Posts tagged “Hilversum

Speldenprik van de winter

21 december 2016

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Hoewel we niet verwend zijn geweest de laatste jaren met winterweer, deelt Koning Winter zo af en toe een speldenprikje uit. Zo ook begin december toen we een paar koude nachten en dagen hadden. Gelukkig voor mij viel dat deze keer samen met het weekend, zodat ook ik de witte wereld in kon trekken.

Ik besloot naar de Hoorneboegse Heide aan de zuidkant van Hilversum te gaan. Daar was ik nog nooit geweest en het is altijd leuk om nieuwe gebieden te ontdekken. Nadeel is dat je nooit weet hoe het er precies uitziet en je moet dus ter plekke beslissen waar de mooiste stukken zijn.

Ik was er al voor zonsopkomst. Het was kraakhelder en de kou prikte in mijn gezicht. Heerlijk!!!

Hoorneboegseheide 1

Wat is de vroege ochtend toch een mooi moment. Hoewel vroeg? In deze tijd is het toch al kwart voor negen voordat de zon opkomt. Maar de sfeer is hetzelfde.

Nog mooier vind ik het als je de andere kant op kijkt. Dan komen de pasteltinten tevoorschijn.

Hoorneboegseheide 2

De kou straalt er van af.

Omdat het onbekend gebied is loop ik wel een beetje heen en weer te rennen. Zo lang duurt het mooie licht ook weer niet. Maar ik weet nu al dat ik hier vaker kom. Het is een prachtig stukje heide!

De rijp heeft alles bedekt met een laagje poedersuiker.

Hoorneboegseheide 3

De zon komt nu boven de bomenrij in de verte uit en het veld kleurt langzaam oranje/roze door het vroege zonlicht.

Hoorneboegseheide 4

Het maakt volgens mij niet uit naar welke kant je je camera richt. Overal zie je feeërieke plaatjes.

Nadeel van het late licht worden is dat al heel snel de hondenuitlaters, mountainbikers en wandelaars de heide overnemen. Het is dus al snel tijd voor een laatste landschapsopname. Ik probeer het eens recht tegen de zon in.

Hoorneboegseheide 5

Niet ontevreden over het resultaat.

Vanwege de drukte vervang ik de groothoek- voor de macrolens. Een kijken of ik iets kan maken van de rijp. Ik zie een klein stukje hangen aan een draad spinnenrag. Het kost even wat moeite om de achtergrond goed te krijgen, maar uiteindelijk komt er een leuke foto uit.

Hoorneboegseheide 6

Ook de grasjes zijn bedekt met een laagje ijskristallen en buigen onder het gewicht. Een mooi onderwerp voor een macrofoto.

Hoorneboegseheide 7

Omdat ik nog moet werken vandaag is het tijd om mijn boeltje bij elkaar te pakken. Het waren een paar heerlijke uren in een winterwonderland. Dat was echt lang geleden. Terugkijkend op mijn blog zie ik dat ik in december 2014 de laatste winterserie heb kunnen maken. Twee jaar geleden dus!

Nu maar hopen op een strenge winter in januari 2017.


zwart-wit

7 december 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

De laatste twee maanden van het jaar is voor mij meestal een rustige tijd wat fotograferen betreft. Andere zaken hebben mijn aandacht nodig en vaak is het op de zondagochtend (mijn enige mogelijkheid om er op uit te trekken) slecht weer. Maar dan heb je wel wat meer tijd om eens door je oude foto’s te neuzen. Soms kom je in vergeten hoekjes van je harde schijf nog mooie foto’s tegen, die je in eerste instantie over het hoofd heb gezien. En het is ook leuk om oude foto’s in een nieuw jasje te steken.

In dit blog heb ik een aantal portretfoto’s van dieren omgezet naar zwart-wit. Vooral bij zoogdieren kan dat mooi uitpakken, omdat de details van hun vacht dan prachtig naar voren komen. Het blijft natuurlijk een kwestie van smaak, maar ik vind het goed gelukt.

Deze tamme vos in de Oostvaardersplassen had er geen moeite mee om even als model te dienen. Voor mij de eerste keer dat ik buiten de AWD een tamme vos tegen kwam. Ze loopt nog steeds rond bij het infocentrum van Staatsbosbeheer. Let ook op de teek die bij haar rechter oor zit.

OVP vos

De Westerheide bij Hilversum is een goede plek om reeën te fotograferen. Deze bok liet zich het gras tussen de heide goed smaken. Zo af en toe kwam hij met zijn kop even omhoog om te checken waar ik mee bezig was. Maar verder trok hij zich niet zoveel van me aan.

Reebok Westerheide

Eén van de oude hindes in de Oostvaardersplassen. Elke winter kom ik haar tegen op ongeveer dezelfde plek. Ze is te herkennen aan een metalen oormerk, welke niet te zien is op deze foto trouwens. Ze is goed benaderbaar.

HInde OVP

Net als de reebok heb ik ook deze Schotse Hooglander gefotografeerd op de Westerheide bij Hilversum. Prachtige beesten met hun lange ruige vacht. Alleen jammer dat ze altijd zo’n lelijk geel oormerk in hebben. Bij zo’n extreme close-up heb je daar gelukkig geen last van.

Schotse hooglander Westerheide

Dit Pater Davidshert heb ik gefotografeerd in natuurpark Lelystad. De hormonen speelden op en hij had zich getooid met een kroon van grassen en onkruid.

Pater Davidshert

Dit is één van mijn favoriete foto’s van de konikpaarden in de Oostvaardersplassen. Deze foto had ik gelijk al omgezet naar zwart-wit en is dus geen nieuwe bewerking. Maar omdat hij zo mooi past bij de anderen mag hij nogmaals in dit blog verschijnen.

Konikspaarden OVP

Deze wisent uit het natuurpark Lelystad heb ik geprobeerd eens anders te portretteren door een andere compositie te maken. De achtergrond is de besneeuwde weide, waardoor de kop mooi afsteekt.

Wisent Lelystad

Ik ben benieuwd wat jullie van deze zwart-witters vinden. Commentaar, kritiek en tips zijn altijd welkom.


Reeën

14 juni 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

Een aantal jaren geleden heb ik mooie foto’s kunnen maken van reeën in een bloemenveld: Reeën en andere heidebewoners. Al weer drie jaar geleden dus. Ik ben daarna nog wel een paar keer daar geweest, maar nooit meer als de bloemen in bloei staan. Als ik op internet een foto zie van een ree tussen de bloemen is de keus snel gemaakt. Op naar de Westerheide!

Als ik me bij het veld aankom zie ik nog weinig bloemen. Dat is even balen! Was het dan toch een oude foto die ik zag? Ik installeer me aan de rand van het veld. Net als ik zit hoor ik luid geritsel in de struiken. Het moet iets groot zijn. En dan hoor ik verderop een soort van hard, schor geblaf: het geluid van een ree! Ik neem aan dat het betekend dat ze me gehoord, gezien of geroken hebben. Ik besluit me even terug te trekken en loop een grote ronde over de hei. Misschien zie ik daar reeën. Als ik na een klein uurtje nog niets gezien heb loop ik terug naar het veldje. Ik kom nu vanaf de andere kant en zie daar een gedeelte dat wel bedekt is met witte bloemetjes. Niet zo hoog als drie jaar geleden, maar toch leuk. En er staat warempel een reegeit! Een goede beslissing dus om even weg te gaan.

Reegeit

Bij deze foto heb ik een vage prikkeldraad weg moeten werken die net boven de ree liep. Meestal onbegonnen werk voor mij, maar ik ben nu wel tevreden met het resultaat. Tips zijn altijd welkom. De reeën zijn erg alert vandaag, want ook zij merkt me op en wandelt rustig het veld af en verdwijnt tussen de bomen. Ik baal hier altijd erg van, omdat het betekent dat ik iets verstoor. En dat wil ik natuurlijk niet. Toch zijn de dieren het hier gewend. Het is namelijk een druk gebruikt stukje natuur met veel wandelaars, mountainbikers en hondenuitlaters.

Als de reegeit verdwenen is kijk ik nog eens goed om me heen en zie achter op het veldje nog een ree staan. Een reebok deze keer.

Reebok

Zoals je ziet heeft ie mij ook gespot. Maar in tegenstelling tot het vrouwtje gaat hij niet op de loop. Hij gaat zelfs rustig door met grazen. Dat is dan echt genieten voor me! Af en toe kijkt hij even op om te checken wat ik doe. Nou, ik doe niet meer dan niet bewegen, stil zijn en af en toe op de ontspanknop van mijn camera drukken.

Smakelijk eten

Eet smakelijk!

Ondanks het vroege uur geen mooi ochtendlicht. De zon zit verscholen achter de grijze wolken. Af en toe motregent het zelfs. Al etend belandt de ree achter op het veld. Er komt steeds meer van het opgeschoten gras tussen mij en de ree. Het is dus scherpstellen tussen het gras door. Lastig, maar levert wel een leuke foto op.

Van achteren

Het wordt wat drukker op de hei en mijn vriend vindt het tijd om zich terug te trekken. Hij verlaat het bloemenveld en komt dan op het gedeelte wat niet in bloei staat. Geen idee of het spul wat hier groeit nog gaat bloeien. Ik zal binnenkort nog eens gaan kijken en ondertussen de verschillende fotografiesites in de gaten houden. De reebok neemt nog een paar hapjes van het één of ander voordat hij in het bos verdwijnt.

Trek in een groen blaadje

Dus hoewel ik een wat moeizame start had vandaag is het toch een mooie ochtend geworden. Ik heb weer een aantal leuke foto’s van de reeën kunnen maken en weer genoten van de natuur en de dieren.


Het bos in

28 september 2014

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Nu de zomer op haar einde loopt wordt het weer tijd om me te focussen op het volgende seizoen. De herfst komt eraan! Veel fotografen gaan dan heerlijk naar de Hoge Veluwe om met zijn allen de edelhert-bronst te fotograferen. Het massale houdt me tot nu toe tegen om er naar toe te gaan. Maar wie weet sta ik ook nog wel eens tussen de meute. Zeg nooit nooit!

Maar veel liever zoek ik de rust op en die vind je ’s ochtends vroeg in het bos. En omdat dit jaar de paddenstoelen er al vroeg bij waren, ga ik op 14 september naar het Speulderbos. Eens kijken hoe het er bij staat en misschien nog wat foto’s maken. Na de auto geparkeerd te hebben bij restaurant “Boshuis Drie” te Drie, loop ik het bos in. Het is heerlijk in het bos. Alleen geen nevel helaas, dus geen sfeervolle bosfoto’s. Wel hoor ik ineens gesnuif en geknor en met veel geraas zie ik twee wilde zwijnen door het bos rennen. Echt zo’n mooi vroege-ochtend-moment.

Ik zie inderdaad al redelijk veel paddenstoelen. Nu is het zoeken naar een mooi exemplaar. Ik stoei wat met een groepje zwammen en de achtergrond, maar het wil nog niet lukken. Ik moet er echt even inkomen. Maar als ik porseleinzwammen ontdek gaat het eigenlijk als vanzelf.

Porseleinzwammen

Porseleinzwammen

Toch één van de meest fotogenieke paddenstoelen die je in het bos kan vinden.

Als de eerste goede foto eenmaal gemaakt is volgen er al snel meer. Ik zie vanaf nu sneller de mogelijkheden die de verschillende paddenstoelen hebben. Deze twee bosjes groeien op een omgevallen boomstam. Dat maakt het wat makkelijker om het bladerdak als achtergrond te nemen. Inclusief de bokeh-rondjes.

Twee struikjes

Ik blijf nog even rondhangen bij de omgevallen stammen, Er zitten veel verschillende soorten op. Mijn oog valt op een kleine vlieg die op een paddenstoel zit. Ik denk dat het een strontvliegje is. Het is altijd leuk om een diertje op een paddenstoel te fotograferen. Na even wat experimenteren met het diafragma maak ik uiteindelijk deze foto. Een zwam met vlieg, maar toch geen vliegenzwam.

Zwam met vlieg

Zwam met vlieg

Ik ben lekker op gang nu. Ook een zwam op het uiteinde van een afgebroken tak probeer ik op een mooie manier vast te leggen. Ik fotografeer iets van onderen waardoor ik weer de lichtcirkels op de achtergrond krijg. Als je eenmaal door hebt hoe dat moet is het niet zo moeilijk om dit effect te krijgen. Alleen moet je oppassen dat je niet elke foto die je maakt er hetzelfde uit gaat zien. Met alleen een andere paddenstoel als onderwerp. Maar zo af en toe moet kunnen toch?

Bokeh cirkels

Bokeh cirkels

Je ziet ook hoe sterk zo’n zwam eigenlijk is. Door de kracht is het hout gewoon omhoog gedrukt.

De ochtend loopt al weer op zijn einde en ik loop richting auto en restaurant. Een kopje cappuccino zal er wel in gaan. Maar eerst stop ik nog even als ik een grote zwavelzwam zie groeien. De zwam is bedekt met kleine druppels. Dit verschijnsel zag ik al eerder en het heet guttatie. Vooral houtzwammen hebben er last van: ze zweten bij actieve groei en een hoge luchtvochtigheid druppels uit. Deze druppels worden ook wel guttatiedruppels genoemd.

Guttatiedruppels

Guttatiedruppels

Het levert mij een beeld op van een paddenstoel waarbij de paddenstoel niet meer te herkennen is. Ik vind het zelf een apart, surrealistisch beeld. Dan is het tijd voor koffie. Ik kan de zelfgebakken appeltaart in Boshuis Drie zeker aanbevelen.

Twee weken later heb ik weer tijd om nog eens het bos in te duiken. Deze keer is het Spanderswoud bij Hilversum de bestemming. De afgelopen twee weken is er geen regen van betekenis gevallen en ik verwacht eigenlijk niet om weer zo veel paddenstoelen aan te treffen. Maar het is een gebied waar ik nog nooit geweest ben, dus toch een mooie gelegenheid om er eens rond te struinen. Mijn gevoel klopte: er zijn een stuk minder paddenstoelen dan twee weken geleden op de Veluwe. Maar het is wel een mooi bos en ik geniet van mooie beukenlanen, waterpartijen en dichte dennebossen.

Na een tijdje kom ik dan toch een aantal paddenstoelen met mogelijkheden tegen. Ze groeien om een afgeknapte boomstronk. Ik kies er eerst voor om ze eens met wat meer van de omgeving te fotograferen. Dat levert dit beeld op.

Op een boomstronk

Op een boomstronk

Maar natuurlijk kan ik ze ook close in beeld nemen met mijn macrolens. Dat geeft een heel andere kijk op dezelfde paddenstoelen. En dat is het leuke van fotograferen. De verschillende mogelijkheden en perspectieven die allemaal een eigen kijk geven op hetzelfde onderwerp. Ik raak er nooit mee uitgespeeld.

Detail

Detail

Ik ben dus weer lekker aan het spelen in het bos. Een rustgevende bezigheid en heerlijk om alle dagelijkse beslommeringen even te vergeten. Ik wandel verder en zie een leuk stelletje staan. Een kleine zwam staat samen met een nog kleiner zwammetje op een tak. Alsof de kleine bescherming zoekt bij de ander. Nooit geweten dat paddenstoelen vertederend kunnen zijn.

Onder moeders paraplu

Onder moeders paraplu

Wat me verder opvalt is dat heel veel paddenstoelen zijn aangetast door een witte schimmel. Misschien veroorzaakt door de hoge temperaturen van de laatste dagen? Ook de hondendrollen zitten trouwens onder het witte goedje. Nu zie je pas goed hoeveel stront er in zo’n bos ligt. Niet echt een leuk gezicht! Toch kan ik me niet bedwingen om even met de macrolens er dicht op te kruipen.

Beschimmelde schimmel

Beschimmelde schimmel

Het onderschrift van deze foto is natuurlijk omdat een paddenstoel ook een schimmel is.

Ik denk dat meer dan de helft van alle paddenstoelen in dit bos is aangetast. Maar als het straks weer vochtiger en kouder wordt zal dit verschijnsel wel weer verdwijnen. Dan zal ik nog eens een keer door dit bos wandelen om te kijken of die theorie waar is. Ik sluit voor nu toch af met nog een beschimmeld exemplaar. Een echte foto uit de natuur, waar de één zijn dood de ander zijn brood is.

Overwoekerd

Overwoekerd

Hier kun je goed de schimmeldraden zien die deze kleine zwam in zijn greep houden.

Best een lang blog geworden geloof ik. En met dit blog verklaar ik de herfst voor geopend! Dat oktober ons maar mag verblijden met heerlijke herfstkleuren en -geuren.


Mevrouw ree en Schotse hooglanders

17 augustus 2014

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Augustus is de maand van de bloeiende heide. Tot nu toe heb ik weinig foto’s van bloeiende heide. Ik bezoek meestal de heidevelden in het Gooi. En die zijn de laatste jaren erg aangetast door het heidehaantje. Een klein torretje die er voor zorgt dat de heide bruin wordt en niet in bloei komt. Vandaag ga ik eens kijken of dat dit jaar ook nog zo is. En ik misschien kan ik nog wat reeën vastleggen.

Als ik de heide op loop zie ik al snel dat het overgrote deel van het veld ook dit jaar weer dor en bruin is.  Ik zal eens navragen hoe lang het duurt voordat een gebied zich hersteld heeft. Geen mooie paarse plaatjes dus vandaag. Dan maar op zoek naar de reeën. Eigenlijk zie ik altijd wel één of meerdere van deze prachtige dieren als ik hier vroeg genoeg  ben. En ook vandaag heb ik het voorrecht van een ontmoeting. Een hinde deze keer. Ze loopt tussen de bomen langs de zandweg. Als ze me hoort kijk ze stiekem om de boom heen.

Kiekeboe

Kiekeboe

Grappig hè? Ik blijf rustig staan en mevrouw ree kiest er voor om door te gaan met eten van het gras tussen de bomen. Tot er een vroege fietser aan komt. Dan loopt ze een stukje het veld in. Ik maak daar gebruik van door mij tussen de bomen te installeren met uitzicht op het veld.

In het veld

In het veld

Tussen het grazen door kijkt de ree af en toe op om te kijken of alles nog veilig is, maar verder maakt ze geen nerveuze indruk. Zo kan ik haar een tijdlang observeren. Dat zijn van die kostbare natuumomenten, waardoor het fotograferen even op het tweede plan komt. Ze blijft al die tijd rustig door eten. Maar ze heeft me zeker wel in de gaten.

Alert

Alert

Stel je nou eens voor dat die heide vol in bloei zou staan. Dat zou toch een prachtig plaatje opleveren? Maar ik ben bang dat het op deze plek de komende jaren niet gaat gebeuren 😦 Het is zoals het is en dus maak ik her het beste van. En mevrouw ree werkt lekker mee.

Lekker

Lekker

Toch wel een beetje brutaal om je tong uit te steken naar de fotograaf.

Zo langzamerhand wordt het wat drukker op de heide. De ree besluit wat verder het veld in te gaan. Ik besluit om niet achter haar aan te gaan. Dan kan ze rustig verder eten voordat het al te druk wordt. Ze kijkt nog één keer om.

Verder het veld in

Verder het veld in

Natuurlijk ben ik weer erg blij met deze serie. Ik vind het nog steeds voorrecht dat ik zulke mooie dieren kan/mag fotograferen.

Ik wandel verder om te kijken of er toch nog niet een aantal stukken zijn die meer in bloei staan. Maar het valt ook dit jaar weer erg tegen. Ik zal dit jaar maar eens serieus werk maken van het vinden van bloeiende heide. Ik denk dat ik dan toch op de Veluwe moet zijn. Ondertussen zie ik in de verte een kleine kudde Schotse hooglanders. Deze runderen zie je in heel veel natuurgebieden. Ik loop hun kant op, want het zijn best fotogenieke dieren. Alleen is het lastig scherpstellen op de ogen 😉

Harig

Harig

Zo heel af en toe vind ik zwart/wit een toegevoegde waarde hebben. En bij deze foto is dat ook zo. Maar ook in kleur zijn het prachtige dieren. En imposant met die grote horens. Daar wil je geen optater van krijgen.

Vervaarlijk

Vervaarlijk

En ik zie zowaar een oog. Een unicum voor wat mijzelf betreft. Er komen nog wat andere exemplaren bij. zo wordt het een gezellige boel op de heide. Dan zie ik plotseling dat deze kudde onlangs wat groter is geworden. Er loopt namelijk een klein kalf mee. Nu ben ik niet snel bang, maar met dieren die jongen hebben neem ik geen risico’s. Ook al hebben ze een zachtaardige karakter, als er kleintjes in het spel zijn weet je het nooit. Ik neem dus ietsjes meer afstand, maar sta nog dichtbij genoeg om een portret te maken van het kalf. En toch nog een beetje paars!

Kalfje

Kalfje

Wel jammer natuurlijk van die grote gele oormerken, maar ik kies er bewust voor om ze niet weg te poetsen. Ze zitten er nu eenmaal en horen er bij. Het maakt het beestje niet minder schattig. De kudde trekt rustig verder. Ik blijf achter met een “big smile”.

Trio

Trio

Ik heb weer eens een prachtige start van de zondag, het is droog gebleven en ik heb leuke ontmoetingen gehad met mevrouw ree en met de kudde Schotse hooglanders. Wat wil een mens nog meer?


De steiger

21 juli 2014

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Het is al weer een aantal weken geleden dat ik iets op mijn blog geschreven heb. Dat heeft meerdere oorzaken, o.a. dat ik een beetje blogmoe aan het worden ben. En omdat ik op dit moment erg kritisch op mijn foto’s ben. Waardoor de meesten in de digitale prullenbak verdwijnen. Maar goed, ik ben van plan de boel weer op te pakken. Want fotograferen doe ik nog steeds! Zo ben ik twee keer naar de Amsterdamse Waterleiding Duinen geweest. Die foto’s komen in een later blog langs. Nu wil ik een aantal foto’s laten zien van een zomeravond op een steiger.

De steiger

De steiger

Deze vijver ligt vlak achter het mediapark van Hilversum bij Crailo. Ik had gehoopt op wat mooie wolken, maar dat zit er op deze stralende zomerdag niet in. De lucht kleurt van felblauw naar roze-oranje om dan langzaam zijn kleur te verliezen. Gelukkig kan ik de kleur wel mooi vastleggen.

Avondrood

Avondrood

Bij deze foto vind ik het perspectief wat vertekend. Als ik de horizon recht hou lijkt het alsof de steiger naar links hangt. Maar ik kan de steiger niet recht zetten, omdat dan de vijver naar rechts helt. Dan hou je dus geen water meer over 😉 Als iemand een idee heeft hoe dat komt dan hoor ik het graag.

Ik krijg gezelschap van een groepje jongelui, die na een warme dag verkoeling zoeken in het water. Ik krijg al snel het verzoek hen niet op de foto te zetten. Ik  stel nog voor om een zwart balkje voor hun ogen te zetten, maar helaas …… Geen waterpret dus in deze serie. Ik fotografeer dus om de jeugd heen. Gelukkig is er genoeg ruimte.

Diepte

Diepte

Als het later wordt verdwijnt de kleur uit de lucht en de jeugd van de steiger. De aanwezige futenfamilie steekt de snavel tussen de veren en langzaam aan wordt het steeds stiller. Ook de wind is helemaal weggevallen. Dan is het echt even genieten.

Zicht op het mediapark

Zicht op het mediapark

Zo fotografeer ik de steiger vanuit allerlei richtingen. Later bedenk ik me dat ik ook wel even vanuit het water had kunnen fotograferen. Zo diep is het niet. De volgende keer dan maar. Ik moet natuurlijk nog eens terug als er een mooie wolkenlucht is met een spectaculaire spiegeling in het stille water!

Voor nu is het genoeg geweest. Nog een laatste foto om nog even van de stilte te genieten.

Enjoy the silence

Enjoy the silence

De titel van de laatste foto heb ik geleend van een nummer van Depeche Mode. Een band uit de jaren ’80 en ’90. Moest even aan dit nummer denken toen ik de laatste minuten rustig op de steiger zat. Heerlijk om zo een dag af te kunnen sluiten!