Posts tagged “noorderplassen

Bij de bevers

26 juni 2014

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Het is al weer een hele tijd geleden dat ik een keer ’s avonds op pad ben geweest. Voor mij is het gewoon handiger om ’s ochtends vroeg op pad te gaan. Maar de komende weken heb ik een aantal foto-avondjes ingepland. De eerste is vandaag en ik ga weer eens op zoek naar de bevers. Kijken of ze op tijd willen zijn, zodat ik nog een beetje licht hebt om te fotograferen.

Er zijn verschillende plekken in Almere waar bevers zitten. Ik ga vandaag naar de Noorderplassen. Ik ben nog wat vroeg en ik wandel wat heen en weer. Plots hoor ik het schelle gepiep van een ijsvogel. Ik zie hem zitten aan de overkant. Te ver weg voor een goede foto, maar toch weer leuk om te zien. Ook de futen zijn actief en hebben nog kleintjes op de rug. Zo gaat de tijd snel voorbij en ik kies een plekje uit aan de waterkant. Hopelijk komen de bevers hier snel voorbij.

Na een half uur zonder dat er iets spannends gebeurt zoek ik een ander plekje op. Ik zit er nog maar net of een bever komt mijn kant op zwemmen. YESSS!!!!

Zwemmende bever

Zwemmende bever

Altijd zo fijn als je vind waar je naar op zoek bent!

Ik blijf stil zitten en de bever komt nog wat dichterbij. Heel rustig zwemt ie aan mij voorbij op een meter of 6. Volgens mij heeft hij me wel in de gaten, maar hij trekt zich niet veel van mij aan.

Nog dichterbij

Nog dichterbij

Dan zwemt hij weer een eindje terug en tot mijn grote verbazing klimt hij op de kant! Wow, dat had ik even niet zien aankomen. Nu pas kun je goed zien hoe groot ze eigenlijk zijn. En geloof me: ze zijn best groot!

Hij zit onder de bomen en ik heb geen goed uitzicht. Helaas dus geen foto’s van dit moment. Als hij weer het water in gaat, begint hij rustig te eten van wat planten die hij van tussen de bomen heeft meegenomen. Ik kan nu wat dichterbij komen en deze foto maken.

Lekker smikkelen

Lekker smikkelen

Zo dichtbij heb ik nog nooit een bever gezien. Echt een kippenvelmoment!

Weer blijft hij rustig doorgaan waar hij mee bezig is. Na een tijdje is hij uitgegeten en zwemt richting het open water. Ik slaak een diepe zucht. Wow, dat was gaaf! Maar het is nog niet afgelopen. De bever komt nog één keer terug gezwommen. Alsof hij nog even afscheid komt nemen.

Een laatste groet

Een laatste groet

Dan verdwijnt hij definitief uit het zicht. Mij achterlatend met een heerlijk gevoel. Als ik de foto’s terugkijk blijkt dit alles nog geen kwartiertje te hebben geduurd. Maar voor mij lijkt het minstens een uur!

Ik loop verder langs de waterkant en zie verderop nog een tweetal bevers zwemmen. Een andere zwemmer blijkt een muskusrat te zijn. Het wordt nu snel donkerder, dus de foto’s zijn niet mooi meer. Maar het is nog steeds genieten.  Helemaal als ik, samen met nog een drietal andere beverspotters, nog één ontdek. Deze klimt aan de overkant de wal op, knaagt een dikke tak af, neemt die mee het water in en zwemt er mee weg. Op weg naar de burcht voor de kleintjes? Dat zou zo maar kunnen.

Het is een heerlijke avond geweest en een goed begin van mijn serie foto-avondjes!

Advertenties

Rondje Almere

23 maart 2013

Meestal vertel ik een heel verhaal over mijn fototochtjes. Maar natuurlijk is het niet elke keer raak. Soms zie je gewoon niets, of zijn de foto’s niet goed genoeg. En een blog schrijven over één foto vind ik ook een beetje mager. Maar die ene foto blijft dan wel, onterecht, op de plank liggen. Vandaar dit blog met een aantal foto’s die ik nog in mijn archief heb liggen. En om er toch nog een lijn in te krijgen: allemaal gemaakt in het mooie Almere.

Als eerste wil ik de meerkoet eens in het zonnetje zetten. Een vogel die vaak genegeerd wordt door fotografen omdat ie zo veel voorkomt, er niet echt spannend uitziet en eigenlijk ook gewoon niet erg aardig is. Maar om er een goede foto van te maken is eigenlijk best moeilijk met dat felle witte stuk boven de snavel en het zwarte verenkleed. Op één van mijn wandelingen langs de Noorderplassen is het mij dan toch gelukt.

Meerkoet

Meerkoet

Ook is deze soort geschikt voor abstracte natuurfoto’s. Onderstaande foto heb ik omgezet in zwart/wit en het contrast flink verhoogd. Ik vind zelf vooral de kringen in het water deze foto iets extra’s geven.

In een kringetje

In een kringetje

Op dezelfde ochtend kwam ik ook nog dit kuifeendje tegen. Meestal zitten ze in groepen een beetje te dobberen op het water. Maar deze houdt blijkbaar van wat meer rust of heeft last van een ochtendhumeur en is door de anderen uit de groep gegooid. Het levert mij een mooi plaatje op.

Spiegelkuifje

Spiegelkuifje

Op een andere ochtend zag ik, in de Lepelaarsplassen, een groepje pijlstaarten naar eten zoeken. De pijlstaart is een slanke eend, waarbij de mannetjes verlengde staartveren hebben. Hieraan heeft de vogel zijn naam te danken. De vogels broeden in het hoge noorden van Europa, hoewel er ook wel een aantal in Nederland blijven om te broeden. Je kunt ze dus het meest in de winter zien als wintergast of als doortrekker. De volgende foto is kwalitatief misschien wat minder, maar je kunt wel goed zien waaraan ze hun naam te danken hebben.

Pijlstaarten

Pijlstaarten

Helaas zitten ze te ver weg voor mooie foto’s. Want vooral het mannetje ziet er prachtig uit op dit moment. Maar ooit zal ik die nog wel eens onder betere omstandigheden voor mijn lens krijgen.

Een andere mooie eendensoort is het nonnetje. Ook die kun je in Almere tegenkomen. Het is een klein eendje, die snel op de vleugels gaan als ze je zien. Moeilijk te benaderen dus. Ook nu gingen ze er vandaar voordat ik een beetje in de buurt ben. Gelukkig voor mij vlogen ze langs me heen, zodat ik een paar vluchtopnames kon maken.

Vliegende nonnen

Vliegende nonnen

Je ziet hier twee mannetjes en een vrouwtje.

Ook als je weer naar huis gaat moet je goed opletten. Soms kom je nog wat leuke momenten tegen. Zoals deze buizerd, die een beetje verstoord keek toen ik stopte voor deze foto. Gelukkig bleef ie wel gewoon zitten. En dat is op zich al bijzonder.

Buizerd

Buizerd

Op de foto zag ik later dat hij op één pootje zit. Hij heeft er trouwens wel gewoon twee.

Nu lijkt het uit dit overzicht dat ik alleen maar vogels tegenkom in Almere, maar niets is minder waar. Om dat te bewijzen sluit ik af met deze foto.

Edelhert

Edelhert

En dit is dus op 5 minuten fietsen van mijn huis 😀 .

Ik ben weer thuis en zo eindigt mijn rondje door Almere . Ik hoop dat je hebt genoten van de rondleiding.

 


Op een mooie pinksterdag……

27 mei 2012

Deze eerste pinksterdag beloofde een zonovergoten dag te worden. Nadeel is dat het licht dan keihard wordt, waardoor je foto’s vaak minder mooi worden. Ik ging er dus weer vroeg op uit, om zoveel mogelijk van het zachtere ochtendlicht te profiteren.

Doel van vandaag het lepelaarpad tussen de Noorder- en Lepelaarplassen in Almere. Een gebied met veel vogels en als je geluk hebt kun je er bevers tegen komen. Ook veel afwisseling in landschap: waterplassen, wilgenbossen, rietvelden en natte graslanden. En niet een gebied dat erg druk is, vooral niet ’s ochtends vroeg. De volgende foto geeft een detail weer van het gebied. Heeft zo wel een beetje weg van een tropisch oerwoud. De lichte vlekjes zijn de vele dansmuggen die er rondzwerven. Echt irritante beestjes als je ergens zit of ligt te wachten op een fotomoment.

Almeers oerwoud

Het eerste vogeltje dat ik mooi voor de camera krijg is een fitis. Gezien de insecten in zijn snavel heeft hij of zij jongen in de buurt. Ondanks het vroege uur zie je toch al dat het licht vrij hard is.

Fitis

De achtergrond is niet de blauwe lucht, maar het water wat achter de rietkraag ligt. In dat water zwemt een koppeltje futen. En ja hoor, als ik goed kijk zie ik kleintjes op de rug van de ene. Ik denk dan altijd automatisch dat  dit dan het vrouwtje moet zijn, maar eigenlijk weet ik helemaal niet of dat zo is. Helaas zijn ze net te ver weg om goede foto’s te maken. In mijn hoofd moedig ik ze aan om dichterbij te komen, maar mijn telepathie werkt helaas niet.

Na een half uurtje loop ik verder en intussen hoor ik de bekende roep van een koekoek. Een erg lastige vogel om te fotograferen. Je hoort hem vaak, maar zien is een ander verhaal. En zien binnen het bereik van je camera komt al helemaal weinig voor. Ik ben dan ook erg blij als ik hem zie zitten. Wel ver weg, maar toch beter dan ik hem ooit in beeld heb gehad. Na een serie foto’s komt er plotseling een tweede exemplaar aangevlogen. Wat volgt is een luchtgevecht tussen de twee. Het gaat er best heftig aan toe en ik ben al weer getuige van een prachtig natuurmoment. Later blijkt ook nog dat de foto’s best redelijk gelukt te zijn.

Luchtgevecht

Ik ga ervan uit dat het een territoriumgevecht is. Na het gevecht gaan beide kemphanen uit elkaar. Daarna hoor ik nog van twee kanten het bekende “koekoek” klinken.

Na deze spannende gebeurtenis vervolg ik mijn weg. Ondertussen zie ik in de verte een bruine kiekendief jagen boven het riet en hoog in de lucht cirkelt een buizerd, loerend naar een prooi op de grond. Je moet toch wel een exceptioneel gezichtsvermogen hebben om van die hoogte (ik schat zo’n 200 meter) iets eetbaars op de grond te kunnen waarnemen. Dit zijn toch wel de momenten dat ik erg kan genieten van het in de natuur zijn, ondanks dat ik dan geen foto’s kan maken.

Dan blijkt dat mijn telepathie met de futen toch, met enige vertraging en met een ander paartje, heeft gewerkt. Rustig komt een futengezin mijn kant op zwemmen. Twee kleintjes zitten lekker veilig op de rug. Ik laat me op de hurken zakken en kan na een aantal minuten leuke foto’s maken.

futengezinnetje

In dit gebied heb ik ook in maart de futenbalts mogen meemaken (balts van de futen). Geen idee natuurlijk of dit hetzelfde paartje is, maar dit is wel een mooi vervolg op die gebeurtenis. Helemaal leuk wordt het als de kleintjes een waterslakje krijgen gevoerd.

Kleutervoer

Deze ochtend dreigt toch wel weer een memorabele te worden :-D!

Ik ben ondertussen begonnen aan de terugweg. Via hetzelfde pad loop ik weer richting auto. Ik kom langs een grote bramenstruik, waar ik op de heenweg een staartmeesje in zag duiken. Ik besluit even te wachten om te kijken of hij nog steeds aanwezig is. Al na een minuut of vijf komt er inderdaad ééntje aangevlogen. Met zijn snavel vol spinnen en insecten duikt hij weer de struik in. Ongetwijfeld heeft hij daar een nest met jongen. Een minuutje later volgt de andere ouder. Opvallend genoeg heeft deze staartmees zijn staart verloren! Een gek gezicht. Het valt me op dat ze steeds via dezelfde route aan komen vliegen en op dezelfde takjes gaan zitten voordat ze naar het nest gaan. Dat geeft mij de mogelijkheid om me goed en verdekt op te stellen. Ik hou één takje in beeld en als ouder 1 terugkomt kan ik dan ook onderstaande foto maken.

Staartmeesje

Om de paar minuten komt één van de ouders langs met zo’n portie krachtvoer. Ik denk dat deze jonkies het wel gaan redden zo. Al die tijd hou ik mijn camera gefocust op het takje. Dan opeens landt er een ander vogeltje. Snel kan ik een paar foto’s maken en ook deze duikt de struik in.

Braamsluiper

Deze braamsluiper doet zijn naam eer aan, door als buren van het staartmezenstel, ook in de braamstruik een nest met jongen te hebben. De eerlijkheid gebied me wel te vertellen dat ik pas thuis, na enig zoekwerk, de naam van dit vogeltje heb gevonden.

Een ochtend dus vol prachtige momenten, snelle reacties en mooie ontmoetingen. Om even tot rust te komen laat ik de vogeltjes voor wat ze zijn en concentreer mee meer op het kleine om me heen. Overal zie ik bloeiend gras en ik geef mezelf de opdracht daar een interessante foto van te maken. Dus veel kijken, composities bedenken en rekening houden met het felle zonlicht, of er juist gebruik van maken. Een heerlijke rustige tak van fotografie, die welkom is na al het vogelgeweld, waarbij je vaak snel moet reageren en het adrenalinegehalte soms oploopt. Ideaal dus om een foto-ochtendje mee af te sluiten.

Trekkracht

Als laatste van dit, toch wel weer lange blog (excuses daarvoor), nog een plaatje van het alom aanwezige fluitenkruid. Het miertje geeft deze foto net dat beetje extra vind ik zelf. Voor mijzelf weer een topochtend en ik hoop dat jullie door dit verhaal een beetje met me mee hebben kunnen genieten.

Fluitenkruid met mier


Nog meer leuks……….

11 maart 2011

Nu het vervolg om mijn vorig blog: Balts van de futen. Nadat het futenfestijn afgelopen was heb ik nog een heerlijke wandeling gemaakt. Het gebied tussen de Noorder- en Lepelaarplassen is een afwisselend stukje. Veel water natuurlijk, maar ook bosachtige stukken, open stukken met braamstruiken en grasland. Daarbij is het vrij rustig.

Aan de waterkant staan natuurlijk ook bomen en die leveren interessante spiegelingen op. In het kader van mijn project  “De abstracte natuur” de volgende opname.

Spiegeling

De foto is door mij omgezet naar zwart/wit, de oranje tint toegevoegd en daarna 180° gedraaid.

De zon is nu echt goed doorgebroken en het licht wordt harder. Dat zie je bijvoorbeeld ook bij de foto van deze putter. Voordeel is weer dat de kleur er wel mooi uitspringt. Het was al weer even geleden dat ik dit mooie vogeltje gezien had. Moet hem ooit nog eens in de distels zien vast te leggen. Zijn andere naam is namelijk distelvink. Voor nu moet ik het nog even doen met dit exemplaar op een takje. Ook mooi toch?

Putter

Net als ik klaar ben met dit vogeltje zie ik boven in de boom ernaast een felgeel vogeltje. Ik had niet gelijk door wat voor soort het is en ik gebruik mijn telelens om hem van dichterbij te kunnen bekijken. Het blijkt een groenling man te zijn. Maar in het felle zonlicht komt hij erg geel over. Net als zoveel zangvogeltjes laat hij duidelijk merken dat hij er is.

Groenling

Ook zie ik nog een vrouwtje van deze soort, maar die kan ik niet mooi op de foto krijgen. Verkeerde plek  t.o.v. de zon en veel takken maken dat onmogelijk.

Al met al is het weer een prachtige foto-ochtend. Na de futenbalts kom ik dus ook nog al dit mooist tegen. Eigenlijk zie ik steeds wel weer dingen die interessant zijn om te fotograferen. Zo groeit op een ongevallen boom een zwam. Door het weer is deze donkerbruin gekleurd. Erachter staat ook een omgewaaide boom en het blanke hout, dat daarvan zichtbaar is, vormt dan weer een mooie achtergrond voor de donkere zwam.

Zwam

Ondertussen wandel ik al fotograferend weer richting auto. Opeens schiet er een lichtblauwe flits voorbij: een ijsvogel! Niet te fotograferen natuurlijk, maar het is goed om te weten dat dit exemplaar de winterperiode overleefd heeft. Binnenkort maar weer eens naar de hut. Nu met mijn extender moet ik ze toch nog wat beter in beeld kunnen krijgen.

Aan alle kanten hoor ik nu vogeltjes fluiten. Ik ben niet zo’n kenner dat ik aan het fluitje hoor welke vogel het is. Maar het is wel een heerlijk geluid, die het lentegevoel nog eens versterkt. Als laatste kom ik een groepje putters tegen. Ze zitten tussen de takken van de els en eten de zaadjes uit de katjes.

In de els

Helaas loopt ook deze ochtend weer ten einde en is het tijd om huiswaarts te gaan. Maar met een zeer goed gevoel. Echt heel veel gezien en het was lekker weer. Wat wil je nog meer?


Balts van de futen

11 maart 2012

Rond deze tijd van het jaar, als de dagen weer langer worden en de temperatuur omhoog gaat, krijgen veel dieren last van de ‘lentekolder’. Deze uitdrukking leen ik even van de uil uit de bambi film. Ook de fuut heeft nu het voorjaar in de kop en voert zijn indrukwekkende  baltsdansen uit. Natuurlijk wil ik dat wel eens meemaken en vastleggen op de foto. Vraag is alleen: hoe vind ik een paartje futen, die precies op het moment dat ik tijd heb, hun ritueel voor mij willen opvoeren?

Omdat ik dit niet op afspraak kan regelen trek ik er maar op goed geluk op uit. Mijn doel zijn de Noorderplassen en Lepelaarplassen in Almere. Daar zie je eigenlijk altijd wel futen en als ik mij goed herinner zat er vorig jaar ook ergens een nest.

Aangekomen op de bewuste plek zie ik vooral heel veel meerkoeten. Ik installeer me aan de waterkant en dan is het wachten. Al snel zie ik een fuut. Heb eigenlijk geen idee of het een mannetje of vrouwtje is en hoe je dat kan zien. Maar dit is eigenlijk ook niet belangrijk. Hij/zij zwemt wat tussen en achter het riet, als er ineens een tweede fuut verschijnt en ze uit het niets hun paringsdans beginnen! Natuurlijk bijna niet te zien vanaf de plek waar ik zit, maar tussen het riet door zie ik ze toch tegen elkaar aan staan. Binnen een paar tellen is het weer voorbij. Een gemiste kans, maar misschien doen ze het nog eens. Ik besluit een plekje aan de overkant op te zoeken, waarvan ik een beter uitzicht heb op de plek waar ze net hun voorstelling gaven.

Vanuit mijn nieuwe positie zie ik dat ze tussen het riet een nest hebben en elkaar regelmatig laten blijken dat ze het wel zien zitten met z’n tweetjes.

Tussen het riet

Het is alleen lastig fotograferen zo. Bovenstaande foto heb ik dan ook handmatig scherp gesteld.

Het nest ligt nog wat verder in het riet en op een gegeven moment lijkt er, aan de geluiden te horen, een paring plaatst te vinden. Helaas buiten mijn zicht. Of misschien had dit echtpaar wel gewoon ruzie over de inrichting van hun nieuwe nest. Dat kan natuurlijk ook!

Zo af en toe komen ze even wat beter te voorschijn en zo te zien houden ze echt wel van elkaar hoor.

Futenliefde

Maar al snel trekken ze zich weer terug in het riet. Blijkbaar houden ze niet van voyeurs. Ondertussen zit ik gewoon lekker te genieten aan de waterkant. Best wel een leuk plekje zo in het ochtendzonnetje.

Dan verschijnt er opeens een tweede paartje futen. Dat wordt hommeles denk ik en ik ga er eens goed voor zitten. Maar dat valt dan toch tegen. Blijkbaar zijn “mijn” futen vredelievende beestjes. Ze komen wel even poolshoogte nemen, maar tot een confrontatie komt het niet. Ook het andere stel heeft geen zin in gedoe en gaan hun eigen gang.

Poolshoogte nemen

Paartje 1 trekt zich weer terug bij het nest en de andere futen gaan nu weer terug van waar ze gekomen waren. Lichtelijk teleurgesteld dat ik de paringsdans gemist heb, besluit ik ook te vertrekken. Het was genieten, maar het hoogtepunt speelde zich grotendeels buiten mijn zicht af.

Als ik mijn boeltje gepakt heb zie ik het tweede stel nog zwemmen in het kanaaltje. En dan, zoals zo vaak, gebeurt datgene waar je niet meer op rekent. Deze futen zijn blijkbaar wat meer exhibitionistisch ingesteld. Voor mijn ogen beginnen zij aan hun liefdesverklaring.

Liefdesverklaring

Na even zo tegenover elkaar te hebben gestaan ondertussen met hun kop schuddend , duiken ze allebei onder om met de bek vol waterplanten boven te komen. Dan zwemmen ze met een flinke vaart op elkaar aan.

Met de bek vol

En dan komt het hoogtepunt van de balts: “De pinguindans”. Met de borsten tegen elkaar komen ze hoog uit het water. Al watertrappelend staan ze zo een poosje tegen elkaar aan. Een prachtig gezicht! En ik mag dat meemaken!

Pinguindans

Voor de zoveelste keer voel ik mij bevoorrecht dat ik getuige mag zijn van een mooi natuurmoment. Als ik eerlijk ben vind ik dat net zo belangrijk als de foto’s. Het meebeleven van al die gebeurtenissen in de natuur is toch prachtig? Ik schatte de kansen van te voren niet erg hoog in, maar blijkbaar was het mij gegund om de balts van de futen te mogen zien.

Ook na deze fantastische ervaring kwam ik nog genoeg leuks tegen, maar dat zal ik wel in een aparte blog laten zien. De futen verdienen het om als enige in deze blog te figureren!


Almeerse plassen

24 september 2011

In en rond Almere zijn er enorm veel mooie natuurgebieden. De Oostvaardersplassen zijn natuurlijk het bekendst, maar er zijn nog veel meer mooie gebieden. Zoals de Lepelaarplas, de Noorderplassen of het Wilgenbos. Veel bijzondere dieren, die je niet overal vindt, kun je hier tegenkomen.

Vandaag was ik bij de Noorderplassen en Lepelaarplas. Er was een zeldzame vogel gezien en die wilde ik ook wel eens bekijken. Het ging over het klein waterhoen. Op weg er naar toe liep ik langs de Galjoottocht, een kanaaltje langs de lepelaarplas. Een voor mij bekend stukje, waar ik wel eens bevers ga kijken. Ook nu, op de vroege ochtend, zag ik er twee. De foto is niet perfect vanwege de lichtomstandigheden, maar wel weer een prachtig moment.

Bever

Dat was natuurlijk een mooie start van deze ochtend. Aangekomen bij de plek van de zeldzame vogel was het me toch druk! De hele hut stond vol met vogelaars. Ik had echt geen zin om me daar tussen te wringen. Dus ben ik gelijk maar weer omgekeerd. Natuur is voor mij ook een manier om tot rust te komen en dat zou daar echt niet lukken.

Terug wandelend zag ik deze prachtige zwaan op de boomstammen zitten. Door de beschutte ligging was het water prachtig glad en ontstond er een geweldige spiegeling.

Spiegelzwaan

Meestal ga je op pad met een idee om een bepaald iets te gaan fotograferen. Vaak kom je dan iets anders tegen wat de mooiste foto’s oplevert. Dit was ook weer zo’n moment. Ik vind vooral het contrast tussen de donker omgeving en de witte zwaan mooi.

Na heel veel foto’s besloot ik nog even snel naar de lepelaarhut te gaan. Wellicht weer een ijsvogeltje of de zeearend? Gelukkig was het hier rustiger: twee andere mensen. Iedereen was natuurlijk in die andere hut. Een fuut was vlak voor de hut bezig met duiken. Helaas voor hem en voor mij kwam hij niet met een visje boven. Ondanks dat kon ik een mooi scherp portret van hem maken.

Portret fuut

Verder was er weinig meer te beleven en was het tijd om naar huis te gaan. Niet de zeer zeldzame klein waterhoen gezien, maar wel weer een leuke tijd gehad en gemerkt dat ook ‘gewone’ vogels als de zwaan, prachtige foto’s op kunnen leveren. En dat die momenten je eigenlijk altijd onverwachts overkomen.