Posts tagged “ree

Jaaroverzicht 2017

31 december 2017

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Voor mij persoonlijk was 2017 een jaar van weinig hoogtepunten en veel dieptepunten. Vooral op het gebied van de gezondheid zat het, voor mij en degenen die mij lief zijn, niet mee. Dat heeft ook zijn weerslag gehad op mijn fotografie. Vooral het feit dat ik vanaf september om gezondheidsredenen niet meer mocht autorijden beperkte mij in ernstige mate. Ook het bloggen en reageren op andermans blog is er veelal bij ingeschoten. Al met al een jaar om snel te vergeten. Was het dan allemaal kommer en kwel? Gelukkig niet. Zo heb ik weer een aantal foto’s mogen verkopen en stonden foto’s van mij op de cover van twee boeken. Vooral dat mijn foto gebruikt is voor het boek “Zo fotografeer je de natuur” van Roots Magazine vind ik een grote eer.

En om het jaar positief af te sluiten komt hier mijn jaaroverzicht. Van elke maand de  mooiste, meest bijzondere of dierbaarste foto. Veel plezier met deze terugblik.

januari

De maand januari breng ik traditiegetrouw door in de Oostvaardersplassen. Hoogtepunt dit jaar was een winterse dag waarop volop geschaatst werd. Ik had meer belangstelling voor een groepje baardmannetjes. Dit vrouwtje ging er even mooi voor zitten.

februari

Deze high-key foto van een ooievaar maakte ik in natuurpark Lelystad. Eén van mijn vaste fotografieplekjes. Deze foto is nog niet eerder op mijn blog verschenen.

maart

Net als zo veel andere natuurfotografen ben ik in maart bezig geweest met de bosanemoontjes. Deze sfeeropname bij Amelisweerd vind ik zelf de mooiste.

april

Het hoogtepunt van april was ongetwijfeld de vondst van deze parende oranjetipjes. Het duurde meer dan een uur voordat ik überhaupt ééntje gevonden had in het grote veld pinksterbloemen, maar de beloning was er dan ook naar.

mei

Voor mei is het een moeilijke keus geweest. Zoveel mooie foto’s kunnen maken: steenuiltje, Laakse slenk of Groentjes (vlinder). Toch is het deze opname geworden van een boom op de Westerheide bij Hilversum. Een beetje Afrika in Nederland.

juni

Erg blij ben ik met bovenstaande panorama. Samengesteld uit drie afzonderlijke opnames van dezelfde reegeit. Verbazingwekkend hoe makkelijk en goed je die met de huidige software naadloos aan elkaar kunt plakken. Dit was trouwens bij het Naardermeer.

juli

Van juli wil ik jullie deze foto laten zien. Nog niet op mijn blog verschenen tot nu toe, maar wel één van mijn favoriete foto’s van het jaar. Gemaakt in de “Stille Kern” in het Horsterwold.

augustus

De zomervakantie naar vlinderparadijs de Eifel leverde naast vlinders ook deze vliegende blauwe glazenmaker op. Voor mij de mooiste van de maand.

september

Weinig keuze in september. Ik had welgeteld de keuze uit twee foto’s. Het werd deze van een druppende inktzwam, die ik maakte in het bos vlak bij mijn huis.

oktober

Ook oktober levert een paddenstoelenfoto. Experimenteren met een lampje resulteerde in bovenstaande foto.

november

Eén van de hoogtepunten van mijn jaar: voor het eerst een bosuil gezien en kunnen fotograferen. De herfstsetting geeft nog wat extra’s aan deze foto.

december

Twee dagen sneeuw was genoeg voor de foto van de maand. De Oostvaardersplassen waren magisch gehuld in een witte deken. Lang leve code rood!

Als ik de foto’s zo op een rijtje zie kan ik toch tevreden terugkijken op 2017. In ieder geval voor wat de fotografie betreft. Hoewel ik de tweede helft van het jaar weinig gefotografeerd heb, is het toch een mooie, afwisselende serie geworden. Een mooie afspiegeling van mijn fotografie-interesse. Met andere woorden: ik vind gewoon alles leuk om te doen binnen de natuurfotografie. En dat wil ik graag zo houden.

Ik wens iedereen al het goede voor 2018, maar bovenal een gezond jaar!

Advertenties

Reeën 2017

24 september 2017

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

De afgelopen maanden ben ik opvallend vaak reeën tegengekomen op mijn foto-uitjes. Soms was ik speciaal voor ze op pad, maar vaker nog waren het toevallige ontmoetingen, terwijl ik op pad was voor iets anders. In dit blog wil ik jullie een aantal foto’s van die momenten laten zien.

In mei was ik op de Westerheide bij Hilversum om vlindertjes te fotograferen. Maar deze plek is ook erg bekend door de reeën. Ze zijn er niet erg schuw en vroeg op de ochtend zie je er altijd wel een paar. Zo ook deze keer. De zon was nog maar amper boven de horizon verschenen toen ik dit bokje tegen kwam.

De vroege ochtendzon geeft een mooi sfeertje. Ietsjes later is er iets meer licht.

Het is altijd genieten zo vroeg. Alleen jij, de natuur en de stilte! GENIETEN!!!!

Het bokje trok zich verder niet zoveel van me aan en wandelde rustig verder. Ik liet hem verder met rust en ging op zoek naar vlindertjes.

In juni had ik libellen gefotografeerd bij het Naardermeer. Ik besloot daarna nog even langs een kijkscherm te gaan. Ik kwam aangelopen en keek door één van de gaten. En stond plots oog-in-oog met een prachtige reegeit die vlak achter het scherm zat.

We bleven elkaar zo een paar minuten aanstaren. Toen had ze er genoeg van en ging er vandoor. Ik had het geluk dat ik van die sprint een aantal foto’s kon maken voordat ze in het struikgewas verdween. Een drietal van die foto’s heb ik in Photoshop aan elkaar geplakt tot één foto. Je krijgt dan een mooi beeld van een ree op volle snelheid.

Die onverwachte momenten zijn toch vaak het mooist!

Met de reeënstand in de Flevopolder is volgens mij niet veel mis. Je hoeft maar door de polder te rijden en vaak zie je wel een paar in de velden staan. Ook in de bossen kom ik ze regelmatig tegen. Vaak zien ze jou eerder dan jij hen en gaan ze er op volle snelheid vandoor. Zo ook dit bokje in het Horsterwold bij Zeewolde.

Soms heb je geluk en zie jij ze eerder. Dan kun je wat langer genieten van deze prachtige ranke dieren. Het volgende exemplaar kwam ik tegen in het Larserbos bij Lelystad.

In juli ging ik nog eens terug naar de Westerheide. Nu speciaal voor de reeën in het boekweitveldje. Elk jaar wordt een veldje ingezaaid met mooie witte bloemetjes. De reeën zijn er dol op en het levert leuke foto’s op. Het beste kun je ’s avonds gaan, maar dat is voor mij lastig. Dus ga ik maar weer ’s ochtends vroeg op pad. En het is gelijk bingo: een bokje staat tussen de bloemen. Het is nog vrij donker, maar toch kan ik een redelijke foto maken.

Hij heeft me in de gaten, maar gaat rustig door met waar ie mee bezig was. Langzaam loopt hij wat meer naar de zijkant, waardoor er wat meer van het dier te zien is.

Niet veel later verdwijnt hij rustig tussen de bomen. Ik blijf nog een tijd rondhangen, maar helaas komt ie niet meer terug. Wel komt er nog een verlegen dame even kijken. Ik had haar eerst niet eens in de gaten, zo gefocust was ik op het bloemenveld. Toen ik even opzij keek zag ik deze mooie meid vlak bij me staan.

Voor mijn doen dus veel reeën voor de lens gehad dit jaar. Helaas had ik geen mogelijkheid om me bezig te houden met de reeënbronst, maar dan heb ik nog wat te doen de komende jaren.


zwart-wit

7 december 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

De laatste twee maanden van het jaar is voor mij meestal een rustige tijd wat fotograferen betreft. Andere zaken hebben mijn aandacht nodig en vaak is het op de zondagochtend (mijn enige mogelijkheid om er op uit te trekken) slecht weer. Maar dan heb je wel wat meer tijd om eens door je oude foto’s te neuzen. Soms kom je in vergeten hoekjes van je harde schijf nog mooie foto’s tegen, die je in eerste instantie over het hoofd heb gezien. En het is ook leuk om oude foto’s in een nieuw jasje te steken.

In dit blog heb ik een aantal portretfoto’s van dieren omgezet naar zwart-wit. Vooral bij zoogdieren kan dat mooi uitpakken, omdat de details van hun vacht dan prachtig naar voren komen. Het blijft natuurlijk een kwestie van smaak, maar ik vind het goed gelukt.

Deze tamme vos in de Oostvaardersplassen had er geen moeite mee om even als model te dienen. Voor mij de eerste keer dat ik buiten de AWD een tamme vos tegen kwam. Ze loopt nog steeds rond bij het infocentrum van Staatsbosbeheer. Let ook op de teek die bij haar rechter oor zit.

OVP vos

De Westerheide bij Hilversum is een goede plek om reeën te fotograferen. Deze bok liet zich het gras tussen de heide goed smaken. Zo af en toe kwam hij met zijn kop even omhoog om te checken waar ik mee bezig was. Maar verder trok hij zich niet zoveel van me aan.

Reebok Westerheide

Eén van de oude hindes in de Oostvaardersplassen. Elke winter kom ik haar tegen op ongeveer dezelfde plek. Ze is te herkennen aan een metalen oormerk, welke niet te zien is op deze foto trouwens. Ze is goed benaderbaar.

HInde OVP

Net als de reebok heb ik ook deze Schotse Hooglander gefotografeerd op de Westerheide bij Hilversum. Prachtige beesten met hun lange ruige vacht. Alleen jammer dat ze altijd zo’n lelijk geel oormerk in hebben. Bij zo’n extreme close-up heb je daar gelukkig geen last van.

Schotse hooglander Westerheide

Dit Pater Davidshert heb ik gefotografeerd in natuurpark Lelystad. De hormonen speelden op en hij had zich getooid met een kroon van grassen en onkruid.

Pater Davidshert

Dit is één van mijn favoriete foto’s van de konikpaarden in de Oostvaardersplassen. Deze foto had ik gelijk al omgezet naar zwart-wit en is dus geen nieuwe bewerking. Maar omdat hij zo mooi past bij de anderen mag hij nogmaals in dit blog verschijnen.

Konikspaarden OVP

Deze wisent uit het natuurpark Lelystad heb ik geprobeerd eens anders te portretteren door een andere compositie te maken. De achtergrond is de besneeuwde weide, waardoor de kop mooi afsteekt.

Wisent Lelystad

Ik ben benieuwd wat jullie van deze zwart-witters vinden. Commentaar, kritiek en tips zijn altijd welkom.


Ameland – beestjes

8 augustus 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

Naast de zonsopkomsten heb ik ook nog een aantal foto’s gemaakt van het dierenleven op Ameland. Ik verwachtte veel vogelsoorten voor mijn lens te krijgen, maar dat viel tegen. Het is altijd lastig de juiste plekken te vinden in een gebied dat je niet kent. Maar er bleef nog genoeg ander moois over hoor, dus geen paniek.

Zo kwam ik voor het eerst parende Sint-Jansvlinders tegen.

Parende St. Janssvlinders

Altijd nog een beetje speciaal als je zoiets tegenkomt. Voor mij tenminste wel. Ze waren zo met elkaar bezig dat ik ze erg dicht kon benaderen. Dus heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt op een vlinderportretje te maken.

Portret St. Jansvlinder

Een andere soort die ik veel tegenkwam in de duinen was het bruin zandoogje. Ze hadden de gewoonte om op de onmogelijkste plekjes te gaan zitten. Eéntje zat gelukkig een keer wat beter.

Bruin zandoogje

Een wat versleten exemplaar, maar dat mag de pret niet drukken. Respect voor de oudjes!

Tot mijn verbazing zag ik in een duinmeertje nog een kuifeend met een piepklein jong. Ik dacht dat eind juli die periode wel achter ons lag. Maar niet dus. Ze bleef mooi midden in de plas om zo ver mogelijk van mij vandaan te blijven. Verder leek ze zich niet veel van mij aan te trekken.

Kuifeend met jong

Verder kwam ik in de duinen niet zoveel tegen. Maar gelukkig kwamen de dieren naar mij toe! We hadden een appartementje gehuurd en rondom het complex liepen heel veel konijnen rond. Soms zelfs tot op ons terras. Het waren er altijd drie, waarvan één jong. Al snel werd geconcludeerd dat het papa, mama en kind was. Een naam voor de kleine was ook snel bedacht: Japie. Vanuit de deuropening kon ik ze makkelijk fotograferen.

Grazend konijn

Dat ging de hele vakantie zo door, dus ik heb een hele serie. Hierbij een paar voorbeelden. Je kunt ze groot bekijken door ze aan te klikken.

Eén foto van Japie wil ik er nog even uitlichten. Omdat hij zo mooi is.

Japie konijn

Maar niet alleen deze konijnenfamilie kwam dagelijks langs. Ook een jonge merel had het grasveldje uitgezocht om naar eten te zoeken. Op een regenachtige dag heb ik ook hem kunnen fotograferen.

Jonge merel

Je ziet de regendruppels op zijn rug. Hij lijkt te denken: “houdt die regen nou nooit eens op?” Je moet weten dat het al een paar dagen slecht weer was geweest toen ik deze foto maakte.

Maar niet alles kwam zo naar mij toe en dus hebben we een tochtje op de robbenboot geboekt om de zeehonden te gaan bekijken. Na een uurtje varen kwamen we aan bij de zandplaat tussen Ameland en Terschelling. En daar lagen genoeg zeehonden te luieren op het zand.

Gewone zeehond

We bleven natuurlijk op de boot, dus had ik niet veel keus met mijn standpunten. Het was een kwestie van schieten vanachter de reling.

Zeehond op de zandplaat

Het bleken best nieuwsgierige dieren te zijn. Of ze vertrouwden het niet en hielden ons goed in de gaten.

Nieuwsgierige zeehond

We hadden vanaf Texel als eens zo’n zeehond-excursie gedaan, maar toen kwamen we lang niet zo dichtbij. Het was zeker de moeite waard en ook een mooie belevenis voor de kinderen.

Normaal gesproken laat ik het rundvee links liggen als ik op een fototocht ben. Maar deze dames wilden zo graag op de foto dat ik maar een uitzondering heb gemaakt.

Koeien

Als laatste wil ik jullie nog een foto laten zien van een Amelandse ree. Ik had net de zonsopkomst gefotografeerd en ik liep terug van het strand door de duinen. Vanuit het struikgewas sprong opeens deze ree tevoorschijn. Even bleef ze een eindje verderop staan. Lang genoeg om haar in het tegenlicht vast te leggen.

Reegeit in ochtendlicht

Hierna verdween ze met grote sprongen uit het zicht.

Uiteindelijk best nog een behoorlijke serie geworden. We hebben genoten van het eiland met zijn eigen sfeer en karakter. Genoeg mooi weer gehad om ook van het strand te genieten met de kinderen en allerlei leuke excursie gedaan. Al met al een geslaagde vakantie!


Reeën

14 juni 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

Een aantal jaren geleden heb ik mooie foto’s kunnen maken van reeën in een bloemenveld: Reeën en andere heidebewoners. Al weer drie jaar geleden dus. Ik ben daarna nog wel een paar keer daar geweest, maar nooit meer als de bloemen in bloei staan. Als ik op internet een foto zie van een ree tussen de bloemen is de keus snel gemaakt. Op naar de Westerheide!

Als ik me bij het veld aankom zie ik nog weinig bloemen. Dat is even balen! Was het dan toch een oude foto die ik zag? Ik installeer me aan de rand van het veld. Net als ik zit hoor ik luid geritsel in de struiken. Het moet iets groot zijn. En dan hoor ik verderop een soort van hard, schor geblaf: het geluid van een ree! Ik neem aan dat het betekend dat ze me gehoord, gezien of geroken hebben. Ik besluit me even terug te trekken en loop een grote ronde over de hei. Misschien zie ik daar reeën. Als ik na een klein uurtje nog niets gezien heb loop ik terug naar het veldje. Ik kom nu vanaf de andere kant en zie daar een gedeelte dat wel bedekt is met witte bloemetjes. Niet zo hoog als drie jaar geleden, maar toch leuk. En er staat warempel een reegeit! Een goede beslissing dus om even weg te gaan.

Reegeit

Bij deze foto heb ik een vage prikkeldraad weg moeten werken die net boven de ree liep. Meestal onbegonnen werk voor mij, maar ik ben nu wel tevreden met het resultaat. Tips zijn altijd welkom. De reeën zijn erg alert vandaag, want ook zij merkt me op en wandelt rustig het veld af en verdwijnt tussen de bomen. Ik baal hier altijd erg van, omdat het betekent dat ik iets verstoor. En dat wil ik natuurlijk niet. Toch zijn de dieren het hier gewend. Het is namelijk een druk gebruikt stukje natuur met veel wandelaars, mountainbikers en hondenuitlaters.

Als de reegeit verdwenen is kijk ik nog eens goed om me heen en zie achter op het veldje nog een ree staan. Een reebok deze keer.

Reebok

Zoals je ziet heeft ie mij ook gespot. Maar in tegenstelling tot het vrouwtje gaat hij niet op de loop. Hij gaat zelfs rustig door met grazen. Dat is dan echt genieten voor me! Af en toe kijkt hij even op om te checken wat ik doe. Nou, ik doe niet meer dan niet bewegen, stil zijn en af en toe op de ontspanknop van mijn camera drukken.

Smakelijk eten

Eet smakelijk!

Ondanks het vroege uur geen mooi ochtendlicht. De zon zit verscholen achter de grijze wolken. Af en toe motregent het zelfs. Al etend belandt de ree achter op het veld. Er komt steeds meer van het opgeschoten gras tussen mij en de ree. Het is dus scherpstellen tussen het gras door. Lastig, maar levert wel een leuke foto op.

Van achteren

Het wordt wat drukker op de hei en mijn vriend vindt het tijd om zich terug te trekken. Hij verlaat het bloemenveld en komt dan op het gedeelte wat niet in bloei staat. Geen idee of het spul wat hier groeit nog gaat bloeien. Ik zal binnenkort nog eens gaan kijken en ondertussen de verschillende fotografiesites in de gaten houden. De reebok neemt nog een paar hapjes van het één of ander voordat hij in het bos verdwijnt.

Trek in een groen blaadje

Dus hoewel ik een wat moeizame start had vandaag is het toch een mooie ochtend geworden. Ik heb weer een aantal leuke foto’s van de reeën kunnen maken en weer genoten van de natuur en de dieren.


Mevrouw ree en Schotse hooglanders

17 augustus 2014

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Augustus is de maand van de bloeiende heide. Tot nu toe heb ik weinig foto’s van bloeiende heide. Ik bezoek meestal de heidevelden in het Gooi. En die zijn de laatste jaren erg aangetast door het heidehaantje. Een klein torretje die er voor zorgt dat de heide bruin wordt en niet in bloei komt. Vandaag ga ik eens kijken of dat dit jaar ook nog zo is. En ik misschien kan ik nog wat reeën vastleggen.

Als ik de heide op loop zie ik al snel dat het overgrote deel van het veld ook dit jaar weer dor en bruin is.  Ik zal eens navragen hoe lang het duurt voordat een gebied zich hersteld heeft. Geen mooie paarse plaatjes dus vandaag. Dan maar op zoek naar de reeën. Eigenlijk zie ik altijd wel één of meerdere van deze prachtige dieren als ik hier vroeg genoeg  ben. En ook vandaag heb ik het voorrecht van een ontmoeting. Een hinde deze keer. Ze loopt tussen de bomen langs de zandweg. Als ze me hoort kijk ze stiekem om de boom heen.

Kiekeboe

Kiekeboe

Grappig hè? Ik blijf rustig staan en mevrouw ree kiest er voor om door te gaan met eten van het gras tussen de bomen. Tot er een vroege fietser aan komt. Dan loopt ze een stukje het veld in. Ik maak daar gebruik van door mij tussen de bomen te installeren met uitzicht op het veld.

In het veld

In het veld

Tussen het grazen door kijkt de ree af en toe op om te kijken of alles nog veilig is, maar verder maakt ze geen nerveuze indruk. Zo kan ik haar een tijdlang observeren. Dat zijn van die kostbare natuumomenten, waardoor het fotograferen even op het tweede plan komt. Ze blijft al die tijd rustig door eten. Maar ze heeft me zeker wel in de gaten.

Alert

Alert

Stel je nou eens voor dat die heide vol in bloei zou staan. Dat zou toch een prachtig plaatje opleveren? Maar ik ben bang dat het op deze plek de komende jaren niet gaat gebeuren 😦 Het is zoals het is en dus maak ik her het beste van. En mevrouw ree werkt lekker mee.

Lekker

Lekker

Toch wel een beetje brutaal om je tong uit te steken naar de fotograaf.

Zo langzamerhand wordt het wat drukker op de heide. De ree besluit wat verder het veld in te gaan. Ik besluit om niet achter haar aan te gaan. Dan kan ze rustig verder eten voordat het al te druk wordt. Ze kijkt nog één keer om.

Verder het veld in

Verder het veld in

Natuurlijk ben ik weer erg blij met deze serie. Ik vind het nog steeds voorrecht dat ik zulke mooie dieren kan/mag fotograferen.

Ik wandel verder om te kijken of er toch nog niet een aantal stukken zijn die meer in bloei staan. Maar het valt ook dit jaar weer erg tegen. Ik zal dit jaar maar eens serieus werk maken van het vinden van bloeiende heide. Ik denk dat ik dan toch op de Veluwe moet zijn. Ondertussen zie ik in de verte een kleine kudde Schotse hooglanders. Deze runderen zie je in heel veel natuurgebieden. Ik loop hun kant op, want het zijn best fotogenieke dieren. Alleen is het lastig scherpstellen op de ogen 😉

Harig

Harig

Zo heel af en toe vind ik zwart/wit een toegevoegde waarde hebben. En bij deze foto is dat ook zo. Maar ook in kleur zijn het prachtige dieren. En imposant met die grote horens. Daar wil je geen optater van krijgen.

Vervaarlijk

Vervaarlijk

En ik zie zowaar een oog. Een unicum voor wat mijzelf betreft. Er komen nog wat andere exemplaren bij. zo wordt het een gezellige boel op de heide. Dan zie ik plotseling dat deze kudde onlangs wat groter is geworden. Er loopt namelijk een klein kalf mee. Nu ben ik niet snel bang, maar met dieren die jongen hebben neem ik geen risico’s. Ook al hebben ze een zachtaardige karakter, als er kleintjes in het spel zijn weet je het nooit. Ik neem dus ietsjes meer afstand, maar sta nog dichtbij genoeg om een portret te maken van het kalf. En toch nog een beetje paars!

Kalfje

Kalfje

Wel jammer natuurlijk van die grote gele oormerken, maar ik kies er bewust voor om ze niet weg te poetsen. Ze zitten er nu eenmaal en horen er bij. Het maakt het beestje niet minder schattig. De kudde trekt rustig verder. Ik blijf achter met een “big smile”.

Trio

Trio

Ik heb weer eens een prachtige start van de zondag, het is droog gebleven en ik heb leuke ontmoetingen gehad met mevrouw ree en met de kudde Schotse hooglanders. Wat wil een mens nog meer?


Groeve Oostermeent e.o.

2 maart 2014

Ik had deze week even geen inspiratie en twijfelde waar ik heen moest gaan dit weekend. Een oproepje op facebook leverde een klein gebiedje bij Blaricum op: Groeve Oosterbeek. Een klein stukje heide met vennen en berkenbomen. Dus dat is mijn doel voor vandaag. Ik ben er voordat de zon opkomt en zie al snel een rijtje bomen langs een ven staan. Als de zon net opgekomen is sta ik op de juiste plek om deze foto te maken.

Blauwe spiegeling

Blauwe spiegeling

En weer beleef ik de verstilde rust van de zonsopkomst.

Ik blijf nog even op deze plek rondhangen en hoop dat de zon nog wat kleur in de lucht schildert. Het houdt niet over, maar toch is er wel wat oranje te zien.

Berkenrij

Berkenrij

Omdat dit stukje natuur niet groot is besluit ik nog even in de omgeving rond te kijken. Ik ben hier niet bekend, dus loop ik op goed geluk een kant op. Ik wandel een stuk bos in en kom dan bij kleine akkers omzoomt door houtwallen. Tussen die struiken staan ook enkele sleedoorns. En die staan na een aantal warmere dagen nu in bloei! En dus haal ik voor het eerst dit jaar de macrolens te voorschijn om de bloesems vast te leggen. Het is weer wennen, maar als ik even bezig ben kom ik er weer een beetje in.

Sleedoornbloesem

Sleedoornbloesem

Op de achtergrond zie je andere bloesems, nog nat door de regen van de afgelopen nacht. Ik ga nog even door op deze manier en dat levert nog een foto op met de bekende reflecties op de achtergrond.

Lentesfeer

Lentesfeer

Wel grappig om te zien dat in één van de cirkels een soort van schaduw zit van de meeldraden van de bloesem. Ik weet nog niet wanneer en hoe dat ontstaat. Moet ik me nog maar eens in gaan verdiepen, zodat ik het bewust kan toepassen. Dit was dus een toevalstreffer.

Ik loop nu verder langs de akker en hoor in het bosje ernaast het bekende geklop van een specht. Het is niet moeilijk om hem te vinden, maar een foto maken is een ander verhaal. Vaak zitten er allerlei takken in de weg, maar deze keer vind ik een gaatje.

Grote bonte specht

Grote bonte specht

Zo mooi heb ik hem nog niet eerder vast kunnen leggen, dus ik ben wel blij met deze foto.

Even verderop zie ik een bordje staan: “Gooise Heemtuin”. Klinkt interessant, dus maar eens even kijken. Het blijkt een kleine tuin te zijn, waar nu nog niet veel te zien is. Alleen een aantal pollen sneeuwklokjes geven wat kleur aan de tuin, die er verder nog wat troosteloos bij ligt. Maar voor de meeste bloemen is het natuurlijk nog veel te vroeg. Wel iets om te onthouden en misschien nog eens terug te komen. Nu dus alleen een foto van een nat sneeuwklokje tussen het gras.

Sneeuwklokje

Sneeuwklokje

Na dit uitstapje kom ik weer terug om de heide waar het vanmorgen allemaal begonnen is. Dat geeft mij de mogelijkheid om nog wat foto’s van het landschap te maken.

Heidestenen

Heidestenen

Het rijtje berken zijn dezelfde als die ik bij zonsopkomst heb gefotografeerd. Aan de andere kant van het veld liggen ook nog een aantal plassen. Water geeft altijd wat extra’s aan een landschapsfoto en ik maak er dan ook dankbaar gebruik van.

Plas

Plas

Ik ben nu weer vlak bij de auto en denk erover om weer naar huis te gaan. Maar dan zie ik midden op de hei twee witte vlekken die er eerst niet waren. Ik kan niet goed zien wat het is, dus ik monteer mijn telelens op de camera en kijk door de zoeker. Dan zie ik wat het is: het zijn reeën!

Die kan ik natuurlijk niet zomaar laten lopen. En dus maak ik een omtrekkende beweging om dichterbij te komen. Maar deze beestjes zijn erg alert en ze hebben mij direct in de gaten. Ik blijf dus op afstand en maak wat foto’s van de reeën in hun leefomgeving .

Reeën op de hei

Reeën op de hei

Zoals je ziet houden ze me goed in de gaten. Langzaam lopen ze nog verder naar de andere kant van het veld. Daarbij staan ze af en toe stil om te kijken of ik ook achter ze aan kom.

Alert

Alert

Ik laat de dieren verder maar met rust. Ik heb mijn foto’s en wil ze niet opjagen. De dieren blijven precies midden op het veld waar ze het meeste rust hebben en waar ook geen wandelpaden lopen.

En met deze prachtige toegift sluit ik deze foto-ochtend af. Het was weer een heerlijke ochtend in de natuur en met een afwisselende serie foto’s als opbrengst.