Posts tagged “oeverlibel

Libellen

29 augustus 2016

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Jullie hebben er even op moeten wachten, maar hier is dan eindelijk een nieuw blog. Er is veel gebeurd de laatste tijd, ook op het gebied van mijn gezondheid. Dus de mediastilte was gedeeltelijk gedwongen en aan de andere kant was ik ook even toe aan een pauze. Het fotograferen staat nog steeds op een laag pitje, maar ik heb nog wel wat op de plank liggen van de afgelopen tijd.

Zo ben ik in juni druk geweest met libellen bij de Laakse Slenk. Jullie hebben er al iets van gezien in mijn blog over de uitsluiper. Maar naast die ene libel, heb ik natuurlijk nog veel meer gezien. In dit blog een impressie hiervan. Mijn eerste bezoek begon tijdens zonsopkomst. In het vroege zonlicht kwam ik de eerste libel tegen.

Gouden libel

Kijk, dat is nog eens een goede start van de dag. Een paar minuten later kon ik ook de koperen ploert mee nemen in de foto.

Sunshine libel

Het is altijd fijn werken met tegenlicht. Het levert vaak sfeervolle foto’s op. Vergelijk bovenstaande foto maar eens met de volgende. Dezelfde libel, op dezelfde plek, drie minuten later, maar dan vanaf de andere kant. Mooi gedetailleerd, maar een stuk minder sfeer. Een andere manier van in beeld brengen van hetzelfde onderwerp. Ook mooi toch?

libel close

Het stikt hier van de libellen. Een waar Eldorado voor de macrofotograaf. Al speurend loop ik langs de waterkant. Het mooie van zo’n groot aanbod is dat je kritisch kunt zijn en de exemplaren die net op een iets minder fotogeniek plekje zitten gewoon kunt negeren. Maar deze oeverlibel zat op een mooie plek en, net zo belangrijk, voor een mooie, pastelkleurige achtergrond.

Oeverlibel

Bij de volgende libel pak ik nog snel even het mooie ochtendlicht mee. Volgens mij is een nog een vers exemplaar en nog bezig op te drogen na het uitsluipen. Het is niet te geloven, maar ik ben nog geen half uur bezig en heb al zoveel mooie foto’s kunnen maken!

Tegenlicht libel (ochtend)

Al lopend door dit voor mij nieuwe gebied blijf ik genieten van mijn omgeving. Het is geweldig om zo’n nieuw plekje te ontdekken.

Bij de volgende foto heb ik wat meer gedaan in de nabewerking. Ik heb geprobeerd er een zachtere uitstraling aan mee te geven. Dit is wederom een oeverlibel.

Oeverlibel high key

Veel oeverlibellen dus en ook de verschillende heidelibellen zijn goed vertegenwoordigd. Een soort die ik minder vaak zie is de platbuik. Maar ook die vliegen hier rond. En gelukkig voor mij blijken ze ook wel eens uit te rusten. En dus kan ik onderstaande foto maken.

Platbuik

Het is niet moeilijk te bedenken waar de naam vandaan komt.

Naast al die libellen zie ik héél veel juffers. Deze keer besteed ik er niet zoveel aandacht aan. Dat moet ik een andere keer nog maar eens goedmaken. Want ze zijn net zo mooi als de libellen. Als afsluiting van dit blog toch nog één foto van een waterjuffer. Het is niet te zien, maar jullie moeten maar van me aannemen dat het een lantaarntje is.

Kiekeboe lantaarntje


Natuurpark Lelystad

7 en 18 juli 2013

In mijn vorige blog liet ik jullie al de ooievaars zien van het Natuurpark Lelystad. Maar dat is natuurlijk niet het enige wat er te zien is. Er is zelfs zo veel dat ik er nog een dagje heb rondgewandeld. De foto’s in dit blog zijn dus van twee verschillende dagen.

De eerste dag begint in ieder geval goed. De zomerzon is volop aanwezig en laat zijn stralen vallen door het bladerdak.

Goedemorgen

Goedemorgen

Een mooi begin van de dag dacht ik zo.

Als ik bij de Pater-Davidsherten aankom valt deze heer meteen op. Met zijn gewei vol gras en onkruid loopt ie rond te paraderen. Misschien al het begin van de bronst? Hij was niet per ongeluk met zijn gewei vast komen te zitten in de begroeiing. want ik zag hem met zijn kop door het hoge gras vegen. Het gras vloog in het rond.

Hert met pruik

Hert met pruik

Toen hij dichter bij kwam kon ik dit prachtige portret maken.

Commando

Commando

Ik denk dat hij auditie doet voor de nieuwste Rambo-film 😉

Dit hert was in het wild uitgestorven en op een gegeven moment waren er in gevangenschap nog 16 dieren over. Door fokprogramma’s, o.a. hier in Lelystad, is de soort gered en inmiddels ook weer in het wild uitgezet. Het hert komt aan zijn naam door de Franse missionaris en natuuronderzoeker pater Armand David, die het dier ontdekte in China. Het is een moerasbewoner en houdt erg van water en kan goed zwemmen.

Hierna loop ik naar het edelherten gebied. Helaas zie ik geen enkel hert. Het gebied is dan ook aardig groot en de garantie dat je de dieren ziet is er niet. Een heel verschil dus met een dierentuin, waar alles is ingesteld om de mensen de dieren te laten zien. Hier is uitgegaan van het dier en de ruimte die hij nodig heeft. Ja, en soms zie je ze dan dus niet. Maar niet getreurd, want ook een doodgewone huismus kan een mooie foto opleveren.

Grasmus?

Grasmus?

De mussen zijn ook aanwezig als ik aan het eind van de ochtend een kopje cappuccino drink op het terras. Maar op de voorstelling die ik toen kreeg had ik niet gerekend.

18+

18+

En dat gewoon op de balustrade langs het terras! Het moet niet gekker worden! Ik kreeg ze er nog net op, zo dichtbij zaten ze. En zo eindigt mijn eerste dag in het natuurpark met een hoogtepunt.

Op dag numero 2 richt ik mij wat meer op het kleine beestenspul. En al snel kom ik de eerste vlinder tegen. Het is een geaderd witje.

Klein geaderd witje

Klein geaderd witje

Rusteloos fladderend van distel naar distel verzameld hij zijn nectar. Gelukkig bleef hij net lang genoeg zitten voor bovenstaande foto.

Een meter van het koolwitje vandaan zie ik opeens een andere vlinder zitten. Veel rustiger en daardoor heb ik hem eerst ook niet gezien. Maar als hij zijn vleugels spreidt is ie, met zijn oranje kleur, bijna niet te missen.

Gehakkelde aurelia

Gehakkelde aurelia

Misschien wel de mooiste vlinder die ik tot nu toe heb gefotografeerd! En dus eindelijk een dag waarop ik veel vlinders zie. De laatste twee jaren was mijn vlinderoogst erg mager.

Vol goede moed loop ik verder, ondertussen speurend tussen het struikgewas en de bloemen. Maar ik zie verder niets interessants meer, of het zit op een ongelukkige c.q. onbereikbare plek. Ik besluit dat het tijd is voor een kleine pauze en ga zitten op een bankje. Dit deel van het park is erg rustig en ik geniet van de stilte aan de waterkant. Vlak boven het water scheert een blauwe libel heen en weer. Na een korte vlucht gaat hij steeds even aan de kant op het zand zitten. Het is een gewone oeverlibel.

Omdat ie steeds op hetzelfde plekje gaat zitten kan ik mooi mijn positie innemen als hij weer vertrekt voor een vluchtje. Plat op de buik lig ik te wachten tot hij terug komt. Het zal wel humor zijn als hij net nu ergens anders gaat zitten. Gelukkig doet hij dat niet. Sterker nog: hij kiest juist een fantastisch plekje uit! Niet op het zand, maar op een klein stokje.

Gewone oeverlibel

Gewone oeverlibel

Soms moet je net even die mazzel hebben. Het is trouwens een mannetje. De vrouwtjes van de gewone oeverlibelle  zijn namelijk geel. Om het makkelijk te maken zijn de mannetjes ook geel als ze net zijn uitgevlogen. Later krijgen ze de blauwe kleur.

Blij met deze foto ga ik weer op pad. Zoekend naar het volgende beestje. En die is makkelijk te vinden, want hij fladdert over het pad naar mij toe. Het moeilijkste is nog het geduld op te brengen tot hij gaat zitten. Het is een bruin zandoogje. Een veel voorkomende soort, maar lastig te fotograferen. Meestal zit hij tussen het lage gras. Maar vandaag werken ze allemaal goed mee.

Bruin zandoogje

Bruin zandoogje

Ik heb nu wel wat last van het harde licht door de felle zon, maar dat is dan jammer. Ik ben al lang blij dat het zulk lekker weer is.

Ondertussen ben ik weer terug bij de ingang van het park, waar een kleine vijver is aangelegd. Boven het water zie ik een grote keizerlibel heen en weer vliegen. Zo af en toe landt ze even op de vijverbegroeiing in het water en steekt haar achterlijf in het water: ze is bezig eitjes af te zetten! Dat vraagt natuurlijk om een foto, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Ze vliegt razendsnel heen en weer en land steeds voor een korte tijd. En meestal aan de verkeerde kant van de vijver natuurlijk. Uiteindelijk lukt het dan toch, wel met een berg tegenlicht, om dit mooie moment te fotograferen.

Ei afzetting

Ei afzetting

En met deze plaat neem ik afscheid van het natuurpark. Het waren twee leuke bezoekjes en heel afwisselend. Ik hoop dat ik jullie wat beter heb laten kennismaken met dit prachtige park. Echt een aanrader!


Het Kuinderbos

2 juni 2013

Vandaag is mijn bestemming het Kuinderbos in de Noordoostpolder. Dit gebied staat bekend om de vele libellen die er voorkomen en dus lijkt mij dat een heel geschikte plek om eens heen te gaan.  Het zou mooi zijn als ik een keer een uitsluipende libel zou zien. Als de libel als larve groot genoeg is geworden kruipen ze uit het water en verpoppen ze tot hun laatste vorm: een libel. Ze breken dan als het ware uit hun huid naar buiten. Het oude larvehuidje achterlatend.

Helaas staat er vandaag best veel wind. Niet de beste omstandigheden voor macrofotografie. En ik zie geen enkele libel of juffer. De natuur laat zich niet dwingen, dus verleg ik mijn focus. Ik weet waar hier zonnedauw groeit en de vorige keer toen ik hier was heb ik daar niets mee gedaan. Daar moet dus verandering in komen, dus ik stort me op dit ieniemini plantje. Ze zijn maar een centimeter hoog en dus lastig mooi te fotograferen. Gelukkig helpt de zon mij een beetje.

Ronde zonnedauw

Ronde zonnedauw

Als ik er nog een beetje dichter op kruip zie je dit.

Sprankelend

Sprankelend

Prachtig toch?  De libellen ben ik helemaal vergeten als ik hier zo mee bezig ben. Steeds op zoek naar een mooie compositie en de juiste lichtval. En dat is best nog lastig met zo’n klein plantje. Maar uiteindelijk ben ik erg tevreden over het resultaat. Hier nog een mooie afsluiter.

Druppelkrans

Druppelkrans

Het is inmiddels al een stuk later geworden en misschien zijn de libellen in de tussentijd wakker geworden. Maar of ze verstoppen zich, of ik kijk niet goed, want ik zie ze nergens. Het enige wat ik zie is dit.

Spinnenvoer

Larvenhuidje

Waarschijnlijk een larvehuidje die door de wind in het web is geblazen. Navraag op het forum van waarneming.nl levert ook nog een mogelijke naam op: Grote keizerlibel.

Omdat de libellen het laten afweten besluit ik de wandelroute om het meer te lopen. Ik zie dan wel wat ik tegen kom. Het zonnetje schijnt, de temperatuur is aangenaam, alleen de wind is wat aan de harde kant. Heerlijke omstandigheden dus voor een wandeling. Overal kleuren het fluitekruid en de boterbloemen het landschap en ik geniet van de omgeving.

Fluitekruid

Fluitekruid

Ik kom bij een stuk land waarop een aantal Welsh pony’s staan. Deze worden ingezet om het gebied te begrazen. Mooie kleine paardjes die zich niet door mij laten storen. Eentje komt zelfs even naar me toe om me te begroeten. Het is wel een mooi beeld die paarden in de met boterbloemen bezaaide wei.

Shetlander

Welsh pony

 

De bloemen worden volgens mij niet door de paarden opgegeten, maar het gras natuurlijk wel.

Grazen tussen de bloemetjes

Grazen tussen de bloemetjes

Ik loop verder en opeens hoor ik: “FRRRRRRRRRRRT”! Een libel land precies op mijn borstzak! Het is weer eens wat anders: de libel vind mij in plaats van andersom. Hij blijft ook rustig zitten, maar nu natuurlijk weer te dichtbij voor een foto. Lastige jongens die natuurfotografen. Het is ook nooit goed. Ik raak hem even aan en hij vliegt tussen het gras. Nu kan ik hem mooi fotograferen!

Gewone oeverlibel

Gewone oeverlibel

Het lijkt of hij een slak heeft gevangen, maar die zat er al toen hij daar landde. Natuurlijk maak ik foto’s vanuit allerlei hoeken. Deze is van precies de andere kant.

Tussen het gras en de bloemen

Tussen het gras en de bloemen

Ik denk dat ik deze tweede de mooiste vind. Wat denken jullie?

En zo kan ik toch nog afsluiten met een libel. En heb ik nog wat te wensen over. Want die uitsluipende libel moet ik natuurlijk toch nog eens vastleggen. Misschien de volgende keer?