Posts tagged “kikker

Op stap met de fotoclub

9 september 2016

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Vandaag staat er weer een excursie op het programma samen met de anderen van fotoclub VNF-Nijkerk. Een groep enthousiaste natuurfotografen met uiteenlopende interesses en niveaus. Gezellig en leerzaam. Eén keer in de maand komen we bij elkaar en een paar keer per jaar trekken we er samen op uit. En vandaag gaan we naar het verre Vledder, om bij Edo van Uchelen boomkikkers en ander moois te fotograferen.

Na een rondleiding door Edo over het terrein worden we losgelaten. Iedereen duikt op de braamstruiken af op zoek naar de kleine groene kikkertjes. Het is nu half 11 en de zon staat al volop te branden in de wolkenloze hemel. Het belooft weer een warmterecordbrekende warme septemberdag te worden. Niet het meest ideale fotoweer, maar we moeten het er maar mee doen. Natuurlijk willen we allemaal die foto van een boomkikker op een braam, maar ik zie ze alleen maar suf op een blad zitten. Dan maar door de bramen heen fotograferen.

Boomkikker tussen bramen

Het geeft wel een leuk sfeertje aan het geheel. Maar meestal zitten ze open en bloot op een blad op te warmen in de zon. Het is elke keer weer verrassend hoe klein ze eigenlijk zijn.

boomkikker op blad

Je ziet hoe de felle zon het lastig maakt om de kikker mooi in beeld te brengen. Het lijfje schittert al snel in het harde licht.

Ik laat de kikkertjes even voor wat ze zijn. Er zijn namelijk nog veel meer mooie bewoners van dit één hectare grote natuurgebiedje. Door deskundig beheer kunnen hier veel soorten overleven. Naast de boomkikkers zijn er hagedissen, slangen en verschillende amfibieën te zien. En daarnaast een heel scala aan insecten.

Op de strategisch neergelegde stapels keien heb je grote kans om hagedissen te zien. Bij benadering schieten ze snel weg, maar als je even blijft wachten komen ze na verloop van tijd weer terug.

Muurhagedis

Ik dacht eerst dat het een levendbarende hagedis was, maar het blijkt een muurhagedis te zijn. Een in Nederland zeldzame soort. Mij gaat het trouwens niet zo zeer om de soort en of die zeldzaam is, maar meer om het beeld dat ik kan vastleggen. Als deze hagedis dus een mooie pose aanneemt ben ik erg blij met de foto die ik daarvan kan maken.

pose muurhagedis

Na een snelle hap van de meegebrachte broodjes en een blik op de resultaten van de anderen stort ik mij na de korte lunch opnieuw op de boomkikkers. Toch zie ik er minder dan eerder op de dag. Het is waarschijnlijk te warm geworden in de zon. Maar her en der zitten er nog een paar diehards.

biinkikker tegen zwarte achtergrond

Door flink onder te belichten hou ik de schittering binnen de perken en krijg ik een bijna zwarte achtergrond. Heeft wel iets toch? Een ander exemplaar had een plekje uitgezocht in de schaduw. Dus minder schittering en daarom een minder donkere achtergrond. Iedereen mag zelf beslissen wat ie het mooist vindt.

Boomkikker op braamtak

Tijd om me weer op een ander onderwerp te richten. Op het terrein ligt een poeltje met een glazen wandje er voor. Daar zitten o.a. geelbuikvuurpadden in. Van boven een saai beest, maar met een fel geel gekleurde buik. Het zou mooi zijn om die onder water te kunnen fotograferen. Helaas willen de volwassen dieren niet naar het wandje komen. Maar een kleintje is wat minder verlegen. Nadeel voor mij is dat hij nog niet de gekleurde buik heeft, maar dat mag de pret niet drukken.

Geelnbuikvuurpad

Ik heb wel wat tijd moeten steken in achteraf het weghalen van allerlei vlekjes en rommeltjes die op het glas zaten of in het water dreven. Maar uiteindelijk levert het een mooi beeld op. Als hij dan bij het afscheid nog even naar me zwaait zie ik toch nog iets van de gele kleur waaraan hij zijn naam te danken heeft. Al is het niet op de buik.

Zwaaiende geelbuikvuurpad

Daar wordt een mens vrolijk van! Ik in ieder geval wel.

Had ik al gezegd dat er ook veel insecten rondvliegen? De meest opvallende is de hoornaar. De grootste wespensoort van Nederland zoemt tussen de heide door. Ze kunnen tot 3,5 cm groot worden. Omdat ze niet ergens gaan zitten, probeer ik er eentje vliegend te fotograferen. Dat is helaas niet gelukt. Dus verleg ik mijn aandacht naar de libellen en juffers. Mijn eerste slachtoffer is een tengere pantserjuffer. Hangend aan een bloeiend takje heide.

Tenger pantserjuffer

Even later zie ik dat er al weer hard wordt gewerkt om een volgende generatie tengere pantserjuffers op de wereld te zetten.

Paringswiel tenger pantserjuffer

Een heidelibel hoort je natuurlijk in de heide te fotograferen. Wel een beetje een drukke achtergrond, maar voor deze keer mag het. Welke heidelibel het is laat ik maar even in het midden: bloed-, steen- of bruinrode, wat mij betreft zouden ze het allemaal kunnen zijn.

Rode heidelibel

De dag loopt al op zijn einde. Ik heb weer genoten van de natuur en van het gezamenlijke uitje. Op het laatst leg ik nog snel even een gewone groene kikker vast. Tussen de waterplanten valt hij bijna niet op.

Groene kikker

Ik ben benieuwd wat mijn clubgenoten allemaal hebben gefotografeerd en vooral hoe. Het is altijd leuk om te zien dat iedereen weer een andere stijl van fotograferen heeft en een andere kijk op de natuur. Dat maakt het ook zo leuk om lid te zijn van een natuurfotoclub.

Ik sluit dit blog af met een laatste foto van een boomkikkertje. Omdat hij toch de hoofdrolspeler is in dit prachtige stukje natuur.

Boomkikker op blad

Advertenties

Van rood naar groen

7 juni 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

Vandaag ga ik op pad naar een gebied vlak bij Nijkerk: Landgoed Appel. Ik hoop op libellen, maar verder heb ik geen specifiek doel. Ik kijk wel wat ik tegen kom. Wel wil ik er vroeg zijn, zodat de libellen nog nat zijn van de eventuele dauw. Maar het gaat thuis al mis: ik druk onbewust de wekker uit die om half 5 gaat en slaap lekker verder. Een uurtje later wordt ik weer wakker. Oeps! Snel aankleden en dan spring ik in de auto. De zon komt net op als ik weg rij. Onderweg zie ik dat de weiden op sommige plekken onder een laagje mist verdwijnen. De ochtendzon geeft er een prachtig lichtje bij. Als ik met vertraging op de plaats van bestemming kom is het oranje ochtendlicht al grotendeels verdwenen. Maar toch kan ik bij het ven nog deze foto maken.

Ven in ochtendlicht

Genieten toch? Een betere manier om de dag te beginnen kan ik niet verzinnen.

Ik speur de begroeiing af naar libellen, maar kan ze niet vinden. Ik besluit om even verder te lopen naar een andere plas. Daar zie ik wel een paar lege larvenhuidjes in het riet hangen, maar de libellen zelf zie ik niet. Verder lopend valt mijn oog opeens op een rode vlek op de grond. Als ik dichterbij kom zie ik wat het is: zonnedauw! Wat een geluk om zomaar onverwacht op dit prachtige plantje te stuiten.  De libellen zijn vergeten en ik duik met mijn neus tussen de vleesetende plantjes.

Zonnedauw

Automatisch zoek ik het tegenlicht op om de kleine kleverige druppeltjes waarmee ze insecten vangen te laten fonkelen. Dan is het een kwestie van door de zoeker kijken, draaien aan je scherpstelring en proberen een mooi beeld te vangen.

Fonkelend

Het plantje zelf is maar een paar centimeter hoog. Je moet dus echt plat op de buik om dit soort beelden te maken. Gelukkig heb ik een vuilniszak mee om op te liggen. De grond is namelijk verre van droog. In alle opwinding van deze vondst vergeet ik helemaal dat ik sinds kort een hoekzoeker in mijn fototas heb zitten. Ik had dus helemaal niet hoeven te gaan liggen, maar door de hoekzoeker van boven af kunnen kijken. Ik hou het er maar op dat ik er nog even aan moet wennen dat ik hem heb. Het houd me in ieder geval niet tegen door te gaan met het fotograferen van dit, letterlijk, schitterende plantje.

Lichtjesfeest

Dit is genieten met een grote G! Natuurlijk is het niet bij elke foto raak, maar door veel te proberen kom ik vanzelf op een foto uit. Ik moet er echt wel aan werken om uiteindelijk tot een foto te komen die mijn goedkeuring krijgt. De volgende komt ook door de keuring.

Duo zonnedauw

Ik zie geen kleine beestjes die vastzitten in de slijmerige afscheiding van dit plantje. Dat zou wel een mooie foto op kunnen leveren, maar helaas…….. Ik besluit dat ik voor nu genoeg aandacht heb besteed aan de zonnedauw. Maar een laatste foto mag nog meedoen in dit blog.

Bling-bling

Ik kom, niet al te soepel, weer overeind. Mijn foto-ochtend is nu al geslaagd! En ik heb nog een paar uurtjes voor me. Ik ga opnieuw op zoek naar libellen. Ik vind ze nu ook, maar vliegend boven het water. Een leuke uitdaging, maar niet voor vandaag.

Ik wandel terug naar het ven waar ik vanmorgen de eerste foto genomen heb. Die ligt iets meer in de schaduw, dus misschien zijn de libellen er nog niet zo actief. Als ik er kom wordt ik onthaald door “Het Groot Kikkerkoor”. Wat een herrie maken die beesten zeg! Als ik langs de waterrand loop is het plons, plons, plons en springen de kikkers die op de kant aan het opwarmen waren het water weer in. Het kikkerkoor zwijgt gelijk en de zangers verdwijnen onder het wateroppervlak. Ik zoek een plekje aan de waterkant en blijf rustig liggen. Met mijn camera in de aanslag natuurlijk. En het werkt: na een tijdje duiken er steeds meer kikkerkopjes op.

Kermit

Onderstaande foto vind ik vooral erg mooi omdat er een soort van mystieke waas over het water lijkt te hangen. In werkelijkheid is het de lichtval op golfjes, maar het geeft een heel mooi effect.

mystic waters

Nu het hele koor letterlijk weer boven water is kan het concert verder gaan. En ik zit eerste rang! Heel veel variatie zit er niet in de zang. Wat dat betreft kunnen ze nog wel wat leren van de merel die boven mijn hoofd zit te zingen. Maar ja, ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is en bij kikkers is dat nu eenmaal niet meer dan wat gekwaak. Maar ik moet wel toegeven dat ze dat dan ook met volle overgave doen.

Kwaak

 Ik blijf me even focussen op de kwakende kikkers met hun wangzakken. Als er ééntje recht voor me zit kan ik de foto maken die ik zo’n beetje in mijn hoofd had: recht van voren en met een mooie spiegeling.

Zwembandjes

Er is uiteraard een goede reden voor al dit gekwaak. De mannen willen een vrouwtje en vice versa waarschijnlijk. Er worden dan ook regelmatig duo’s gevormd, maar ook trio’s worden niet geschuwd.

Groene liefde

Het was vanmorgen een ochtend met verrassingen. De zonnedauw was een prachtige, toevallige ontdekking en ik had van te voren niet kunnen bedenken dat ik een dik uur aan de waterkant met kwakende kikkers bezig zou zijn. Maar dat is juist één van de leuke dingen van natuurfotografie. Je weet nooit wat je tegenkomt en moet vaak ter plaatste beslissen wat je precies gaat doen. Ik heb in ieder geval weer genoten en ik hoop jullie ook. Tot een volgende keer!


Wat een gezwam!

28 oktober 2011

Het is nu volop herfst. Dat betekend voor een natuurfotograaf weer mooie mogelijkheden tot het maken van leuke foto’s. Naast de prachtige herfstkleuren zijn er nu ook volop paddenstoelen. Sommige zijn erg fotogeniek. De meest bekende is natuurlijk de vliegenzwam: rood met witte stippen. Hier in de flevopolder heb ik die echter nog nooit gezien. Dat betekent niet dat er geen mooie andere exemplaren zijn.

Mijn fototochtje van vandaag ging naar de Oostvaardersplassen bij Lelystad. Ook daar kwam ik veel paddenstoelen tegen. Onderstaande zwammetjes groeiden op een dode wilgenstam. Ongeveer twee centimeter hoog. Ze doen me denken aan kleine lampenkapjes. Helaas ben ik niet zo bekend met de namen van paddenstoelen, dus die moet ik jullie schuldig blijven. Mocht er iemand zijn die het weet, dan hoor ik het graag.

Lampenkapjes

Verder wandelend en ondertussen speurend naar vogeltjes, zoals de roodborst en het winterkoninkje, stuitte ik op twee edelherten. De hindes stonden rustig tussen het hoge gras te eten en trokken zich niet veel van mij aan. Om ze niet te storen, ben ik er met een grote boog omheen gelopen.

Edelherten

Dit gedeelte van de OVP is bezaaid met dode stronken van voornamelijk wilgen. Die vormen weer een goede voedingsbodem voor verschillende zwammen. Deze ronde schijf groeide op een met mos bedekte stam. Leuk contrast tussen het groene mos en de donkere zwam.

Zwam

Ondertussen zag ik veel vogels, maar door de weersomstandigheden (donker, grijs weer en een beetje heiig)  was het moeilijk goede scherpe foto’s te maken. Geen foto’s van vogels dus vandaag. Soorten die veel aanwezig waren: verschillende mezensoorten. winterkoning, roodborst, een groep vinken, een grote bonte specht en een hele grote groep kramsvogels. Van de laatsten telde ik er minstens 50, die hoog in de bomen bleven zitten.

Even later stuitte ik op een mooie groep paddenstoelen, die onderaan een stam groeiden. Na een eerste foto, besloot ik dit groepje vanuit een ander standpunt nog eens vast te leggen. Toen ik een paar takjes, die hinderlijk in de weg lagen, weghaalde zag ik een grote kikker wegspringen en verdwijnen tussen de brandnetels. Jammer dacht ik nog: die zou ook een leuke foto op kunnen hebben geleverd. Thuis zag ik op de computer dat op de eerste foto’s van de paddenstoelen deze kikker prinsheerlijk er bovenop zat. Geen paddenstoelen dus, maar kikkerstoelen!

Kikkerstoelen

Het lijkt erop dat de paddenstoelen zijn aangevreten. Of kikkers paddenstoelen eten? Geen idee. Maar het leverde wel een prachtig plaatje op.

Al met al veel gezwam vandaag. Of te wel: en echte herfstdag!