Posts tagged “VNF-Nijkerk

Op stap met de fotoclub

9 september 2016

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Vandaag staat er weer een excursie op het programma samen met de anderen van fotoclub VNF-Nijkerk. Een groep enthousiaste natuurfotografen met uiteenlopende interesses en niveaus. Gezellig en leerzaam. Eén keer in de maand komen we bij elkaar en een paar keer per jaar trekken we er samen op uit. En vandaag gaan we naar het verre Vledder, om bij Edo van Uchelen boomkikkers en ander moois te fotograferen.

Na een rondleiding door Edo over het terrein worden we losgelaten. Iedereen duikt op de braamstruiken af op zoek naar de kleine groene kikkertjes. Het is nu half 11 en de zon staat al volop te branden in de wolkenloze hemel. Het belooft weer een warmterecordbrekende warme septemberdag te worden. Niet het meest ideale fotoweer, maar we moeten het er maar mee doen. Natuurlijk willen we allemaal die foto van een boomkikker op een braam, maar ik zie ze alleen maar suf op een blad zitten. Dan maar door de bramen heen fotograferen.

Boomkikker tussen bramen

Het geeft wel een leuk sfeertje aan het geheel. Maar meestal zitten ze open en bloot op een blad op te warmen in de zon. Het is elke keer weer verrassend hoe klein ze eigenlijk zijn.

boomkikker op blad

Je ziet hoe de felle zon het lastig maakt om de kikker mooi in beeld te brengen. Het lijfje schittert al snel in het harde licht.

Ik laat de kikkertjes even voor wat ze zijn. Er zijn namelijk nog veel meer mooie bewoners van dit één hectare grote natuurgebiedje. Door deskundig beheer kunnen hier veel soorten overleven. Naast de boomkikkers zijn er hagedissen, slangen en verschillende amfibieën te zien. En daarnaast een heel scala aan insecten.

Op de strategisch neergelegde stapels keien heb je grote kans om hagedissen te zien. Bij benadering schieten ze snel weg, maar als je even blijft wachten komen ze na verloop van tijd weer terug.

Muurhagedis

Ik dacht eerst dat het een levendbarende hagedis was, maar het blijkt een muurhagedis te zijn. Een in Nederland zeldzame soort. Mij gaat het trouwens niet zo zeer om de soort en of die zeldzaam is, maar meer om het beeld dat ik kan vastleggen. Als deze hagedis dus een mooie pose aanneemt ben ik erg blij met de foto die ik daarvan kan maken.

pose muurhagedis

Na een snelle hap van de meegebrachte broodjes en een blik op de resultaten van de anderen stort ik mij na de korte lunch opnieuw op de boomkikkers. Toch zie ik er minder dan eerder op de dag. Het is waarschijnlijk te warm geworden in de zon. Maar her en der zitten er nog een paar diehards.

biinkikker tegen zwarte achtergrond

Door flink onder te belichten hou ik de schittering binnen de perken en krijg ik een bijna zwarte achtergrond. Heeft wel iets toch? Een ander exemplaar had een plekje uitgezocht in de schaduw. Dus minder schittering en daarom een minder donkere achtergrond. Iedereen mag zelf beslissen wat ie het mooist vindt.

Boomkikker op braamtak

Tijd om me weer op een ander onderwerp te richten. Op het terrein ligt een poeltje met een glazen wandje er voor. Daar zitten o.a. geelbuikvuurpadden in. Van boven een saai beest, maar met een fel geel gekleurde buik. Het zou mooi zijn om die onder water te kunnen fotograferen. Helaas willen de volwassen dieren niet naar het wandje komen. Maar een kleintje is wat minder verlegen. Nadeel voor mij is dat hij nog niet de gekleurde buik heeft, maar dat mag de pret niet drukken.

Geelnbuikvuurpad

Ik heb wel wat tijd moeten steken in achteraf het weghalen van allerlei vlekjes en rommeltjes die op het glas zaten of in het water dreven. Maar uiteindelijk levert het een mooi beeld op. Als hij dan bij het afscheid nog even naar me zwaait zie ik toch nog iets van de gele kleur waaraan hij zijn naam te danken heeft. Al is het niet op de buik.

Zwaaiende geelbuikvuurpad

Daar wordt een mens vrolijk van! Ik in ieder geval wel.

Had ik al gezegd dat er ook veel insecten rondvliegen? De meest opvallende is de hoornaar. De grootste wespensoort van Nederland zoemt tussen de heide door. Ze kunnen tot 3,5 cm groot worden. Omdat ze niet ergens gaan zitten, probeer ik er eentje vliegend te fotograferen. Dat is helaas niet gelukt. Dus verleg ik mijn aandacht naar de libellen en juffers. Mijn eerste slachtoffer is een tengere pantserjuffer. Hangend aan een bloeiend takje heide.

Tenger pantserjuffer

Even later zie ik dat er al weer hard wordt gewerkt om een volgende generatie tengere pantserjuffers op de wereld te zetten.

Paringswiel tenger pantserjuffer

Een heidelibel hoort je natuurlijk in de heide te fotograferen. Wel een beetje een drukke achtergrond, maar voor deze keer mag het. Welke heidelibel het is laat ik maar even in het midden: bloed-, steen- of bruinrode, wat mij betreft zouden ze het allemaal kunnen zijn.

Rode heidelibel

De dag loopt al op zijn einde. Ik heb weer genoten van de natuur en van het gezamenlijke uitje. Op het laatst leg ik nog snel even een gewone groene kikker vast. Tussen de waterplanten valt hij bijna niet op.

Groene kikker

Ik ben benieuwd wat mijn clubgenoten allemaal hebben gefotografeerd en vooral hoe. Het is altijd leuk om te zien dat iedereen weer een andere stijl van fotograferen heeft en een andere kijk op de natuur. Dat maakt het ook zo leuk om lid te zijn van een natuurfotoclub.

Ik sluit dit blog af met een laatste foto van een boomkikkertje. Omdat hij toch de hoofdrolspeler is in dit prachtige stukje natuur.

Boomkikker op blad


Vlinderexcursie

29 augustus 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

Vandaag staat er weer een excursie op het programma van natuurfotografenclub VNF-Nijkerk. Sinds begin dit jaar ben ik lid en dat bevalt me prima. Op de clubavonden is het leuk om met elkaar over foto’s te praten, kennis op te doen en mensen met dezelfde interesse te ontmoeten. En de clubuitjes brengen je op plekken waar je zelf niet zo snel naar toe zou gaan. Deze keer staan de vlinders centraal en gaat de excursie naar een gebied bij Ede. Al vroeg wordt er verzameld om bij zonsopkomst in het gebied te zijn en te kunnen profiteren van het vroege ochtendlicht.

En vroeg is het! Zelfs zo vroeg dat deze wants zijn pyjama nog aan heeft.

Pyjmawants

Even ter info voor de mensen die niet zo thuis zijn in de wantsenwereld: dit diertje heet een pyjamawants. Om het licht van de ochtendzon te pakken hoef ik maar een klein beetje op te schuiven. Het levert gelijk een heel ander beeld op.

Ochtendwants

Zie ik daar nu een klein spinnetje zitten?

Met de groep struinen we het natte gras en de begroeiing af. Maar de vlinders laten zich (nog) niet zien. Welgeteld één vlinder wordt er gevonden. Een klein geaderd witje hangt te drogen aan een takje. Ik denk dat we zo ongeveer allemaal dit model op de foto hebben gezet.

Klein geaderd witje

Dit schiet niet echt op zo. Gelukkig zijn er in zo’n groep altijd mensen met specifieke kennis. Als die als verkenners een ander veldje opzoeken komt al snel het bericht dat het daar een stuk drukker is met onze gevleugelde vriendjes. Dus springen we met zijn allen in de auto en verkassen we naar een veldje een stuk verder op. Het is een prachtig veldje met bloemen, heide, grassen en struiken. Onze voorhoede ligt al gebogen op het veld om een heideblauwtje te fotograferen. Wat is die klein zeg!

Heideblauwtje

Ik zou er ongetwijfeld zo aan voorbij zijn gelopen. Maar er fladdert meer rond. Voor mij werkt het het beste om rustig rond te lopen en als ik een vlinder zie vliegen deze goed in de gaten houden waar hij landt. En dan er naar toe sluipen. Er goed op letten dat je schaduw niet over de vlinder valt. Dan zijn ze gelijk weer gevlogen.

Nog zijn kleintje is de muntvlinder. Hij kleurt mooi met de paarse heide op de achtergrond.

Muntvlinder

Gelukkig zijn er ook wat makkelijker (lees grotere) soorten te vinden. Meestal heb ik een paar pogingen nodig om dichtbij genoeg te komen, maar de aanhouder wint. Zo kan ik deze kleine vuurvlinder fotograferen terwijl hij op een heidetakje zit.

Kleine vuurvlinder

Dat is toch wel het mooist zo op de bloeiende heide. Het is tenslotte nog augustus: de heidemaand bij uitstek. Ik concentreer me nu dan ook op de bloeiende heidepollen. En als je zo gericht aan het zoeken bent zie je steeds meer. Ik zie meerdere hooibeestjes rondfladderen. Gelukkig houden ze niet alleen van hooi, maar ook van heide.

Hooibeestje op heide

Wat mij betreft is de vlinderexcursie een succes. Inmiddels staat de zon al een stuk hoger aan de hemel en wordt het licht erg hard. Het nadeel van een mooie zonnige dag. Het zal dan ook niet lang meer duren voordat we het boeltje bij elkaar gaan pakken. Maar ik ga nog even achter een klein vlindertje aan. Het is een bruin blauwtje. Een wat afgevlogen exemplaar, maar dat mag de pret niet drukken. Hij gaat mooi zitten op het topje van de heide.

Bruin blauwtje

Langzamerhand verzamelt de groep zich weer. Iedereen was uitgespreid over het veld. Ik ben erg benieuwd wat voor foto’s we te zien krijgen op de eerstvolgende clubavond. En hoe iedereen zijn eigen kijk en visie heeft losgelaten op dit onderwerp. Ik maak nog een laatste foto. Een hooibeestje zit voor een mooie achtergrond. Het halfwazige bloemetje geeft voor mij net wat extra’s aan deze foto.

Hooibeestje met bloem

En hiermee eindigt de excursie. Jammer dat we niet echt gebruik konden maken van de dauw, maar uiteindelijk kwam alles toch nog goed. Over een maand is het volgende uitstapje: het Waterloopbos met zijn paddenstoelen. Maar eerst nog even nagenieten van de vlinders!