Posts tagged “schotse hooglander

zwart-wit

7 december 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

De laatste twee maanden van het jaar is voor mij meestal een rustige tijd wat fotograferen betreft. Andere zaken hebben mijn aandacht nodig en vaak is het op de zondagochtend (mijn enige mogelijkheid om er op uit te trekken) slecht weer. Maar dan heb je wel wat meer tijd om eens door je oude foto’s te neuzen. Soms kom je in vergeten hoekjes van je harde schijf nog mooie foto’s tegen, die je in eerste instantie over het hoofd heb gezien. En het is ook leuk om oude foto’s in een nieuw jasje te steken.

In dit blog heb ik een aantal portretfoto’s van dieren omgezet naar zwart-wit. Vooral bij zoogdieren kan dat mooi uitpakken, omdat de details van hun vacht dan prachtig naar voren komen. Het blijft natuurlijk een kwestie van smaak, maar ik vind het goed gelukt.

Deze tamme vos in de Oostvaardersplassen had er geen moeite mee om even als model te dienen. Voor mij de eerste keer dat ik buiten de AWD een tamme vos tegen kwam. Ze loopt nog steeds rond bij het infocentrum van Staatsbosbeheer. Let ook op de teek die bij haar rechter oor zit.

OVP vos

De Westerheide bij Hilversum is een goede plek om reeën te fotograferen. Deze bok liet zich het gras tussen de heide goed smaken. Zo af en toe kwam hij met zijn kop even omhoog om te checken waar ik mee bezig was. Maar verder trok hij zich niet zoveel van me aan.

Reebok Westerheide

Eén van de oude hindes in de Oostvaardersplassen. Elke winter kom ik haar tegen op ongeveer dezelfde plek. Ze is te herkennen aan een metalen oormerk, welke niet te zien is op deze foto trouwens. Ze is goed benaderbaar.

HInde OVP

Net als de reebok heb ik ook deze Schotse Hooglander gefotografeerd op de Westerheide bij Hilversum. Prachtige beesten met hun lange ruige vacht. Alleen jammer dat ze altijd zo’n lelijk geel oormerk in hebben. Bij zo’n extreme close-up heb je daar gelukkig geen last van.

Schotse hooglander Westerheide

Dit Pater Davidshert heb ik gefotografeerd in natuurpark Lelystad. De hormonen speelden op en hij had zich getooid met een kroon van grassen en onkruid.

Pater Davidshert

Dit is één van mijn favoriete foto’s van de konikpaarden in de Oostvaardersplassen. Deze foto had ik gelijk al omgezet naar zwart-wit en is dus geen nieuwe bewerking. Maar omdat hij zo mooi past bij de anderen mag hij nogmaals in dit blog verschijnen.

Konikspaarden OVP

Deze wisent uit het natuurpark Lelystad heb ik geprobeerd eens anders te portretteren door een andere compositie te maken. De achtergrond is de besneeuwde weide, waardoor de kop mooi afsteekt.

Wisent Lelystad

Ik ben benieuwd wat jullie van deze zwart-witters vinden. Commentaar, kritiek en tips zijn altijd welkom.


Winterochtend

13 januari 2013

Eindelijk weer eens een dag zonder mist, regen en wolken. Weg met het grijze en grauwe en lekker in de vrieskou de zon op zien komen! Heerlijk!!

Iets te enthousiast misschien, maar ik ben het grijze weer zooo zat. Ik trek er deze zondag dan ook voor zonsopkomst op uit, om zo lang mogelijk te genieten. De Tafelbergheide bij Laren is deze keer de bestemming. Het vriest nog en ik hoop dan ook een paar mooie foto’s te maken waarbij je de kou kan voelen.

Maar eerst is het wachten op de zon. Ik kies vast een plek uit en dan is het geduld hebben. Ook op dit ‘vroege’ tijdstip is er al  bedrijvigheid. Wandelaars, vaak met hond, trekken er al op uit. Het is dan ook al bijna 9 uur, dus zo vroeg is het nu ook weer niet. Nu ze er toch zijn kan ik er net zo goed gebruik van maken. Meestal probeer ik mensen buiten beeld te houden bij mijn natuurfoto’s, maar bij deze foto geeft het net wat extra’s.

Ochtendwandeling

Ochtendwandeling

Ondertussen sta ik te wachten tot de geel/oranje bol eindelijk verschijnt. Het stilstaan op de open hei,  in de wind is toch wel een beetje koud als het vriest. Maar het is het wachten waard als de zon achter de boom tevoorschijn komt.

Sunrise tree

Sunrise tree

Missie volbracht en ik begin, net als de hondenbezitters, aan mijn wandeling. De heideplantjes zijn bevroren en ik zoek een mooi takje, die op de goede plek staat. En ook nog mooi door de zon in het ochtendlicht wordt gezet. Je bent dan even aan het zoeken, maar uiteindelijk toch ééntje gevonden.

Bevroren heide

Bevroren heide

Ben wel blij met deze foto. Het geeft mooi de kou weer van een zonnige wintermorgen. Dit in tegenstelling tot de volgende foto. Als je niet beter zou weten lijkt het eerder een warme zomer ochtend. Leuk toch hoe je als fotograaf de sfeer kan beïnvloeden. Door recht tegen de zon in te fotograferen krijg je natuurlijk weinig tekening in de vacht, maar wel een mooie lichtrand om de koe.

Beetje tegenlicht

Beetje tegenlicht

Ik had graag nog wat meer de damp van de adem terug willen zien, maar hier moet ik het mee doen.

Ik keer terug naar het koude en richt me op de bevroren blaadjes. Die zijn er in overvloed, dus keus genoeg. Ik kies voor een eikenblad met gaten erin.

IJsblad

IJsblad

Als ik een stuk verder inzoom op de rand van een ander blad, komen met mijn macrolens de ijskristallen groot in beeld. Samen met de zon levert dat een sprankelend resultaat op. Net glas! Prachtig toch dat de natuur zulke mooie dingen kan maken.

IJskristallen

IJskristallen

Vanuit een andere hoek krijg je weer een heel ander beeld. Nu scherp gesteld op de voorste rand met ijskristallen. De kristallen op de achterrand zorgen voor een lichtspektakel op de achtergrond.

Cristal clear

Cristal clear

Ik vind het altijd weer verbazingwekkend hoe je met macrofotografie het onzichtbare zichtbaar kunt maken. En dat is natuurlijk ook de reden waarom ik zo’n fan ben van macrofoto’s.

Het was een heerlijke ochtend. Alleen al het buiten zijn met mooi weer heeft me goed gedaan. Dat was al veel te lang geleden. Maar hier kan ik weer een tijdje op teren.


Reeën op de hei

15 april 2011

Meestal ga ik op pad met mijn camera en kijk ik wel wat ik tegenkom. Dat vind ik altijd een heel relaxte manier van fotograferen. Maar zo heel af en toe stel ik mijzelf een doel en ga er dan ook echt voor. Zo ook deze zondag. Het doel is reeën fotograferen op de hei. Dat levert altijd mooie plaatjes op vind ik en ik heb het zelf nog nooit gedaan. De reeën die ik tot nu toe gefotografeerd heb waren toevallige voorbijgangers in de Oostvaardersplassen.

Ook als je op de hei gaat fotograferen moet je er vroeg bij zijn. Niet alleen voor het mooie licht, maar na een uur of negen komt er altijd een heel peloton aan mountainbikers en wandelaars tevoorschijn. Wild fotograferen kun je dan wel vergeten.

Ter plaatse zie ik eigenlijk  gelijk al een paar reeën, maar het was nog te donker voor goede foto’s. Ik stel mij verdekt op en wacht tot het wat lichter werd. Eigenlijk zijn de reeën niet echt op de heide, want ze grazen op een klein akkerlandje wat tussen de heide ligt.

grazende reegeit

Ook het bokje liet zich goed zien. Ik heb met opzet deze foto tussen de takken van een struik door genomen, zodat de randen van de foto wazig worden en er een soort intiem doorkijkje ontstaat.

Reebokje

Ik ben al erg blij met deze foto’s, maar ze zijn nog niet het beeld dat ik in mijn hoofd had: een ree, half verscholen tussen de hei. Ik laat dus deze twee verder met rust en ga op zoek naar nog meer kandidaten. In eerste instantie heb ik weinig geluk. Geen ree meer te zien en het begint ook nog eens zachtjes te regenen. Hoewel er wel wat zon voorspeld was valt dat erg tegen. Het is zwaar bewolkt en zo heel af en toe piept de zon een aantal seconden door een klein gaatje. Als je net op het goede moment klaar staat levert dat wel mooie landschapsfoto’s op.

De bosrand

De verlichte bomen steken fraai af tegen de donkere, dreigende lucht. Een leuk extraatje zijn de bloeiende krentenbomen.

Maar nu laat ik me afleiden van mijn oorspronkelijke doel, dus ga ik weer op zoek naar een ree die zich wil laten fotograferen. Opeens zie ik iets wit midden in het heideveld. Toch wel makkelijk zo’n wit kontje. Dit is waar ik naar op zoek was! Voorzichtig probeer ik een beetje dichterbij te komen. De reebok eet ondertussen rustig door en verdwijnt zo af en toe met zijn kop tussen de heidestruiken. Die momenten benut ik om de afstand tussen ons nog wat te verkleinen. Nu ben ik dichtbij genoeg voor een foto.

Tussen de hei

Zo sta ik een tijdje te genieten van dit moment. Uiteindelijk heeft hij mij ook gespot en kijkt mij recht aan. Veel lijkt het hem niet te deren, want hij eet verder rustig door.

Betrapt

Het geeft toch altijd weer een goed gevoel als je de foto hebt kunnen maken, die je van te voren bedacht had. Zo heel vaak gebeurd dat ook weer niet. Ik bedankt het dier voor zijn medewerking en trek mij langzaam terug.

Ik heb nog even de tijd en wandel nog even verder het heideveld op. Daar kom ik ook een groepje van deze jongens tegen. Ze zien er altijd vervaarlijk uit, maar blijven rustig door grazen als ik vlak langs ze loop.

Imposante kop

Meestal probeer je het oog zo scherp mogelijk te hebben, maar dat is hier ietwat lastig!

Omdat het weer tijd is om naar huis te gaan loop ik weer richting auto. Al lopend hoor ik opeens het karakteristiek geklop van een specht. Al snel zie ik een paartje grote bonte spechten in een berk zitten. Onderstaande foto is misschien niet mijn mooiste of beste foto, maar ik vind het zo leuk dat de tong van de specht te zien is. Daarmee pakt hij insecten uit gaatjes en holtes in de boom.

Grote bonte specht

Na deze specht is het tijd voor nog een toegift: weer een reebokje. Deze staat aan de rand van een bosje en komt daardoor mooi uit tegen de donker achtergrond.

Toegift

Weer krijg ik het blije gevoel als je een mooie foto mag maken. Deze ree is wat schuwer dan zijn soortgenoot en verdwijnt al snel tussen de bomen. Maar dat maakt mij dan niets meer uit. Ik heb een heerlijke ochtend gehad en de foto’s gemaakt waar ik voor kwam. Wat wil een mens nog meer? Met een voldaan gevoel verlaat ik de hei……..