Posts tagged “ijsvogel

Project ijsvogel

24 april 2016

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

Ik loop in Almere door een natuurgebied en geniet van de langzaam ontwakende natuur na een winter die nooit echt een winter is geweest. Ik voel de warme zonnestralen van het lentezonnetje op mijn gezicht. Naast het pad zie ik een omgewaaide wilg liggen langs het water. Ik denk: “Als ik een ijsvogel was, zou ik hier mijn nest maken”. Ik blijf op een afstandje kijken of de blauw/oranje gekleurde vliegende diamantjes er ook zo over denken. Ik weet dat ze hier zitten en misschien is dit mijn ‘lucky day’. En warempel: na een kwartiertje landt er een mannetjes ijsvogel bij de kluit. Kijk dat wilde ik even weten! ‘Project ijsvogel’ is gestart. Ik ben van plan het hele proces van nest uitgraven tot paring te volgen en natuurlijk te fotograferen. Geen idee of dat allemaal gaat lukken, maar een plek heb ik in ieder geval gevonden. Helaas wel vol in het zicht zo langs het redelijk drukke pad en geen mogelijkheid om je verdekt op te stellen. Ik zal mijn camo-netje moeten gebruiken. Het belangrijkste is natuurlijk om de boel niet te verstoren.

Een week later installeer ik mij achter het camouflagenet en wacht af wat er komen gaat. Een dikke stronk steekt uit boven het water en een stok ligt er dwars overheen. Niet de mooiste setting, maar op dit moment is het niet handig om iets te veranderen. De vogels moeten zich nog hechten aan het nest. Pas als ze jongen hebben zijn ze wat meer aan de plek gebonden.

Als ik zit duurt het niet al te lang voordat het mannetje langskomt. En hij gaat op het puntje van de stronk zitten. Een beter begin van ‘project ijsvogel’ kan ik me niet wensen!

Op de stronk

Regelmatig verdwijnt hij om even later, luidt roepend, weer op de stronk te landen. Zo lijkt hij wel heel klein. Eigenlijk valt dat nog wel mee. Een volwassen ijsvogel meet ongeveer 18 cm. Maar iets kleiner dan een bijvoorbeeld een spreeuw.

Klein ijsvogeltje op grote stronk

Dan komt hij ineens in beweging. Alsof hij plotseling een besluit heeft genomen. Hij duikt naar beneden om met een snavel vol zand weer terug te komen. Het is duidelijk: de nestbouw is begonnen. IJsvogels broeden in nestholtes, die ze uitgraven in een steile oever. Of, zoals hier, in de kluit van een omgevallen boom. Prachtig om dit van nabij mee te mogen maken.

Nestbouw

Op de tak slaat hij het zand weer van zijn snavel af. Dit gaat zo een tijdje door. Hij heeft het er maar druk mee. Mevrouw IJsvogel is in geen velden of wegen te bekennen.

Tussendoor heeft hij blijkbaar ook gegeten. Opeen begint hij met zijn kop te slaan en gaat de snavel wijd open. Ik kan nog net de wegschietende braakbal in beeld krijgen. Toch knap om het zo achterwaarts weg te gooien.

Braakbal

Het is voor het eerst dat ik een ijsvogel een braakbal zie produceren. Wat een oogst voor de eerste zit! Wel blijkt het nadeel van de plek langs het pad. Geregeld komen er fietsers, wandelaars en ook fotografen langs. En een aantal blijft staan kijken wat ik aan het doen ben. Ik hoop maar dat de vogels voldoende rust krijgt om het nest af te maken en hier gaan broeden. Eerlijk gezegd ben ik er niet al te optimistisch over. Het ligt gewoon te veel in het zicht.

Ik denk er deze keer ook aan om eens een filmpje te maken. Meestal vergeet ik dat ik ook kan filmen met mijn camera. Zo gefocust ben ik op het maken van een mooie foto. Maar deze keer denk ik er dus wel aan en het is een leuk clipje geworden. Wel even via het tandwieltje de kwaliteit op HD zetten.

Een week later zit ik weer verscholen achter mijn netje. Met mijn telefoon heb ik een paar foto’s gemaakt hoe dat er uit ziet. Misschien wel leuk om eens te laten zien.

Ik zit er nog maar net of het mannetje laat van zich horen en een paar tellen later zit hij vlak voor mijn neus. Op een dun takje.

IJsvogel

Hij laat ook nog even zijn prachtige azuurblauwe achterkant zien. Het is wel duidelijk dat mijn schuilplaats geen invloed heeft op zijn gedrag.

Blauwe rug

Dan vliegt hij op en scheert rakelings langs mijn schuilplek om achter me uit het zicht te verdwijnen. Wow, dat was genieten! Ik vind het eigenlijk wel tijd voor het vrouwtje om haar gezicht eens te laten zien. Na al het harde werken heeft het mannetje dat wel verdient.

Het blijft een hele tijd rustig rond het nest. Maar ik weet uit ervaring dat je geduld moet hebben. En ook nu is dat zo. Eindelijk hoor ik weer de schelle roep van een ijsvogel en zie er eentje verderop in een boom zitten. Door mijn telelens zie ik een oranje ondersnavel: het vrouwtje! Het mannetje volgt al snel en samen komen ze bij de nestplaats zitten. Vooraan het vrouwtje en in de achtergrond het mannetje.

IJsvogel stel

Opnieuw een primeur voor mij: man en vrouw in één beeld gevangen.

Natuurlijk hoop ik op meer. Een visoverdracht en/of een paring! Maar het is nog niet zo ver. Wel blijven beide vogels in de buurt. Het is grappig om te zien hoe het mannetje reageert als het vrouwtje voorbij vliegt. Hij strekt zich, alsof hij zijn bolle buik inhoudt om indruk te maken. Niets menselijks is een ijsvogelman vreemd 😉 .

strekoefening

Aan het eind van de ochtend breekt het zonnetje nog even door en valt precies op de rietkraag aan de andere kant van het kanaal. En met dit zonnige beeld sluit ik deze sessie af.

In het zonnetje

De volgende keer als ik naar het nest ga is het twee weken later. Ik ben benieuwd hoe het er bij staat. Als ik arriveer zie ik een andere fotograaf achter een camo-net aan de andere kant van de omgevallen boom zitten. Dat komt niet als een verrassing, maar ik zie ook dat er allerlei takken zijn geplaatst op en rond de kluit. Mijn regel is altijd om tijdens de nestbouw en het broeden niet te klooien rond het nest. Vóór alles wil ik verstoring voorkomen. Helaas denkt niet iedereen er zo over. Of hebben mensen minder kennis van hoe het er aan toe gaat bij de vogels en zo onbewust verkeerde dingen doen. Ik ga op mijn oude plekje zitten. Het duurt een tijdje voordat ik een ijsvogel voorbij zie komen. Maar op de nestplaats gaat ie niet zitten. Na een uur hou ik het voor gezien. Ik ben bang dat ze toch een rustiger plek hebben opgezocht voor hun nest. En mocht dat niet zo zijn is het misschien handiger om in ieder geval één fotograaf minder rond het nest te hebben. Ik vertrek dus en ga eens kijken of er nog actie is bij een andere nestplaats. Daar waar ik vorig jaar mooie foto’s heb kunnen maken. Dit jaar ben ik er nog niet geweest. En het ligt lekker verscholen. Slechts bekend bij een paar fotografen.

Het voelt vertrouwd aan als ik mij installeer. Lekker uit het zicht voor nieuwsgierige ogen. Je komt hier echt tot rust. Toch is er iets veranderd sinds vorig jaar. Aan de overkant is ook een boom omgevallen. Zo is een tweede nestmogelijkheid voor de ijsvogels ontstaan. Al snel zie ik de ijsvogels bij de nieuwe plek. Daar zit je dan. Aan de verkeerde kant van het water! Maar gelukkig is de oude plek niet helemaal uit beeld. Het mannetje komt even op de tak, die er al tijden ligt, zitten.

Op de oude tak

Toch is het duidelijk dat de meeste activiteit aan de overkant is. Als ik daar even ga kijken blijkt al snel dat de fotografische mogelijkheden daar een stuk minder zijn. Of je moet de boel gaan verbouwen. En dat is dus wat ik juist niet wil. Ik laat het dus hierbij en ga ietwat teleurgesteld naar huis. De plek waar ik het ijsvogel project ben begonnen is afgevallen door het gedoe rond het nest en de oude plek lijkt dit jaar wat minder actie op te leveren. Maar de volgende keer ga ik toch nog een keer hier kijken. Je weet immers maar nooit!

Zo gezegd, zo gedaan. Weer twee weken later installeer ik mij opnieuw bij het oude nest. En er is nu wat meer te beleven dan de vorige keer. Vooral het mannetje komt regelmatig even op de stok zitten.

IJsvogelman

Maar ook het vrouwtje komt regelmatig in de buurt van de nestkluit. Een nadeel van deze plek is dat je in de loop van de ochtend de zon recht tegen krijgt. En dat is lastig fotograferen. Na een tijdje verhuis ik dus naar een andere plek. Ik zit nu dichter bij, maar wel onder een mindere hoek ten opzichte van de tak. En dan gebeurt het. Het mannetje komt op de tak zitten met een soort van kever of larve in zijn snavel. Het vrouwtje komt er bij en krijgt de prooi aangeboden. Maar door de rare hoek krijg ik ze niet allebei scherp in beeld. Dus moet ik jullie het moment schuldig blijven. Maar voor mij was het wederom een topmoment tijdens mijn ijsvogel project!

Beide vogels blijven na dit moment in de buurt. En net als bij het andere nest strekt ook hier het mannetje zich als de het vrouwtje in de buurt komt. Het blijft een typisch gedrag.

strekoefening 2

Wat ook opvalt is dat bij dit paartje ook het vrouwtje helpt met graven. Vanaf de overkant komt ze aanvliegen met haar snavel onder het zand. Bij het andere paartje heb ik alleen het mannetje met een snavel vol modder gezien. Ik zit dichtbij genoeg voor een portretje.

Portret ijsvogelvrouw met zand

Ik ben nu zo’n anderhalve maand bezig met het project. De lente is nu volop aan de gang en mijn macrolens begint zich te roeren in mijn fototas. En ook bij mij begint het macrovirus te kriebelen. Ik besluit dan ook om het project na vandaag te beëindigen. Ook al omdat ik komende weken toch geen tijd heb. Ondanks dat het verhaal niet compleet is zonder visoverdracht en paring beschouw ik het als een succes. Ik heb veel mooie foto’s kunnen maken. En weer veel geleerd over het gedrag van de ijsvogels. Die laatste ontbrekende  puzzelstukjes van dit verhaal komen nog wel een keer. Nu is het tijd om weer wat anders te doen, hoewel ik vast nog wel een keertje ga zitten de komende maanden. En wie weet wat ik dan nog zie…..

 

Advertenties

Jaaroverzicht 2015

31 december 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

De laatste dag van het jaar. Het traditionele moment om terug te kijken wat er het afgelopen jaar gebeurt is en je verwachtingen uit te spreken over het komende jaar. En om van elke maand van dit jaar een foto te kiezen die ik de mooiste vind. Eigenlijk een onmogelijke taak, omdat je dan foto’s en belevenissen moet wegstrepen die je dierbaar zijn.

In 2015 heb ik weer een aantal foto’s kunnen verkopen via mijn webshop bij werkaandemuur. Ook aan websites heb ik een aantal foto’s kunnen leveren. Heel leuk was het om een aantal foto’s in het magazine van het Flevolandschap te zien staan, waaronder de coverfoto. En ook de publicatie van mijn foto in het blad Roots was een hoogtepuntje. Helaas heb ik dit jaar ook de andere kant van de medaille leren kennen: het ongevraagd gebruiken van je foto’s op websites. En niet bij één of andere vage site, maar gewoon bij grote Nederlandse bedrijven. De reactie is vaak: sorry, had niet mogen gebeuren, is niet de bedoeling en we zullen de foto verwijderen. Het kost even wat moeite en tijd, maar toch heb ik een aantal keren een (kleine) vergoeding gekregen.

Wat natuurlijk ook niet onvermeld mag blijven is dat ik lid ben geworden van een fotoclub: VNF-Nijkerk. Een natuurfotografenclub met leuke en enthousiaste fotografen van allerlei niveau’s en interesses. Inspirerend en ik hoop er nog veel te leren de komende jaren. Tijdens de jaarlijkse fotowedstrijd mocht ik twee prijsjes naar huis nemen.

Al met al een heel leuk jaar met veel mooie fotomomenten die ik, zoals gezegd, niet allemaal in dit overzicht kwijt kan. Maar ik ben er toch in geslaagd om voor elke maand een winnende foto te kiezen. Hier komen ze:

januari

Wisent portret

Eén van de weinige dagen met sneeuw. In het natuurpark Lelystad kon ik dit portret van een wisent maken. Het kleine beetje sneeuw op zijn kop en de wat afwijkende uitsnede maken voor mij dit een favoriete foto.

februari

Roodborst OVP

Voordat ik naar de pestvogels in Lelystad ging, liep ik eerst nog even een rondje door de Oostvaardersplassen. Dit roodborstje huppelde steeds voor me uit. Plat op de grond liggend kon ik bovenstaande foto maken. Een mooi voorbeeld hoe een “gewone” soort een prachtige foto kan opleveren. En de pestvogels? Die waren gevlogen en lieten zich niet meer zien.

maart

Mooi op een tak

Maar een maand later was het wel raak. In Zandvoort was een groep pestvogels erg honkvast en ik zal mijn eerste ontmoeting met deze prachtige vogels niet snel vergeten. Het was even wennen om midden in een woonwijk te fotograferen, maar de resultaten waren prachtig.

april

Ochtendsfeer

Mijn eerste uitje met de fotoclub ging naar de kievitsbloemen. We waren er al vroeg en ik kon gebruik maken van de dauw en het vroege ochtendlicht om een aantal mooie sfeerbeelden te maken.

mei

Landing 2

Natuurlijk ben ik ook dit jaar een paar keer naar de ijsvogels geweest. Het plan om een landende ijsvogel te fotograferen lukte wonderwel en leverde onder andere bovenstaande foto op. Misschien wel mijn mooiste ijsvogelfoto tot nu toe. Ik ben er in ieder geval erg blij mee.

juni

Vlaamse eekhoorn

In juni stond het jaarlijkse foto-uitje met Dick op het programma. Deze keer gingen we naar één van de hutten van Glenn Vermeersch. Het aantal vogelsoorten viel wat tegen, maar het eekhoorntje maakte veel goed.

juli

Mijn eerste boomkikker

Hij stond al een tijd op mijn verlanglijstje: de boomkikker. In juli kwam ik dit exemplaar tegen in de Amsterdamse Waterleidingduinen. Het was een jonkie en lekker actief. Ik vind het mooi dat ie niet op een bramentak zit, maar aan een grasstengel hangt.

augustus

Zonsopkomst Ameland 6

Augustus is de vakantiemaand. Dit jaar waren we op Ameland. Een aantal keren ben ik vroeg opgestaan om de zonsopkomst vanaf het strand mee te maken. Elke keer was weer compleet anders. De mooiste foto vind ik deze. Minimalistisch en met mooie pasteltinten.

september

Ontmoeting

Deze foto heeft nog niet op mijn blog gestaan. Ik was met mijn dochter op bronstsafari in de Oostvaardersplassen. Eigenlijk viel het erg tegen: geen bronst nog en de herten bleven op grote afstand. Alleen de ontmoeting met de koniks leverden wat foto’s op. Maar daarvoor hoef je niet met een excursie mee. Dus geen blogje hierover gemaakt, maar deze foto verdient zeker een plek bij de mooiste foto’s van 2015.

oktober

Porseleinzwam van onderen

Oktober was voor mij, zoals elk jaar eigenlijk, paddenstoelenmaand. Ik heb veel foto’s van allerlei soorten gemaakt. Maar degene die er voor mij bovenuit steekt is deze detailopname van een porseleinzwam.

november

Mystiek bos

In november was de herfst op zijn hoogtepunt. Helaas had ik niet veel tijd en ben ik maar één keer op pad geweest met de camera. Maar dat was wel een prachtige ochtend in een mistig Leuvenumse Bos.

december

Aan de slootkant

Traditioneel is ook december een rustige maand voor wat betreft fotografie. Hoogtepunt was zeker mijn bezoek aan de velduilen bij Zevenbergen. Samen trouwens met de rest van de natuurfotografen in Nederland. Maar dat mocht de pret niet drukken. Ondanks het ontbreken van vliegbeelden heb ik genoten van deze ochtend.

Als ik deze serie zo bekijk zie ik veel heldere, kleurrijke beelden. Mijn eigen stijl? Ik ben er niet zo mee bezig tijdens het fotograferen, maar het valt me nu op. En dat het lekker divers is: landschap, vogels, zoogdieren en macro. En dat is ook wat ik zo leuk vind. Die afwisseling zal zeker blijven. Al met al ben ik erg tevreden over het afgelopen jaar. Ik heb een aantal dingen/soorten voor het eerst mogen zien en fotograferen en, dat is het belangrijkste, heb genoten van het in de natuur zijn.

Vooruitkijkend naar 2016 ben ik van plan het iets anders aan te pakken. Ik ga proberen per maand een onderwerp of gebied te kiezen om daar een aantal keren naar toe te gaan. Tot nu toe waren het steeds korte uitjes en je moet dan maar net het moment tegenkomen. En het geeft een zekere rust om niet elke week iets nieuws te moeten bedenken. Gevolg is wel dat ik wat minder blogs zal schrijven. Maar de speciale uitjes zullen niet helemaal verdwijnen. De fotoclub zal weer een aantal excursies plannen, het uitje met Dick staat al weer in de agenda en tijdens de vakantie zal er ongetwijfeld ook gefotografeerd worden.

Tot slot wil ik iedereen bedanken voor de belangstelling voor mijn blog en de reacties, kritieken en tips. Dat wordt zeer gewaardeerd!


Plan B

9 mei 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

Je hebt een plan. En een plan moet je uitvoeren toch? Alleen loopt het soms anders dan gepland. Zo ook dit weekend.

Omdat het zondag Moederdag is ga ik dit weekend zaterdag op stap. Het plan: blauwborsten in de Groene Jonker. Er is alleen één probleempje, het stormt. Geen weer om rietvogeltjes te fotograferen. Wat nu? Ik kan weer terug mijn bed induiken. En dat doe ik dan ook. Dan bedenk ik me dat de ijsvogelstek wel geschikt is met het weer van vandaag. Het waait weliswaar hard, maar het is droog. En misschien hebben ze al jonkies. Dat betekent aanvoer van visjes. Altijd leuk om te fotograferen! Dus na een half uurtje wikken en wegen besluit ik om toch op te staan en dit plan B uit te voeren.

Op de plek aangekomen heb ik net genoeg tijd om me achter het camouflagenet te installeren. Binnen vijf minuten zit de eerste vogel op de stok.

IJsvogelman

Ze hebben best een groot hoofd in vergelijking met het lijfje.

Niet veel later arriveert ook het vrouwtje. En in tegenstelling tot de vorige keren geeft ze mij vandaag iets meer tijd. Ik ben dan ook erg blij met deze foto.

IJsvogelvrouw

Als de vogels gevlogen zijn begint het grote wachten. Mijn geduld wordt aardig op de proef gesteld vandaag. Ik vermaak me met een grote groep aalscholvers die even neerstrijkt op de plas. Het zijn er zo tegen de honderd schat ik! Maar binnen vijf minuten zijn ze weer verdwenen. Opnieuw start het staren naar de ijsvogelstok.

Ik wil vandaag proberen om het moment van landen te fotograferen. Geen idee of dat gaat lukken. Het is vrij donker, dus het is de vraag of ik de sluitertijd snel genoeg kan krijgen. En dan moet je ook nog snel reageren. De vogels komen meestal van onder af naar de stok gevlogen. Je ziet ze pas heel laat, dus het gaat lastig worden. En de vogel moet ook nog op het juiste stuk van de tak landen. Maar niet geschoten is altijd mis.

En mis gaat het ook. Als na twee uur het mannetje weer verschijnt ben ik veel te laat met mijn reactie. Maar ik blijf het proberen. Ik heb handmatig scherpgesteld op de tak. Als ik de blauw-oranje flits zie druk ik snel de ontspanknop in. Daarbij zorg ik voor een voldoende snelle sluitertijd. En ja hoor, na een aantal pogingen heb ik hem!

Landing

Hij landt aan de rechterkant. Maar met een uitsnede kan ik hem nog in het midden van het beeld plaatsen. Het feit dat ie een visje in zijn snavel heeft is een mooie bonus!

Omdat hij een paar keer heen en weer vliegt naar de nestgang krijg ik nog een paar kansen. En warempel: het lukt nog een keer. Dit keer land hij precies op de goede plek.

Landing 2

Het is denk ik niet nodig om te zeggen dat ik inwendig zit te juichen als ik deze foto’s op het display van de camera zie verschijnen. YESSS!!!!!

Het mannetje blijft nog even rondhangen met het visje in de snavel.

IJsvogel met visje

Ik weet niet of ze al jongen hebben, maar uiteindelijk eet hij het visje zelf op. Nu ik de gewenste foto’s heb kan ik niet wachten om ze op de computer te bekijken. Dan zal ik pas echt weten of ze geslaagd zijn. Ik heb dan ook niet meer de rust om langer te blijven zitten. En echt comfortabel is het ook niet zo vlak aan het water met deze harde wind.

Ook het verenpak van de ijsvogel raakt er van in de war!

het verwaaide veertje

En met deze foto sluit ik snel deze ochtend af. Een uur eerder dan gepland ben ik weer thuis, waar ik achter de pc duik. Als ik de resultaten op het scherm zie kan mijn dag niet meer stuk! En ben ik heel blij dat ik plan B toch heb uitgevoerd.


Terug naar de ijsvogels

22 maart 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Het was in juni vorig jaar dat ik voor het laatst bij de ijsvogels was. Hoog tijd dus om weer eens langs te gaan! Best wel spannend: zouden ze er nog zijn? Als ik op de plek kom zie ik dat er al een collega fotograaf aanwezig is. Ik kende hem al via Facebook. Leuk om nu persoonlijk kennis te maken. Gelukkig kunnen we beide een plekje vinden. Dan is het wachten op de vogels. Na ongeveer drie kwartier komt het mannetje op de tak zitten.

Op de stok

Ik weet natuurlijk niet of dit hetzelfde mannetje is als vorig jaar, maar zijn gedrag doet me daar wel aan denken. Relaxed blijft hij op de tak zitten. Dat geeft genoeg mogelijkheden om foto’s te maken.

Relaxed

Dan duikt ie opeens naar beneden en komt met een stekelbaarsje in de snavel weer terug. De eerste keer dat ik hem vanaf deze plek zie vissen. Het visje zet zijn stekels op, maar dat mag niet baten. Een paar ferme tikken op de stok zijn genoeg om hem knock-out te slaan en voor mijn ogen verdwijnt hij in de keel van de ijsvogel.

Ochtendsnack

Hierna verdwijnt ie en begint het grote wachten. Ik vermaak me ondertussen met de vogeltjes die om me heen in de bomen en struiken aan het zingen en kwetteren zijn. Twee staartmeesjes komen zelfs even op de tak naast me zitten. Prachtig om mee te maken.

De zon is intussen zo gedraaid dat ik direct tegenlicht heb. Eerst was het nog bewolkt, maar nu schijnt hij volop vanuit de helder blauwe hemel. Ik verhuis naar een ander plekje. Nog steeds wat tegenlicht, maar niet zo direct als op de eerste plek. En ik zit hier wat verder weg, dus dat levert weer andere foto’s op. Een beetje afwisseling is nooit verkeerd!

Zo af en toe hoor en zie ik een ijsvogel langs schieten. En zo nu en dan ook het nest in. Al met al duurt het twee uur voordat het mannetje weer mooi in beeld verschijnt.

Van een afstandje

Het harde zonlicht maakt het lastig om goede foto’s te maken. Maar ideale omstandigheden bestaan niet en je moet er maar het beste van maken. Het vogeltje maakt het allemaal niet uit en begint aan een uitgebreide poetsbeurt. Dat is altijd leuk om mee te maken. Onderstaande foto vind ik wel een leuke. Niet helemaal scherp, maar vond hem mooi genoeg voor dit blog.

Wingman

Na de poetsen verdwijnt hij weer. Gelukkig duurt het nu minder lang voordat ie terugkomt. Het blijft mooie momentjes opleveren. Ook al zie je dat niet altijd direct. Zo zag ik pas op de computer dat er een insect op zijn snavel zit.

Met insect

Wel een heel apart gezicht vind ik.

Het water wordt natuurlijk goed in de gaten gehouden. Misschien zwemt er wel een lekker hapje onder je door.

Loerend naar het water

En zo is mijn eerste bezoek dit jaar aan de ijsvogels een succes geworden. Hopelijk kan ik de volgende keer ook het vrouwtje vastleggen. Ik weet namelijk dat ze er wel is. Ze is alleen een beetje cameraschuw. Het mannetje heeft daar geen last van en zit heerlijk te genieten in het lentezonnetje.

In't zonnetje

En dat is wat ik ook gedaan heb: genieten!

 


De ijsvogels: het vervolg

15 juni 2014

Een paar weken geleden was ik bij de voor mij nieuwe ijsvogelplek, zie: Een nieuwe stek. Ik sprak toen de hoop uit dat ze zouden gaan broeden. Hoog tijd dus om weer eens poolshoogte te gaan nemen. Dus vertrek ik weer naar het plekje en installeer mij tussen de struiken. Ik ben nog niet eens klaar met het opzetten van de camera of het mannetje zit al weer op de tak. Het gaat erg snel, maar had hij niet een visje in zijn snavel? Vol spanning wacht ik af op zijn terugkeer. Na een minuut of twintig land ie weer op de stok. En inderdaad met een visje!

Met een visje

Met een visje

Voor mij de eerste keer dat ik zo’n duidelijke foto heb van een ijsvogel met een prooi.

Vanaf de tak vliegt hij naar de kluit van de omgevallen boom. Ik heb daar geen zicht op, maar ik denk dat hij het nest in gaat. Zouden er kleintjes in zitten? Al snel is hij al weer terug. En nog steeds met het visje in zijn snavel.

Babyvoer?

Babyvoer?

Zouden de kleintjes geen honger hebben? Het herhaalt zich een paar keer en steeds komt hij terug met de vis. Hmm…., ik weet niet goed wat ik er van moet denken. Als hij daar zo zit kijkt hij af en toe omhoog. Iets wat ik de vorige keer ook al een paar keer zag. Blijkbaar komt er toch ook gevaar vanuit de lucht. Het lijkt net alsof hij even zijn vangst aan mij laat zien.

Kijk eens wat een mooie vangst!

Kijk eens wat een mooie vangst!

Uiteindelijk eet hij het maar zelf op. Hopelijk gaat alles goed daar binnen in het nest.

Als hij weer vertrokken is verhuis ik naar een ander plekje. Daar zit ik nog wat dichter bij de stok en heb minder tegenlicht. Het duurt nu wat langer, maar het mannetje laat me niet in de steek. Weer komt hij op de stok zitten met een visje. Ook het vrouwtje komt één keer langs, maar net als de vorige keer is ze binnen een paar seconden weer verdwenen. Het mannetje werkt gelukkig wat beter mee.

De volgende vis

Het volgende visje

Maar net als de vorige keer komt hij keer op keer terug op de stok met het visje nog bij zich. Blijkbaar kan hij het visje niet kwijt aan de jongen, als die er zijn tenminste. Maar ik zou niet weten waarom hij anders steeds naar de kluit vliegt met een visje in z’n bek. Ook nu geeft hij het op na een aantal pogingen en eet het visje zelf op. Ik kon nog net een foto maken van het visje dat in zijn keel verdwijnt.

Eet smakelijk

Eet smakelijk

Ik vind dit zelf wel een bijzondere foto.

Wat een mazzel dat ik dit plekje ontdekt heb. Misschien de volgende keer een aantal jongen op de tak? Wie zal het zeggen, maar ik blijf deze ijsvogelfamilie de komende tijd volgen.

 


Een nieuwe stek

29 mei 2014 Na jarenlang onderzoek en ouderwets recherchewerk heb ik het dan eindelijk gevonden: een mogelijke nestplaats van een ijsvogelpaartje.De eerste keer ben ik zonder camera gaan kijken. Een omgevallen boom levert een mooie kluit op die gebruikt kan worden om de nestholte in uit te graven. Al snel zie ik de bekende blauwe schicht over het water schieten. YESSS!!!!! Vlak bij de nestplaats is een tak geplaatst en een geïmproviseerd kijkschermpje. Ik ben dus niet de eerste die deze plek ontdekt heeft. Maar dat maakt niet uit. Degene die hier geweest is heeft in ieder geval de boel netjes ingericht om de ijsvogels zonder verstoring te kunnen bekijken. Ik maak daar graag gebruik van. Hopelijk komen we elkaar nog eens tegen om kennis te maken. Na een paar weken ga ik terug en dit keer met mijn camera. Na een tijdje landt er een ijsvogelman op de stok.

IJsvogelman

IJsvogelman

Wat is het toch een prachtig vogeltje! Ik kijk nog even om me heen en zie dat ik ook vanuit een andere plek nog een goed uitzicht op de stok heb. Als het vogeltje weer vertrokken is verhuis ik naar de andere plaats. Nu is het wachten op de terugkeer van de ijsvogel. Gelukkig duurt dat niet al te lang. Hij blijft een paar minuten rustig zitten, ondertussen om zich heen kijken.

Alert omhoog kijkend

Alert omhoog kijkend

Ik blijf, nadat hij weer vertrokken is, nog een tijd zitten. Helaas komt ie nu niet meer terug. Een vrouwtje heb ik helemaal niet gezien. Hopelijk is er wel ééntje in de buurt. Om de boel niet te verstoren wacht ik weer een paar weken om nog eens langs te gaan. Ik zit nog maar een paar minuten met mijn camera in de aanslag als het mannetje weer langs komt.

Daar is ie weer!

Daar is ie weer!

Ik neem voor het gemak maar even aan dat dit dezelfde is als van een paar weken geleden. En na een tijdje komt waar ik al op hoopte: het ijsvogelvrouwtje! Man + vrouw geeft ……….

Het vrouwtje

Het vrouwtje

Voor degene die het verschil tussen man en vrouw ijsvogel nog niet weet: het mannetje heeft een geheel zwarte snavel, terwijl het vrouwtje een oranje ondersnavel heeft.

Maar het vrouwtje is veel schuwer dan het mannetje. Een paar seconden op de tak en weg is ze weer. Twee keer in de vier uur dat ik er zit vereert ze me met zo’n bliksembezoek. Het mannetje komt eigenlijk elk half uur wel even langs.

Recht voor z'n raap

Recht voor z’n raap

Zoals je ziet zit ie onder de spinrag. Zou hij druk bezig zijn in de nestholte? Dat zou mooi zijn, want misschien gaan ze dan nog wel broeden! Ik zie de paring en het aanvoeren van visjes voor de jongen al voor me. Hij heeft zelf ook door dat ie smerig is, want hij begint aan een uitgebreide poetsbeurt.

Poetsen

Poetsen

Niet alleen de voorkant, maar ook de achterkant komt aan de beurt. Het is best lastig om alle plekjes te bereiken. Soms moet je je daarvoor in allerlei rare bochten wringen.

Verlegen?

Verlegen?

Het lijkt net of hij verlegen over zijn schouder kijkt. Hij onderbreekt het poetsen af en toe om zich even lekker uit te rekken. Hierbij laat ie even mooi zijn vleugel zien.

Vleugel uitstrekken

Vleugel uitstrekken

En als laatste schudt ie zich even lekker uit. Ook dat ziet er soms een beetje raar uit.

Uitschudden

Uitschudden

 Je ziet aan de laatste foto’s dat de zon nu echt te fel wordt. Extra lastig is dat ik op deze plek nu alleen maar tegen de zon in kan fotograferen. Moet dus nog eens terugkomen op een ander tijdstip. Voor nu ben ik natuurlijk dik tevreden! En wie weet wat er allemaal nog volgt. Toch zal ik niet iedere week hier gaan zitten. Aan de ene kant om niet te veel te verstoren en aan de andere kant omdat er nog zo veel meer mooie dingen te fotograferen zijn.

Ik sluit af met een kort filmpje van de poetsende ijsvogel. Meestal denk ik er niet aan dat de moderne camera ook kan filmen, maar vandaag dus wel. Dank voor je aandacht en tot een volgend blog.


De Oostvaardersplassen vervelen nooit

17 augustus 2013

Als Flevolander ben ik maar wat trots op dat prachtige gebied tussen Lelystad en Almere. Ik ben er dan ook regelmatig te vinden en natuurlijk neem ik dan mijn camera mee. Eigenlijk kom ik altijd wel met iets moois op het SD-kaartje thuis. Ik hoop dat vandaag geen uitzondering daarop is. Het doel is kijkhut de ‘Krakeend’ bij Lelystad. Het voordeel van deze hut is dat het eigenlijk altijd rustig is. Na een aantal bezoekjes aan de hut in de Lepelaarplassen heb ik wel weer even genoeg van de drukte.

Onderweg van de auto naar de hut zie ik ineens een ree in het veld staan. Natuurlijk maak ik snel wat foto’s. Dan zie ik dat zich nog twee reeën zich bij de eerste voegen. Die willen natuurlijk ook op de foto! Ik ben de beroerdste niet en leg het trio vast op de gevoelig plaat.

Het trio

Het trio

Zoals je ziet hebben ze mij ook al lang gezien en snel maken ze zich uit de voeten. Reeën in de Oostvaardersplassen zijn een stuk schuwer dan hun soortgenoten op bijvoorbeeld de Westerheide bij Hilversum.

In de hut wordt ik verwelkomd door vrolijk kwetterende boerenzwaluwen. Die nestelen in de hut en zijn altijd erg aanwezig. Ik vind het wel gezellig. Verder heb ik de hut voor mij alleen. Precies zoals ik al verwachtte. Op de plas komt het de dag langzaam op gang. Eenden, ganzen en verschillende steltlopers zwemmen en scharrelen heen en weer. Zo zie ik o.a. voor de eerste keer een koppeltje wulpen en  twee watersnippen. Te ver weg voor goede foto’s, maar wel prachtig om te zien. Terwijl ik zo bezig ben met al het leven rondom de hut valt mijn oog op een takje langs de waterkant. Nee… het is niet waar: een ijsvogel! Het lijkt wel of ze me stalken 😉 Ik kom hier toch regelmatig en heb ooit één keer eerder hier een ijsvogel gezien.  Ik moet wel recht tegen de zon in fotograferen, maar dat biedt ook de mogelijkheid om eens een andere foto van deze prachtige vogel te maken: een silhouet.

IJsvogelsilhouet

IJsvogelsilhouet

Ik ben altijd blij als ik een foto kan maken die anders is dan wat je normaal gesproken voorbij ziet komen. Voor mij past deze in die categorie. Als hij nog even op een ander takje gaat zitten maak ik nog even een wat meer standaard foto. Ook leuk toch?

Op het takje

Op het takje

Dan verdwijnt mijn kleine blauwe vriend weer over het water. Mijn dag kan nu al niet meer stuk!

Ik had het al over de zwaluwen en na een tijdje hebben ze blijkbaar genoeg vliegjes gevangen om even uit te rusten in een boom naast de hut. Tijd voor een poetsbeurt.

Poetsbeurt

Poetsbeurt

Het kopje verdwijnt steeds weer tussen de veren en elk plekje wordt even onder handen genomen. Het valt me op dat deze vogel veel witte veren heeft. Een pigment afwijking (leucisme) of zou dit nog een jonge vogel zijn die zijn definitieve kleur nog moet krijgen?

Leucisme?

Leucisme?

Op dezelfde tak zat ook een nog jonger exemplaar. Dat is te zien aan de rode kleur. Die is bij jonge vogels een stuk fletser. Waarschijnlijk was hij een beetje doof, want zo te zien kon hij niet goed horen wat voor geluid er uit de hut kwam.

Wat hoor ik toch?

Wat hoor ik toch?

Nadat de zwaluwen weer verder gaan met foerageren boven het water blijft het even rustig. Maar naar een tijdje komt een grote witte vogel aangevlogen. Een zilverreiger? Nee, het is een lepelaar! Naast de hut landt hij en begint gelijk met die kenmerkende beweging te zoeken naar eten in het water. En niet zonder succes! Helaas weer met tegenlicht, maar ik vind het wel een prachtig moment.

Lepelaar heeft beet

Lepelaar heeft beet

Het lijkt net of het visje zo zijn bek in springt!

Ik vermaak me prima in de hut, die ik nog steeds als privéhut kan gebruiken. Toch wordt het tijd om weer richting de auto te gaan. Ik vervang mijn tele- door de macrolens en hoop op de terugweg nog wat libellen en vlinders tegen te komen. Als ik bijna bij de auto ben zie ik wat blauws: icarusblauwtjes! Een stuk of vijf hebben een klein veldje uitgekozen om rond te fladderen. Ik blij, want dit prachtige vlindertje heb ik nog niet eerder kunnen fotograferen. Het blijkt lastig om een foto te maken, want ze zijn erg schrikachtig. Dus eerst maar eens van wat meer afstand proberen.

Icarusman

Icarusman

Voorzichtig kruip ik dichterbij, maar het vlindertje vliegt weg. Zo blijf ik een tijdje achter de vlindertjes aan zitten. Steeds gaan ze weer zitten, maar als ik te dichtbij kom vertrekken ze weer. Als ik zo tussen de bloemen en het gras aan het struinen ben kom ik opeens een andere schoonheid tegen: een wespenspin. De mooiste spin van ons land en tegenwoordig vrij algemeen.

Wespenspin

Wespenspin

Die zigzag-draden zijn kenmerkend voor deze soort. Het is niet precies bekend wat de functie daarvan is.

Ik richt me weer op de blauwtjes en besluip opnieuw een exemplaar. Blijkbaar maak ik vorderingen met mijn sluiptechniek, want hij blijft warempel zitten! Centimeter voor centimeter kom ik dichterbij, totdat ik deze close-up kan maken.

Close-up icarusblauwtje

Close-up icarusblauwtje

Is al die moeite niet voor niets geweest. Maar als ik eerlijk ben vind ik een foto met meer ruimte fotografisch vaak een mooier beeld opleveren. Ik neem dus weer wat meer afstand. En gelukkig werkt deze mee door mooi bovenop het bloempje te zitten.

Op een mooi plekje

Op een mooi plekje

En zo eindigt deze mooie ochtend. Eigenlijk niet te geloven wat ik allemaal gezien heb in die vijf uurtjes. Er zijn natuurlijk meer mooie natuurgebieden in Nederland, maar de Oostvaardersplassen blijven mijn favoriet!