Posts tagged “koeien

Ameland – beestjes

8 augustus 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

Naast de zonsopkomsten heb ik ook nog een aantal foto’s gemaakt van het dierenleven op Ameland. Ik verwachtte veel vogelsoorten voor mijn lens te krijgen, maar dat viel tegen. Het is altijd lastig de juiste plekken te vinden in een gebied dat je niet kent. Maar er bleef nog genoeg ander moois over hoor, dus geen paniek.

Zo kwam ik voor het eerst parende Sint-Jansvlinders tegen.

Parende St. Janssvlinders

Altijd nog een beetje speciaal als je zoiets tegenkomt. Voor mij tenminste wel. Ze waren zo met elkaar bezig dat ik ze erg dicht kon benaderen. Dus heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt op een vlinderportretje te maken.

Portret St. Jansvlinder

Een andere soort die ik veel tegenkwam in de duinen was het bruin zandoogje. Ze hadden de gewoonte om op de onmogelijkste plekjes te gaan zitten. Eéntje zat gelukkig een keer wat beter.

Bruin zandoogje

Een wat versleten exemplaar, maar dat mag de pret niet drukken. Respect voor de oudjes!

Tot mijn verbazing zag ik in een duinmeertje nog een kuifeend met een piepklein jong. Ik dacht dat eind juli die periode wel achter ons lag. Maar niet dus. Ze bleef mooi midden in de plas om zo ver mogelijk van mij vandaan te blijven. Verder leek ze zich niet veel van mij aan te trekken.

Kuifeend met jong

Verder kwam ik in de duinen niet zoveel tegen. Maar gelukkig kwamen de dieren naar mij toe! We hadden een appartementje gehuurd en rondom het complex liepen heel veel konijnen rond. Soms zelfs tot op ons terras. Het waren er altijd drie, waarvan één jong. Al snel werd geconcludeerd dat het papa, mama en kind was. Een naam voor de kleine was ook snel bedacht: Japie. Vanuit de deuropening kon ik ze makkelijk fotograferen.

Grazend konijn

Dat ging de hele vakantie zo door, dus ik heb een hele serie. Hierbij een paar voorbeelden. Je kunt ze groot bekijken door ze aan te klikken.

Eén foto van Japie wil ik er nog even uitlichten. Omdat hij zo mooi is.

Japie konijn

Maar niet alleen deze konijnenfamilie kwam dagelijks langs. Ook een jonge merel had het grasveldje uitgezocht om naar eten te zoeken. Op een regenachtige dag heb ik ook hem kunnen fotograferen.

Jonge merel

Je ziet de regendruppels op zijn rug. Hij lijkt te denken: “houdt die regen nou nooit eens op?” Je moet weten dat het al een paar dagen slecht weer was geweest toen ik deze foto maakte.

Maar niet alles kwam zo naar mij toe en dus hebben we een tochtje op de robbenboot geboekt om de zeehonden te gaan bekijken. Na een uurtje varen kwamen we aan bij de zandplaat tussen Ameland en Terschelling. En daar lagen genoeg zeehonden te luieren op het zand.

Gewone zeehond

We bleven natuurlijk op de boot, dus had ik niet veel keus met mijn standpunten. Het was een kwestie van schieten vanachter de reling.

Zeehond op de zandplaat

Het bleken best nieuwsgierige dieren te zijn. Of ze vertrouwden het niet en hielden ons goed in de gaten.

Nieuwsgierige zeehond

We hadden vanaf Texel als eens zo’n zeehond-excursie gedaan, maar toen kwamen we lang niet zo dichtbij. Het was zeker de moeite waard en ook een mooie belevenis voor de kinderen.

Normaal gesproken laat ik het rundvee links liggen als ik op een fototocht ben. Maar deze dames wilden zo graag op de foto dat ik maar een uitzondering heb gemaakt.

Koeien

Als laatste wil ik jullie nog een foto laten zien van een Amelandse ree. Ik had net de zonsopkomst gefotografeerd en ik liep terug van het strand door de duinen. Vanuit het struikgewas sprong opeens deze ree tevoorschijn. Even bleef ze een eindje verderop staan. Lang genoeg om haar in het tegenlicht vast te leggen.

Reegeit in ochtendlicht

Hierna verdween ze met grote sprongen uit het zicht.

Uiteindelijk best nog een behoorlijke serie geworden. We hebben genoten van het eiland met zijn eigen sfeer en karakter. Genoeg mooi weer gehad om ook van het strand te genieten met de kinderen en allerlei leuke excursie gedaan. Al met al een geslaagde vakantie!


Drentse bossen

06 november 2011

Dit weekend op familiebezoek in Drenthe. Back to my roots als het ware. Natuurlijk heb ik mijn fotospullen meegenomen. Er is veel natuurschoon in deze provincie en het is altijd leuk om weer eens op een andere plek te kijken. De dag begon nevelig en grijs en eigenlijk bleef dat zo de hele dag. Maar daardoor laat ik mij natuurlijk niet uit het veld slaan en dus heb ik weer een aantal leuke (vind ik zelf) foto’s kunnen maken.

Op mijn ochtendwandeling in het Fochteloërveen kwam ik al snel deze jongens en meisjes tegen. Het leek of ze wilden zeggen: Als je verder wil zul je toch langs ons moeten. Kom maar op als je durft.

Schotse hooglanders

Ik ben niet zo bang uitgevallen, maar ik had toch wel wat kriebels in mijn buik toen ik heel voorzichtig vlak langs dit groepje liep. Hoewel ze te boek staan als vriendelijk weet je het maar nooit natuurlijk en die horens zien er gevaarlijk uit. Gelukkig gingen ze een eindje opzij en lieten ze me door. Doordat ze even van het pad afgingen kwamen ze in het hoge gras te staan. Dat vond ik wel een mooi beeld opleveren en hieronder staat de resulterende foto.

In het hoge gras

Na deze ontmoeting ben ik verder gelopen en kwam ik bij het Esmeer. Een interressant meer, omdat het om een zogenaamde pingoruïne gaat. Een overblijfsel uit de ijstijd. Het gaat te ver om dat hier allemaal uit te leggen, maar op wikipedia staat het mooi beschreven: http://nl.wikipedia.org/wiki/Pingo. Door het weer wel een somber plaatje, maar omdat het zo’n bijzonder meer is wilde ik het toch even laten zien.

Esmeer

Verderop was het gelukkig een stuk kleurrijker. De beuken aan een lange laan hadden de bodem van het bos bedekt met hun goud-oranje bladeren en de laatste restjes hingen nog in de bomen. Eigenlijk zijn de herfstkleuren maar heel kort te zien. In een paar weken verkleuren de bladeren en vallen dan al snel af. Ondanks het ontbreken van de zon, toch een kleurrijk geheel dacht ik zo.

Beukenlaan

In de middag ben ik, samen met een aantal anderen van de familie, nog even naar een ander bos geweest. Keus genoeg in Drenthe wat dat betreft. Nu speciaal gelet op leuke paddenstoelen. Die waren er in overvloed, maar ik wilde perse een exemplaar wat mooi vrij kwam van de achtergrond. Maar al te vaak heb ik meegemaakt dat ik een mooie paddenstoel gefotografeerd had, maar dat het beeld verpest werd door de vaak te drukke achtergrond. Dat was dus speuren naar exemplaren die boven op stronken, takken of omgewaaide stammen groeiden. En gelukkig hebben we een paar leuke kunnen vinden.

Samen met een dennenappel

Het viel me trouwens op dat de kleine zwammetjes vaak de mooiste plekjes hebben uitgekozen. De grotere stonden vaak tussen het gras of ergens onder, waardoor je geen mooie compositie kunt maken. Een ander voorbeeld van een klein zwammetje op een mooie plek is onderstaande. Net op het randje en het bekertjesmos rondom geeft het nog even iets extra’s.

Op het randje

Tijdens de wandeling met mijn familie heb ik weer gemerkt dat je als fotograaf toch heel anders in zo’n bos loopt en veel meer dingen ziet. Toch leuk om mensen dan op bepaalde zaken te wijzen, waar ze anders zo voorbij zouden zijn gelopen.

Eindconclusie over deze dag: lekker veel buiten geweest en een paar leuke opnames kunnen maken!