Posts tagged “ooievaar

Jaaroverzicht 2017

31 december 2017

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Voor mij persoonlijk was 2017 een jaar van weinig hoogtepunten en veel dieptepunten. Vooral op het gebied van de gezondheid zat het, voor mij en degenen die mij lief zijn, niet mee. Dat heeft ook zijn weerslag gehad op mijn fotografie. Vooral het feit dat ik vanaf september om gezondheidsredenen niet meer mocht autorijden beperkte mij in ernstige mate. Ook het bloggen en reageren op andermans blog is er veelal bij ingeschoten. Al met al een jaar om snel te vergeten. Was het dan allemaal kommer en kwel? Gelukkig niet. Zo heb ik weer een aantal foto’s mogen verkopen en stonden foto’s van mij op de cover van twee boeken. Vooral dat mijn foto gebruikt is voor het boek “Zo fotografeer je de natuur” van Roots Magazine vind ik een grote eer.

En om het jaar positief af te sluiten komt hier mijn jaaroverzicht. Van elke maand de  mooiste, meest bijzondere of dierbaarste foto. Veel plezier met deze terugblik.

januari

De maand januari breng ik traditiegetrouw door in de Oostvaardersplassen. Hoogtepunt dit jaar was een winterse dag waarop volop geschaatst werd. Ik had meer belangstelling voor een groepje baardmannetjes. Dit vrouwtje ging er even mooi voor zitten.

februari

Deze high-key foto van een ooievaar maakte ik in natuurpark Lelystad. Eén van mijn vaste fotografieplekjes. Deze foto is nog niet eerder op mijn blog verschenen.

maart

Net als zo veel andere natuurfotografen ben ik in maart bezig geweest met de bosanemoontjes. Deze sfeeropname bij Amelisweerd vind ik zelf de mooiste.

april

Het hoogtepunt van april was ongetwijfeld de vondst van deze parende oranjetipjes. Het duurde meer dan een uur voordat ik überhaupt ééntje gevonden had in het grote veld pinksterbloemen, maar de beloning was er dan ook naar.

mei

Voor mei is het een moeilijke keus geweest. Zoveel mooie foto’s kunnen maken: steenuiltje, Laakse slenk of Groentjes (vlinder). Toch is het deze opname geworden van een boom op de Westerheide bij Hilversum. Een beetje Afrika in Nederland.

juni

Erg blij ben ik met bovenstaande panorama. Samengesteld uit drie afzonderlijke opnames van dezelfde reegeit. Verbazingwekkend hoe makkelijk en goed je die met de huidige software naadloos aan elkaar kunt plakken. Dit was trouwens bij het Naardermeer.

juli

Van juli wil ik jullie deze foto laten zien. Nog niet op mijn blog verschenen tot nu toe, maar wel één van mijn favoriete foto’s van het jaar. Gemaakt in de “Stille Kern” in het Horsterwold.

augustus

De zomervakantie naar vlinderparadijs de Eifel leverde naast vlinders ook deze vliegende blauwe glazenmaker op. Voor mij de mooiste van de maand.

september

Weinig keuze in september. Ik had welgeteld de keuze uit twee foto’s. Het werd deze van een druppende inktzwam, die ik maakte in het bos vlak bij mijn huis.

oktober

Ook oktober levert een paddenstoelenfoto. Experimenteren met een lampje resulteerde in bovenstaande foto.

november

Eén van de hoogtepunten van mijn jaar: voor het eerst een bosuil gezien en kunnen fotograferen. De herfstsetting geeft nog wat extra’s aan deze foto.

december

Twee dagen sneeuw was genoeg voor de foto van de maand. De Oostvaardersplassen waren magisch gehuld in een witte deken. Lang leve code rood!

Als ik de foto’s zo op een rijtje zie kan ik toch tevreden terugkijken op 2017. In ieder geval voor wat de fotografie betreft. Hoewel ik de tweede helft van het jaar weinig gefotografeerd heb, is het toch een mooie, afwisselende serie geworden. Een mooie afspiegeling van mijn fotografie-interesse. Met andere woorden: ik vind gewoon alles leuk om te doen binnen de natuurfotografie. En dat wil ik graag zo houden.

Ik wens iedereen al het goede voor 2018, maar bovenal een gezond jaar!


Ooievaars

7 juli 2013

Vandaag ga ik naar het Natuurpark Lelystad. Een park waar o.a. bedreigde dieren worden gehouden, zoals de wisent, de Europese otter en het Pater-Davids hert. Door een fokprogramma en herintroductie in het wild wordt geprobeerd soorten te redden.

Ook ooievaars hebben hier een plek gekregen. Na de tweede wereld oorlog ging het erg slecht met de ooievaars in Nederland. Door verandering in het biotoop door ruilverkaveling en het gebruik van pesticiden waren ze bijna verdwenen. In de 1969 is er begonnen met een uitgebreid fokprogramma om de soort voor Nederland te behouden. En met succes! Je ziet ze nu steeds meer.

In natuurpark Lelystad zijn er zo’n negen nesten. De ooievaars die hier zitten vliegen gewoon vrij rond en zitten dus niet in gevangenschap. Wel worden ze nog bijgevoerd. Al snel zie ik de eerste voorbij vliegen.

Ooievaar in vlucht

Ooievaar in vlucht

Als ik verder loop kom ik bij een veldje waarop vier nestpalen staan. En ze zijn allemaal bezet. Toen de ooievaars hier net zaten werden ze voor twee jaar onder een hoog net gehouden. Dan is het trekgedrag eruit en blijven ze het hele jaar op dezelfde plaats en trekken dus in de winter niet weg. Vandaar dat ze nu dus vrij rondvliegen.

Op het nest

Op het nest

Het grappige is dat de jongen die hier geboren worden wel in de winter naar Afrika vertrekken. Het trekgedrag is dus niet aangeleerd, maar zit in de genen. Zulke weetjes vind ik altijd bijzonder.

Voor zover ik weet, kun je aan het uiterlijk niet zien wat het mannetje en vrouwtje is. Ik weet dus ook niet welke van de twee het luchtruim kiest.

Vrij als een vogel

Vrij als een vogel

De ooievaar spreekt al eeuwen tot de verbeelding. Iedereen kent het verhaal dat de baby’s door de ooievaar wordt gebracht. Maar ook in diverse gemeentewapens speelt de ooievaar een rol, o.a. in het wapen van Den Haag. Er zijn ook veel namen voor de ooievaar: o.a. uiver, stork of eiber. Het bekende DC-2-vliegtuig de Uiver uit 1934 is dus naar de ooievaar genoemd.

Ondertussen wacht ik of de net weggevlogen ooievaar terug komt op het nest. Er vindt dan altijd een ontmoetingsritueel plaats met veel geklepper. Het duurt wel even, maar dan komt ie weer aangevlogen en land op het nest.

Welkom thuis

Welkom thuis

Helaas volgt er geen uitgebreid geklepper deze keer. Een keer de kop in de nek en twee keer klepperen en dat is het. En geen foto daarvan, dus heb ik nog wat te wensen voor een volgende keer.

Landing

Landing

Ik richt me nu op een ander nest. Hier zitten drie jongen in. En die zijn al behoorlijk groot. Samen met één van de ouders zitten ze rustig op het nest.

Nest met jongen

Nest met jongen

Deze jongen zijn zo groot dat ze al kunnen vliegen. Pa en ma ooievaar hebben dus een goede klus geleverd. Het zal niet makkelijk zijn geweest drie jongen groot te brengen. Door het koude voorjaar was dat nog extra moeilijk. Ik zie in twee van de vier nesten jongen zitten. Op het andere nest zit één jong Maar dat wil niet zeggen dat de andere twee paren geen jongen hebben. Als het plat op het nest ligt kun je hem onmogelijk zien.

Ik heb genoten van deze prachtige vogels en ben blij dat het weer goed met deze soort gaat. De ooievaar staat zelfs niet meer de Nederlandse Rode Lijst van bedreigde vogelsoorten. Als ik nog één keer omkijk staat het nest net achter een vlierboom. Dat levert dan nog een laatste foto op.

Achter de vlier

Achter de vlier

Weer eens wat anders dan het standaard plaatje van een ooievaar op een nestpaal.

Er is natuurlijk nog veel meer te zien in het park en ik heb ook nog meer mooie foto’s kunnen maken. Maar die komen in een ander blog wel eens voorbij. Ik hoop dat je genoten hebt van het verhaal en de foto’s. En mocht je opmerkingen, kritiek of iets anders op je lever hebben: aarzel dan niet om een reactie achter te laten! Tot de volgende keer.