Posts tagged “Zandvoort

De Pestvogels

8 maart 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Elke winter duiken er her en der in Nederland groepjes pestvogels op. Persoonlijk vind ik het één van de mooiste vogels van ons land. Samen met het feit dat ze vrij zeldzaam zijn, levert dat een tot de verbeelding sprekend diertje op. Tot vandaag heb ik het moeten doen met foto’s op internet. Zelf heb ik ze nog nooit gezien, laat staan gefotografeerd. Wat doe je dan als fanatieke natuurfotograaf? Stad en land afrijden om de gemelde pestvogels te bezoeken. Ik heb echter een probleem: ik heb daar geen tijd voor. En eerlijk gezegd ook geen zin in. Dus heb ik de afgelopen winters rustig afgewacht tot ze mij in Almere op kwamen zoeken. Helaas….., ze lieten de stad links liggen.

Een verandering van tactiek was dus noodzakelijk als ik ooit pestvogels zou willen zien. Dus toen er een groepje in Lelystad neer streek en er een paar weken bleef hangen pakte ik mijn kans. Vol enthousiasme nam ik mijn plek in tussen de andere vogelaars/fotografen. Wel gezellig, maar het echte natuurgevoel ontbrak. Nog een reden waarom ik altijd de drukbezochte zeldzaamheden aan mij voorbij laat gaan. Maar ik was nu toch overstag gegaan, alleen ontbrak er een klein detail: de pestvogels! In geen velden of wegen te bekennen. Blijkt dat ik net een dag te laat was.

Dan een paar weken later: pestvogels in Almere! En op fietsafstand van mijn huis, Maar voordat ik de tijd had gevonden om bij ze langs te gaan waren ze al weer vertrokken. Stelletje pestkoppen! Ondertussen zie ik op Facebook de prachtigste pestvogelfoto’s voorbij komen uit o.a. Julianadorp, Castricum, Gouda en Zandvoort. Intussen is de pestvogelkoorts bij mij dusdanig opgelopen dat ik besluit nog een laatste poging te wagen. Vandaag pak ik de auto en rij linea recta naar de Zandvoortse pestvogels. Als ik de straat inrij zie ik ze al boven in een boom zitten! Even later kom ik met mijn camera aangelopen en blijken ze in de sierappelboompjes te zitten. Ik knijp eens in mijn arm, maar het is echt! Ik sta op een paar meter afstand te kijken naar acht pestvogels. Het duurt even voordat ik begin met fotograferen.

Pestvogel

Maar als je eenmaal begonnen bent blijft je maar door gaan. Wat een feest! Acht van deze vogels aan de maaltijd. Ik kom ogen en handen te kort.

Aan de ontbijttafel Het is een heerlijk zonnige ochtend. Alleen staan de appelboompjes in de slagschaduw van het naastgelegen huis. Maar eigenlijk is dat wel gunstig. Ik heb geen last van lelijke schaduwen die over de vogels vallen van takken. Alleen moet ik het diafragma meer open zetten en de ISO opschroeven. De takken zelf zijn wel een uitdaging. Bijna altijd zit er wel een takje voor, of anders er vlak achter. De kunst is dus om de vogels vrij in beeld te krijgen. Bovenop het takje

Wel vrij op de tak, maar op de achtergrond zie je het witte kozijn van het huis. Nog iets om rekening mee te houden dus. Maar dat vind ik één van de leuke kanten van fotograferen. Net zo lang zoeken en manoeuvreren tot je een goede compositie hebt gevonden, waarbij alle storende elementen uit beeld zijn

DSC_5712

Bij bovenstaand foto is dat wonderwel gelukt, De eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik linksonder een klein takje heb weggehaald, maar dat mag de pret niet drukken. Ik ben er erg blij mee! De vogel blijkbaar niet, want ik krijg me toch een boze blik mijn kant op geworpen!

Boze blik

Sorry hoor! Ik doe nog wel zo mijn best om je zo mooi mogelijk in beeld te brengen.

De gele achtergrond is de muur van het huis. Als de vogels te dicht bij de muur zitten zie je op de foto de voegen en de stenen, Maar als ze iets verder naar de straat toe zitten vloeit alles samen en krijg je een mooie egale achtergrond. Boven aan de muur zit een lichtgroene daklijst. Deze is breed genoeg om als achtergrond te dienen. Als de vogel hoog genoeg in de boom zit kun je hem net tegen die groene achtergrond in beeld nemen.

Tegen het groen

Je ziet hier wel het nadeel van een groot diafragma: de vleugels en de staart lopen uit het scherpte-gebied. Ik maak nog een aantal foto’s met deze groene achtergrond. Het geeft toch een heel andere sfeer dan de foto’s met een gele achtergrond.Afsluiting

En zo ben je continue op zoek naar het perfecte beeld. Als dat al zou bestaan. Maar ondertussen vergeet ik niet te genieten van deze prachtige vogels. Nu even een rechtopstaande foto proberen.

Rechtop

De pestvogel heeft een heel leuk geluid. Het lijkt op het rinkelen van een belletje! Tussen het eten door wordt er flink wat afgekletst tussen de dieren. En blijkbaar hebben ze afgesproken om ergens anders te gaan kijken, want de hele groep vliegt gelijk op en verdwijnt over de huizen. Dat geeft mij de tijd om even bij te komen.

Erg ver zijn ze niet gegaan, want ze zitten nu zo’n honderd meter verderop in een aantal hoge bomen bij een vijver. Te hoog voor mooie foto’s, dus moet ik wachten tot ze weer terug komen. Inmiddels zijn we met drie fotografen. Valt mee dus met de drukte. Dat komt natuurlijk ook omdat iedereen al geweest is.

Na een half uurtje hoor ik de belletjes weer aankomen. En het feestmaal gaat verder. Ik denk na over hoe ik deze vogels nog meer in beeld kan nemen. Omdat ze tot op vrij korte afstand te benaderen zijn bedenk ik dat een portretje mogelijk moet zijn.

portret

Een vrij standaard portret op deze manier. Dat moet ook nog anders kunnen.

Scheef koppie

Kijk, dit is toch wel iets origineler! Het is natuurlijk snel hier op geschreven, maar in de praktijk ben ik wel even bezig om deze foto te maken.

Tijdens het eten halen de vogels acrobatische toeren uit om bij de lekkerste vruchten te komen. Dat levert natuurlijk weer kansen op mooie foto’s op. Ook hierbij is het lastig om net het goede moment te pakken en om niet te veel takken of appeltjes in de weg te hebben zitten.

Acrobaat

Wat voor mij noodzakelijk is dat je in ieder geval het oogje ziet. Hieronder nog een op-de-kop-foto.

Ondersteboven

Ik heb een heerlijke ochtend gehad. Lang getwijfeld of ik wel moest gaan, maar ben superblij dat ik het toch gedaan heb. De drukte viel mee en de vogels waren geweldig.  Ik moest even over een drempel heen om in een woonwijk te gaan fotograferen, maar het is me niet tegengevallen. Sommige voorbijgangers waren erg geïnteresseerd en aardig. Wie weet wordt ik nog eens een echte soortenjager.

Als afscheid nog een foto met de groene achtergrond. Voor mijn doen heel veel foto’s in één blogbericht, maar dat is voor 100% te wijten aan die prachtige vogels. Minder foto’s ging echt niet deze keer.Tussen de appeltjes

Advertenties