Posts tagged “Markermeer

Langs de Oostvaardersdijk

10 november 2013

Tussen Almere en Lelystad kun je over de Oostvaardersdijk rijden. Aan de ene kant het Markermeer en aan de andere kant de Oostvaardersplassen. Een mooi stuk en je ziet er altijd van alles overvliegen. Vandaag ga ik eens kijken wat ik hier allemaal tegen kom. En neem gelijk de langs de dijk gelegen kijkhut “De Zilverreiger” mee.

Veel vogels vliegen vanuit de Oostvaardersplassen naar het Markermeer om te foerageren. Vooral de grote groepen aalscholvers vallen daarbij op. Maar ook trekken veel vogels langs de dijk om te zoeken naar eten. Maar ik begin in de kijkhut. Dus de auto op de parkeerplaats gezet en dan is het nog een paar honderd meter naar de hut. Langs het pad zitten vaak baardmannetjes. Ik heb hier wel eens een groep van een stuk of twintig gezien. Helaas toen niet kunnen fotograferen, maar misschien vandaag een nieuwe kans.

Alleen laten de baardmannen het afweten vandaag. Een eenzame bonte specht is er te zien, maar die gaat er snel vandoor als hij mij in de gaten krijgt.

Grote bonte specht

Grote bonte specht

Zoals je ziet is het nog niet echt licht. Er valt zelfs een lichte motregen.

Als ik even later bij de kijkhut aankom is er niet echt veel te zien. Alleen een groepje bergeenden dobbert in de plas. Zo af en toe steken ze even hun kop onder water om wat waterplanten op te vissen.

Bergeenden

Bergeenden

Niet erg spectaculair, maar het ziet er toch elke keer weer een beetje grappig uit hoe die kontjes boven het water uitsteken.

Dan zie ik aan de overkant van het water een roofvogel in de boom zitten. Hij komt groter op me over dan een buizerd. Zou het een zeearend zijn!? Ik maak een foto en zoom in op het beeld op mijn display. Zeker geen zeearend, maar wat dan? Waarschijnlijk toch een buizerd, maar ik blijf twijfelen. Thuis voer ik de waarneming in op waarneming.nl en krijg al snel de opmerking dat het geen buizerd is, maar een havik!

Havik

Havik

Een leuke soort, die ik niet vaak zie.

Omdat er verder niets te zien is loop ik terug naar de auto en rij nog een stukje verder. Daar zie ik een torenvalkman in de boom landen. Snel de auto aan de kant zetten en schieten maar. Helaas zijn de lichtomstandigheden verre van optimaal. Maar toch een leuk plaatje.

Torenvalk

Torenvalk

Als ik verder wil rijden en de motor van de auto start hoor ik alleen: tak-tak-tak! Wat zullen we nu krijgen! Ook na herhaaldelijk proberen geeft de motor geen sjoege. Om een lang verhaal kort te maken: wegenwacht bellen, drie kwartier wachten, monteur komt, nieuwe accu erin en na dik een uur kan ik weer verder. Erg blij met de ANWB!

Helaas is het nu al weer tijd om naar huis te gaan 😦 Dit is wel een heel kort foto-ochtendje geworden. Via de dijk rij ik weer naar Almere. Halverwege is er nog een uitkijkpunt over de Oostvaardersplassen en aan de Markermeerkant zijn er een aantal steigers en strekdammen. Toch nog maar even stoppen. Als ik de steiger oploop vliegen er verschillende meeuwen over.

In de wolken

In de wolken

Dit is een stormmeeuw. Ik vind de kleine meeuw mooi afsteken tegen die grote wolken. Ook een groepje krakeenden vliegen voorbij. Eerst blijven ze, net als de stormmeeuw, op afstand.

Krakeenden

Krakeenden

Later komen ze toch nog wat dichterbij.

Met zijn vijven

Met zijn vijven

Het blijft lastig om ze goed scherp te krijgen zo in de vlucht. Maar dit is wel een goede plek om te oefenen. Regelmatig komen er vogels, vooral meeuwen, over vliegen. En dan maar proberen om de AF goed te krijgen en te houden. Onderstaande foto is mijn beste resultaat. Ook dit is een stormmeeuw.

Stormmeeuw

Stormmeeuw

Inmiddels is het weer later geworden dan ik gedacht heb en ik haast me naar de auto. Net voordat ik mijn camera in wil pakken zie ik iets boven de berm in de lucht hangen: een biddende torenvalk! Die neem ik natuurlijk nog even mee. Ook nu is de stand van de zon niet ideaal, maar toch kan ik deze foto maken.

Biddende torenvalk

Biddende torenvalk

Aan de strepen op de staart en het ontbreken van de grijze kruin kun je zien dat dit een vrouwtje is.

Al met al een bijzondere ochtend, vooral door de autopech. Maar ondanks dat heb ik genoten van het fotograferen en van de vogels die ik heb gezien!


Sunset Boulevard

16 juni 2013

Na mijn prachtige ontmoeting met de bevers rij ik naar de Markermeerdijk om eens te kijken of ik de zonsondergang kan vastleggen. Ik heb mijn grijsfilter mee, dus daar wil ik mee experimenteren. Eigenlijk heb ik die nog te weinig gebruikt. Het is een rotatiefilter, die door er aan te draaien, meer of minder licht door laat. Maximaal kun je de belichtingstijd 5x verlengen. Ik ben benieuwd wat voor foto’s dat gaat opleveren. Om te laten zien wat het filter voor effect heeft zal ik de exif-gegevens bij alle foto’s vermelden. En natuurlijk heb ik een statief gebruikt.

Door de bevers ben ik eigenlijk iets te laat. Maar daar hoor je mij niet over klagen 😀 . De zon zakt net tegen de horizon aan. Eerst maar eens een foto zonder filter.

Markermeer

Markermeer

Exif:  sluitertijd 1/6 sec; ISO-640; diafragma f13; brandpunt 24mm

Later zie ik dat de ISO nog hoog staat. Vergeten terug te zetten 😦

Dan zet ik mijn filter er voor. Ondertussen veranderen de kleuren in de lucht razendsnel. Helaas kan ik niet meer zien op welke stand het filter stond. Maar het verschil op het water is duidelijk.

Magenta sky

Magenta sky

Exif:  sluitertijd 1,3 sec; ISO-640; diafragma f14; brandpunt 12mm

Door de langere sluitertijd is het water een stuk rustiger. Maar ik wil nog een stapje verder. Door niet direct richting zon te fotograferen heb je meer licht nodig voor een goede belichting en dus een nog langere sluitertijd.

Avondsfeer

Avondsfeer

Exif:  sluitertijd 2,5 sec; ISO-640; diafragma f20; brandpunt 24mm

Vooral bij de basaltblokken zie je nu het effect. Want hoewel er nog net zo veel golven zijn als op de eerste foto, zie je dat niet meer terug. Het water veranderd in een melkachtige vloeistof. Sommigen vinden dat lelijk en anderen juist erg mooi. Ik denk zelf dat je per foto moet bekijken wat het beste uit komt. De ene situatie is de andere niet natuurlijk.

Een sluitertijd van 2,5 seconden is natuurlijk leuk, maar dat moet nog langer kunnen. Dus kijk ik in de richting waar het al aardig donker aan het worden is. Dat levert de volgende foto op:

Blauwe uurtje

Blauwe uurtje

Exif:  sluitertijd 10 sec; ISO-640; diafragma f20; brandpunt 24mm

Goed te zien waarom het uur na zonsondergang het blauwe uurtje wat genoemd. En een belichting van 10 seconden, dat begint er op te lijken. Misschien nog even handig om te vermelden dat de camera op M (manueel) staat, zodat ik diafragma en belichtingstijd handmatig kan instellen.

De zon is nu echt achter de horizon verdwenen, maar de lucht kleurt nog steeds oranje. En ik kom er eindelijk achter dat de ISO-waarde nog op beverstand staat. Dus de ISO gaat gelijk terug naar 100. Daardoor kan de sluitertijd nog verder omhoog. Beetje sullig dat ik dat heb gemist. Je ziet gelijk het verschil.

Vanaf Sunset Boulevard

Vanaf Sunset Boulevard

Exif:  sluitertijd 20 sec; ISO-100; diafragma f20; brandpunt 24mm

En zo ben ik uiteindelijk uitgekomen bij de foto die ik in mijn hoofd had. Het is leuk om zo met je camera en de instellingen te spelen. Ik ga er zeker vaker mee aan de slag. En de Markermeerdijk is een prachtige locatie daarvoor. Vanaf nu noem ik de dijk de Almeerse Sunset Boulevard!