Posts tagged “landschap

Een maand in de Oostvaardersplassen

27 januari 2017

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Januari loopt op zijn eind en het is tijd om jullie te laten weten wat ik allemaal heb uitgespookt die eerste weken van het nieuwe jaar. Eigenlijk kan ik er heel kort over zijn: ben alleen maar naar de Oostvaardersplassen geweest. Het wordt langzamerhand een traditie voor mij om in januari door de OVP te struinen. Het is natuurlijk ook praktisch als het pas laat licht is en er niet zoveel tijd is op een zondagochtend om in buurt te blijven.

Het weer wisselde sterk, van mist en regen tot vrieskou met een beetje sneeuw en veel rijp. Genoeg mooie omstandigheden om een afwisselende serie foto’s te maken.

Laten we beginnen op een mistige ochtend. Het is stil in de Oostvaardersplassen en ik voel me alleen op de wereld.

OVP mist 1

Ik hou van deze sfeer. De mist maakt de wereld kleiner en intiem. De stilte slechts verstoord door overvliegende ganzen, wiens gegak de stilte slechts benadrukken.

OVP mist ganzen

In de verte doemen de silhouetten van de kale bomen op. Het geeft een surrealistisch tintje aan het landschap.

OVP mist 2

Op de ganzen na blijft het de hele ochtend stil. Een verademing in deze tijd van drukte en lawaai. Van mij mag deze mistdeken wel vaker over het landschap liggen.

OVP mist 3

Maar niet altijd tref je zulke mooie omstandigheden. Tijdens een ander weekend wisselden zon er regen elkaar in recordtempo af. Geen weer om rond te lopen, dus ga ik maar een ochtend in een kijkhut zitten. Op het Oostvaardersveld wordt regelmatig een roerdomp gezien bij een hut en dat is dan ook het doel van vandaag. De roerdomp laat zich nog niet zien, dus vermaak ik me met een ‘doodgewone’ fuut.

Fuut met vis

Even later was ie wat minder gelukkig, toen een plensbui op zijn koppie neerstriemde.

OVP fuut 2

Ondertussen liet de roerdomp zich ook zien. Tussen het riet loerde hij naar het water. Helaas voor mij bleef hij de hele ochtend tussen het riet staan en kwam hij niet uit de dekking. Geen foto van de roerdomp dus. Wel nog één van een aalscholver die dacht een dikke, vette vis gevangen te hebben. Groot was zijn teleurstelling toen het een oud rietblad bleek te zijn.

OVP aalscholver met blad

Dan mag je wel beteuterd kijken.

Op een ander dag was het wat beter weer en kon ik een mooie wandeling maken. Al snel kwam ik twee edelhert hindes tegen met een jong van vorig jaar. En waar de ene moeder gelijk wegliep nadat ze mij had gespot, bleef de ander rustig door gaan met grazen. Ook haar jong bleef rustig staan. Voetje voor voetje schuifelde ik dichterbij. Zo af en toe keek het dier op, maar reageerde verder niet op mijn aanwezigheid. Na een half uur stond ik zo oog in oog met deze prachtige hinde en haar jong.
OVP hinde met jong

Het andere koppel herten kijkt ondertussen vanuit het riet toe en blijft op veilige afstand.

OVP edelherten

Mijn dag is nu al geslaagd! Als ik dan ook nog een slechtvalk in een boom zie zitten en een klein groepje baardmannetjes tegenkom kan de dag helemaal niet meer stuk. De baardmannetjes zitten wel ver in het rietveld en het is een beetje donker weer, maar toch vind ik deze foto wel wat hebben.

OVP baardmannetje 1

Dan komt koning winter aan in Nederland en ook de Oostvaardersplassen kleuren wit. Nog niet eens zozeer vanwege de sneeuw, maar meer door de rijp. Gelukkig kan ik tussendoor even een uurtje vrijmaken om wat foto’s te maken.

De konikpaarden staan met een kudde aan de rand van het water.

OVP konik winter

Maar wat vooral opvalt is de rijp. Stekelige pinnen ijs hebben zich afgezet op alles wat buiten staat. Een simpel hek veranderd daardoor in een abstract kunstobject.

OVP hek met rijp

Maar ook de bomen en struiken zitten onder de rijp. Het levert een witte wereld op.

OVP rijp

Om dit nog eens te benadrukken heb ik volgende foto in high-key gemaakt. Je moet er van houden.

OVP high-key boom

Op mijn laatste foto-uitje van deze maand heb ik een gericht doel: baardmannetjes! Het is prachtig weer vandaag met weinig wind. Ideaal om baardmannetjes te fotograferen. Maar eerst maak ik de zonsopkomst mee.

OVP zonsopkomst

Dan snel door naar de baardmannetjes. Het blijkt een drukte van belang te zijn bij het infocentrum van Staatsbosbeheer. Half schaatsend Nederland is afgekomen op de dichtgevroren plassen van de OVP. Het krassen van schaatsen en het geluid van krakend ijs vult de lucht. Het heeft iets nostalgisch.

Ik geniet er even van voordat ik verder ga op zoek naar de baardmannetjes. Een groep fotografen die een stuk verder staan bij de rietkraag verraden waar ze zitten. Ik sluit me bij ze aan en geniet van het typische geping dat de vogels laten horen. Het mannetje heeft een kenmerkende zwarte snor. Eigenlijk zouden ze snorremannetjes moeten heten in plaats van baardmannetjes.

OVP baardmanntjes 3

Ik maak vele foto’s die ik niet allemaal hier kan laten zien. Hieronder een kleine selectie.

Als laatste nog een grote foto van het vrouwtje. Dit vind ik persoonlijk de mooiste van al mijn baardmanfoto’s.

OVP baardmannetje 2

Al met al is het een heel verhaal geworden. Het was een prachtige afwisselende maand met veel mooie ontmoetingen en prachtige omstandigheden. Er zijn momenten dat ik niets moet hebben van de Oostvaardersplassen en ik het maar een naargeestige omgeving vind. Maar als het weer meewerkt is het een prachtig gebied waar je als natuurliefhebber je hart op kunt halen.


Jaaroverzicht 2016

31 december 2016

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Het jaar is weer voorbij en eerlijk gezegd ben ik er blij om. Het was een jaar waarin niet alles gelopen is hoe je het van te voren zou bedenken. Vooral het feit dat mijn gezondheid vanuit het niets een gevoelige tik kreeg is van grote invloed geweest. Ook op fotografie gebied. Maar intussen heb ik dat achter me gelaten en kijk ik met een positieve blik naar 2017. Maar eerst kijken we nog even terug naar 2016.

Gelukkig was het niet alleen maar kommer en kwel. Zo zijn er weer een aantal foto’s van mij in verschillende bladen verschenen en staat er, voor het eerst, een foto van mij in de Roots agenda. Ook een paar kleine prijsjes mogen ontvangen bij fotowedstrijden en, als klap op de vuurpijl, verkozen tot “fotograaf van het jaar” bij de fotoclub VNF-Nijkerk. Verder heb ik ook weer een aantal foto’s via mijn webshop verkocht en mocht ik voor de eigenaren van een vakantiehuisje in België mijn eerste “rapportage” maken.

Maar nu heb ik wel genoeg schouderklopjes aan mezelf uitgedeeld. Tijd voor de foto’s!

januari

edelhert duo portret

In januari een aantal keren naar de Oostvaardersplassen geweest. Dit duo-portret vind ik de mooiste van deze maand. Het feit  dat het op vijf minuten fietsen vanaf mijn huis is, maakt het voor mij nog specialer.

februari

Rietgors Arkemheen

Ik heb lang getwijfeld of ik mijn eerste steenuiltje als foto van de maand zou uitkiezen of deze rietgors. Uiteindelijk gekozen voor de mooie achtergrond en het licht in deze foto. De foto is gemaakt in de polder Arkemheen bij Nijkerk.

maart

strekoefening

In maart ben ik begonnen aan mijn ijsvogelproject. Ik heb min of meer op twee nestplekken een paartje kunnen volgen. Hoewel de visoverdracht en de paring nog steeds op mijn wensenlijstje staan, was het een hele leuke ervaring om hier langere tijd mee bezig te zijn.

april

Meeuw-engel

Kan een doodgewone meeuw foto van de maand worden? Ja zeker, in ieder geval bij mij wel! De foto is genomen tijdens een excursie van de fotoclub bij de zuidpier van IJmuiden.

mei

Jonge zwaan

Met deze foto van een jonge zwaan bij ons in de wijk ben ik erg blij. Vanaf het moment dat het zwanenpaar ging broeden fietste ik op weg naar het station bijna dagelijks even langs om te kijken hoe het ging. Op moederdag kwamen er vijf kleintjes uit het ei.

juni

Juffer op libel

Geen moeite om deze maand mijn favoriet uit te zoeken. Een “once-in-a-liftime” moment met de uitsluipende libel en het lantaarntje dat op bezoek kwam.

juli

Weidebeekjuffer met klaver

Ook in juli een foto van een libelachtige. En nog wel de mooiste juffer van Nederland: de weidebeekjuffer. Samen met mijn zus Heleen een ochtendje op pad bij de Kromme Vecht bij Bunnik.

augustus

Parnassia

Deze foto heeft nooit in een blog gestaan, maar is voor mij toch de mooiste van augustus. Op vakantie in Oostenrijk kwam ik een veld tegen met daarin Parnassia. Een prachtig onderwerp, vooral als de dauwdruppels op de achtergrond meewerken voor een mooie bokeh.

september

Geelbuikvuurpad

Ook de foto van september is gemaakt op een excursie van VNF-Nijkerk. In de tuin van Edo van Uchelen kon ik deze geelbuikvuurpad fotograferen onder water.

oktober

Paddo in de nacht

Mijn workshop bij Andrea Gulickx leverde naast nieuwe inzichten en inspiratie ook bovenstaande foto op. Voor mij de foto van de maand oktober.

november

Lampje in het donkere bos

Het paddenstoelenseizoen was laat dit jaar, dus waren er in november nog genoeg te vinden. Dit kleine exemplaar kon ik vastleggen in Lage Vuursche.

december

Op de valreep dan toch nog een landschapsfoto in het jaaroverzicht. En nog een winterlandschap ook. Begin december heb ik gebruik kunnen maken van een paar koude dagen en nachten.

Kijkend naar deze serie zie ik in het begin van het jaar veel vogels, die gaande weg worden vervangen door macrofoto’s. Ik denk dat mijn hart toch steeds meer bij de macrofotografie komt te liggen. Komend jaar zal macro weer een grote plek innemen bij mijn fotografische uitstapjes. En wil ik me verder ontwikkelen op het gebied van de landschapsfotografie. Vandaar dat het wel leuk is dat ik het jaaroverzicht afsluit met een landschap.

Ik wil iedereen bedanken die gereageerd heeft op mijn blogs. Het aantal blogs is een stuk minder geworden dan de afgelopen jaren en ook reageer ik zelf minder op andere blogs. Het kost me gewoon veel te veel tijd om alles bij te houden. Misschien ga ik mijn website wel omvormen naar soort van fotogalerij. Maar er zal altijd een plekje gereserveerd blijven voor mijn blogs. Bloggen is dus zeker geen aflopende zaak. Ik zal volgend jaar vast elke maand wel een blogje schrijven en verheug me al weer op alle leuke reacties die ik krijg.

Tot slot wil ik al mijn volgers een fantastisch jaar wensen. Bedankt voor alle opmerkingen en reacties.


Speldenprik van de winter

21 december 2016

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Hoewel we niet verwend zijn geweest de laatste jaren met winterweer, deelt Koning Winter zo af en toe een speldenprikje uit. Zo ook begin december toen we een paar koude nachten en dagen hadden. Gelukkig voor mij viel dat deze keer samen met het weekend, zodat ook ik de witte wereld in kon trekken.

Ik besloot naar de Hoorneboegse Heide aan de zuidkant van Hilversum te gaan. Daar was ik nog nooit geweest en het is altijd leuk om nieuwe gebieden te ontdekken. Nadeel is dat je nooit weet hoe het er precies uitziet en je moet dus ter plekke beslissen waar de mooiste stukken zijn.

Ik was er al voor zonsopkomst. Het was kraakhelder en de kou prikte in mijn gezicht. Heerlijk!!!

Hoorneboegseheide 1

Wat is de vroege ochtend toch een mooi moment. Hoewel vroeg? In deze tijd is het toch al kwart voor negen voordat de zon opkomt. Maar de sfeer is hetzelfde.

Nog mooier vind ik het als je de andere kant op kijkt. Dan komen de pasteltinten tevoorschijn.

Hoorneboegseheide 2

De kou straalt er van af.

Omdat het onbekend gebied is loop ik wel een beetje heen en weer te rennen. Zo lang duurt het mooie licht ook weer niet. Maar ik weet nu al dat ik hier vaker kom. Het is een prachtig stukje heide!

De rijp heeft alles bedekt met een laagje poedersuiker.

Hoorneboegseheide 3

De zon komt nu boven de bomenrij in de verte uit en het veld kleurt langzaam oranje/roze door het vroege zonlicht.

Hoorneboegseheide 4

Het maakt volgens mij niet uit naar welke kant je je camera richt. Overal zie je feeërieke plaatjes.

Nadeel van het late licht worden is dat al heel snel de hondenuitlaters, mountainbikers en wandelaars de heide overnemen. Het is dus al snel tijd voor een laatste landschapsopname. Ik probeer het eens recht tegen de zon in.

Hoorneboegseheide 5

Niet ontevreden over het resultaat.

Vanwege de drukte vervang ik de groothoek- voor de macrolens. Een kijken of ik iets kan maken van de rijp. Ik zie een klein stukje hangen aan een draad spinnenrag. Het kost even wat moeite om de achtergrond goed te krijgen, maar uiteindelijk komt er een leuke foto uit.

Hoorneboegseheide 6

Ook de grasjes zijn bedekt met een laagje ijskristallen en buigen onder het gewicht. Een mooi onderwerp voor een macrofoto.

Hoorneboegseheide 7

Omdat ik nog moet werken vandaag is het tijd om mijn boeltje bij elkaar te pakken. Het waren een paar heerlijke uren in een winterwonderland. Dat was echt lang geleden. Terugkijkend op mijn blog zie ik dat ik in december 2014 de laatste winterserie heb kunnen maken. Twee jaar geleden dus!

Nu maar hopen op een strenge winter in januari 2017.


Herfst

7 december 2016

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Nu de winter haar eerste speldenprikken heeft uitgedeeld is het tijd om de herfstperiode af te sluiten. Hoewel ik minder dan gepland de bossen in ben geweest, heb ik toch een aantal keren kunnen genieten van de kleuren en geuren van de herfstbossen. In dit blog de foto’s die dat opleverde.

Door een lange droge periode kwam het paddenstoelenseizoen laat en langzaam op gang. De eerste poging in het Oostervaardersbos leverde dan ook maar één foto op: Deze inktzwam.

Inktzwam

Op de één na laatste dag van oktober, tijdens familiebezoek in Drenthe, had ik meer succes. In het Kyllotsbos in Smilde kwam ik een aantal mooie exemplaren tegen. Ik ben niet zo goed in het geven van de juiste soortnaam, maar ik denk dat dit een oorzwammetje is. Als het een andere soort is hoor ik het graag.

Oorzwammetje

De volgende meen ik wel zeker te weten: een witte kluifzwam. Het was een behoorlijk groot exemplaar. Ziet er een beetje uit als een modern beeldhouwwerk. De natuur maakt zijn eigen kunst!

Witte kluifzwam

Zoals ik in een eerder blog (Spelen met licht) al vertelde mag tegenwoordig ook de lensbaby mee op pad. En als je hem dan toch mee hebt, kun je hem net zo goed ook gebruiken. Dus heb ik nog even gespeeld met dit creatieve lensje. Voor mij is de moeilijkheid om het effect van de lens subtiel toe te passen in de foto. Je mag zelf beoordelen of dat gelukt is bij onderstaande foto’s.

Al met al een veel grotere oogst dan de eerste keer. En op het eind kwam ik ook nog twee piepkleine amethistzwammetjes tegen. Dat blijft toch een heel fotogeniek paddenstoeltje!

Amethiszwammetjes

Twee weken later had ik tijd om er nog eens op uit te trekken. Dit keer naar een plek waar ik nog nooit geweest was: de bossen bij Lage Vuursche. Als ik door zo’n laan met beuken loop doet het me altijd denken aan een kathedraal.

Boslaan Lage Vuusche

Als ik het grote pad verlaat en de kleine paadjes opzoek, vind ik al snel een groepje paddenstoelen. Om een beetje variatie in mijn paddo-foto’s te houden ga ik vandaag eens beginnen met de telelens in plaats van de macrolens. Bij dit groepje levert dat een beeld op van een klein kabouterdorpje in het bos.

Kabouterdorp

Een beetje omgeving er bij geeft gelijk een heel andere foto. Bij de volgende foto heb ik dat nog wat extremer gedaan. De zwammetjes vallen bijna helemaal weg, maar het geeft wel weer hoe klein ze eigenlijk zijn in het grote bos.

Kleine zwammetjes in het grote bos

Had ik al gezegd dat het de hele tijd motregende? Soms gaat het zelfs wat harder. Nee hè? Bij deze dan! Niet echt weer om lekker buiten te zijn. Helemaal niet met deze lage temperaturen. Maar ik moest en zou er op uit. Al te vaak gingen mijn foto-ochtenden niet door de laatste maanden. En regenachtig weer geeft ook weer andere mogelijkheden. Zoals onderstaande foto van regendruppels op een herfstblad.

Druppels op herfstblad

Natuurlijk heb ik niet de hele tijd met mijn ogen de bosgrond afgespeurd. Ook de bomen zijn nu op hun mooist met hun herfstkleuren. Ik waag me nog maar eens aan het fenomeen van beweging tijdens het fotograferen. Sommige fotografen hebben zich er echt in gespecialiseerd. Ik vind de resultaten meestal tegenvallen. Kwestie van smaak denk ik. Zo heel af en toe probeer ik het zelf wel eens. En meestal verdwijnen dan alle foto’s in de digitale prullenbak. Maar vandaag komt er eentje, zij het op het nippertje, door de keuring.

Herfstbibbers

Ik weet niet eens of ik hem nou echt mooi vind, maar het heeft iets waardoor het mij toch aanspreekt.

De mooiste foto van de dag maakte ik aan het eind van de ochtend. Een piepklein zwammetje stond in een holte van een omgevallen boom. Door de donkere achtergrond lijkt het net een schemerlampje.

Lampje in het donkere bos

Hierna ben ik nog één keer op pad geweest voor de paddenstoelen. Maar een nachtvorstje had het aantal behoorlijk gedecimeerd. Toch kwam ik tevreden thuis met één mooie foto.

Plooivlieswaaiertjes

Ik zag een tak op de grond liggen met wat vaalbruine zwammen er op. Niet echt fotogeniek. Maar toen ik de tak omdraaide bleken ze een prachtige onderkant te hebben. Het heet een plooivlieswaaiertje. Mij vertelt door iemand die er veel meer van af weet dan ik. En ze schijnen redelijk tegen de vorst te kunnen.

Hiermee sluit ik de herfst af. Op naar een strenge winter, met veel vorst en sneeuw!


Kootwijkerzand

22 juni 2016

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

Het is 28 mei en vandaag staat de tweede excursie van dit jaar op het programma. Met de fotoclub VNF-Nijkerk gaan we naar het Kootwijkerzand. Leuk, want daar ben ik nog nooit geweest. Nu hadden de organisatoren bedacht dat het wel mooi zou zijn als we de zonsopkomst mee konden maken. Dus hadden ze toestemming geregeld om voor zonsopkomst het gebied in te mogen. Er is alleen één nadeeltje: de zon komt op om half zes. Vertrektijd Nijkerk is half vijf. Dat betekend dat ik om vier uur uit Almere moet vertrekken. Half vier opstaan dus! Leuk hè, zo’n hobby?

Bij het Kootwijkerzand aangekomen is de vraag of het vroege opstaan zin heeft gehad. Een wolkenband aan de oostelijke horizon voorspeldt niet veel goeds voor een mooie zonsopkomst. Gelukkig voor ons laat de zon zich toch nog even zien. Hier bij de bekendste boom van het gebied.

Zonsopkomst Kootwijkerzand

Het blijft toch het mooiste moment van de dag wat mij betreft. Alleen ook altijd snel weer voorbij. Dus ook een beetje hectisch om de juiste composities te vinden. Hier nog een foto van dezelfde boom vanuit een andere hoek.

zonsopkomst Kotwijkerzand 2

Tijdens het maken van deze foto’s bleek er achteraf een paparazzi actief te zijn geweest.  Ik kreeg later van een clubgenoot onderstaande foto doorgestuurd. Laat ik deze actiefoto dan ook maar plaatsen. Kunnen mensen me eindelijk herkennen als ze me tegen komen in het veld  😉

Actiefoto

Rick, bedankt voor de foto.

Zoals op elke excursie zijn er ook nu een aantal opdrachten bedacht. Deze keer waren dat grillige structuren en dieptewerking. Verder een extra opdracht voor de liefhebbers: het maken van een panorama samengesteld uit tenminste 4 verticale gestitchte foto’s. Ik besluit met de structuren aan de gang te gaan. Ook wil ik wel eens proberen een samengesteld panorama te maken. Dat heb ik nog nooit gedaan, dus ben benieuwd wat ik er van kan maken. Ook hoe het werkt op de computer om die foto’s aan elkaar te plakken.

De zon is inmiddels volop aanwezig. De eerst nog aanwezige wolkenvelden zijn weggetrokken. Na een kleine omzwerving zijn we opnieuw bij de vliegden belandt die ik tijdens de zonsopkomst fotografeerde. Een enorme, uitwaaierende boom met verschillende stammen. Lastig om in één keer op de foto te krijgen, dus een mooi object voor een panorama van een aantal aan elkaar geplakte foto’s. Dus mijn statief voor de boom gezet, groothoek op de camera en na elke foto de camera een stukje draaien. Ik zorg ervoor dat de foto’s elkaar een beetje overlappen. Als het goed is kan Photoshop ze dan goed in elkaar passen. Uiteindelijk heb ik 8 foto’s genomen. Het plakken in Photoshop blijkt erg makkelijk (staat gewoon in het menu) en uiteindelijk is dit het resultaat.

panorama1

Een paar dingen vallen me op:

  1. de horizon is niet recht
  2. er zijn aan de boven en onderkant stukken afgesneden
  3. het kleurverschil in de lucht

Bij het maken van de panorama legt Photoshop de beelden over en naast elkaar. Blijkbaar vallen er boven en onder dan stukken af. Op de computer zie je dat als witte gebieden. Later moet je die er weer afsnijden. Volgende keer moet ik daar dus rekening mee houden en wat meer afstand houden tot het onderwerp. Ook moet ik er goed op letten dat mijn statief en statiefkop waterpas staan. Al met al een leuke opdracht en ik heb weer wat bijgeleerd.

Ik vervang de groothoeklens voor de macrolens. Op zoek naar structuren voor de tweede opdracht. Maar eerst zie ik nog allerlei klein spul op de plekken waar het zand begroeid is geraakt. Erg leuk om daar minilandschapjes van te maken.

Graspolletje

Ook staan er veel kleine bloemetjes tussen het mos. Ik dacht eerst dat het bloeiend mos was, maar het is een plantje genaamd heidespurrie. Nog nooit van gehoord, maar het is wel fotogeniek.

Heidespurrie

Na dit kleine intermezzo, dan toch op zoek naar structuren. Je hebt mogelijkheden genoeg: het zand, de plantjes, bladeren, boomschors of oud hout. Ik kies ervoor om me te focussen op oude boomstronken en takken. Het is een zoektocht naar structuren, kleuren, lijnen en compositie. De resultaten heb ik in onderstaande galerij weergegeven. Door op één foto te klikken kun je er doorheen bladeren.

Het leuke van zo’n opdracht is dat je andere dingen ziet dan normaal op een foto-uitje. Je wordt gedwongen anders te kijken en dat leidt dan weer tot andere foto’s. Misschien een goed idee om, als ik zelf op pad ga, ook maar eens een opdracht voor mijzelf te verzinnen!

Ondertussen geniet ik natuurlijk ook van de prachtige omgeving. Een uitgestrekt stuifzand gebied. Vooral de dennen die vaak op een heuveltje staan zijn mooie modellen om te fotograferen.

Kootwijkerzand

Ik ben niet bewust bezig geweest met de opdracht over dieptewerking, maar het pad tussen de heuvels door geeft wel dat effect in deze foto.

Wat mij betreft een zeer geslaagd uitje! Het vroege opstaan ben ik allang vergeten. En, niet onbelangrijk, het was gezellig om weer eens met een groep op pad te gaan. Altijd leuk om te zien hoe iedereen op zijn eigen wijze met fotografie bezig is. En op hoeveel verschillende manieren je één boom kan fotograferen. Inspirerend!

Met nog een laatste foto van het het gebied nemen we afscheid. Ik kijk nu al uit naar ons volgende clubuitje.

Vliegdennen op Kootwijkerzand


De Opdracht

8 juni 2016

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

Zo af en toe verkoop ik wel eens een foto via mijn webshop bij Werkaandemuur.nl. Niet zoveel dat ik mijn baan er voor op kan zeggen (ca. 6 per jaar), maar het is gewoon een leuk idee dat anderen mijn foto’s zo mooi vinden dat zie die aan de wand willen hebben hangen. Vorig jaar verkocht ik twee canvassen aan een gezin voor hun vakantiehuisje  in de Belgische Ardennen. We hadden wat mailcontact en daaruit volgde een heel mooi aanbod: ik zou een weekendje in hun huisje mogen verblijven en tijdens dat weekend zou ik dan wat foto’s voor hun website en promotiemateriaal maken van de omgeving. Dat lijkt me een win-win situatie!

Dus vertrek ik eind mei, met mijn gezin naar Durbuy. De weersvoorspellingen zijn wisselend: zaterdag zomers en zondags de hele dag regen. Ik heb dus maar één ochtend om te fotograferen. Er was me namelijk op het hart gedrukt om vooral niet alleen te fotograferen, maar ook te genieten van het weekendje met mijn gezin.

Zaterdag gaat om half zes de wekker en vertrek ik lopend vanaf het park. Ik had me natuurlijk wel wat voorbereid, maar het is altijd lastig om op een onbekende plek te fotograferen. Ik kies een wandeling uit die in een wandelboekje stond en kijk dan wel wat ik tegen kom. De omgeving is heuvelachtig en een afwisseling van bos en landerijen. Het eerste wat ik tegenkom is gelijk al een grote verrassing. Ik ben bezig om het landschap te fotograferen, als ineens een groot wild zwijn over de landerijen aan komt lopen. Het is nog schemerig en ik heb de verkeerde lens op de camera, maar wat een prachtig moment! Honderd meter van me vandaan steekt hij het pad over en verdwijnt in een veld met hoog gras. Een beter begin van de dag kan ik me niet wensen. Al helemaal niet als ook nog een geelgors zijn lied begint te zingen boven in de bloeiende meidoorn.

DSC_1753

Omdat ik met een opdracht op pad ben, moet ik ook andere foto’s maken dan dat ik normaal gesproken doe. Vooral de omgeving wil ik laten zien en misschien nog wat detailopnames van leuke plekjes. Je kunt een vakantiefolder natuurlijk niet alleen maar vullen met bloemetjes en bijtjes! En dus fotografeer ik huisjes en boerderijtjes. Of een paaltje op het land.

Ik vind het een verfrissende ervaring om eens anders om me heen te kijken. Op een gegeven moment blijf je toch hangen in je vaste gewoontes en zie je andere fotogenieke dingen minder snel. De omgeving is er in ieder geval mooi genoeg voor!

Groene weide

Natuurlijk vergeet ik niet mijn “normale” foto’s te maken. In een bos zie ik een veld met daslook. Helaas ben ik net wat te laat in het jaar en staan ze niet meer volop in bloei. Toch levert het nog wel een mooie foto op.

Daslook

Naast het wit van de daslook proberen ook een aantal roze bloemetjes mijn aandacht te trekken. Het zijn volgens mij ooievaarsbekjes. Een plantje dat je ook bij het tuincentrum kan kopen.

Ooievaarsbekje

Terug naar het landschap nu. De velden staan vol bloeiende boterbloemen en in de singels bloeien de meidoorns. De koeien maken het plaatje af. Helaas is het beloofde zonnetje nog verborgen achter grijze wolken.

Koeien in het veld

Ondertussen ben ik bij de rivier de Ourthe terecht gekomen. Een best wel grote rivier die door de Ardennen meandert. Vroeger op vakantie met mijn ouders heb ik heel wat uurtjes in het water van deze rivier gespeeld.

L'Outhe

Ik wandel nu langs de rivier en geniet van de omgeving. Als ik een meidoorn naast de rivier zie moet ik die natuurlijk ook vastleggen. Hij kost even wat moeite om op dit punt af te dalen naar de rivier, maar na een klauterpartij over de stenen lukt het me toch.

L'Ourthe 2

Ik heb vandaag mijn grijsfilter meegenomen om stromend water met langere sluitertijden vast te kunnen leggen. Nu is een mooi moment om dat eens uit te proberen. Ik heb dit filter al jaren, maar gebruik het eigenlijk zelden. Zoveel snelstromende beken en watervallen hebben we nou ook weer niet in Nederland. Het geeft in ieder geval hier een heel ander beeld van de rivier.

L'Ourthe 3

Ik laat de rivier achter me en trek weer de velden in. Inmiddels ben ik ver afgedwaald van de wandelroute in het boekje. Ik moet dus goed opletten hoe ik loop om niet te verdwalen. Voor je het weet ben je uren onderweg om het vakantiepark terug te vinden. Ik beland op een landweggetje. Een plaatselijke boer komt me tegemoet op de tractor. Normaal gesproken zou ik wachten tot hij voorbij is, maar nu lijkt het mij een prima foto voor op een vakantiewebsite.

De boer

Op hetzelfde plekje maak ik ook nog een foto als de boer voorbij is. Twee paarden mogen nu figureren in het landschap.

Paarden in de wei

In de berm van dit weggetje ga ik op zoek naar insecten met mijn macrolens. Vlinders zie ik ondanks de bloemrijke weides niet, maar wel een ander beestje. Zwart met rode stippen. Ik weet eerst niet wat het is, maar dan bedenk ik me dat het wel eens een bloedcicade zou kunnen zijn. En dat blijkt ook te kloppen. Een prachtig insect, dat familie is van het bekende schuimbeestje.

Bloedcicade

Het is inmiddels laat in de ochtend en het zonnetje doet steeds meer zijn best om tussen de wolken door te prikken. Het belooft een prachtige middag te gaan worden. Voor mij is het tijd om terug te gaan naar het huisje. Eens kijken of ik die nog kan vinden! Gelukkig is mijn richtingsgevoel nog aanwezig en zonder veel omwegen kom ik op de weg naar het park. Langs die weg stroomt een paar meter lager een kleine beek met wat stroomversnellingen. Daar wil ik nog wel even tijd aan besteden. Na de tweede klauterpartij van de dag sta ik midden in de beek. Het grijsfilter gaat weer voor de lens en ook nu probeer ik het stromende water in een foto te vangen.

Stromende beek 1

Hetzelfde plekje vanuit een ander perspectief levert weer een andere foto op. Voor mij net even wat mooier dan de eerste.

Stromende beek 2

Hiermee eindigt mijn ochtendwandeling. Het was inspirerend om eens op een andere manier met fotografie bezig te zijn en steeds in het achterhoofd te houden waarvoor je aan het fotograferen bent. Dat levert dus ook andere foto’s op.

Helemaal als ik ’s middags in Durbuy nog een serie foto’s maak. Omdat het geen natuurfoto’s zijn passen ze eigenlijk niet op mijn blog, maar ik laat ze toch even zien in onderstaande gallerij. Mocht je ze groot willen zien dan kun je er eentje aanklikken en dan door de serie heen bladeren. Zoals je ziet is het prachtig zonnig weer geworden.

Al met al een heerlijk weekend in de Ardennen. Ik denk dat we hier nog wel eens terug gaan komen. Mocht je enthousiast zijn geraakt dan kan ik je zeker het huisje aanraden waar we zaten. Kijk dan maar eens op vakantieindurbuy.nl En nee, deze ‘reclame’ hoorde niet bij De Opdracht! Maar het is gewoon een hele leuke plek voor een weekje of weekend in de Ardennen. Wij hebben er ons in ieder geval prima vermaakt!


Een ochtend op het Dwingelderveld

31 mei 2016

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

Het is al weer een tijd geleden, maar begin mei heb ik een ochtendje rond gedoold op het Dwingelderveld. Dit Nationale Park is een prachtig gebied in het mooie Drenthe en heeft een fraaie afwisseling van bos, heide en vennen. Ideaal dus voor een ochtendje natuurfotografie.

Ook vandaag ben ik weer vroeg op pad. Het mooiste moment van de dag, als de zon de nevel boven de vennen in vuur en vlam zet. Soms stop ik dan even met fotograferen en zit stil te genieten van al het moois dat zich voor mijn ogen afspeelt. Maar ik maak natuurlijk wel een foto zodat jullie mee kunnen genieten!

Nevelven in ochtendlicht

Ik moet mezelf er toe dwingen om niet als een gek te gaan rondrennen. Zoveel moois er er te zien. En het moment duurt maar zo kort. Als de zon hoger komt is de echt mooie sfeer snel verdwenen. Maar beter één of twee mooie foto’s dan twintig die het net niet zijn. Als de mist iets optrekt komen de bomen achter een ander ven langzaam tevoorschijn. Een heel andere sfeer als de eerste foto, maar minstens even mooi!

Ven op Dwingelderveld

Ik kan jullie vertellen dat deze foto nu bij ons in de huiskamer boven de bank hangt.

Een bijkomend voordeel van vroeg op pad gaan is dat je dit allemaal voor jezelf hebt. Heerlijk om tot rust te komen! Waarom was ik ook al weer vertrokken uit Drenthe? Misschien later als ik groot ben toch maar gaan Drenthenieren?

Ik wandel intussen rustig verder en zie in de verte de eerste schapen. Ook die horen hier thuis. Eerst maar even een foto van een deel van de kudde in het landschap. Voor deze keer omgezet in zwart-wit.

Zwart-wit landschap met schapen

Als ik dichterbij kom zie ik dat er een behoorlijk aantal lammetjes ronddartelen. Altijd goed voor een paar leuke plaatjes. En grappig om te zien hoe verschillend ze zijn. Van standaard wit tot bruin gevlekt.

Maar ik ben hier in de eerste plaats gekomen voor het landschap. Ik heb het idee dat het fotograferen van landschappen me steeds beter af gaat. Eerder was het nog wel eens een worsteling om het landschap om te zetten in een foto die weergaf hoe ik het landschap beleefde. Maar dat begint nu langzamerhand te komen. Schouderklopje voor mezelf!

Spiegelven Dwingelderveld

Even verderop kom ik bij een gedeelte dat het Holtveen heet. Daar staan een aantal dode bomen in het water die erg fotogeniek zijn. En hoewel de lucht wat interessanter zou mogen zijn, levert het toch een mooi plaatje op.

Holtveen

Nu lijkt het op al deze foto’s dat het water een oase van rust is, maar niets is minder waar. Veel eenden en ganzen vertoeven hier tussen het riet. Om dat te bewijzen even een paar foto’s van enkele bewoners van deze prachtige vennen.

Helaas loopt de ochtend al weer op zijn eind en is het tijd om terug te gaan. Als ik bijna bij de parkeerplaats ben kijk ik nog één keer achterom. Ik zie deze twee bomen in het veld staan. De eerste bladeren komen net te voorschijn. Als de zon er op schijnt is het net alsof ze licht geven.

Tweeling bomen

Een mooi beeld om de ochtend mee te eindigen.

Leuk dat je even met mij mee bent gewandeld en ik hoop dat je genoten hebt van het prachtige Drentse land.