Posts tagged “spin

Van de bloemetjes en de bijtjes

10/11 juni 2012

Zoals de titel al verraad gaat deze blog voornamelijk over bloemetjes en insecten. Ik ben dit weekend twee keer er op uit geweest onder wisselende weersomstandigheden. Zaterdag harde wind en miezerregen en zondag gelukkig wat minder onstuimig en zelfs de zon kwam nog tevoorschijn. Ondanks de titel toch ook nog wat andere foto’s, want een aantal leuke andere ontmoetingen moest ik natuurlijk ook vastleggen.

Omdat het zaterdag zo hard waaide was echte macro niet mogelijk. Wel heb ik geprobeerd om de beweging van het golvende gras vast te leggen. Door een wat langere sluitertijd (1/30 sec) te kiezen krijg je een ietwat abstracte foto met de suggestie van beweging.

Wuivende halmen

Geen macroweer dus, maar het is goed te doen om een aantal bloemen aan de slootkant vast te leggen. De eerste is de gele lis. Ik vind die altijd wel wat weghebben van een iris. Een mooie opvallende verschijning aan de Hollandse waterkant.

Gele lis

Bij dezelfde sloot staat ook deze plant. Kleine tere bloemetjes op een stevige stengel. Ik heb geen idee hoe die heet, maar gelukkig zijn er genoeg fora op internet te vinden.

Zwanenbloem

Navraag op het forum van vroege vogels leverde de naam op. Ik vind het wel een passende naam, want niet ver van dit plantje vandaan zwom deze familie.

Familie Zwaan

Blijft toch altijd wel weer leuk, dat jonge spul.

Na een beetje gemiezer begint het nu wat serieuzer te regenen en ik besluit er mee op te houden. Onderweg naar huis zie ik deze haas in een weiland zitten. Daar stop ik natuurlijk nog wel even voor. Hij probeert zich nog te verstoppen achter een grassprietje, maar mijn fotografenogen zien alles. 😉 En dus moet hij eraan geloven en wordt ie op de gevoelige plaat vastgelegd. Eigenlijk moet je tegenwoordig zeggen: “op de gevoelige sensor”. Maar ja, dat klink toch niet zo lekker.

Haas

Op zondag tref ik het beter met het weer. Uiteindelijk komt het zonnetje tevoorschijn en de wind is gaan liggen. Dus mijn macrolens kan uit de tas en ik kan het gras induiken. Mijn eerste slachtoffer is een klein motje. Als ik het goed heb een grasmot. Het lijken van die onooglijke fladderaartjes, maar van dichtbij vind ik ze prachtig.

Motje

Terwijl ik bezig ben met dit motje, komt er ineens een vliegje in beeld. Via dezelfde grashalm klimt hijj omhoog. Kennelijk een beetje jaloers op de aandacht die zijn vriendje krijgt. Om hem niet teleur te stellen wil ik hem ook best op de foto zetten. Maar dan moet hij wel even mooi gaan zitten. En dat doet hij dan ook, dus vandaar onderstaande foto.

Ieniemini vliegje

In het gebied waar ik ben staan veel wilde rozenstruiken in bloei. Ze kleuren van wit tot hard roze. Het is toch altijd lastig om net die tak uit te kiezen waarmee je een mooi compositie kunt maken. Deze is het uiteindelijk geworden.

Wilde roos

Als ik verder loop over het graspad zie ik plotseling iets onder mijn voeten bewegen. Geschrokken blijf ik staan. Nu zie ik wat het is: een klein vogeltje! Daar stond ik toch bijna met mijn maat 42 bovenop. Onbeholpen probeert hij zich uit de voeten te maken. Blijkbaar kan hij nog niet vliegen. Uiteindelijk lukt het hem om de zijkant van het pad te bereiken en tussen het riet te verdwijnen.

Jonge rietgors

Ik hoop dat ie snel zijn vleugels weet te gebruiken. Zo op de grond is hij natuurlijk een makkelijk prooi voor rovers.

Na deze onverwachte ontmoeting concentreer ik mij weer op het kleine. Dan zie ik een spinnetje boven in een grasprietje zitten. Het lijkt me wel een mooie compositie, dus ga ik plat op mijn buik. Het zonlicht valt mooi op het spinnetje, die daardoor mooi oplicht.

Spinnetje

Het valt me nu pas op hoe mooi gekleurd dit beestje eigenlijk is. Dat is ook het mooie van macrofotografie: het onzichtbare zichtbaar maken.

Heb nu al een aantal mooie foto’s, maar mijn favoriete insecten ben ik nog niet tegen gekomen: libellen en juffers. Omdat ik een mooi plekje weet bij het water besluit ik daar maar eens te gaan kijken. Daar aangekomen valt het mij weer op hoe mooi de omgeving hier eigenlijk is. Een door mensenhanden gecreëerde gebied, zoals zoveel in de flevopolder, maar daarom niet minder natuurlijk. Hierbij een overzicht van het gebied.

Kromslootpark

Een heerlijk plekje zo aan het water en in het zonnetje. Ik speur de omgeving af naar libellen en heel kort zie ik er één voorbij schieten. Verder helemaal niets. Maar lang blijf ik daar niet over treuren. Die libellen komen dan wel een andere keer. Ik loop weer richting auto en zie nog een laatste mogelijkheid voor een foto: een zweefvliegje op een paardebloem. Een hele gewone bloem met een heel gewoon vliegje, maar ook dat kan een mooi beeld opleveren.

Zweefvlieg op paardenbloem

En met deze afsluiter kom ik weer aan het eind van mijn verhaal. Als ik het zo nalees een heel gevarieerde blog. Veel macro, bloemen, vogels, één zoogdier en zelfs een landschapje. Eigenlijk alle categorieën die ik op deze site heb staan, behalve dan de paddenstoelen. En dat is ook het mooie van natuurfotografie: die afwisseling. Elke tijd van het jaar geeft weer andere mogelijkheden. De vogels zijn nu wat minder zichtbaar, maar de vele insecten leveren nu mogelijkheden voor macrofotografie. Ik denk niet dat ik mij ooit zal kunnen beperken tot één van de genoemde categorieën. Hoewel sommigen zeggen dat je je moet specialiseren om echt goed te worden. Dan maar iets minder goed denk ik dan. Hoewel ik altijd blijf streven naar de perfecte foto. Die zal ik wel nooit maken, maar ik blijf het proberen.


Natuur in de achtertuin

2 oktober 2011

Vandaag geen verhaal over mijn avonturen in de wildernis, maar gewoon het leven in onze eigen achtertuin. Hoewel die ook wel eens op een wildernis lijkt. Het is verbazingwekkend wat je op die ca. 75  vierkante meter allemaal tegen kunt komen. Omdat het natuurlijk prachtig weer was dit weekend, ben ik veel in de tuin bezig geweest. Lekker aan het opruimen geweest en ondertussen genieten van het leven om me heen.

Ik had het plan om bij de vogel voederplaats een soort van schuilhut te maken, zodat ik van dichtbij mooie foto’s kon maken. Eerst dacht ik aan een soort van wandje van planken waarachter ik mij kon verschuilen, maar dat zou best veel werk zijn. Uiteindelijk kwam ik op het idee om met een paar latten en een oud laken en soort van tent over een tuinstoel te maken. Door een scheur in het laken stak dan mijn lens naar buiten. Aan 1 ding had ik niet gedacht: ik had totaal geen overzicht meer. Dus nog een scheur gemaakt, waardoor ik naar buiten kon gluren. Het zag er niet uit, maar was wel effectief.

Koolmees

Ik had ook nog speciaal een tak geplaatst zodat ik de vogels mooi vrij kreeg. Deze koolmees wist precies wat de bedoeling was. De gele achtergrond wordt veroorzaakt door de verkleurde bladeren van de druif.

Naast vogels zitten er natuurlijk nog tal van kruipende en krioelende beestjes in de tuin. Vliegje, vlinders, keldermotten en torrentjes kun je vinden, hoewel je soms even moet zoeken. Bij het opruimen van de zandbak kwam ik deze vriendelijke jongen (of meid) tegen.

Spin

Deze heeft behoorlijke kaken, waarmee de prooi wordt gevangen en gedood. De giftanden zijn duidelijk te zien.  Voor de mens is de spin echter compleet ongevaarlijk. Ze kunnen niet door de huid heen bijten. Mocht dat toch lukken zul je er maar heel weinig last van hebben. Misschien alleen een bult op de huid die naar een paar dagen verdwenen is.

Beestjes die ik ook nog tegenkwam, maar geen foto van gemaakt heb, waren o.a. een sprinkhaan, een wants, een lieveheersbeestje en een kleine pad. Genoeg “wildlife” dus in de jungle achter ons huis.

Later op de dag nog even met de vogeltjes bezig geweest. Een merel deed zich tegoed aan de rijpe druiven. Net zo als trouwens spreeuwen en eksters. Van die laatsten zijn er erg veel dit jaar vind ik. Helaas is het moeilijk om de vogels goed voor de lens te krijgen tussen al die takken, maar de merel liet zich toch even zien.

Merel tussen de druiven

Als laatste nog een foto van de voederplaats. Ik kwam er achter dat al mijn bouwkundige inspanningen om een schuilplaats te maken niet echt nodig waren. Als ik stil op een tuinstoel in een hoekje ging zitten, kwamen de vogeltjes ook wel op het voer af. Daar sta je dan met je ingenieus gefabriceerde schuiltent: nergens voor nodig om voor gek te zitten achter cq. onder een laken. Zonder camouflage heb ik onderstaande foto kunnen maken.

Pimpelmees

Al met al een weekend met de natuur dicht bij huis, maar daardoor niet minder interessant of minder leuk. Ik moet nog wel aan het werk om een mooie plek te maken om de vogels te fotograferen. De voederplaats ligt nu namelijk bijna de hele dag in de schaduw. Misschien is hier nog wel eens het resultaat te zien van een zonniger fotoplekje in de tuin.