Posts tagged “Kraansvlak

Wisenten

22 februari 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Vandaag moet ik de fotografie combineren met mijn dienst in het VU medisch centrum. Dus niet te ver van Amsterdam en na het fotograferen direct door naar het ziekenhuis. Het plan was eerst om naar de pestvogels in Zandvoort te gaan. Maar op vrijdag en zaterdag is er geen één melding gedaan op waarneming.nl. Ik schakel daarom over naar plan B: de wisenten in de Kennemerduinen. Over een week is het gebied afgesloten en dus is dit voorlopig de laatste kans.

Ik heb maar een paar uurtjes tussen zonsopkomst en werktijd. Ik kom dan ook bij de ingang aan als de zon opkomt. Er loopt een pad door het gebied van de wisenten. In tegenstelling tot de Waterleidingduinen is het niet de bedoeling dat je buiten het pad gaat. Een beetje geluk moet je wel hebben om de dieren tegen te komen. Als ze net aan de andere kant van het gebied zitten heb je pech en zie je niets. Het duurt dan ook even voordat ik ze zie staan. Een klein groepje van 6 dieren komt rustig grazend mijn kant op. Ik wacht rustig af tot ze dichtbij genoeg zijn.

Wisent

Wisent

Ze zijn best groot van dichtbij. Gelukkig heb ik mijn telelens, zodat ik wat afstand kan bewaren.

Acht jaar geleden zijn deze dieren hier “losgelaten”. Ooit liepen deze giganten vrij rond in ons land, maar dat is eeuwen geleden. Rond 1920 stierf de laatst echte wilde wisent in Europa. Gelukkig overleefde de soort in dierentuinen en -parken. Op verschillende plekken worden ze nu weer in het wild uitgezet. De kudde in dit duingebied telt nu zo’n twintig dieren. De zes dieren die ik hier tegenkom zijn dus maar een klein gedeelte van de hele kudde.

Ik loop met het groepje mee. Ze grazen wat en wandelen dan weer rustig een stukje verder. Het valt me op dat ze niet lang stil blijven staan. Een paar happen en dan lopen ze weer verder.

Grazen

Grazen

In tegenstelling tot bijvoorbeeld kuddes wilde paarden is er weinig interactie tussen de dieren. Meer dan  op bovenstaande foto heb ik niet gezien. Het blijven natuurlijk koeien. Toch een beetje een saaie, herkauwende graseter. Ik vind het dan ook best lastig om boeiende foto’s van ze te maken. Ondanks hun indrukwekkende uiterlijk.

Na een hele serie close-ups met de telelens wil ik toch proberen wat foto’s te maken van de groep in het landschap. Daarvoor heb ik mijn groothoek nodig en zal ik toch dichterbij moeten komen. Ik probeer me uit hun zicht te onttrekken door ze vanachter een heuveltje te benaderen. Als ik over het randje kijk ben ik dichterbij dan mijn bedoeling was. Ik blijf heel stil liggen en kijk hoe ze reageren. Ze kijken me aan. Dit duurt voor mijn gevoel een eeuwigheid en dan gaan ze verder met grazen. En ik adem weer uit.

Staarwedstrijd

Staarwedstrijd

Zodra ze verder gaan met grazen is het fotografisch gelijk minder interessant. Pas als ze in beweging komen vind ik het weer leuk worden.

Aan de wandel

Aan de wandel

Eigenlijk zou je hier moeten zijn met een dik pak sneeuw of sfeervolle mist. Ach, je moet wat te wensen hebben. Voor nu ben ik eigenlijk best tevreden met het resultaat. Voor hetzelfde geld zie je helemaal geen wisent.

De groep is nu aangekomen op een grotere grasvlakte en het lijkt of ze daar wel even blijven. Ik loop nog een eindje het wandelpad af, maar zie verder niets meer. Daarnaast roept de plicht van het werk. Ik loop nog één keer langs de kleine kudde. Eéntje kijkt me aan met een blik van: ben je nu nog steeds hier? Op de één of andere manier heb ik het idee dat ie wel klaar met me is. Waar zou dat gevoel vandaan komen?

Tot ziens

Tot ziens

Conclusie: prachtige, imponerende dieren. Wel een beetje saai, zoals een goed rund betaamt. En ik kom nog eens terug bij spannender weersomstandigheden.

Oh ja, die pestvogels waren na twee dagen afwezigheid weer volop aanwezig in Zandvoort. Ze blijven me pesten.