Posts tagged “soepgans

Een rondje Arkemheen

3 februari 2013

Arkemheen bij Nijkerk is één van de oudste polders van Nederland en dateert uit de 14-de eeuw. Het is nu een vogelrijk landschap en beschermt natuurgebied. Tot 1983 werd de polder droog gehouden door het stoomgemaal “hertog Reijnout”. Een markant gebouw in de vlakke polder.

Ik trek er in mijn auto op uit om te proberen de vogels in dit gebied te fotograferen en wat ik verder nog tegenkom natuurlijk. Met het raam omlaag en de rijstzak op het portier gebruik ik de auto als mobiele schuilhut. Ik hoop vandaag eindelijk een buizerd op een paaltje vast te kunnen leggen. En als het heel erg meezit een paar rammelende hazen. Zo wordt het genoemd als de mannetjes met elkaar op de vuist gaan om met de vrouwtjes te mogen paren. Zo vanaf  eind januari kun je dit schouwspel weer zien in de weilanden.

Na een bewolkte start van de dag breek dan toch de zon door. In het begin is er niet veel spannends te zien. Wel grote groepen goudplevieren en kieviten. Ik dacht altijd dat kieviten in de winter naar het zuiden trokken, maar velen blijven gewoon. En worden nog eens aangevuld met soortgenoten uit het noorden van Europa. Helaas willen ze niet echt dichtbij komen, dus onderstaande foto is een behoorlijke crop.

Kievit

Kievit

Mooie kleuren hebben ze als de zon er op schijnt!

Een stukje verder zie ik een andere bekende bewoner van deze polder: de grote zilverreiger. Mijn ervaring is dat ze erg schuw zijn en moeilijk te benaderen. Dit exemplaar landt gelukkig niet te ver weg en dus kan ik deze foto maken. Een mooi plaatje van hoe deze vogel de slootjes van de polder afstruint naar iets eetbaars.

Grote zilverreiger

Grote zilverreiger

Jammer genoeg vangt hij of zij niets in de tijd dat ik toekijk.

Ik rij weer verder. Eigenlijk vind ik deze manier van natuurfotografie maar niets. Je mist toch het lekker buiten zijn als je in je auto rondrijdt. Hoewel ik wel de wind door mijn haar voel. Het raampje staat open en er waait een koude bries. Ik krijg het zelfs een beetje koud. Kun je beter lopen, wordt je ook nog warm van! Maar er is geen andere manier om dichter bij de vogels in de kale polder te komen. Als je dat lopend of fietsend doet, zijn ze al gevlogen voordat ze binnen “schietafstand” zijn.

Dan trekt een andere witte watervogel mijn aandacht. En dat is er één die wel vrij makkelijk te benaderen is: de knobbelzwaan. Genieten van het malse gras ligt er een koppeltje in de wei naast de weg. Veel trekken ze zich niet aan van de auto die voor hun neus parkeert. Daarom kan ik dit portretje maken.

Knobbelzwaan

Knobbelzwaan

Werkten al mijn modellen maar zo goed mee. Dat zou het leven van een natuurfotograaf een stuk eenvoudiger maken!

Ondertussen ben ik recht tegenover het stoomgemaal beland. Het kanaal zit vol met smienten. Niet tientallen, maar honderden. Ze maken een heel grappig geluidje. Een soort van fluiten is het. De smient broed in zeer kleine aantallen in Nederland, maar ’s winters komen grote groepen uit Scandinavië hier overwinteren. Onder ander in de Arkemheen polder dus.

Een paar smienten

Een paar smienten

Als iemand ze even voor me telt, dan zet ik het precieze aantal er wel even bij 😉

Ondertussen is de ochtend al weer aardig op weg om middag te worden en heb ik nog geen buizerd of haas gezien. Ik besluit daarom een ander stuk van de polder te proberen. Deze ligt aan de oostelijke kant van de Nijkerkerweg die vanuit de Flevopolder komt. Hier kom ik een hele leuke vogel tegen: een zogenaamde soepgans, ook bekend als parkgans. Dat zijn van oorsprong tamme ganzen, die verwilderd zijn en zich eventueel kruizen met wilde ganzen. Zo heb ik ooit een koppeltje gezien van een boerderijgans met een grote Canadese gans. Deze gans heeft echter genen van de grauwe gans in zijn bloed.

Soepgans

Soepgans

Wat een mooi blauw oog heeft ie hè?

Ter vergelijking is dit een grauwe gans. Deze twee staan dus gezellig samen te grazen. Ik weet niet of dit nu zijn of haar partner is of één van de ouders.

Grauwe gans

Grauwe gans

Hoe mooi dit alles ook is, nog steeds geen buizerd op een paaltje!

Dan zie ik eindelijk een buizerd, alleen zit die niet op een paaltje, maar op de grond. En ook nog eens te ver weg. Een vogelaar vind hem wel interessant en observeert hem met een telescoop. Ik rij door en ik zie een einde verder een auto in de berm staan. Vaak zit er dan een fotograaf in die iets gezien heeft. Als er nog een auto zich bij de eerste voegt weet ik het zeker: daar is iets te zien. Rustig rij ik ook die kant op en dan zie ik waar ik op hoopte: mijn buizerd op een paaltje. Ik weet eigenlijk niet waarom ik dat zo graag wil, maar het is een foto die je gewoon in je bestand moet hebben. Als één van de auto’s verder rijdt neem ik zijn plaats in en kan ik mijn foto’s maken.

Buizerd op een paaltje

Buizerd op een paaltje

De zon is inmiddels verdwenen en dat is mijn geluk, want anders had ik behoorlijk tegenlicht gehad. Door de harde wind waait zijn verenkleed zo nu en dan op. Als hij op zo’n moment ook nog eens recht in de camera kijkt, krijg je zo’n plaatje.

Zijwind

Zijwind

Staat er zo niet op zijn mooist op, maar ik vind het wel een grappige foto. Lijkt een beetje op een soepkip als ik eerlijk ben. Maar wel een hele mooie hoor!

Op de valreep is dan toch nog één van mijn wensen uitgekomen! Het is weer een leuke ochtend geworden. Ik heb veel soorten gezien en een aantal mooie foto’s kunnen maken, waaronder dus degene die ik van te voren in mijn hoofd had.