Posts tagged “Hulshorsterzand

Maart 2020

Zit er nu iemand te wachten op een foto van mij? Alles lijkt onbelangrijk nu de hele wereld stil staat door het coronavirus. Toch zal ik een foto plaatsen. Ook al is er maar één iemand die zich een beetje beter voelt bij het zien van een mooie natuurfoto, dan heeft het al zin gehad.

Ik heb het relatief makkelijk. Mijn werk gaat gewoon door, dus ik leef grotendeels het leven wat ik normaal ook doe. Voor verreweg de meeste mensen is het een stuk zwaarder. Met de camera er-op-uit gaan naar gebieden waar verder haast nooit iemand komt, is nog steeds mogelijk. HET voordeel van natuurfotografie: je weet de rustige, stille plekjes die de gemiddelde Nederlander niet weet.

Ik hoop dat we deze periode snel achter ons kunnen laten en dat we weer kunnen gaan en staan waar we willen. De foto van de maand maart is van voor de crisis. Een ochtendje op het Hulshorsterzand tijdens zonsopkomst leverde deze foto op.

Ik wens iedereen een goede gezondheid toe en doe voorzichtig!


Hulshorsterzand, worstelen met het landschap

15 september 2013

Vandaag is het Hulshorsterzand mijn bestemming. Een zandverstuiving op de Veluwe. Ik hoop op een beetje nevel en een mooie zonsopkomst. Ik ga me weer wagen aan één van de moeilijkste disciplines in de natuurfotografie: landschappen. Ik vind dat in ieder geval wel. Hoe vaak sta je niet in een prachtige omgeving, maar zie je dat op de foto’s niet terug? Ik heb dat in ieder geval regelmatig.

Maar vandaag ga ik weer oefenen! Helaas is de zonsopkomst niet zo spectaculair als ik gehoopt had en ook de nevel laat het afweten. Natuurlijk ga ik wel aan de slag en als de zon achter de horizon vandaan gekropen is kleuren de wolken flets oranje.

Fletse zonsopkomst

Fletse zonsopkomst

Wel aardig, maar de wow-factor ontbreekt. Daar heb je, denk ik, toch betere (lees sfeervollere) omstandigheden voor nodig.

De lucht trekt nog verder dicht en de zon verdwijnt achter de wolken. Ik wandel verder en probeer lijnen in het landschap te zien. Die kun je dan gebruiken om perspectief en diepte in je foto te krijgen. In dit heideveld gebruik ik het pad hiervoor.

Heidepaadje

Heidepaadje

De omstandigheden worden nog iets slechter en het begint zelfs iets te miezeren. Maar ook zie ik dat vanuit het westen de blauwe lucht zich langzaam aan het uitbreiden is. Ik ga verder met het maken van foto’s, maar het is het allemaal net niet.

Als ik wel een mooie compositie kan maken besluit ik te wachten tot de zon gaat schijnen. Het duurt ongeveer 20 minuten, maar dan komt de zon ineens vol te voorschijn. Wat een verschil maakt dat zeg! Direct ga ik weer vol goede moed aan de slag.

Zonnig!

Zonnig!

Ongelooflijk dat het een half uur geleden nog zo grijs was! Zo te zien blijft de zon de rest van de ochtend volop schijnen. Maar ondanks dat blijf ik worstelen. Ik krijg steeds meer bewondering voor de echte landschapsfotografen.

Om even in een betere mood te komen vervang ik de groothoek door de telelens en ga ik even op vogeltjesjacht. Het is altijd weer spannend om deze mooie beestjes te kieken. Dit piepertje zat op een stronkje tussen het gras. Het is niet voor niets een graspieper!

graspieper

graspieper

Hoewel het ook geen topfoto is geeft mij dit dan toch meer voldoening dan de landschapsfoto’s van vandaag.

Maar ik wissel toch weer van objectief en ga verder op zoek naar de juiste composities in het landschap. Het is een prachtig gebied, dus ze zullen er zeker zijn. Ik moet ze alleen zien te vinden! En het is natuurlijk ook heerlijk wandelen zo in het zonnetje. Je ziet dat de kleur van de heide al weer op zijn retour is. Toch lijkt het of het hier paarser is geweest dan op andere plekken die ik gezien heb dit jaar.

Heidelandschap

Heidelandschap

Deze foto vind ik het meest geslaagd deze ochtend. Die paar wolkjes maken toch wel het verschil! Vergelijk maar eens met bovenstaande foto “zonnig”.

Al met al was het behoorlijk worstelen vandaag om er een paar mooie landschapsfoto’s uit te persen. Ik denk ook dat de omstandigheden niet echt meewerkten: geen mooie zonsopkomst, daarna grijs en toen ineens keihard zonlicht. Eigenlijk moet je dan zeggen: “vandaag geen landschappen”. Maar ja, dat is ook weer zo drastisch.

Nu lijkt het wel of ik de hele tijd heb lopen mokken, maar dat is echt niet zo hoor! Ik geniet erg van het buiten zijn en de natuur om me heen. Alleen de foto’s zijn niet helemaal naar mijn zin. Er zijn ergere dingen op de wereld toch? Misschien moet ik maar eens een workshop landschapsfotografie volgen. Of ben ik gewoon geen landschapsfotograaf en haal ik meer voldoening uit de jacht op grote en kleine beestjes? De tijd zal het leren.

Als ik door het bos terug loop naar de auto zie ik het zonlicht op de nog groene beukenbladeren vallen. Die komen dan mooi uit tegen de donkere achtergrond.

Nog geen herfst

Nog geen herfst

De herfstkleuren moeten duidelijk nog komen. Maar ook nu zijn beukenbladeren fotogeniek.

Met gemengde gevoelens stap ik in de auto. Opnieuw heb ik ervaren hoe moeilijk het is om een goede landschapsfoto te maken. Maar toch heb ik een heerlijke ochtend in de buitenlucht gehad. En dat laatste maakt dan toch dat ik met een tevreden gevoel naar huis rij. Een paar uur lekker buiten spelen, dat wil toch iedereen?


Nog steeds winter

24 februari 2013

Terwijl driekwart van Nederland hunkert naar de lente lig ik weer eens met mijn camera in de sneeuw. Opnieuw werd ik op zondagochtend wakker en zie een witte wereld verschijnen als ik de gordijnen open doe. Niet dat ik het erg vind, want ik hou van deze winterse omstandigheden. De sneeuwlaag bedekt lekker alle rommel die anders alleen maar afleidt op de foto’s en geeft een lekker sfeertje. En op de kou kun je je kleden.

Ik ga er daarom weer op uit en wel naar het Hulshorsterzand. Het lijkt me mooi om de vliegdennen met hun mooie silhouetten vast te leggen in de sneeuw. Net als de vorige keer in de sneeuw, ben ik ook vandaag de eerste die het maagdelijke witte tapijt betreedt. Overal zie ik dierensporen (was dus toch niet de eerste!) en probeer te raden wat het is. Misschien me toch maar eens in verdiepen.

Ondertussen ben ik aangekomen op de zandverstuiving. Een prachtige witte wereld met inderdaad hier en daar groepjes dennen. Nu is het een kwestie van goed kijken en zoeken naar een compositie. Ik zie een eenzame den op een heuvel staan. Het zand lijkt tussen zijn wortels te zijn weggeblazen. Alsof hij zich met zijn benen staande moet houden in het mulle zand, wat nu dus vervangen is door sneeuw.

Vliegden

Vliegden

Voor een nog lager standpunt lig ik hier dus op mijn knieën in de sneeuw, zoals ik al zei aan het begin van dit verhaal.

Het Hulshorsterzand is een zandverstuiving met dennen, stukken heide en gras. Een open gebied dat nu nog uitgestrekter lijkt nu alles wit is. Als ik verder het pad volg loop ik vlak langs een wat grotere groep dennen. Het gras langs de kant vormt een mooie invoerende lijn in deze foto. en een leuk kleuraccent.

Groepsvorming

Groepsvorming

Jammer is wel dat door de stevige wind de sneeuw niet op de takken is blijven liggen. Dat zou een nog meer winters beeld geven. Aan de andere kant steken de donkere bomen nu wel mooi af tegen de witte omgeving. Toch zie je nog wel wat sneeuw op de takken liggen, als je tenminste even van het pad af gaat en je tussen de dennen begeeft. Hier heeft de wind geen vrij spel en ligt er dus nog wat sneeuw op de takken. Alleen is het niet makkelijk om een leuke compositie te maken tussen de wirwar van takken. Na wat proberen is dit uiteindelijk het resultaat geworden

Sneeuwtak

Sneeuwtak

Het was nog een hele toer om hier weer weg te komen, zonder een berg sneeuw in de nek te krijgen.

Ik ben al fotograferend de hele zandvlakte overgestoken en ik besluit om dezelfde route terug te lopen. Om een beeld te krijgen van het hele gebied, loop ik naar de top van een zandduin. Ook hier staat weer een groepje dennen.

Op de top

Op de top

De terugweg heb ik de wind in mijn rug en dat is toch wel een stuk aangenamer. Als ik de zandvlakte verlaat ben ik weer in het bos. Ik besluit nog even naar de Hierdense beek te gaan. Misschien zie ik nog een mogelijkheid om te oefenen met mijn nieuwe grijsfilter. Aangekomen bij de beek zie ik heel rustig stromend water. Geen goede kansen dus om mijn filter te gebruiken. Maar als ik verder langs het water loop kom ik bij een plekje waar een aantal omgevallen bomen voor een kleine stroomversnelling zorgen. Ja! Nu kan mijn filter uit zijn houder komen en ga ik eens kijken wat ik er mee kan.

Als eerste een wat groter overzicht van dit “watervalletje”

Stroomversnelling

Stroomversnelling

Hiervoor ben ik wel even aan het klooien geweest met de belichting. Omdat ik nog geen ervaring heb met dit filter check ik steeds het histogram. Een goed instrument om je belichting in de gaten te houden. De sluitertijd bij bovenstaande foto is 5 seconden.

Nu is het tijd om wat meer in te zoomen op de details. Door de nachtvorst en het spetterende water zijn er mooie ijssculpturen gevormd.

IJssculpturen

IJssculpturen

Het doet voor mij on-Nederlands aan, maar deze winter weet mij steeds weer te verrassen. Als laatste nog een andere detail-opname.

IJsbeek

IJsbeek

Voor mij een leuke oefening om het gebruik van een grijsfilter onder de knie te krijgen.

Zou dit dan nu wel mijn allerlaatste winter- cq sneeuwblog zijn van dit seizoen? Dat dacht ik twee weken geleden ook. Je weet het dus niet, maar zelfs van mij mag het nu wel voorjaar worden. Kan ik weer hele andere foto’s maken. En zo blijf ik het hele jaar rond lekker bezig met de fantastische hobby fotograferen.


Koude start en kleurrijk bos

4 november 2012

De weersverwachting voorspelde een koude nacht met kans op nevel in de ochtend. Ideale omstandigheden om landschappen te fotograferen. Ik merk dat ik de laatste tijd steeds meer in de ban raak van landschapsfotografie. Ik vind het een moeilijke tak van fotografie, maar daardoor des te mooier als het lukt. Het vangen van een landschap in een foto is lastig. Je moet echt goed kijken naar de verschillende lijnen in het landschap en dingen die in het landschap staan om een pakkende foto te maken. En nog meer dan bij andere vormen van natuurfotografie speelt het (zon)licht een grote rol.

Vandaag ga ik naar het Hulshorsterzand en ben van plan om ook nog een stukje van Leuvenumse bos mee te nemen. De weersvoorspelling lijkt uit te komen, want ik moet eerst de voorruit van mijn auto ijsvrij maken als ik ’s ochtends vroeg vertrek. Net voor zonsopkomst kom ik aan op de plaats van bestemming en ook hier kun je goed zien dat het koud is.

Koude ochtend

Op de beschutte plekken is duidelijk de grondvorst te zien. Graag had ik nog wat meer nevel gezien, maar ook met dit resultaat ben ik wel tevreden hoor. Op dit tijdstip is het nog heerlijk rustig en ik geniet van de omgeving en de stilte.

Verder lopend door het gebied valt me de mooie kleur van het gras op. Vooral als het, inmiddels volop aanwezige, zonlicht er op valt.

Grasvlakte

Het lichte gras gecontrasteerd mooi met de donker dennen. Ik had de verzadiging misschien nog wel wat kunnen optrekken om nog meer kleur in de foto te krijgen, maar zo komt  het gevoel van een koude herfstochtend beter over vind ik. Ik zie al snel dat dit een prachtig gebied is, met ook nog een stuk stuifzand. Omdat ik vandaag ook nog naar het naastgelegen Leuvenumse bos wil laat ik dat deze keer links liggen. Maar het is zeker dat ik hier vaker terug kom!

Ik loop nu richting bos en kom al snel in een stuk dennenbos. Niet echt mooi voor herfstfoto’s zou je denken, maar als je goed zoekt zie je ook hier herfsttafereeltjes. Zoals dit kleine zwammetje dat op een dennenkegel groeit. Met op de achtergrond de kleuren van afgevallen blad van een eenzame eik, geeft dit een kleurrijk geheel.

Dennenkegelzwam

Die naam heb ik niet zelf verzonnen hoor, die bestaat echt. Soms is het zo simpel om de juiste naam aan een paddenstoel te hangen 😉 .

Na niet al te lange tijd loop ik door een prachtig beukenbos. Dat is toch wel de boom die de mooiste kleuren laat zien in de herfst. Een prachtig palet van geel, bruin, oranje en groen vult het bos met de prachtigste  kleuren. Omdat het zonlicht gefilterd door het bladerdak tussen de bomen door schijn en omdat het toch nog wat nevelig is zie ik mooie lichtbanen. Altijd een dankbaar verschijnsel om vast te leggen.

Spotlights

Zulke lichtbanen worden ook wel een zonneharp genoemd, hoewel je dan eigenlijk langere banen moet zien. Al met al geeft het een feeërieke sfeer in het bos, die zo kenmerkend is voor deze tijd van het jaar. De volgende foto geeft dat nog het beste weer vind ik zelf.

Feeënbos

Ik heb er voor gekozen om de zon nog net in beeld te brengen. Door de instelling van een klein diafragma krijg je de stervorm. Ben erg blij met dit resultaat!

Door het bos stroomt de Hierdense beek. In een vorig blog De herfst  is begonnen! heb ik deze al eens vastgelegd, maar toen was het nog een stuk groener dan nu.

Herfstbeek

Een heerlijk stuk bos. Ik blijft foto’s maken. Daarom nog één van dit fotogenieke beekje.

Hierdense beek

Mijn laarzen komen nu goed van pas. Daardoor kan ik midden in het water gaan staan voor het beste standpunt. Ik zou nog wel tien foto’s hier neer kunnen zetten, maar dat wordt toch te veel van het goede. Jullie moeten het dus doen met deze twee.

Je merkt trouwens wel dat het wat paddenstoelen betreft wat minder is geworden ten opzichte van een paar weken geleden. Ik denk dat de nachtvorst zijn sporen heeft nagelaten. Ik zie veel boomstammen die onder een bruinzwarte smurrie zitten van wat ooit paddenstoelen zijn geweest. Toch zijn er nog wel wat exemplaren te vinden hoor.

Op het randje

Voor mezelf geldt dat ik na een maand paddenstoelen fotograferen er wel een beetje klaar mee ben. Het is wel een goed paddenstoelen jaar geweest en ik heb een aantal mooie platen kunnen maken. Meer dan vorig jaar in ieder geval. Om het af te leren stort ik me nog even op dit mooie groepje. Omdat ik de belichting niet goed krijg probeer ik het met een flits en belicht daarbij een paar stappen onder om uitgebeten wit te voorkomen.

Takkestoelen

Aan al het goede komt een eind en dus is het tijd om naar huis te gaan. Maar voordat ik dit blog afsluit wil ik jullie toch nog één foto voorleggen. De laatste tijd ben ik bezig geweest met photoshop om een aantal foto’s te bewerken en ze een meer artistieke waarde mee te geven. Ook een foto van vandaag heb ik op die manier bewerkt. Zelf vind ik het wel mooi en ik probeer de foto’s door de bewerking extra zeggingskracht en/of sfeer mee te geven.  Ben benieuwd wat jullie er van vinden. En als je het afschuwelijk vind mag je dat ook gewoon zeggen natuurlijk!

Panorama Hulshorsterzand

Leuk dat je weer de moeite hebt genomen om mijn verhaal te lezen en tot een volgende keer.