Posts tagged “Rups

Macrofotografie

17 mei 2015 ***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

Ik ben dit jaar voornamelijk bezig geweest met vogelfotografie. Op een paar pogingen met bloemetjes na. Erg leuk om te doen natuurlijk en ik heb een aantal mooie foto’s kunnen maken. Maar nu het voorjaar op gang is gekomen begint het macrovirus weer de kop op te steken. Niets is zo ontspannend om met de macrolens kleine kriebelbeestjes te fotograferen. Geen lange uren wachten, geen lange wandelingen, maar gewoon ergens in een veld gaan zitten en goed om je heen kijken. Je vindt altijd wel wat! Natuurlijk heb ik zo mijn wensen: de eerste libellen vliegen weer rond, net als de dagvlinders. Vandaag ga ik proberen deze vliegende kunstwerkjes op de kiek te krijgen.

Het is altijd weer wennen de eerste keer. Maar al snel zie ik een eerste model. Een vrij grote rups kruipt door een heidestruikje. Het lijkt niet zo moeilijk, maar hij is continue in beweging. Uiteindelijk kan ik hem recht van voren goed fotograferen.

Rupsie

Ik ben er nog niet achter om welke soort het hier gaat. Dus als je een suggestie hebt hoor ik het graag.

Als ik twee stappen verder loop zie ik aan de andere kant van het pad iets anders tussen de struikjes hangen. Het blijkt een gedemonteerde langpootmug te zijn. Even later komt de dader tevoorschijn: een Gewone Strekspin.

Strekspin met prooi Het leven in de natuur is hard, maar eerlijk. Als de spin even niet oplet kan hij het volgende hapje van één of ander vogeltje zijn. Zo gaat dat al sinds het ontstaan van het leven en zo hoort het ook.

Allemaal leuk en aardig, maar ik heb nog geen libel of vlinder gezien! En dat is waar ik voor kwam. Maar de ervaring leert me dat je gewoon lekker door moet gaan en dat het vanzelf wel komt. En heel soms niet, maar ook dan heb ik een leuke ochtend in de natuur gehad. Het duurt niet lang en dan zie ik een kleine blauwe juffer tussen het gras zitten. De eerste van dit jaar. Ik probeer een foto door het gras heen te maken. Dan zie ik vlak voor me opeens een ander beestje zitten. De kriebels lopen gelijk langs mijn ruggengraat. Het is namelijk één van de gevaarlijkst dieren in de Nederlandse natuur! En de nachtmerrie van vele natuurfotografen en -liefhebbers. Het gaat namelijk om een teek! Brrrr……

Ondanks dit alles maakt ik toch een foto van dit beest.

Schapenteek

Het is niet verrassend dat het met de foto van het juffertje niets geworden is. Snel verlaat ik de plek, nog eens omkijkend of de teek achtergebleven is. Ik neem me voor om me thuis nog beter te controleren op teken dan anders.

Gelukkig kan ik even later de gedachte aan de teek verdringen: een libel stijgt op uit de heidestuiken! Ik volg hem en zie hem even verderop weer landen. Ik erachteraan natuurlijk. Maar net als ik mezelf gepositioneerd heb vertrekt ie weer. Nu zit hij in een klein boompje. Wel mooi op ooghoogte moet ik zeggen. En dus kan ik de eerste foto van een libel in 2015 maken.

Viervlek

Het licht valt heel mooi op zijn glazen vleugels. Ik denk dat het een Viervlek is. Als ik wil omlopen om van de andere kant nog een poging te wagen vindt hij dat hij genoeg meegewerkt heeft en verdwijnt het veld in. Het is niet veel, maar die eerste foto is dan toch binnen. Hopelijk volgen er nog vele dit jaar, want het zijn geweldig mooie diertjes!

Ik verlaat het heideveld om langzaam richting auto te gaan. Ik loop langs een weiland en zie daar nog best veel pinksterbloemen staan. Ik dacht dat die al uitgebloeid waren. Blijkbaar niet dus en als ik pinksterbloemen zie denk ik aan die prachtige vlinder die deze bloem als waardplant heeft: het Oranjetipje. Vorig jaar heb ik er een hele zoektocht van gemaakt en uiteindelijk één exemplaar gevonden. Dit jaar is het er niet van gekomen, maar als je zo maar tegen een veldje pinksterbloemen aanloopt moet ik wel even kijken natuurlijk!

En warempel vliegt er een vrouwtje van bloem tot bloem. Het is inmiddels aan het eind van de ochtend en ze is al lekker opgewarmd. Stil zitten doet ze dan ook amper. Maar toch ga ik een poging wagen! Niet geschoten is altijd mis. De jacht begint. Een volwassen kerel met een telelens achter een klein wit vlindertje aan. Als je het zo opschrijft klinkt het belachelijk en misschien ziet het er ook wel zo uit. Ik ben blij dat ik mijn eigen capriolen nooit zie! Het is het allemaal waard als ik er een geslaagde foto aan overhoud.

Oranjetipje vrouw

En mijn geluk is nog niet op: ik zie naast dit vrouwtje ook een mannetje rondfladderen en even verderop nog een tweede vrouwtje. Maar ik concentreer me nu op het mannetje. Die naamgevende oranje topjes van de vleugels maken hem toch wat fotogenieker. De jacht wordt dus voortgezet! En ook nu wint de aanhouder. De meeste foto’s kunnen rechtstreeks de digitale prullenbak in, maar een paar zijn dan toch gelukt.

Oranjetipje man

Dat zijn van die mooie momenten die je meemaakt als je in de natuur bent. Onverwacht zie je dan toch iets speciaals en is het genieten geblazen. Met een voldaan gevoel sluit ik dan ook deze foto-ochtend af. Net als dit blog, maar niet voordat ik jullie nog één foto laat zien van dit prachtige vlindertje. Voor mij persoonlijk de mooiste foto van de dag.

Pinksterbloem met Oranjetipje


Op zoek naar paars

1 september 2013

Wees maar niet bang, dit wordt geen pleidooi voor een nieuw kabinet van VVD, PvdA en D66. Deze zogenaamde paarse coalitie heeft haar kans al eens gehad. Nee, ik ben op zoek naar paarse heide. Nu de heidevelden in het Gooi er bruin bij staan door het heidehaantje moet ik kijken naar alternatieven. Vandaag is eigenlijk mijn enige kans om nog wat mee te pakken van de bloeiende heide en ik kies de Elspeetsche Heide uit.

Ik ben er al vroeg om de zonsopkomst mee te maken. Het is even zoeken naar een mooie plek, omdat ik nog nooit hier geweest ben. Maar gelukkig kun je thuis wel wat dingen van te voren uitzoeken. Google Earth is natuurlijk bekent en ik gebruik zelf vaak nog The Photographer’s Ephemeris. Een programma waarmee je van elke plek op aarde kunt zien waar en hoe laat de zon opkomt en onder gaat. Ik weet dus precies in welke hoek van de hei ik moet zijn om de zon boven het veld te zien opkomen.

Er zijn wel wolken, maar er is net genoeg ruimte voor de zon om bij opkomst er even onderdoor te piepen. Alleen jammer dat het niet nevelig is.

Zonsopkomst boven de Elspeetsche Heide

Zonsopkomst boven de Elspeetsche Heide

Misschien is het nog leuk om te vermelden dat ik de voorgrond ingeflitst heb.

Al snel verdwijnt de zon achter de wolken. Ik wandel verder de heide op. Op zoek naar libellen, vlinders en ander klein grut. Helaas is er geen dauw vandaag. Toch zie ik een rups met een paar druppeltjes, maar veel stelt het niet voor.

Heiderups

Heiderups

Geen idee welke soort dit is. Mocht je het weten, dan hoor ik het graag! (Inmiddels heeft Nathalie de naam genoemd: Goudhaaruil).

Ik loop verder, maar er is eigenlijk weinig te beleven. Je kunt dit met recht de grote stille heide noemen. Geen enkel vlindertje of libel te zien.  Waarschijnlijk is het nog te koud en zitten ze nog verstopt in de begroeiing. Ik besluit een stukje bos mee te pakken en al snel zie ik een hert op het pad staan. Ze ziet mij ook en gaat er gelijk vandoor. Met in haar spoor een kleintje. Met een soort van rauwe blaf laat ze weten dat er gevaar dreigt. Dan verdwijnen ze tussen de bomen. Geen foto’s,  maar wel een mooi moment .

Als ik op goed geluk een zijpad in sla, sta ik plots voor dit bord.

Prikkelbaar

Prikkelbaar

Ik vind de omzetting naar zwart/wit wel passen bij deze foto. Ook heb ik nog een ietsje ruis toegevoegd.

Zo’n bordje respecteer je natuurlijk en ik keer weer om. Dan hoor ik opeens een hoop geritsel een twintigtal meters voor me. Een wild zwijn kiest het hazenpad! En ook nu zie ik weer een kleintje er achteraan rennen. Dat was even schrikken!

Ik loop het bos uit en ben weer op de hei. Bij gebrek aan modellen stort ik mij maar op de heideplantjes zelf. Ik moet zeggen dat de bloei mij behoorlijk tegen valt. De droogte van deze zomer heeft de hei geen goed gedaan. De meeste stukken zijn bruin in plaats van paars 😦 Maar als je inzoomt valt dat natuurlijk niet op.

Bloeiende hei

Bloeiende hei

Natuurlijk maak ik ook nog een aantal landschapsfoto’s, maar ik mis het mooie paars. In onderstaande foto lijkt het nog wel wat door het struikje op de voorgrond.

Toch een beetje paars

Toch een beetje paars

Ondanks het bewolkte weer wordt het toch wat warmer en de insecten komen tevoorschijn. Ik zie veel hommels en bijen, En ook een klein groen vliegje. Ongeveer een centimeter groot.

Groen vliegje

Groen vliegje

Het blijven altijd fascinerende beelden als je vliegen van zo dichtbij ziet. Ik weet hier geen naam aan te koppelen, maar het forum van waarneming.nl biedt uitkomst. Het is een dood ordinaire strontvlieg! Laat ik nu altijd gedacht hebben dat die geel zijn. Blijkbaar dus niet! Maar deze groene variant is wel mooi, dus nog een foto, Nu wat meer van de zijkant.

Strontvlieg

Strontvlieg

Ondanks dat het niet moeders mooiste is, toch een leuk insect. Toch???

Ook zie ik nu aan aantal vlinders rond fladderen. Meestal gaan ze op het zand zitten, maar eentje houdt even rekening met deze fotograaf en landt op een heidestruikje.

Hooibeestje

Hooibeestje

Ik had de vleugel ook graag scherp willen hebben, maar je hebt maar één kans. Gelukkig is het oogje wel mooi scherp!

En hiermee komt mijn zoektocht naar paars ten einde. Heb ik het gevonden? Een beetje, maar zo is het nu eenmaal. Misschien dat volgend jaar een beter heidejaar is. En gelukkig kan ik ook genieten zonder paars!


Afwisselende ochtend op de hei

19 mei 2013

Een gunstige weersvoorspelling doet mij besluiten om vanochtend naar de heidevelden van het Gooi te gaan. Er is ons een zonnige dag belooft en daar ben ik wel weer eens aan toe. Als ik op de heide kom ligt er nog een mooie deken van mist over het landschap. De zon komt bijna op, dus dat kan mooie beelden opleveren. Ik zoek een mooi plekje op en wacht op het juiste licht.

Zonsopkomst

Zonsopkomst

Maar dan trekken er opeens wolken voor de zon. Hé, dat was niet voorspeld!! Het mooie licht verdwijnt even snel als dat het kwam. Precies één foto kunnen maken 😦 .

De groothoeklens verdwijnt dus in de tas en ik ga op zoek naar kleine en grote beestjes. Je kunt hier van alles tegenkomen: reeën, konijnen, vlinders, libellen en natuurlijk vogels. De eerste die ik tegenkom zijn rupsen. Kleddernat van de mist en dauw zitten ze te wachten tot ze opgedroogd zijn.

Druppelrups

Druppelrups

Navraag op een forum levert de naam op: Lasiocampa trifolii. Ja handig, dat zegt me nog niets. Even googelen en ik heb de Nederlandse naam: Kleine Hageheld. Niet dat mij dat iets meer zegt, maar toch leuk om te weten. Het is een soort nachtvlinder.

Van het kleine rupsje ga ik gelijk over naar de grootste bewoner van dit gebied. Een ree houdt me vanuit de hei in de gaten. Die belangstelling is natuurlijk wederzijds. Een pracht dier!

Reebok

Reebok

Als je zelf rustig blijft staan zullen de reeën hier gewoon hun gang blijven gaan en zijn ze goed te fotograferen. De laatste jaren was er ook een met wilde radijs ingezaaid veld. Een prachtig gezicht hoe de reeën tussen de bloemen aan het eten waren. Helaas lijkt het er op dat dit jaar het stukje land braak blijft liggen. Het is nog helemaal kaal.

Een andere soort die je hier veel ziet is de roodborsttapuit. Typisch een vogeltje dat je veel ziet in heidegebieden. Ook zie en hoor je veel graspiepers. Na een aantal mislukte pogingen lukt het mij om een roodborsttapuit mooi op de foto te zetten. Hij zat even niet op de hei, maar op een takje aan de bosrand. Er viel net even een straaltje zonlicht op hem en doordat het bos nog in de schaduw lag krijg je een donkere achtergrond.

Roodborsttapuit

Roodborsttapuit

Ik vind mijzelf niet een echte vogelfotograaf, maar over deze foto ben ik wel erg tevreden.

Terug naar de reeën. Een andere bok heeft mij ook opgemerkt. Hij staat er zeker niet op zijn voordeligst op. Zijn wintervacht is nog niet helemaal verdwenen en de bast van zijn gewei hangt er in vellen bij.

Beetje slordig

Beetje slordig

Zal nog een paar weken duren voordat hij er weer pico bello uit ziet. Op tijd voor de bronst in juli/augustus. Want hoewel de jongen nog maar net zijn geboren, beginnen de voorbereidingen voor die van volgend jaar al weer langzaam op gang te komen.

Ik weet niet of het een oude bok is, maar blijkbaar heeft ie wel zin in een groen blaadje.

Groen blaadje

Groen blaadje

Ik besluit dan nog even verder te wandelen. Het is inmiddels aardig druk geworden met wandelaars en mountainbikers. Ik maak even een uitstapje van de hei naar een nabij gelegen vijver. Hier is weinig te zien, totdat ik opeens een libel in het riet zie zitten. Vrij ver het rietveld in, dus moeilijk vrij in beeld te krijgen. Steeds zit er wel een rietstengel voor. En de zachte bries maakt het er ook niet makkelijker op. Toch vind ik een klein gaatje. Tussen de windvlagen door kan ik net deze foto maken.

Viervlek

Viervlek

Een viervlek dus, te herkennen aan de vlekken op zijn vleugels. De eerste libel voor mij dit jaar. Ik vind zelf de achtergrond mooi, met die vage strepen.

Als ik de foto’s zo terugkijk is het een erg afwisselend foto-ochtendje geweest. Een landschapje, macro’s, wildfoto’s en ook nog een vogeltje. Dat zijn zo’n beetje alle categorieën waar ik mij mee bezig hou. En juist die afwisseling houdt het leuk vind ik. En ondanks dat het weer tegen viel, is het een geslaagde pinksterochtend geworden!


Macro in de “Stille Kern”

22 juli 2012

Op deze vroege zondagochtend gaat de reis naar een gebied in het Horsterwold bij Zeewolde: De Stille Kern. Een prachtig gebied met water, bos en velden. Heel afwisselend dus en je mag overal rondstruinen. Ik heb afgesproken met een collega fotograaf die het gebied goed kent. Via internet kennen we elkaar, maar persoonlijk hebben we elkaar nog niet ontmoet. Ben benieuwd hoe mij dat bevalt, want ik ga er tot nu toe altijd alleen op uit.

Ik kies er vandaag bewust voor macrofoto’s te gaan maken. Ik hoop dan ook op veel libellen en vlinders, het liefst nog nat van de dauw. Als we het gebied in gaan is het inderdaad nog een beetje mistig en zijn de planten bedauwd. Nu op zoek naar de beestjes. Het eerste model die zich beschikbaar stelt is een rups van de sint-jacobsvlinder.

Rups sint-jacobsvlinder

En inderdaad nog onder de dauwdruppels zoals gehoopt.

Vlak bij zien we dan een langpootmug hangen. Toch makkelijk als je met z’n tweeën bent. Vier ogen zien meer dan twee. Dit diertje zit nog meer onder de dauw en lijkt wel te kunnen verdrinken in al dat water.

Langpootmug

Al met al een mooi resultaat zo in het begin. Het bevalt me nu al om een keer niet alleen op pad te zijn. Je ziet samen meer en het is ook nog gezellig. En je kunt nog wat van elkaar opsteken. Ondanks dat hebben we nog geen libelle of vlinder gezien. Maar ook andere beestjes zijn leuk hoor. Deze twee soldaatjes trekken zich weinig aan van al dat water en gaan rustig verder met waar ze goed in zijn. Een goede manier om de dag te beginnen toch ;-).

Ochtendrituelen

We lopen nu langs het water te speuren naar libellen: nog steeds niet te zien! Wel zien we familie zwaan wakker worden. Boven het water hangt nog steeds een nevel en dat geeft een mooie sfeer. Ik vervang dus toch maar even mijn macrolens voor de tele om dit tafereeltje vast te kunnen leggen. Ook met een telelens kun je mooie overzichtsfoto’s maken. Je trekt alles wat in elkaar zodat je meer details in een foto kunt laten zien. De truc is om er toch nog wat diepte in te behouden.

Zwanenmeer

Heerlijk toch om ’s morgens vroeg je nest uit te komen en zulke momenten mee te mogen maken?

Maar we zijn hier om macrofoto’s te maken, dus verdwijnt de telelens weer in de tas en wordt het macro-objectief weer gemonteerd. De zon wint nu snel aan kracht en de dauw verdwijnt net zo snel. Steeds meer horen we gezoem van insecten om ons heen. Dit kleine vliegje zat nog wel even stil.

Strontvliegje

Hij wast nog even zijn handjes voor het eten.

Helaas is nu de kans op bedauwde libellen wel verkeken. Ik heb er nog niet één gezien. We lopen door naar een andere plek. Daar is weide met een klein meertje en misschien hebben we daar meer geluk. Als we op de bloemenweide aan komen zijn we gelijk omringt door talloze vliegende juffers. Het is ongelofelijk. Zo zie je er geen één en een paar honderd meter verder stikt het er van. Maar omdat ze nu allemaal opgedroogd zijn is het wel lastig om ze te fotograferen. Ze moeten maar net goed gaan zitten en niet opvliegen als je ze benaderd. Deze zwervende pantserjuffer snapt in ieder geval wat de bedoeling is.

Zwervende pantserjuffer

Naast de juffers vliegen er ook nog een paar libellen rond. De begroeiing is jammer genoeg erg laag, waardoor het moeilijk is om ze mooi vast te leggen. Zo tussen het gras krijg je vaak hele drukke foto’s, waarbij het beestje een beetje in het niet valt. Toch lukt het me om een juffertje zo te fotograferen dat er een mooi beeld ontstaat. Genomen met tegenlicht en met mijn fototas als statief om een laag standpunt te krijgen.

Juffertje in het groen

Nu eens niet heel close in beeld, maar dit heeft ook wel wat vind ik.

Behalve de juffers en libellen laten zich nu ook de vlinders zien. Vooral van de bruine zandoogjes zijn er veel. Deze soort gaat alleen vaak op de grond zitten en niet op een leuk bloemetje. Gelukkig is er vaak wel een exemplaar die zich niet houdt aan deze ‘regel’ en de uitzondering daarop is.

Bruin zandoogje

Deze foto is trouwens weer genomen met de telelens. Vooral bij vlinders gebruik ik die vaak, omdat je er dan niet zo dicht op hoeft. En vlinders zijn, is mijn ervaring, erg schrikachtig en moeilijk te benaderen met een macrolens.

Hebben we op de valreep toch nog een vlinder te pakken. De ochtend loopt nu teneinde en het is tijd om weer op huis aan te gaan. Het is prachtig macro-ochtend geworden en een leuke kennismaking met een collega fotograaf. Het is dan ook zeker voor herhaling vatbaar om niet alleen op pad te gaan, maar samen met anderen.