Posts tagged “herfstkleuren

Herfst

7 december 2016

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Nu de winter haar eerste speldenprikken heeft uitgedeeld is het tijd om de herfstperiode af te sluiten. Hoewel ik minder dan gepland de bossen in ben geweest, heb ik toch een aantal keren kunnen genieten van de kleuren en geuren van de herfstbossen. In dit blog de foto’s die dat opleverde.

Door een lange droge periode kwam het paddenstoelenseizoen laat en langzaam op gang. De eerste poging in het Oostervaardersbos leverde dan ook maar één foto op: Deze inktzwam.

Inktzwam

Op de één na laatste dag van oktober, tijdens familiebezoek in Drenthe, had ik meer succes. In het Kyllotsbos in Smilde kwam ik een aantal mooie exemplaren tegen. Ik ben niet zo goed in het geven van de juiste soortnaam, maar ik denk dat dit een oorzwammetje is. Als het een andere soort is hoor ik het graag.

Oorzwammetje

De volgende meen ik wel zeker te weten: een witte kluifzwam. Het was een behoorlijk groot exemplaar. Ziet er een beetje uit als een modern beeldhouwwerk. De natuur maakt zijn eigen kunst!

Witte kluifzwam

Zoals ik in een eerder blog (Spelen met licht) al vertelde mag tegenwoordig ook de lensbaby mee op pad. En als je hem dan toch mee hebt, kun je hem net zo goed ook gebruiken. Dus heb ik nog even gespeeld met dit creatieve lensje. Voor mij is de moeilijkheid om het effect van de lens subtiel toe te passen in de foto. Je mag zelf beoordelen of dat gelukt is bij onderstaande foto’s.

Al met al een veel grotere oogst dan de eerste keer. En op het eind kwam ik ook nog twee piepkleine amethistzwammetjes tegen. Dat blijft toch een heel fotogeniek paddenstoeltje!

Amethiszwammetjes

Twee weken later had ik tijd om er nog eens op uit te trekken. Dit keer naar een plek waar ik nog nooit geweest was: de bossen bij Lage Vuursche. Als ik door zo’n laan met beuken loop doet het me altijd denken aan een kathedraal.

Boslaan Lage Vuusche

Als ik het grote pad verlaat en de kleine paadjes opzoek, vind ik al snel een groepje paddenstoelen. Om een beetje variatie in mijn paddo-foto’s te houden ga ik vandaag eens beginnen met de telelens in plaats van de macrolens. Bij dit groepje levert dat een beeld op van een klein kabouterdorpje in het bos.

Kabouterdorp

Een beetje omgeving er bij geeft gelijk een heel andere foto. Bij de volgende foto heb ik dat nog wat extremer gedaan. De zwammetjes vallen bijna helemaal weg, maar het geeft wel weer hoe klein ze eigenlijk zijn in het grote bos.

Kleine zwammetjes in het grote bos

Had ik al gezegd dat het de hele tijd motregende? Soms gaat het zelfs wat harder. Nee hè? Bij deze dan! Niet echt weer om lekker buiten te zijn. Helemaal niet met deze lage temperaturen. Maar ik moest en zou er op uit. Al te vaak gingen mijn foto-ochtenden niet door de laatste maanden. En regenachtig weer geeft ook weer andere mogelijkheden. Zoals onderstaande foto van regendruppels op een herfstblad.

Druppels op herfstblad

Natuurlijk heb ik niet de hele tijd met mijn ogen de bosgrond afgespeurd. Ook de bomen zijn nu op hun mooist met hun herfstkleuren. Ik waag me nog maar eens aan het fenomeen van beweging tijdens het fotograferen. Sommige fotografen hebben zich er echt in gespecialiseerd. Ik vind de resultaten meestal tegenvallen. Kwestie van smaak denk ik. Zo heel af en toe probeer ik het zelf wel eens. En meestal verdwijnen dan alle foto’s in de digitale prullenbak. Maar vandaag komt er eentje, zij het op het nippertje, door de keuring.

Herfstbibbers

Ik weet niet eens of ik hem nou echt mooi vind, maar het heeft iets waardoor het mij toch aanspreekt.

De mooiste foto van de dag maakte ik aan het eind van de ochtend. Een piepklein zwammetje stond in een holte van een omgevallen boom. Door de donkere achtergrond lijkt het net een schemerlampje.

Lampje in het donkere bos

Hierna ben ik nog één keer op pad geweest voor de paddenstoelen. Maar een nachtvorstje had het aantal behoorlijk gedecimeerd. Toch kwam ik tevreden thuis met één mooie foto.

Plooivlieswaaiertjes

Ik zag een tak op de grond liggen met wat vaalbruine zwammen er op. Niet echt fotogeniek. Maar toen ik de tak omdraaide bleken ze een prachtige onderkant te hebben. Het heet een plooivlieswaaiertje. Mij vertelt door iemand die er veel meer van af weet dan ik. En ze schijnen redelijk tegen de vorst te kunnen.

Hiermee sluit ik de herfst af. Op naar een strenge winter, met veel vorst en sneeuw!


Het bos in: beek en bomen

15 november 2015 ***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

In mijn vorige blog heb ik het mij gemakkelijk gemaakt. Door paden en lanen in het bos te fotograferen krijg je al snel een mooie compositie en diepte in je foto. Maar het fotograferen van de bomen zelf is een stuk lastiger. In dit blog zal ik een poging wagen. Daarnaast speelt in dit bos de Leuvenumse Beek een belangrijke rol. En die rol zal zij ook in dit blog vervullen.

Zoals gezegd was ik rond zonsopkomst al in het bos. Het licht is dan nog koel en geeft een blauwige gloed aan het landschap. Dat is goed te zien op de eerste foto. Een beetje sinister sfeertje zo met de mist en het stille water van de beek.

Het donkere bos

In bovenstaande foto heeft de beek de rol van een bospad op zich genomen. Dus is de volgende uitdaging om een interessante foto te maken van alleen maar bomen. Ik heb er voor gekozen de bosbodem buiten beeld te houden om een rustiger beeld te krijgen. De herfsttak moet de foto net dat beetje extra geven.

Herfsttak beukenbos

De zon, ondanks dat hij niet door de mist komt, klimt toch hoger en het licht veranderd van kleur en wordt warmer. Ik maak nogmaals eenzelfde soort foto, nu met de grond in beeld.

Mistig herfstbos met tak

Ik laat de bomen even met rust en wandel rustig langs de door het bos stromende beek. Her en der zie ik werkzaamheden en een infobordje geeft duidelijkheid. De oevers van de beek worden verlaagd, zodat gedeeltes van het bos nu en dan overstromen. Ook is er zand in de beek gebracht om ondieptes te creëren en zullen rechtgetrokken gedeeltes weer teruggebracht worden naar de natuurlijke loop. Dit alles om de natuurwaarden te vergroten en te versterken. Of de theorie overeenkomst met de praktijk zal moeten blijken. Wat al wel te zien is, is dat de beek op een aantal plaatsen een stuk breder is.

Leuvenumse beek in de herfst

Er ontstaan zelfs een soort van vijvers. Dit geeft weer leuke mogelijkheden voor foto’s met spiegelingen. Hieronder een voorbeeld daarvan.

Beekspiegeling

Hierna verlaat ik het beekdal om langzamerhand terug te keren naar het startpunt. Ik kom langs een stuk bos waar een aantal lariksen staan. Deze naaldbomen laten in de herfst, in tegenstelling tot sparren en dennen, hun naalden vallen. Ze kleuren dan ook prachtig geel. Samen met het rood van de struiken die er omheen staan levert dat een kleurrijk geheel op.

Kleurrijk

Op de terugweg kom ik langs de rand van het Hulshorsterzand. Hier staan meer dennen en het jonge berkje steekt prachtig af de donkere naaldbomen. Met deze foto eindigt mijn laatste herfstblog. Ik hoop dat ik een beetje geslaagd ben met het in beeld brengen van het bos. En dat je door de bomen het bos nog ziet. Ik vond het een leuke uitdaging en ben niet ontevreden over het resultaat. Alhoewel ik nog genoeg ruimte zie om één en ander te verbeteren.

Herfstberkje


‘s-Gravelandse herfstbossen

27 oktober 2012

Omdat ik dit weekend dienst heb, kan ik niet al te ver weg gaan. Moet snel in Amsterdam kunnen zijn als ik wordt opgeroepen. Natuurlijk wil ik wel even er-op-uit met het mooie weer wat voorspeld is. Op advies van een collega fotoblogger (http://incantoimages.blogspot.nl/) ga ik naar ‘s-Graveland. Om precies te zijn naar landgoed Hilverbeek.

Een landgoed is in bezit van natuurmonumenten en vrij toegankelijk. Er zijn veel watertjes en beuken, wat voor mooie herfsttaferelen moet zorgen. Het is nog schemerig als ik aankom en dus ga ik eerst maar eens op verkenning uit. Al snel zie ik een aantal mooie plekjes. Het wachten is nu op de zon, die al voorzichtig over over de horizon uitkomt. In een bos blijft het altijd wat langer donker, ook al omdat er nog veel blad aan de bomen zit. Maar na een tijdje kan ik beginnen met het maken van foto’s.

Herfstkleuren

Een beetje een drukke foto, maar het geeft goed weer hoe het er op dit moment uitziet. Veel bruine, gele en ook nog groene kleuren. Stond trouwens op een bruggetje bij het maken van deze foto.

De laatste tijd probeer ik in mijn foto’s niet alleen te registreren wat ik zie, maar soms ook alleen de sfeer of het gevoel vast te leggen. Dat kan door de manier van fotograferen of door een bewerking van de foto. Onderstaande foto heb ik  in photoshop bewerkt. Het geeft een, volgens mij, dynamisch beeld van de herfst. Denkend aan herfstkleuren en wind.

Autumn moods

Ik ben eigenlijk van plan om vandaag niet de hele tijd op mijn buik te liggen bij paddenstoelen. Maar dit exemplaar neem ik toch even mee.

Doolhofzwam

Een doolhofzwam dus. De onderkant laat zien waarom deze zo genoemd wordt. Het gerucht gaat dat deze zwam erg polulair is bij kabouterkinderfeestjes. Uren kunnen ze zich vermaken met het ronddwalen in het doolhof. Lijkt me nog een hele toer voor de papa en mama kabouters om zo’n zwam met de onderkant omhoog te leggen.

Na dit intermezzo loop ik verder door het bos, genietend van de herfstkleuren en geuren. De route voert mij nu uit het bos en naar een meer open gebied met lanen en weilanden.

Bomenrij

Het liedje: De paden op, de lanen in vooruit met flinke pas….. schiet door mijn hoofd. Met die flinke pas valt het trouwens wel mee. Doe altijd uren over een paar kilometer als ik aan het fotograferen ben. Als ik met mijn gezin aan het wandelen ben is het dan ook geen doen om foto’s te maken. Na 1 minuut wordt er al geroepen: “Papa kom je nog!!!!!” Gelukkig kan ik nu alle tijd nemen, want anders had ik dit roodborstje gemist. Vol in het tegenlicht, maar toch wel een aardig beeld dacht ik.

Roodborstje

Ik loop nu weer het bos in en kom bij een vijver. Een prachtige plek! De kleuren zijn hier op en top herfstig en doordat het een open plek is valt er ook nog mooi licht op.

Herfstvijver

Ik blijf hier een tijdje rondhangen en geniet gewoon van de omgeving. Voor mij geldt dat het lekker buiten zijn in de natuur net zo belangrijk is als het maken van foto’s. En door mijn fotohobby sla ik die twee vliegen in één klap.

Jammer genoeg is het weer tijd om op huis te gaan. Terug lopend naar de auto zie ik nog een mooie herfsttak, Ik zie er een mooie omslagfoto voor mijn facebook in. https://www.facebook.com/rene.vos.71

Herfsttak

Het was een heerlijke wandeling met prachtige herfstkleuren.

Tot slot wil ik nog twee paddenstoelenfoto’s laten zien die ik op een andere wandeling heb gemaakt waar ik geen blog van geschreven heb. Maar ik vind de foto’s toch de moeite waar om hier nog even te laten zien.

Inktzwammetjes

Vooral op onderstaande foto ben ik erg trots.

Geweizwam

Bedankt dat je even met mij mee bent gelopen. En ik hoop dat je genoten hebt van mijn foto’s.