Posts tagged “Roodborsttapuit

Afwisselende ochtend op de hei

19 mei 2013

Een gunstige weersvoorspelling doet mij besluiten om vanochtend naar de heidevelden van het Gooi te gaan. Er is ons een zonnige dag belooft en daar ben ik wel weer eens aan toe. Als ik op de heide kom ligt er nog een mooie deken van mist over het landschap. De zon komt bijna op, dus dat kan mooie beelden opleveren. Ik zoek een mooi plekje op en wacht op het juiste licht.

Zonsopkomst

Zonsopkomst

Maar dan trekken er opeens wolken voor de zon. Hé, dat was niet voorspeld!! Het mooie licht verdwijnt even snel als dat het kwam. Precies één foto kunnen maken 😦 .

De groothoeklens verdwijnt dus in de tas en ik ga op zoek naar kleine en grote beestjes. Je kunt hier van alles tegenkomen: reeën, konijnen, vlinders, libellen en natuurlijk vogels. De eerste die ik tegenkom zijn rupsen. Kleddernat van de mist en dauw zitten ze te wachten tot ze opgedroogd zijn.

Druppelrups

Druppelrups

Navraag op een forum levert de naam op: Lasiocampa trifolii. Ja handig, dat zegt me nog niets. Even googelen en ik heb de Nederlandse naam: Kleine Hageheld. Niet dat mij dat iets meer zegt, maar toch leuk om te weten. Het is een soort nachtvlinder.

Van het kleine rupsje ga ik gelijk over naar de grootste bewoner van dit gebied. Een ree houdt me vanuit de hei in de gaten. Die belangstelling is natuurlijk wederzijds. Een pracht dier!

Reebok

Reebok

Als je zelf rustig blijft staan zullen de reeën hier gewoon hun gang blijven gaan en zijn ze goed te fotograferen. De laatste jaren was er ook een met wilde radijs ingezaaid veld. Een prachtig gezicht hoe de reeën tussen de bloemen aan het eten waren. Helaas lijkt het er op dat dit jaar het stukje land braak blijft liggen. Het is nog helemaal kaal.

Een andere soort die je hier veel ziet is de roodborsttapuit. Typisch een vogeltje dat je veel ziet in heidegebieden. Ook zie en hoor je veel graspiepers. Na een aantal mislukte pogingen lukt het mij om een roodborsttapuit mooi op de foto te zetten. Hij zat even niet op de hei, maar op een takje aan de bosrand. Er viel net even een straaltje zonlicht op hem en doordat het bos nog in de schaduw lag krijg je een donkere achtergrond.

Roodborsttapuit

Roodborsttapuit

Ik vind mijzelf niet een echte vogelfotograaf, maar over deze foto ben ik wel erg tevreden.

Terug naar de reeën. Een andere bok heeft mij ook opgemerkt. Hij staat er zeker niet op zijn voordeligst op. Zijn wintervacht is nog niet helemaal verdwenen en de bast van zijn gewei hangt er in vellen bij.

Beetje slordig

Beetje slordig

Zal nog een paar weken duren voordat hij er weer pico bello uit ziet. Op tijd voor de bronst in juli/augustus. Want hoewel de jongen nog maar net zijn geboren, beginnen de voorbereidingen voor die van volgend jaar al weer langzaam op gang te komen.

Ik weet niet of het een oude bok is, maar blijkbaar heeft ie wel zin in een groen blaadje.

Groen blaadje

Groen blaadje

Ik besluit dan nog even verder te wandelen. Het is inmiddels aardig druk geworden met wandelaars en mountainbikers. Ik maak even een uitstapje van de hei naar een nabij gelegen vijver. Hier is weinig te zien, totdat ik opeens een libel in het riet zie zitten. Vrij ver het rietveld in, dus moeilijk vrij in beeld te krijgen. Steeds zit er wel een rietstengel voor. En de zachte bries maakt het er ook niet makkelijker op. Toch vind ik een klein gaatje. Tussen de windvlagen door kan ik net deze foto maken.

Viervlek

Viervlek

Een viervlek dus, te herkennen aan de vlekken op zijn vleugels. De eerste libel voor mij dit jaar. Ik vind zelf de achtergrond mooi, met die vage strepen.

Als ik de foto’s zo terugkijk is het een erg afwisselend foto-ochtendje geweest. Een landschapje, macro’s, wildfoto’s en ook nog een vogeltje. Dat zijn zo’n beetje alle categorieën waar ik mij mee bezig hou. En juist die afwisseling houdt het leuk vind ik. En ondanks dat het weer tegen viel, is het een geslaagde pinksterochtend geworden!


Reeën en andere heidebewoners

23 juni 2012

Nu we rond de langste dag van het jaar leven moet je wel erg vroeg op voor het eerste ochtendlicht. Dus ging om 5 uur de wekker. Je moet wat voor je hobby over hebben! Gelukkig ben ik geen uitslaper. De reis ging dit keer naar het Goois heidegebied. Een bekende plek om reeën te fotograferen. Ook hoopte ik nog wat vlinders en libellen tegen te komen. Maar de harde wind die buiten waaide maakt de kans daarop wel een stuk kleiner. Ter plekke aangekomen zie ik na een paar honderd meter al de eerste ree. Niet op een geschikt plek om een foto te maken, maar ze zijn in ieder geval weer in de buurt.

Ik ga naar een met bloemen ingezaaid veld. Ik dacht eerst dat het boekweit was, maar iemand wees me er op dat het wilde radijs is, ook wel bekend als knopherik.  Dat staat nu in bloei en als de reeën daar tussen staan kan dat mooie beelden opleveren. Al snel zie ik twee paar oortjes er bovenuit steken. De bloemen zijn best hoog, dus nu wordt het afwachten of ze een paar keer de kop omhoog willen steken, zodat ik een mooie foto kan maken. Gelukkig voor mij doen ze dat zo af en toe.

Ree in bloemenveld

Mooi hè? Opnieuw heb ik de foto kunnen maken die ik in mijn hoofd had. En dat al binnen een half uurtje! Klaar is Kees en inpakken maar? Nee natuurlijk niet! Van dit soort plaatjes kan ik geen genoeg krijgen. En hoewel ik de meeste tijd alleen oren zie, of soms helemaal niets, zijn er toch een paar momenten waarop ze wat beter zichtbaar zijn.

Even omkijken

Ik heb niet kunnen ontdekken of ze nu de bloemen opeten of de andere grassen die er tussen staan. Maakt ook niet zo veel uit eigenlijk. Het gaat mij om het plaatje. Als de reeën zich steeds minder laten zien is het voor mij tijd om verder te gaan. Even een rondje over de hei en kijken wat ik tegen kom.

Ik loop nog geen vijf minuten of ik stuit al op de volgende ree. Alert als hij is houdt hij mij in de gaten. Ik maak een paar foto’s en dan vind hij het genoeg en wandelt hij rustig verder en verdwijnt tussen de struiken. Een leuk detail van deze foto vind ik het vogeltje links op de tak.

Alert

Volgens mij is dat vogeltje een roodborsttapuit. Een veel voorkomend vogeltje hier. Je ziet ze vaak van een afstand en het is lastig om in het open heideveld dichtbij te komen. Dit jonkie was iets minder bang en kon ik mooi vastleggen in het tegenlicht. Dat geeft altijd wel een mooie vroege ochtendsfeer aan je foto.

Jonge roodborsttapuit

Ik vervolg mijn weg en even later krijg ik bijna een hartverzakking! Vlak voor mij, naast het pad, springt een reebok op. Die had ik even niet gezien, maar hij mij wel. Dan slaat je hart wel even een paar slagen sneller. Gelukkig voor mij blijft hij na een paar meter staan en kijkt hij mij nieuwsgierig aan. Of misschien wel verwijtend, omdat ik hem gestoord heb. Hij staat trouwens wel prachtig in het licht, vind je niet?

Reebok in ochtendlicht

Ik blijf nu heel stil staan en kijk de andere kant op. Blijkbaar geeft dat genoeg vertrouwen bij hem om verder te gaan met grazen. Het is mij al vaker opgevallen dat reeën je best snel accepteren als je heel rustig bent. Ik weet niet of dat overal zo is, maar op de Gooise heidevelden in ieder geval wel. En zo te zien smaakt het hem wel.

Lekker?

Deze dag kan nu helemaal niet meer stuk natuurlijk! Prachtig al die ontmoetingen met één van de “big five” van Nederland. De “big five” is bekend vanuit Afrika en bestaat uit de olifant, de neushoorn, de leeuw, de luipaard en de buffel. Minder bekend is de Nederlandse grote vijf: het edelhert, het wilde zwijn, de ree, de das en de vos. Ook een mooi rijtje dacht ik zo.

Maar voor mij houdt het nog niet op vandaag. Even later heb ik een ontmoeting met een soort die ik hier niet verwacht: een haas. Een dier dat ik associeer met weilanden en polders en niet met heide en bos. Maar dit exemplaar zat heerlijk in het zonnetje op de hei. Twee foto’s en toen ging ie er vandoor.

Heidehaas

Als ik deze foto zie heb ik nog steeds het idee dat er een konijntje zou moeten zitten, maar het is toch echt een haas. Zo blijf je steeds weer wat bijleren en blijf ik steeds weer verrast worden door de natuur en de dieren.

Ook zonder dieren te zien is de hei een prachtig gebied om te wandelen. Ook al staat de heide nog niet in bloei. Onderstaande foto geeft een overzicht van het gebied.

Bussummerheide

De afwisseling tussen heide en dennenbosjes geeft dit gebied een prettige uitstraling.

Als laatste van deze prachtige foto-ochtend kan ik nog dit vrouwtje van de roodborsttapuit vastleggen. Een karakteristiek beeld van dit heidevogeltje: zittend bovenop een heidestruikje.

Roodborsttapuit vrouw

Bedankt dat je even met me mee heb willen wandelen op deze vroege ochtend. Voor mij een topochtend, vooral door de reeën natuurlijk. Maar ook van de andere heidebewoners heb ik erg genoten. Tot een volgende keer.