Posts tagged “vlinders

Vlinders

7 september 2016

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Naast de libellen in het vorige blog ben ik de afgelopen maanden ook een paar keer op vlinderjacht geweest. Zowel in Almere als op vakantie in Oostenrijk kwam ik deze vrolijke fladderaars tegen. In dit blog een impressie van deze ontmoetingen.

Als eerste de vlinders in het Oostvaardersbos. In de winter een schuilplaats voor edelherten en in de zomer een gewilde plek voor veel soorten vlinders. Op een open plek met veel distels vliegen heel wat soorten rond. Ik was op een warme dag  tegen het middaguur. Lastig, omdat de vlinders dan steeds rondvliegen en hard zonlicht. Ik maak er maar het beste van.

Atalanta

Hierboven de gehakkelde Aurelia. Eén van de mooiste vlinders van Nederland.

Ik weet niet of het door de vele distels komt, maar de distelvlinder is hier de meest voorkomende soort. Ik probeer er wat dichter op te kruipen voor een portretje.

distelvlinder

En ook vanaf de andere kant is het een lust voor het oog. Ondanks dat het al een wat ouder exemplaar is. Afgevlogen noemen ze dat in de lepidopterologie. Ja, dat woord moest je nog eens nalezen hè! Het is de studie van de vlinders. En iemand die dat gestudeerd heeft is dus een lepidopteroloog. Niet dat ik daar in de verste verte ook maar in de buurt kom, maar vlinders vind ik wel heel mooi om te fotograferen.

Distelvlinder

Een andere vlinder die je hier veel ziet is de atalanta. Bij deze moest ik recht tegen de zon in fotograferen. Maar dat is niet erg. Het levert een sfeervol plaatje op.

Atalanta

Tot zo ver even de vlinders in Almere.

Tijdens de zomervakantie stonden we twee weken op een camping in Oostenrijk. Het weer was erg wisselvallig: van 30° C tot sneeuw en onweersbuien. En een nachttemperatuur van enkele graden boven nul. Niet echt ideaal vlinderweer. Toch heb ik op mijn wandeltochtjes nog wel wat vlinders gezien. Niet veel soorten, maar wel een paar hele mooie!

Zo beleefde ik de primeur: een ontmoeting met de Grote Parelmoervlinder. Niet dat ik hem ter plekke al kon benoemen, maar dat maakt niet uit. Er waren er twee, waarvan ééntje wel even wilde gaan zitten voor een foto.

Grote parelmoervlinder

Ik dacht in eerste instantie te maken te hebben met een Keizersmantel. Dus niet. Maar die kwam ik een aantal dagen later toch nog tegen.

keizersmantel

Een lastig individu: hij bleef maar rondfladderen en het stilzitten duurde steeds maar heel kort. Veel foto’s dus van lege bloemen. Maar toch heb ik hem nog een keer te pakken.

keizersmantel

Ik vind het mooi hoe het zonlicht door zijn vleugels schijnt. Veel meer leverde de vakantie niet op wat vlinders betreft.

Terug in Almere ben ik nog een keer naar de Oostvaardersbos geweest. Nog steeds vlogen er veel vlinders. Opvallend veel Witjes en Atalanta’s. Geen grote aantal foto’s die dag gemaakt, maar wel één waar ik erg blij mee ben. Deze foto zat al een tijdje in mijn hoofd: een vliegende vlinder!

vliegend witje

Het is trouwens een Klein Geaderd Witje. Natuurlijk kun je heel veel foto’s weggooien als je hier mee bezig bent, maar de voldoening als er eentje wel scherp is vergoed veel.

Eén ding valt me op: alle vlinders, op één na, zitten op een distel. Een heel belangrijke plant dus voor de vlinderpopulatie! Tot zo ver mijn vlinderfoto’s van de zomer van 2016. Een wisselvallige zomer, die al aardig op haar laatste benen loopt. Dus op naar de herfst en nieuwe fotokansen en onderwerpen.


Op zoek naar paars

1 september 2013

Wees maar niet bang, dit wordt geen pleidooi voor een nieuw kabinet van VVD, PvdA en D66. Deze zogenaamde paarse coalitie heeft haar kans al eens gehad. Nee, ik ben op zoek naar paarse heide. Nu de heidevelden in het Gooi er bruin bij staan door het heidehaantje moet ik kijken naar alternatieven. Vandaag is eigenlijk mijn enige kans om nog wat mee te pakken van de bloeiende heide en ik kies de Elspeetsche Heide uit.

Ik ben er al vroeg om de zonsopkomst mee te maken. Het is even zoeken naar een mooie plek, omdat ik nog nooit hier geweest ben. Maar gelukkig kun je thuis wel wat dingen van te voren uitzoeken. Google Earth is natuurlijk bekent en ik gebruik zelf vaak nog The Photographer’s Ephemeris. Een programma waarmee je van elke plek op aarde kunt zien waar en hoe laat de zon opkomt en onder gaat. Ik weet dus precies in welke hoek van de hei ik moet zijn om de zon boven het veld te zien opkomen.

Er zijn wel wolken, maar er is net genoeg ruimte voor de zon om bij opkomst er even onderdoor te piepen. Alleen jammer dat het niet nevelig is.

Zonsopkomst boven de Elspeetsche Heide

Zonsopkomst boven de Elspeetsche Heide

Misschien is het nog leuk om te vermelden dat ik de voorgrond ingeflitst heb.

Al snel verdwijnt de zon achter de wolken. Ik wandel verder de heide op. Op zoek naar libellen, vlinders en ander klein grut. Helaas is er geen dauw vandaag. Toch zie ik een rups met een paar druppeltjes, maar veel stelt het niet voor.

Heiderups

Heiderups

Geen idee welke soort dit is. Mocht je het weten, dan hoor ik het graag! (Inmiddels heeft Nathalie de naam genoemd: Goudhaaruil).

Ik loop verder, maar er is eigenlijk weinig te beleven. Je kunt dit met recht de grote stille heide noemen. Geen enkel vlindertje of libel te zien.  Waarschijnlijk is het nog te koud en zitten ze nog verstopt in de begroeiing. Ik besluit een stukje bos mee te pakken en al snel zie ik een hert op het pad staan. Ze ziet mij ook en gaat er gelijk vandoor. Met in haar spoor een kleintje. Met een soort van rauwe blaf laat ze weten dat er gevaar dreigt. Dan verdwijnen ze tussen de bomen. Geen foto’s,  maar wel een mooi moment .

Als ik op goed geluk een zijpad in sla, sta ik plots voor dit bord.

Prikkelbaar

Prikkelbaar

Ik vind de omzetting naar zwart/wit wel passen bij deze foto. Ook heb ik nog een ietsje ruis toegevoegd.

Zo’n bordje respecteer je natuurlijk en ik keer weer om. Dan hoor ik opeens een hoop geritsel een twintigtal meters voor me. Een wild zwijn kiest het hazenpad! En ook nu zie ik weer een kleintje er achteraan rennen. Dat was even schrikken!

Ik loop het bos uit en ben weer op de hei. Bij gebrek aan modellen stort ik mij maar op de heideplantjes zelf. Ik moet zeggen dat de bloei mij behoorlijk tegen valt. De droogte van deze zomer heeft de hei geen goed gedaan. De meeste stukken zijn bruin in plaats van paars 😦 Maar als je inzoomt valt dat natuurlijk niet op.

Bloeiende hei

Bloeiende hei

Natuurlijk maak ik ook nog een aantal landschapsfoto’s, maar ik mis het mooie paars. In onderstaande foto lijkt het nog wel wat door het struikje op de voorgrond.

Toch een beetje paars

Toch een beetje paars

Ondanks het bewolkte weer wordt het toch wat warmer en de insecten komen tevoorschijn. Ik zie veel hommels en bijen, En ook een klein groen vliegje. Ongeveer een centimeter groot.

Groen vliegje

Groen vliegje

Het blijven altijd fascinerende beelden als je vliegen van zo dichtbij ziet. Ik weet hier geen naam aan te koppelen, maar het forum van waarneming.nl biedt uitkomst. Het is een dood ordinaire strontvlieg! Laat ik nu altijd gedacht hebben dat die geel zijn. Blijkbaar dus niet! Maar deze groene variant is wel mooi, dus nog een foto, Nu wat meer van de zijkant.

Strontvlieg

Strontvlieg

Ondanks dat het niet moeders mooiste is, toch een leuk insect. Toch???

Ook zie ik nu aan aantal vlinders rond fladderen. Meestal gaan ze op het zand zitten, maar eentje houdt even rekening met deze fotograaf en landt op een heidestruikje.

Hooibeestje

Hooibeestje

Ik had de vleugel ook graag scherp willen hebben, maar je hebt maar één kans. Gelukkig is het oogje wel mooi scherp!

En hiermee komt mijn zoektocht naar paars ten einde. Heb ik het gevonden? Een beetje, maar zo is het nu eenmaal. Misschien dat volgend jaar een beter heidejaar is. En gelukkig kan ik ook genieten zonder paars!


Macro in de “Stille Kern”

22 juli 2012

Op deze vroege zondagochtend gaat de reis naar een gebied in het Horsterwold bij Zeewolde: De Stille Kern. Een prachtig gebied met water, bos en velden. Heel afwisselend dus en je mag overal rondstruinen. Ik heb afgesproken met een collega fotograaf die het gebied goed kent. Via internet kennen we elkaar, maar persoonlijk hebben we elkaar nog niet ontmoet. Ben benieuwd hoe mij dat bevalt, want ik ga er tot nu toe altijd alleen op uit.

Ik kies er vandaag bewust voor macrofoto’s te gaan maken. Ik hoop dan ook op veel libellen en vlinders, het liefst nog nat van de dauw. Als we het gebied in gaan is het inderdaad nog een beetje mistig en zijn de planten bedauwd. Nu op zoek naar de beestjes. Het eerste model die zich beschikbaar stelt is een rups van de sint-jacobsvlinder.

Rups sint-jacobsvlinder

En inderdaad nog onder de dauwdruppels zoals gehoopt.

Vlak bij zien we dan een langpootmug hangen. Toch makkelijk als je met z’n tweeën bent. Vier ogen zien meer dan twee. Dit diertje zit nog meer onder de dauw en lijkt wel te kunnen verdrinken in al dat water.

Langpootmug

Al met al een mooi resultaat zo in het begin. Het bevalt me nu al om een keer niet alleen op pad te zijn. Je ziet samen meer en het is ook nog gezellig. En je kunt nog wat van elkaar opsteken. Ondanks dat hebben we nog geen libelle of vlinder gezien. Maar ook andere beestjes zijn leuk hoor. Deze twee soldaatjes trekken zich weinig aan van al dat water en gaan rustig verder met waar ze goed in zijn. Een goede manier om de dag te beginnen toch ;-).

Ochtendrituelen

We lopen nu langs het water te speuren naar libellen: nog steeds niet te zien! Wel zien we familie zwaan wakker worden. Boven het water hangt nog steeds een nevel en dat geeft een mooie sfeer. Ik vervang dus toch maar even mijn macrolens voor de tele om dit tafereeltje vast te kunnen leggen. Ook met een telelens kun je mooie overzichtsfoto’s maken. Je trekt alles wat in elkaar zodat je meer details in een foto kunt laten zien. De truc is om er toch nog wat diepte in te behouden.

Zwanenmeer

Heerlijk toch om ’s morgens vroeg je nest uit te komen en zulke momenten mee te mogen maken?

Maar we zijn hier om macrofoto’s te maken, dus verdwijnt de telelens weer in de tas en wordt het macro-objectief weer gemonteerd. De zon wint nu snel aan kracht en de dauw verdwijnt net zo snel. Steeds meer horen we gezoem van insecten om ons heen. Dit kleine vliegje zat nog wel even stil.

Strontvliegje

Hij wast nog even zijn handjes voor het eten.

Helaas is nu de kans op bedauwde libellen wel verkeken. Ik heb er nog niet één gezien. We lopen door naar een andere plek. Daar is weide met een klein meertje en misschien hebben we daar meer geluk. Als we op de bloemenweide aan komen zijn we gelijk omringt door talloze vliegende juffers. Het is ongelofelijk. Zo zie je er geen één en een paar honderd meter verder stikt het er van. Maar omdat ze nu allemaal opgedroogd zijn is het wel lastig om ze te fotograferen. Ze moeten maar net goed gaan zitten en niet opvliegen als je ze benaderd. Deze zwervende pantserjuffer snapt in ieder geval wat de bedoeling is.

Zwervende pantserjuffer

Naast de juffers vliegen er ook nog een paar libellen rond. De begroeiing is jammer genoeg erg laag, waardoor het moeilijk is om ze mooi vast te leggen. Zo tussen het gras krijg je vaak hele drukke foto’s, waarbij het beestje een beetje in het niet valt. Toch lukt het me om een juffertje zo te fotograferen dat er een mooi beeld ontstaat. Genomen met tegenlicht en met mijn fototas als statief om een laag standpunt te krijgen.

Juffertje in het groen

Nu eens niet heel close in beeld, maar dit heeft ook wel wat vind ik.

Behalve de juffers en libellen laten zich nu ook de vlinders zien. Vooral van de bruine zandoogjes zijn er veel. Deze soort gaat alleen vaak op de grond zitten en niet op een leuk bloemetje. Gelukkig is er vaak wel een exemplaar die zich niet houdt aan deze ‘regel’ en de uitzondering daarop is.

Bruin zandoogje

Deze foto is trouwens weer genomen met de telelens. Vooral bij vlinders gebruik ik die vaak, omdat je er dan niet zo dicht op hoeft. En vlinders zijn, is mijn ervaring, erg schrikachtig en moeilijk te benaderen met een macrolens.

Hebben we op de valreep toch nog een vlinder te pakken. De ochtend loopt nu teneinde en het is tijd om weer op huis aan te gaan. Het is prachtig macro-ochtend geworden en een leuke kennismaking met een collega fotograaf. Het is dan ook zeker voor herhaling vatbaar om niet alleen op pad te gaan, maar samen met anderen.