Posts tagged “Veluwezoom

Paarse pracht

24 augustus 2014

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Nadat ik vorige week met eigen ogen gezien heb dat ook dit jaar de heidevelden in het Gooi verre van paars kleuren is het tijd voor plan B. Ik moet en zal dit jaar de paarse pracht fotograferen! Dus dat betekent surfen op internet, facebookfoto’s bekijken en fotosites bezoeken. Conclusie: de mooiste heidevelden vind je op dit moment op de Posbank en omgeving. Maar dat is ruim een uur rijden van mijn woonplaats Almere. En dan blijft nog de vraag: “waar moet ik precies zijn?” Maar gelukkig hebben we tegenwoordig google maps en streetview. En verder “The Photographer’s Ephemeris”. Een website en app waarmee je precies kunt zien waar de zon opkomt en hoe laat. Ideaal om ’s ochtends vroeg je plek te bepalen waar je een goed zicht hebt op de zonsopkomst. Dus de beslissing is genomen: ik ga op pad naar het Nationaal Park Veluwezoom!

Nadat ik de snelweg heb verlaten beland ik al snel op kleine, kronkelende bosweggetjes. Er zitten zelfs haarspeldbochten in! Het vakantiegevoel komt helemaal terug. Als ik dan ook nog een hert de weg over zie steken, is de zondag in ieder geval goed begonnen. Ik ben ongeveer een kwartier voor zonsopkomst op de plek van bestemming. Samen met nog een handjevol collega fotografen. Vanaf hier heb je een prachtig overzicht op de met heide bedekte heuvels. De zon kleurt de lucht langzaam oranje, ondanks dat de zonsopkomst gehinderd wordt door wolken.

Nationaal Park Veluwezoom

Nationaal Park Veluwezoom

En ondanks het ontbreken van nevel en de wolken is het genieten. Dit maakt het vroege opstaan dubbel en dwars waard! Om wat afwisseling te krijgen verander ik van plaats of laat ik de camera wat verder zakken. Vanuit een lager standpunt krijg je weer een heel ander perspectief.

Paarse pracht

Paarse pracht

De vrijstaande pol heide werkt hierbij mooi als blikvanger in de voorgrond.

Op dit plekje kun je natuurlijk een heel kaartje vol fotograferen. Kunst is om zo te experimenteren met compositie en standpunten dat je het juiste gevoel in je foto overbrengt. Dat is juist wat ik moeilijk vind bij landschapsfotografie. Als je er staat is het uitzicht overweldigend, maar tegelijkertijd zo lastig om dat in een foto te vangen. Door onder een eik te gaan staan creëer ik een natuurlijk kader boven in de foto en tegelijkertijd diepte.

Vanonder de eik

Vanonder de eik

Om het groen in de bladeren te behouden flits ik deze in. Gewoon met de flitser op de camera. Anders zie je, door het tegenlicht, de kleuren niet en worden ze zwart.

Dan wordt het tijd om echt op pad te gaan. De rugzak gaat op en ik volg het zandpad de heide op. Naast de landschapsfoto’s hoop ik ook nog wat met mijn macrolens aan het werk te kunnen. Ik zeg werk, maar het is natuurlijk pure ontspanning en relaxen! Maar eerst nog even een landschapje.

Heideweg

Heideweg

Zoals je ziet is het heerlijk wandelen hier. De zon klimt nu snel hoger. De kleur verdwijnt uit de lucht en daarmee ook de sfeer in het landschap. Ik probeer het nog wel, maar de foto’s die ik nu maak missen de charme van de eerdere foto’s. Een goed moment om over te stappen op macrofotografie. Het valt me op dat ik helemaal geen libellen en vlinders rond zie fladderen. Misschien is het nog te vroeg in de ochtend? Ondertussen trekt de bewolking weg naar het zuiden en de lucht wordt prachtig blauw. De zon schijn dus volop en een zoemend geluid zwelt aan. Overal zie je opeens bijen rond de heideplanten vliegen. Ik moet zeggen: best een lekker geluidje.

Ik probeer wat van de bijen te fotograferen, maar erg veel succes heb ik niet. Dan maar alleen de bloemetjes. Op de één of ander manier ga ik met bloemen altijd tegen het licht in fotograferen. Weet niet of het een afwijking van mij is, maar het is een soort van automatisme. Dat levert dan deze foto op.

Hei van dichtbij

Hei van dichtbij

Maar de bijen blijven me bezig houden. Ik moet en zal tenminste één gelukte foto in dit blog plaatsen. Gewoon omdat ze er bij horen op deze zondagochtend. Ik zak dus weer door de knieën en probeer me te focussen om één exemplaar. Ze blijft maar heel kort op een bloempje zitten en is voortdurend in beweging. Lastig! Ik probeer een andere tactiek: Ik neem een takje in beeld en wacht tot er een bij op dit takje komt zitten. Eigenlijk precies hetzelfde als ijsvogels fotograferen 😉 . Alleen heb je dan meestal maar één tak en nu heb je er duizenden. Daarom probeer ik een patroon te ontdekken in hoe de bijen een struik afwerken als ze op zoek zijn naar nectar. Het valt dan op dat er een takje is die vaker dan de anderen bezocht wordt. Dat wordt dus mijn doelwit. En denk nu niet dat het dan een eitje is. Daarvoor gaat het allemaal te snel. Maar toch kan ik op die manier wat bijen in beeld vangen. Onderstaande foto is de beste daarvan.

Vlak voor de landing

De landing

Ik durf het geen vluchtfoto te noemen, want de voorpootjes hebben de bloem al vast. Maar het is wel de beste poging die ik tot nu toe heb gedaan. Zal ongetwijfeld nog eens vervolgd worden.

Wel leuk natuurlijk om zo met de bloemetjes en de bijtjes bezig te zijn, maar toch blijft het landschap trekken. De paarse deken wordt nu volop verlicht door de zon. De sfeer is er minder door geworden, maar de kleuren komen nu veel intenser over. Daarom terug naar de landschapsfotografie. In de volgende foto kun je goed zien dat het helemaal is opgeklaard ten opzichte van eerder op de morgen.

Het pad naar boven

Het pad naar boven

Tijdens de weg nar boven begin ik het zelfs warm te krijgen! Het moet niet gekker worden.  Ik ben bijna weer terug op het punt waar ik de ochtend begon. Ik kijk weer uit op het dal en de heuvels er om heen.

The color purple

The color purple

En zo heb ik dan eindelijk de Paarse Pracht vast kunnen leggen. Een lekker gevoel als je kunt fotograferen wat je van te voren bedacht hebt. Want dat is zeker niet altijd het geval. Maar in dit geval heeft het uitzoekwerk op de computer zeker gewerkt. Ik werp nog een laatste blik op het veld. Een prachtig gezicht hoe de paarse deken zich over de heuvels drapeert.

Vijftig tinten paars

Een paarse deken

Met een voldaan gevoel rij ik terug naar huis: missie volbracht!