Posts tagged “Hyla arborea

De boomkikker

11 juli 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

Er zijn van die dieren die door hun uiterlijk, hun levenswijze of hun zeldzaamheid uitgroeien tot een soort van heilige graal voor de natuurfotograaf. Zo willen ze allemaal de ijsvogel fotograferen, of een das. En als er een zeldzaamheid is gezien storten hele volksstammen zich in de auto en rijden het hele land door. Wie herinnert zich niet de sperweruil in Zwolle in de winter van 2013-2014.

Een ander icoon der Nederlandse natuur is misschien bij het grote publiek minder bekend, maar fotografen met de natuur als onderwerp schijnen hem in hun portfolio te moeten hebben. Ik heb het over de boomkikker (Hyla arborea). Een klein, felgroen kikkertje die zich niet in het water ophoudt, maar in de struiken. Heel zeldzaam in Nederland en omgeven met een soort mystieke aura. Ook omdat iedereen heel geheimzinnig doet over de plekken waar ze zitten. Zo zijn alle meldingen op waarneming.nl vervaagd, zodat je de plek niet precies kunt vinden. Ik heb die opwinding eigenlijk nooit zo begrepen. Meestal zie je ze gefotografeerd op een tak of een blad, waar ze ineengedoken een beetje niets doen. De saaiheid ten top zou je zeggen. Toch voel ook ik die onverklaarbare aantrekkingskracht. Wat zou het zijn? Ik denk dat het feit dat je echt er moeite voor moet doen om hem te vinden een belangrijke reden is. Dat de zoektocht en het uiteindelijke vinden belangrijker is dan de foto die er op volgt.

En dus ga ik vandaag op een queeste naar de boomkikker. En wel in de Amsterdamse Waterleidingduinen. Dat kan ik rustig prijsgeven zonder de rest van het natuurfotografengilde tegen mij in het harnas te jagen. Het is bekend dat ze zich daar bevinden. En ik kan je zeggen dat het een heel groot gebied is om een kikkertje van een paar centimeter te vinden. Ik heb wel wat inside informatie van collega-fotografen. Dus de zoektocht beperkt zich tot een specifiek gedeelte, maar dat geeft geen enkele garantie.

Op de plek aangekomen begin ik de braamstruiken af te speuren. Daar zitten ze namelijk vaak in. Ik zie veel groen, maar niets dat op een kikker lijkt. Ze zeggen altijd dat als je er één gezien hebt de tweede een stuk makkelijker te vinden is. Maar daar heb ik natuurlijk niets aan nu ik op zoek ben naar nummer één! Ik besluit naar de andere kant van het poeltje te lopen om daar verder te zoeken. Daarbij struikel ik bijna over een graspol met daarin een halfdode braamtak. En dan ……. mijn oog valt op een klein heldergroen klompje. Is dat ….. ? Ja, echt het is een boomkikker! Nou ja, kikkertje, want het is amper een centimeter lang. Net zo kort als mijn zoektocht, die uiteindelijk 15 minuten duurde. Weg mooi verhaal over uren zoeken, zweten, schrammen, wanhoop en doorzettingsvermogen. Met als beloning van zware inspanningen die ene foto. De term queeste kan ook gelijk overboord gekieperd worden.

Maar ja, nu ik hem dan toch zie, ook al is het zonder al te veel moeite, ga ik dan toch maar proberen er wat leuke foto’s uit te halen. Hier is ie dan: mijn allereerste boomkikker(tje):

Mijn eerste boomkikker

Is het geen schatje? Volgens mij moet het nog een jonkie zijn. Volgens de boeken (lees Wikipedia) moet een volwassen exemplaar toch wel enkele centimeters groot zijn. Misschien is dat ook wel de mazzel voor mij. De jeugd is natuurlijk wat actiever dan volwassenen en deze kleine opdonder is geen uitzondering. Al snel zoekt hij het hogerop.

Hogerop

En daar zit je dan. Op een wiebelige stengel met een uitzicht op een mens met een soort van zwart ding voor zijn hoofd. Dan moet je wel even bijkomen van deze klauterpartij.

Op de uitkijk

Het lijkt me niet een al te comfortabele houding en de kikker is het blijkbaar met me eens. Hij springt na een tijdje naar de dikkere bramentak en begint opnieuw aan de weg omhoog.

De weg omhoog

Ik ben natuurlijk erg blij met al deze foto’s, ook al vind ik de strepen die door de achtergrond lopen niet zo mooi. Helaas is dat niet te voorkomen. Het zijn de stengels en takjes die bij hetzelfde bosje horen. Om te laten zien hoe dat er uit ziet onderstaande foto. Niet omdat het een fotografisch hoogstandje is, maar omdat het goed de situatie weergeeft. De boomkikker in zijn habitat zal ik maar zeggen.

Habitat boomkikker

Zie hier maar eens een rustige achtergrond van te maken.

Maar als de kikker op het hoogste punt van de braamtak is beland kan ik tussen de andere takken door toch een hoek vinden waarbij de achtergrond vrij komt. Dat levert dan deze foto op.

boomkikkerhouding

Zo heb ik het graag! Altijd fijn als het model meewerkt.

Maar blijkbaar is deze plek ook niet goed genoeg. Want hij springt van de tak op een grasstengel. Misschien toch geprikt aan een doorn van de braam? Op zo’n grasstengel doet hij me denken aan een polsstokspringer.

Polsstokspringer

Als hij even gaat verzitten en vanuit een andere hoek krijg ik weer een heel ander beeld. Helaas wel weer met strepen op de achtergrond.

Vanaf boven

En met deze foto eindigt mijn project boomkikker. En het is precies gegaan zoals ik het niet verwacht had. Geen lange zoektocht tussen het struikgewas. En een erg actief model. Grappig hoe de natuur altijd weer verrassingen voor je in petto heeft. En dat houdt het natuurlijk erg leuk! Ik kan nu ook zeggen dat ik foto’s heb van de zeldzame, geheimzinnige boomkikker. Zou ik dan nu ook een echte natuurfotograaf zijn????? Oh nee…., ik heb die sperweruil nog niet!!!