Posts tagged “holenduif

Veel te zien in de polder

26 april 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

Zo eind april is het volop lente. Hoewel het weer wat tegenvalt is het de hoogste tijd om de vogelrijke Arkemheen polder te bezoeken. Alle vogels die de winter in ons koude kikkerlandje ontvluchten zijn weer teruggekeerd. Vandaag hoop ik in ieder geval de kemphaan te fotograferen, want die heb ik nog nooit mooi op de foto kunnen krijgen. Voor de rest zie ik wel wat ik tegenkom.

Het eerste wat ik tegenkom is echter geen vogel, maar een haas. Op zijn gemakje zit ie in het natte gras.

Haas

Ik fotografeer vanuit de auto, maar hij heeft me toch in de gaten. Even kijkt hij me aan of hij wil zeggen: “mag ik bij je komen zitten in die lekker warme en droge auto?”haas2

Van mij mag ie hoor, maar uiteindelijk ziet hij er toch van af en verdwijnt verder het veld op. Net als ik door wil rijden landt er een tureluur op een paaltje vlak naast de auto. Ik maak een paar foto’s. Ik ben gewoon te dichtbij! Voorzichtig zet ik de auto in zijn achteruit en rij een klein stukje terug. Gelukkig blijft de vogel zitten.

Tureluurtje

Dit is toch nog steeds mijn favoriete weidevogel!

Hij begint aan een poetsbeurt en dat levert altijd leuke plaatjes op. Deze vind ik de mooiste van die serie.

Rug poetsen

Dan rijdt er een andere auto langs en is het uit met de pret. De vogel vertrekt. En ik ga weer een eindje verderop kijken. Er staan een aantal boerderijen en huizen in de polder. Rondom die bebouwing zijn andere vogels te vinden dan op de grasweiden. Zo zie je vaak koppeltjes duiven rondvliegen. Een holenduif is het vliegen even zat en zit uit te rusten op een paal.

Holenduif

De grijze achtergrond is de muur van een schuur. Ik vind het mooi overeenkomen met de kleuren van de vogel. Net als bij de tureluur zit ik er ook nu heel dicht op. Dichtbij genoeg voor een portretje.

holenduif portret

Ik ben best wel blij met deze foto’s. Zo vaak lukt het niet om deze soort te fotograferen.

De volgende vogel hoor ik voordat ik hem zie. Het is een rietgors, die nu even voor paalgors speelt. Het is altijd weer een genot om een vogel te horen zingen. En wat een geluid komt er uit zo’n klein lijfje!

Poldergors

Langs de sloten zie ik verschillende zwanen aan het broeden. Kleine zwaantjes zie ik nog niet. Ik besluit om een artistieke poging te wagen door de bloemen in de voorgrond mee te nemen in het beeld. Ik weet nooit of het nu koolzaad of zwarte mosterd is. Het resultaat zie je hier onder.

Zwaan op nest

Ik twijfel zelf of ik het wel mooi vind. Ben benieuwd hoe jullie er over denken.

Na deze “creatieve” uitspatting richt ik mijn aandacht op misschien wel de bekendste weidevogel: de Grutto. Vandaag zie ik een aantal exemplaren op de palen zitten, maar de meesten lopen gewoon in het gras. Nu heb ik al heel veel grutto-op-paal-foto’s, dus ga ik de uitdaging aan om ze in het gras te fotograferen. Dat is best lastig, omdat ze nu niet bepaald blijven staan als je op ze af komt lopen. En ik moet juist uit de auto komen, anders kan ik geen laag standpunt innemen, Dat is nodig om een rustige achtergrond te krijgen. Maar de aanhouder wint!

Grutto in het gras

Van achter een hekje kan ik deze foto maken. Als ik het diafragma nog wat verder open zet wordt het gras nog vager. Dit is dan zo’n beetje de foto die ik in mijn hoofd had.

Grutto in het groen

Een andere vogel die je voornamelijk in het gras ziet is de fazant. Ik zie vanuit de auto een prachtige haan. Wat een kleuren heeft dat dier zeg! Prachtig! Na eerst een paar foto’s vanuit de auto te hebben genomen, ga ik toch weer proberen om wat lager bij de grond te fotograferen. Nu loopt deze haan vrij voorspelbaar langs het slootje. Ik kan dus even verderop gaan zitten en wachten tot hij voorbij komt lopen. Aldus geschiedt.

Fazantenhaan

Wat een prachtige ochtend heb ik vandaag. De één na de andere mooie soort krijg ik voor mijn lens. Ik was vandaag begonnen aan de Puttense kant van de polder, omdat daar de meeste kemphanen zijn gezien. Daarom ga ik nog even terug, want dat was één van de doelen van vandaag. Ondertussen kijk ik natuurlijk of er nog wat leuks te zien is. Zoals deze boerenzwaluw.

Boerenzwaluw

Hij kijkt wel een beetje boos.

Dan zie ik eindelijk een paar kemphanen scharrelen. Helaas net in een veld met wat hoger gras en bloemen zodat ze lastig te zien zijn. Ik maak wel wat foto’s, maar die komen niet door de keuring. Wie wel door de keuring komt is deze houtduif. Op zich niet een heel bijzondere vogel en echt mooi vind ik hem ook niet. Maar hij zit leuk op het hekje en als bewoner van de polder hoort hij gewoon in dit blog te staan. Bij deze dus.

Houtduif

De ochtend loopt al weer op z’n eind. Het was echt genieten! Wat een soortenrijkdom is er toch in de Arkemheen polder. Ik zou er toch wat vaker heen moeten gaan. Maar ja, er zijn zo veel mooie gebieden en onderwerpen om te fotograferen. Maar ik moet sowieso snel terug om nogmaals een poging te wagen de kemphanen te fotograferen.

Ik sluit af met een vogeltje dat je ook vaak rond de boerderijen ziet: de ringmus. Hij lijkt veel op de huismus maar heeft een bruine in plaats van een grijze kruin.  Ook heeft de ringmus een witte halsring en zwarte vlekken op de wangen.

Ringmus

Ik hoop dat jullie genoten hebben van mijn verslag van dit ochtendje in de polder. En mocht je in staat zijn: het is echt een aanrader er eens naar toe te gaan.

Advertenties

Torenvalk (aflevering 2)

18 december 2011

Nadat mijn poging om een torenvalk te fotograferen vorige week jammerlijk mislukte (zie: https://renevosfotografie.wordpress.com/2011/12/11/polder-arkemheen/) besloot ik deze week een nieuwe poging te wagen. De Zeldertse polder bij Hoogland was dit keer het doel.

Het is altijd weer de vraag wat je tegenkomt , als je er-op-uit trekt. Nu, deze keer was het bitter weinig! Behalve knobbelzwanen en wat zwarte kraaien was er echt niets te zien. En via een forum had ik nog wel gehoord dat in deze polder de torenvalken tot op 4 meter te benaderen waren. Maar dan moeten ze zich natuurlijk wel laten zien. Uit verveling heb ik toen maar wat plaatjes geschoten van een paar schapen, die ontwaakten in het vroege ochtendzonnetje.

Ontwaken in de polder

Ontwaken in de polder

Een leuk plaatje, maar niet waar ik voor gekomen was. Verder rijdend kwam ik wel wat meer vogels tegen, maar erg interessant werd het allemaal niet. Ik besloot onder de A28 door te rijden en mijn geluk te proberen in de polders bij Bunschoten.

Hier werd het al snel leuker: langs de dijk in een kleine plas lagen veel eenden, o.a. wilde eenden, smienten en wintertalingen. Niet veel actie, maar wel mooie kleurrijke eendjes.

Smient

Ook het mannetje van de wintertaling mag er zijn.

Wintertaling

Leuk, maar nog steeds niet genoeg om mijn onbevredigende gevoel weg te nemen. In het dorpje Eemdijk zag ik een paar holenduiven een ware balletvoorstelling in de lucht geven. De twee, ik neem aan man en vrouw, bleven maar om elkaar heen fladderen, wat een mooi schouwspel opleverde. Zou het al te maken hebben met het voorjaar?

Luchtballet

En dan, als ik langs het Eemmeer rij: een torenvalk! Maar ook deze vertrekt weer voordat ik dichtbij genoeg ben. Even verderop heb ik dan eindelijk meer geluk. Een valkje is aan het bidden vlak langs de dijk en als ik de auto parkeer in de berm, komt hij steeds dichterbij. Mijn hartslag gaat omhoog, terwijl ik de ontspanknop bijna continue ingedrukt hou. Wat een prachtig moment en vooral: wat een schitterende vogel! Ook het zonnetje werkt goed mee en dus is onderstaande foto het resultaat.

Biddende torenvalk

Een ochtend die niet veel voorstelde veranderde plots in een topper. Want enkele tientallen meters verder landde een ander valkje op een paal. Ook deze vond het niet erg dat ik een paar foto’s maakte. Zo zit het allemaal tegen en zo bieden de valkjes zich één voor één aan.

Torenvalk

Deze ochtend had dus veel van wat natuurfotografie kenmerkt in zich: de frustratie omdat het niet wil lukken en de euforie als het dan toch nog, op onverwacht moment, allemaal samenkomt en je de foto kan maken die je in je hoofd had. Wat is natuurfotografie toch prachtig!