is terug en een paar meter verder zie ik twee kleine zwammetjes tussen het mos staan. Nu neem ik juist wat meer afstand om de fragiliteit te benadrukken.

Tweeling zwammetjes

Je kan hier ook goed zien hoe groen alles nog is. De herfstkleuren moeten nog komen. Maar voor paddenstoelen maakt dat niets uit. Nu ik wat meer tijd neem om om me heen te kijken zie ik er steeds meer. Maar voor het volgende groepje hoef ik niet erg mijn best te doen. Die zijn zo groot dat ze moeilijk over het hoofd gezien kunnen worden.

Sombere hongingzwammen

Het zijn Sombere honingzwammen. Waarom ze somber zijn heb ik niet kunnen ontdekken. Ik wordt er in ieder geval vrolijk van. Wat een leuk groepje en ze staan ook nog eens op een mooie plek. Een halve meter verder staat nog een stelletje van deze soort. En die zijn net zo fotogeniek.

Honingzwam: vader met kids

Het doet me denken aan een ouder met een stelletje kinderen onder zijn hoede.

Intussen is het tijd geworden om me weer richting huis te begeven. Dus met stevige tred loop ik richting restaurant ‘Boshuis Drie’, waar de auto geparkeerd staat. Maar als ik een dikke tak vol met porseleinzwammen zie liggen, moet ik daar nog even mee aan de slag. Voordat ik vanmorgen vertrok had ik al een foto in gedachten en dit is de mogelijkheid om dat plannetje ten uitvoer te brengen. Na wat proberen, met de instellingen spelen en het zoeken van een goede compositie kom ik uiteindelijk tot dit resultaat.

Porseleinzwam van onderen

De mooiste foto van vandaag vind ik zelf. Een goede afsluiter dus en dan is het tijd voor een bakkie koffie!

Het tweede paddo-uitje was in de Drentse bossen bij Grolloo. Samen met mijn zus een ochtendje buikschuiven tussen de bladeren. Ik wil vandaag wat andere foto’s maken dan de vorige keer. Meer sfeer en minder registrerend. Al snel zien we genoeg paddenstoelen om mee aan de gang te gaan. Ik richt me vooral op de wat kleinere exemplaren. De ervaring leert dat je daar wat meer me kunt dan met die grote joekels. Ik zoek bewust naar een onscherpe omgeving rondom het zwammetje. En dat lukt.

Mycena

Dit is dus wat ik zo’n beetje in mijn hoofd had. Natuurlijk leent niet elke paddenstoel tot deze benadering. De geweizwammetjes groeien op een afgebroken tak en kun je mooi fotograferen met het bladerdak op de achtergrond. De zon en de lichte plekken zorgen voor de bekende bokehcirkels.

Geweizwammetjes

De volgende paddenstoel waar ik mijn aandacht op richt is wat groter. Het zou heel goed één van de russula soorten kunnen zijn. Als het zou moeten zou ik gokken op een braakrussula. Maar mocht je het weten dan hoor ik het graag. De bovenkant was in ieder geval roze-rood van kleur.

Russula?

Een soort die ik wel herken is de amethistzwam. En die staan hier in veelvoud. Lastig is het dan om het goede exemplaar te vinden. De vorm van deze spreekt me wel aan.

Amethistzwam

Ik keer weer terug naar het allereerste zwammetje van vandaag. Er staat namelijk nog een broertje bij en ik wil eens kijken of ik die in de compositie kan betrekken. Door de camera iets scheef te houden komt het kleintje uit de hoek. Ik vind dat een wat spannender beeld opleveren dan als hij gewoon recht staat.

Met zijn tweetjes

Zo zijn we allebei lekker bezig. En natuurlijk helpen we elkaar met het aanwijzen van leuke exemplaren en de instellingen van de camera. Twee weten meer dan één tenslotte. We besluiten even een klein stukje verder te lopen, waar de zon wat meer de bosbodem bereikt. En dat zie je gelijk terug in de foto’s. Het bruin/oranje verandert in rood/geel. Deze zwammetjes groeien bovenop een omgevallen boomstam, waardoor ik ze een beetje van onderen kan fotograferen.

Groepje mycena's

De zelfde achtergrond zie je terug bij dit duo. Ik heb hierbij wat geëxperimenteerd met het bijschijnen met een zaklampje en het gebruik van de interne flitser van mijn camera. Door de lichte achtergrond worden de paddenstoeltjes snel wat te donker naar mijn smaak. Onderstaande foto is gemaakt met de flitser met daarover een papieren zakdoekje om het licht wat te dempen. Vergelijkbaar met een diffuser. Een techniek die ik al eerder heb gebruikt.

Duo zwammetjes

Dan trekken we nog even verder en concentreren ons nog even op het kleine grut tussen de bomen. Wederom een Amethistzwam, maar nu wat vager in beeld gebracht.

Vage amethiszwam

Maar het allerkleinste heb ik voor het laatst bewaard. Ik wist van het bestaan, maar heb ze nog nooit bewust gezien, laat  staan gefotografeerd. Ik heb het over de Tengere Beukentaailing. Een speldeknopje dat groeit op half vergane beukenbladeren. Zo’n 10 mm hoog en heel erg dun. Letterlijk een speld! De eerste uitdaging is om er één te vinden die een beetje vrij staat. De meesten staan diep tussen de vers afgevallen bladeren. Een beetje bladharken helpt.

Tengere Bekentaailing

Mooi, maar dat moet nog abstracter kunnen. Dus weer zoeken naar het juiste diafragma en positie. Het blijft leuk om te doen en naar een foto toe te werken die je in gedachten hebt. En dit is het geworden, een ielig zwammetje in een zee van bladeren.

In een zee van bladeren

Al met al is het een blog geworden met best veel foto’s. Dat is het nadeel als je twee foto-uitjes in één blog stopt. Hopelijk hoeven jullie nu niet zo lang te wachten op het volgende blog als deze keer. Ik doe mijn best.


Mistig

4 oktober 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

Je hebt van die oktoberochtenden dat de nevel boven de plassen zweeft, verlicht door een waterig zonnetje. Ideale omstandigheden voor de natuurfotograaf! Ik hoop vandaag op die omstandigheden. Ik krijg echter iets meer dan ik gewenst heb: dikke mist beperkt het zicht tot zo’n 100 meter. Maar niet getreurd, ik ga er gewoon lekker op uit.

Ik ga vandaag naar de Stille Kern in het Horsterwold bij Zeewolde. Het is al weer een tijd geleden dat ik er was en er is de afgelopen jaren flink gewerkt aan natuurverbetering. Nu wil dat niet zeggen dat het mooier wordt, maar dat zullen we wel zien. Hoewel dat nu nog lastig is met die dikke mistdeken.

Mistig

Ik vind het altijd heerlijk om rond te lopen in een mistig landschap. Het is dan vaak heel stil en je hebt het gevoel dat je alleen op de wereld bent. Even ontsnappen aan het gedoe van alledag. Af en toe wordt de stilte verbroken door overvliegende ganzen of een eikel die van de boom op de grond valt. Maar al die geluiden accentueren de stilte alleen maar.

Ik loop eerst een rondje om de oude plas. Hopelijk trek de mist straks op en kan ik het nieuwe gedeelte verkennen. Water en mist is een goede combinatie, dus genoeg mogelijkheden om foto’s te maken.

Mistpaaltjes

Her en der zie ik paddenstoelen groeien, maar vandaag laat ik die even voor wat ze zijn. Ik wil me concentreren op de landschappen. Ik kom aan het eind van de plas. Een mooie plek om even uit te rusten. Ik geniet van het uitzicht, hoewel het zicht beperkt is.

Eind van de plas

Dit is toch genieten!?

Ik loop terug langs de andere kant, maar daar is toch een stuk minder te zien. Of de foto’s beginnen steeds meer op elkaar te lijken. Op een gegeven moment ben je wel klaar met mist-water-riet. Als ik bijna terug ben bij de uitkijkheuvel waar ik gestart ben, zie ik dat een groepje bomen al wat herfstkleuren begint te krijgen. Nu is het altijd lastig om de kleuren mooi over te laten komen in deze omstandigheden, maar ik doe toch een poging.

Mistige herfstkleuren

Nu ik weer op het beginpunt ben is het tijd om het nieuwe gedeelte te verkennen. Het zicht is nog steeds beperkt, maar we zien wel wat we tegenkomen. Ook hier zijn nu plassen uitgegraven en zijn bomen gekapt. Dat lijkt een beetje een trend aan het worden want ik zie dat op meer plaatsen. Het water geeft ook hier weer mogelijkheden om te fotograferen. Deze boom staat aan de andere kant en zijn silhouet wordt weerspiegeld in het stille water.

Mistsilhouet

Zoals je ziet is er niet veel te zien van het nieuwe gebied. Daarvoor moet ik nog eens terug komen op een dag met wat beter zicht. Maar de eerste indruk is zeker niet slecht! Ik blijf het water volgen, ook om niet te verdwalen. Echt verdwalen kan in Nederland volgens mij niet, maar even de verkeerde kant op lopen kan je wel een uurtje extra kosten om weer bij de auto komen.

Het begint warempel iets op te klaren! En ook de kleuren komen terug in het landschap. De groene algen geven extra kleur aan onderstaande foto.

Algenplas

Het zicht wordt nu snel beter, maar voor mij is de ochtend afgelopen. Tijd om weer op huis aan te gaan. Ik heb genoten en gemerkt dat “slechte” weersomstandigheden om te fotograferen niet bestaan. Je accepteert het weer van het moment en maakt er het beste van. Maar volgende keer hoop ik toch iets meer te kunnen zien van dit prachtige gebied.


Paddo tijd

26 september 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

Na een rustige periode wat fotografie betreft heb ik eindelijk weer wat tijd om in deze mooie hobby te steken. En net als een paar weken geleden ga ik op pad met leden van de natuurfotografenclub VNF-Nijkerk. Deze keer gaan we op zoek naar paddenstoelen in het Waterloopbos bij Kraggenburg in de Noordoostpolder. Volgens de kenners een mekka voor de paddenstoel.

Als ik als laatste aankom duiken we gelijk het bos in. En al snel struikelen we over de vele soorten paddenstoelen. Iedereen gaat lekker aan de gang met zijn eigen modellen. Ik richt me eerst op het kleine spul

Duo

Ik ben geen paddo-expert, maar denk te weten dat dit dwergwieltjes zijn. En er zijn er heel veel van. Allemaal groeiend op een blaadje. Kun je voorstellen hoe klein ze zijn. Maar prachtige modelletjes om mee te werken. En dus steek ik nog even tijd in dit groepje. Goed lettend op de bokehcirkels in de achtergrond probeer ik een mooie compositie te maken. Uiteindelijk levert dat deze foto op.

Dwergwieltjes

De rest van de groep is inmiddels verder het bos ingetrokken. Ik ga ze achterna en vind ze terug op een plek met grote vliegenzwammen. Voor mij toch wel de Koning de Zwammen.

Koningsgroepje

De achtergrond is de weerspiegeling van het bos in de vijver. En er staan er nog veel meer! Ik zoek een mooie eenling uit en probeer ook nu weer een mooie achtergrond te creëren. Iedereen mag zelf beoordelen of dat gelukt is.

Eenling

Wat een prachtige juweeltjes zijn het toch. Ik kan er geen genoeg van krijgen en blijf foto’s maken. Er zijn ook zo veel mogelijkheden om ze in beeld te brengen. Hier nogmaals een groepje.

Groepje vliegenzwammen

En om het af te leren nog een eenling die aan de voet van een boom staat, met weer de vijver als achtergrond.

Amanita muscaria

Omdat overmaat schaadt laat ik het hierbij. Met tegenzin loop ik verder. Maar wie weet wat we verder nog tegenkomen in dit prachtige paddenstoelenbos. Het is leuk om te zien hoe iedereen om zijn/haar eigen manier bezig is. De één wordt helemaal enthousiast als hij een zeldzame soort ziet en de ander maakt de soort niet uit, als er maar een mooie foto van te maken is. En dan zijn er ook nog mensen die gewoon lekker aan het fotograferen zijn en genieten van de natuur. En genieten doe ik zeker. En ondertussen probeer ik die perfecte foto te maken. Niet dat dat gaat lukken, maar het streven is er altijd.

Er is zoveel te zien in het bos dat het soms moeilijk is om een exemplaar uit te kiezen. Maar als ik een klein rodekoolzwammetje zie staan is de keus snel gemaakt. Dat vind ik ook van die leuke, fotogenieke zwammetjes.

rodekoolzwam

Zoals gezegd: er staan er genoeg, maar het is de kunst net dat zwammetje te vinden die op een mooi plekje staat. Dus veel getuur naar de grond, afgebroken takken en omgevallen stammen. En dan vind je soms van die kleine diamantjes zoals deze.

Amethistzwam

Dan struikel ik weer over een stukje met allemaal dwergwieltjes. Die had ik natuurlijk al, maar ik zie een leuk groepje op een blad staan. Voor de foto leg ik het blad even op de brugleuning. Zo krijg ik een mooiere achtergrond. En ik hoef niet op mijn buik op de grond te liggen.

Schemerlampjes

De ochtend loopt al bijna ten einde en het is tijd langzamerhand weer richting de parkeerplaats te gaan. Maar ondertussen let ik natuurlijk goed op of ik nog iets leuks zie staan. Een onbekende paddenstoel staat een beetje in een donker hoekje. Zo krijg je gelijk een heel andere sfeer in je foto. Het heeft wel iets.

paddo

Ik heb hierbij de flitser van mijn camera gebruikt. Om minder hard licht te krijgen doe ik er één velletje van een papieren zakdoekje voor.

Als ik weer langs de vliegenzwammen loop zie ik een exemplaar met een omhoog gekrulde rand. Ik zie er een mogelijkheid tot een wat meer abstracte benadering van een paddenstoel in.

Detail vliegenzwam

Het lijkt me een mooie afsluiter van deze ochtend. Ik heb weer genoten en ben benieuwd wat de anderen voor resultaten hebben. Dat zullen we vast nog wel zien op de volgende clubavond.


De laatste herfstkleuren?

23 november 2014

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Vandaag eindelijk weer met de camera op pad. Afgezien van twee uurtjes in de tuin van mijn moeder, is het al weer een maand geleden dat ik op stap ben geweest om te fotograferen. Ik begon zelfs afkickverschijnselen te ontwikkelen: trillende handen, zweten en meer van die ongemakken. Maar vandaag mag ik weer het bos in! De herfstkleuren lopen een beetje op het eind, maar ik hoop die laatste loodjes te kunnen vangen in een aantal mooie foto’s.  Doel van de reis: het Leuvenumse bos.

Als ik het bos in loop via de brede zandweg zie ik al snel een aantal vliegenzwammen aan de kant staan. Het zijn flinke jongens. Terwijl ik bekijk hoe ik die het beste kan fotograferen zie ik tussen het blad ook een een paar kleine vliegenzwammetjes staan. Eigenlijk zijn die veel leuker! Dus verleg ik mijn aandacht en kan ik dit kleintje tussen de bladeren vastleggen.

Baby vliegenzwam

Baby vliegenzwam

De foto’s van de grotere exemplaren halen het niet bij deze, dus alleen het kleintje haalt dit blog.

Ik wandel dieper het bos in via de Poolseweg. Een prachtige laan door het bos en gelukkig is er nog genoeg kleur te zien. En als de zon door komt is het helemaal genieten!

Poolse weg

Poolseweg

Eén van de redenen dat ik dit bos heb uitgekozen voor vandaag is de Leuvenumse beek die hier stroomt. Een stromende beek in een herfstbos lijkt me een mooi onderwerp om te fotograferen. In de praktijk blijkt dat toch lastig te zijn. De beek stroomt erg langzaam, waardoor het op de foto’s vaak gewoon op een sloot lijkt. Er zijn wel wat kleine versnellingen, maar die leveren te weinig beweging op. Ik kan één plek vinden waar zich wat takken hebben opgehoopt en daardoor een soort van watervalletje ontstaan is. Steile oevers en de diepte maken het niet mogelijk om hier de beek over te steken. En dat is weer nodig om het water goed in beeld te krijgen. Omlopen dus! Als ik dat gedaan heb kan ik vanaf de andere kant de beek bereiken en proberen deze mooi te fotograferen. Het feit dat er allerlei takken in de weg zitten en ik tegen de zon in moet fotograferen maakt het er niet makkelijk op. Al met al is het hard werken om een foto te maken. Uiteindelijk lukt het me om één foto te maken waarover ik redelijk tevreden ben.

Leuvenumse beek

Leuvenumse beek

Toch nog een beetje een rommelig plaatje, maar zoals gezegd kon ik er niet meer van maken. Ik heb een grijsfilter gebruikt om een langere sluitertijd te kunnen gebruiken en zo het stromende water te laten zien.

Ik laat de beek voor wat ie is en kijk wat er allemaal nog meer te zien is in het herfstbos. Paddenstoelen natuurlijk! En wel een paar rodekoolzwammetjes, ook wel amethistzwam genoemd.

Rodekoolzwammetje

Rodekoolzwammetje

En naast de paddenstoelen zijn de herfstkleuren van de bomen natuurlijk ook een mooi foto-onderwerp. Meestal als ik in het bos fotografeer neem ik een pad mee in de compositie om diepte te creëren. Maar deze boom stond midden in het bos, zonder paadje er langs. Dan toch maar een simpele compositie met het onderwerp in het midden.

Herfstkleuren

Herfstkleuren

Toch wel een aardige foto geworden, al zeg ik het zelf.

Ik wandel nog even verder en bedenk dat ik nog iets wil doen met de mooi gekleurde blaadjes. Eerst probeer ik blaadjes die aan de takken hangen te fotograferen, maar het waait net iets te hard daarvoor. Maar ik kan natuurlijk ook gewoon aan de gang met het afgevallen blad! Die leg ik gewoon op een bankje en heb dan geen last van de wind. Het is altijd een beetje uitproberen wat voor een beeld je kan maken. Kwestie van kijken wat je door de zoeker ziet en dan variëren met de instellingen. Zo komt ineens deze druppel in beeld.

De druppel

De druppel

Leuk hoe de druppel als een soort vergrootglas werkt en de nerven laat zien.

Zo kan ik wel uren door blijven klooien. Maar helaas is de ochtend al weer bijna om en is het tijd om weer op huis aan te gaan. Als afsluiter een meer abstractere foto van een herfstblaadje. Het is bijna kunst, toch?

Herfstblaadje

Herfstblaadje

Misschien dat ik hier nog wel wat meer tijd in ga steken. En het kan gewoon thuis op de keukentafel!