Posts tagged “spreeuw

Een sombere dag

28 december 2012

Er was wat zon voorspeld deze ochtend, maar zoals zo vaak de laatste weken blijkt het een grijze dag te zijn. Alleen bij zonsopkomst kan ik nog 5 minuten van de zon genieten. Ze komt hier op boven de Oostvaardersplassen.

Zonsopkomst

Zonsopkomst

Daarna heb ik de zon niet meer terug gezien helaas. Omdat ik mijn nieuwe groothoeklens (Tokina 12 – 24mm) wil uittesten baal ik er wel van. Voor mooie landschapsfoto’s is een egaal grijze lucht nou niet echt ideaal. Eigenlijk moet je dan gewoon naar huis gaan en zeggen: “Helaas, vandaag niet. Volgende keer meer succes”. Maar ja, nu ik eenmaal toch op pad ben, is het moeilijk om te beslissen om dan maar te stoppen.

Dus rij ik door naar Lelystad en parkeer mijn auto bij het infocentrum van Staatsbosbeheer. Er staat een plakkaat aangeplakt met de tekst: “Als gevolg van de overvloedige regenval zijn de paden erg modderig. Wij raden u aan laarzen te dragen”. En omdat ik een volgzaam type ben verwissel ik mijn wandelschoenen voor laarzen. Nou ze hadden gelijk hoor! Wat een blubber. Maar ik kan gelukkig overal doorheen banjeren.

Het hele gebied lijkt één groot moeras. Maar nu ik er toch ben ga ik wat oefenen met groothoek. Ik had altijd 18mm als groothoek, maar wat een verschil maakt dat met 12mm zeg! Alles lijkt heel klein op de foto’s en de voorgrond neemt veel van de ruimte in beslag. Dat vergt toch wel even een aanpassing in kijken en afstand tot je onderwerp. Bij onderstaande foto sta ik er echt bovenop. Je ziet als het ware nog net niet mijn voeten in beeld.

OVP moeras

OVP moeras

Hoewel ik mijn groothoek veel wil gebruiken vandaag, kan ik het toch niet laten om mijn tele er even op te zetten als ik een kraai mooi in de top van de boom zie zitten. Helaas krijg je als je een donkere vogel tegen een grijze lucht fotografeert al snel een silhouet. Om er een mooi plaatje van te maken heb ik hem even door photoshop gehaald. En dan is dit het resultaat.

Silhouet

Silhouet

Geen foto meer, maar wel een leuk plaatje toch?

Ik sop verder door het water en de blubber. In dit gebied staan heel veel dode en omgevallen bomen. Samen met het sombere weer krijg je een beetje een onheilspellende sfeer. Om dat nog eens te benadrukken heb ik volgende omgezet in zwart/wit en een vignetering toegevoegd.

Onheilspellend

Onheilspellend

Ik moet zelfs uitkijken dat ik zelf niet somber wordt. Gelukkig ben ik al snel tevreden, en als ik een klein paddenstoeltje zie ga ik weer vrolijk aan de slag. Deze keer geen macro-opname, maar gebruik ik mijn groothoek. Dat heb ik nog nooit gedaan met een paddenstoel, dus ik ben benieuwd wat er uit komt. Omdat het één grote waterplas is, gaat het me toch te ver om plat op de buik te gaan liggen. Er zijn grenzen niet waar? Dus maar vanuit de hand: camera laag houden en op goed geluk afdrukken. Ik kan natuurlijk zo niet door de zoeker kijken en ook live-view op het schermpje is niet te zien als je de camera zo laag houdt. Het resultaat valt mij alleszins mee. Alleen later een beetje rechtzetten en that’s it.

Moeraspaddenstoel

Moeraspaddenstoel

Ik denk dat het een fluweelpootje is, maar als iemand denk dat het een andere soort is dan hoor ik dat graag. Geeft toch wel een mooi beeld zo met een groothoek. Heel anders dan met een macrolens. Ik ga dit zeker vaker doen.

Ik loop verder, maar veel is er niet te beleven. Ook een aantal andere wandelaars/vogelaars lopen wat doelloos rond te dolen door de modder. Zelfs één op witte gympen! Maar die houdt het al snel voor gezien. Een beetje voorbereiding is toch wel belangrijk. Ik loop ook terug richting parkeerplaats. Maar dan verschijnt er een groep spreeuwen. Een paar honderd zullen het toch wel zijn. Ze strijken neer in de bomen en ik haal mijn telelens weer te voorschijn. Zoals ze in de bomen zitten lijkt het wel een grote vergadering.

Werkoverleg

Werkoverleg

Het is een prachtig gezicht hoe de wolk vogels van boom naar boom vliegt. En kwetteren dat ze doen. Waarschijnlijk hebben ze elkaar veel te vertellen.

Verder op weg naar de auto kom ik over de vlonders. Voor iedereen die wel eens aan de Lelystadse kant van de Oostvaardersplassen is geweest een bekend punt. Deze vlonders geven een mooie dieptewerking in de foto.

Vlonder

Vlonder

Dan wil ik nog even mijn telelens gebruiken. Ik hoor in de struiken voor me een matkopje en dat zijn hele leuke, maar drukke vogeltjes. Maar dan ……

Verbazing! De autofocus doet het niet! Snel controleer ik of alle knopjes goed staan, maar dat is niet het probleem. Het zal toch niet zo zijn dat ie stuk is! Net deed ie het nog. Nog maar eens proberen: niks. Andere lens erop: alles werkt. Tele weer er op gezet: geen AF. Mijn reserve camera geeft ook geen oplossing. Nog steeds doet de autofocus van mijn telelens het niet. Balen is dan een te klein woord. En zo eindig ik deze ochtend chagrijnig.

Thuis heb ik nog geprobeerd de contactpunten schoon te maken, maar dat hielp ook niets. Advies van het Nikon Servicecentrum: opsturen voor reparatie. Dat zo’n fantastisch jaar zo in mineur moet eindigen. Ik hoop dat de reparatie niet te duur is. Anders moet ik héél hard nadenken hoe ik dit ga oplossen. Een nieuwe telelens is toch al snel 1000 euro en ik was net van plan een mooie filterset aan te schaffen. Natuurlijk is het niet het eind van de wereld, maar leuk is anders.

Tot ziens in 2013, hopelijk met een werkende telelens!


Oostvaardersplassen

13 november 2011

Het was hoognodig weer eens tijd om naar de Oostvaardersplassen te gaan. Zo dichtbij huis, maar toch zoek je het regelmatig verder van huis. Daarbij vergeet je wel eens de prachtige natuur om de hoek. Met als startpunt natuurbelevingscentrum ‘De Oostvaarders’ ben ik het fietspad langs de plassen afgelopen. Hier en daar heb ik ook nog een stukje van het Oostvaardersbos meegepikt.

Rond de parkeerplaats zijn er veel bomen gekapt. De restanten zijn opgestapeld en vormen zo stapels takken en stammen die veel gebruikt worden door roodborstjes, winterkoninkjes en heggenmussen om insecten te zoeken en hun territorium af te bakenen. Ook nu kwam ik een roodborstje tegen die op een uitstekende tak liet horen dat ie er was.

Hier ben ik

Een goed begin dus van deze ochtend: nog geen 10 meter van de auto en dan al zo’n leuke foto kunnen maken.

Een eind verder ligt de uitkijkheuvel bij het Jan v.d. Boschpad. Daar zijn altijd veel ganzen en eenden te zien. In de zomer ook lepelaars, maar die zijn nu vertrokken naar warmere oorden. Naast de heuvel ligt een klein plasje, wat afgescheiden van het grote water. Regelmatig staat daar een grote zilverreiger te vissen. Net op het moment dat ik verder liep, kwam hij aangevlogen en landde achter een klein eilandje. Vanaf het fietspad kon ik hem mooi observeren en natuurlijk foto’s maken. Het licht viel er mooi op. Door het wit moet je wel wat onderbelichten en daardoor lijkt de omgeving wat donker. Dit vind ik niet zo erg, want nu komt de vogel mooi naar voren.

Grote Zilverreiger

Ook op de rest van de route veel vogels: aalscholvers, roodborstjes, veel merels, een groepje wintertalingen, verschillende meesjes, futen natuurlijk en een primeur voor mij: een bruine kiekendief. Die vloog boven het rietveld een stuk verder het gebied in. Te ver weg om een goede foto te maken, maar toch goed herkenbaar. Verderop zag ik ook nog een grote zaagbek. Deze eendensoort is hier in de winter te gast.

Op de terugweg ben ik een eindje door het bos gelopen. Hier kon ik een paar leuke tegenlicht opnames maken. Dit geeft altijd een mooi sfeertje aan de foto’s. Onderstaande vond ik wel leuk en tijdens het bewerken kwam de vierkante uitsnede verrassend als mooiste naar voren.

Tegenlicht

Hierna was de koek op en was het tijd om weer naar huis te gaan. Alleen wil ik nog één foto laten zien. Die heb ik ’s middags genomen, tijdens een wandeling met het hele gezin in de Oostvaardersplassen bij Lelystad. Er stond een groepje konikpaarden, die trouwens helemaal niet schuw waren. Het leuke was dat een groepje spreeuwen op de ruggen van de paarden zaten. In Afrika heb je een vogeltje dat de Ossenpikker heet. Die haalt teken en insecten uit de huid van de daar levende grote grazers. In de Oostvaardersplassen hebben de spreeuwen die taak dus op zich genomen. Het was een leuk gezicht en de paarden leken het ook niet erg te vinden.

Ritje op het paard

Bedankt weer voor je belangstelling en tot een volgend bericht.