Posts tagged “paarden

Koniks in de OVP

21 december 2014

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Voor het eerst sinds juli ga ik weer eens naar de Oostvaardersplassen (OVP). Mijn laatste blog over dit gebied is zelfs al weer van afgelopen februari. Op de één of andere manier heeft het gebied zijn aantrekkingskracht voor mij verloren. Het kleine gebied wat toegankelijk is bij Lelystad heb ik in de afgelopen jaren sterk achteruit zien gaan. En dan bedoel ik hoe het eruit ziet en de hoeveelheid dieren die je er aan treft. Volgens mij kun je duidelijk de nadelen van het gevolgde beheerbeleid zien. Nu heeft staatsbosbeheer de randen van het gebied aangepakt en toegankelijk gemaakt voor het grote wild. Ik hoop dat dat helpt, maar ben bang dat er gewoonweg teveel dieren rondlopen. Helemaal na de zachte winter van vorig jaar. Een pasklaar antwoord heb ik ook niet hoor, maar ik zie wel dat de gevolgen van hoe het nu gebeurt niet altijd positief zijn.

Maar vandaag ga ik weer eens kijken. Het is tenslotte mijn “achtertuin”! Het is donker weer vandaag en de zon zal zich niet laten zien. Niet echt ideaal fotoweer, maar dat mag de pret niet drukken. Niets moet en alles mag. Ik kijk wel wat ik tegen kom. Duidelijk is dat er veel gebeurd is in dit gebied. De graafmachines en bergen zand verraden de werkzaamheden. Over een paar jaar moet blijken of de mooie woorden overeenkomen met het resultaat. Op dit moment is het erg rustig. Maar gelukkig loopt er een kleine kudde koniks in het gebied. Daar richt ik dan ook al mijn aandacht op.

Interactie

Interactie

Als je bij zo’n kudde bent is het altijd weer interessant om te observeren hoe de verschillende individuen met elkaar omgaan. Deze twee lijken het goed met elkaar te kunnen vinden, maar na deze begroeting volgt een kleine schermutseling. Daarna lopen ze samen verder alsof er niets gebeurd is. Ze lopen vlak langs me en dat geeft me de mogelijkheid voor een close-up.

Het oog

Het oog

Zoals je ziet heb ik de foto’s van vandaag omgezet naar zwart/wit. Naar mijn idee komt de structuur van de haren dan veel beter over. Verder geeft het een stoere uitstraling aan de foto’s, wat heel goed past bij het karakter van deze dieren.

Her en der wordt er gewerkt aan de onderlinge band. Dat gebeurt door middel van elkaar krabben met de tanden en elkaar met de snuiten begroeten.

Vrienden

Vrienden

Verder gebeurd er in de groep niet veel. De konten zijn naar de wind gedraaid en er wordt af en toe wat gegeten. Ik ga nog wat dichterbij en kijk of ik wat detailopnames kan maken. Best lastig om er dan een interessant beeld uit te halen. Deze heeft wel wat vind ik.

Detail

Detail

Let op de natte haren bovenin die als dakpannetjes over elkaar liggen. Zo wordt het water dus afgevoerd!

Blijkbaar kom ik nu toch te dichtbij. De paarden beginnen om mij te reageren. Dat is natuurlijk niet de bedoeling. Ik probeer juist het natuurlijke gedrag te bekijken en vast te leggen. Dit exemplaar kijkt even naar achteren om te zien wat ik aan het doen ben.

Omkijkend

Omkijkend

Tijd dus om weer wat meer afstand te nemen. Dan kan ik gelijk proberen meerdere paarden in één shot te krijgen. Het is dan zoeken naar de goede plek waar je vrij uitzicht én een leuk groepje in beeld hebt. Deze keer heb ik de mazzel dat me dat lukt. Een aantal paarden staat in een soort van kringetje. Het komt op mij over of ze een vergadering hebben belegd.

Vergadering

Vergadering

Ik vind het zelf een prachtig beeld!

Het is me niet gelijk duidelijk wie de voorzitter van deze meeting is. Maar dat probleem wordt al snel opgelost.

De voozitter

De voorzitter

Geen idee wat ze aan het bespreken zijn. Het zal wel gaan over de komende wintertijd of misschien wel over het kerstmenu. Het ging in ieder geval zonder veel onenigheid. Daar kunnen sommige mensenfamilies nog wel wat van leren. Tenslotte is het kersttijd, dus “Vrede op aarde”.

Hiermee komt er een eind aan mijn tochtje van vandaag. Gemengde gevoelens over de staat van het gebied, maar blij met de resultaten van mijn ontmoeting met de paarden.


Paarden, zwaluwen en zwanen

15 juli 2012

Na mijn belevenis van zaterdag met de sperwer, wat op zichzelf al genoeg om een paar weken op te teren, ging de reis zondag weer naar mijn grotere achtertuin: De Oostvaardersplassen. Omdat het niet helemaal zeker is hoe het weer zich houdt, besluit ik een observatiehut op te zoeken. Zit ik in ieder geval droog mocht er een bui vallen. Mijn keuze valt deze keer op kijkhut “De Krakeend”. Een mooie hut, waar ik al eerder mooie foto’s heb kunnen maken. Onder ander van zilverreigers, zwaluwen en ook de ijsvogel heb ik daar al eens langs zien komen.

Mijn auto geparkeerd op de dijk en dan een klein stukje lopen. De lucht is vrij helder, dus het beloofd een leuke ochtend te worden. Als ik bij het pad naar de ingang van de hut ben, wordt deze geblokkeerd door een kudde konikpaarden. Ze steken het pad over en aan beide kanten staan nog dieren. Volgens mij is het niet zo slim om dwars door de groep te lopen, dus wacht ik geduldig tot ze allemaal het pad zijn overgestoken. Snel loop ik naar de hut. Ik heb het toch niet zo op zo’n grote groep vlak bij me.

Ik ben gelukkig nu veilig in de hut en de koniks staan, met de zon tegen, niet ver van de hut aan de zijkant. Een groep paarden levert niet vaak interessante foto’s op, behalve als de hengsten zich met elkaar meten. Dan is er een kort moment van actie. Voor mij een uitdaging om dat in een foto te vangen.

Vechtende koniks

De eerste uitdaging vind ik geslaagd. Maar ook hierna gaan de hengsten nog even door. Nu op een andere plek. En dat levert weer een heel andere foto op. Tussen het koolzaad en niet in het tegenlicht. Soms gaat het echt hard tegen hard, met schoppen en bijten.

Bijtgrage hengsten

Maar het is niet alleen maar actie en geweld in de kudde. Dit veulen lag heerlijk in het zonnetje te genieten. Hij heeft wel een aantal kale plekken. Ik heb dat nog even nagevraagd bij Staatsbosbeheer, maar volgens hen is het een verschijnsel wat ze vaker zien bij veulens. Ze schijnen er geen last van te hebben en het gaat naar verloop van tijd vanzelf weer over.

Zonnend veulen

Wel een lekkere krullebol toch?

Ondertussen is het druk geworden in de hut. Niet met mensen, maar met boerenzwaluwen. Er zitten namelijk een aantal nesten in de hut. De jonkies zijn al uitgevlogen, maar komen regelmatig nog even op het nest zitten. Of voor de kijkgaten op de plank. Verder hangen ze wat rond in de bomen en struiken naast de hut. Of, zoals deze, in het riet.

Jonge boerenzwaluw

Hij zat aan de schaduwkant van de hut, wat wel gunstig is. Je krijgt dan een mooiere doortekening. In het zonlicht is het lastig belichten met dat zwart-wit. Zoals ik al zei zaten ze ook in de bomen. Het waren er wel een stuk of 10. Het leuke aan onderstaande foto vind ik de herhaling van de vogel in de achtergrond.

Samen in de boom

Met zoveel modellen en mogelijkheden blijf je natuurlijk knippen. Ik heb tientallen foto’s gemaakt. Die kan ik natuurlijk niet allemaal laten zien, maar één wil ik juliie niet onthouden. Een wat meer creatieve weergave. Deze zwaluw zat voor het kijkgat. Kijkend vanuit de hut heb je natuurlijk te maken met tegenlicht. Er valt echter nog net wat licht op zijn rug, waardoor er nog wat tekening te zien is. De kleuren buiten worden veroorzaakt door de vroege ochtendzon. Heb ze wel wat “aangedikt”. Ben benieuwd naar jullie mening over deze foto.

Voor het kijkgat

Lekkere Nikon kleurtjes 😉 !

Natuurlijk zijn er ook nog andere vogels te zien. Heb o.a. een winterkoninkje, kwikstaartjes, blauwe reigers, verschillende eenden- en ganzensoorten en een bruine kiekendief voorbij zien komen. Maar één soort laat zich vandaag van zijn beste kant zien: Knobbelzwanen.

Er zwemmen drie op de plas voor de hut en naarmate de tijd verstrijkt komen er twee steeds dichterbij. In een soort van slagvolgorde komen ze binnen “schiet”-afstand. Net als bij de foto van de twee zwaluwen, zie je hier ook weer een herhaling in de foto.

Knobbelzwanen in slagvolgorde

De derde zwaan ben ik inmiddels uit het oog verloren, maar dan hoor ik het kenmerkende diep gonzende geluid van een vliegende knobbelzwaan. Altijd weer prachtig om te horen. En makkelijk, want ik heb nu even de tijd om mij voor te bereiden voor een vluchtshot. Laag over het water komt ie aangevlogen en hij vliegt mooi voor de hut langs. Klik, klik, klik…….., HEBBES!

Vliegende knobbelzwaan

Als ik de foto’s op mijn display bekijk, zie ik al dat er een aantal mooie tussen zitten. Geeft altijd weer een lekker gevoel. De zwaan is een stuk doorgevlogen, maar tot mijn verbazing komt hij met een grote bocht weer terug.  Het doet me denken aan wat je ook wel eens bij vliegshows ziet. De vliegtuigen maken dan als afscheidsgroet een zogenaamde “fly-by”. Voor mij nog eens de kans om te oefenen met vliegende vogels. Al is zo’n grote zwaan natuurlijk toch wel iets makkelijker dan bijvoorbeeld de ook rondvliegende zwaluwen.

Fly-by

Deze afscheidsgroet is een mooi moment om ook dit verhaal te beëindigen. Iedereen weer bedankt voor je belangstelling voor mijn belevenissen en foto’s. Het wordt op prijs gesteld als je even een berichtje achterlaat. Ook als je tips hebt of denkt dat ik iets beter of anders kan doen om mijn fotografie te verbeteren.